บทที่ 512 - กินยาหอม

บทที่ 512 - กินยาหอม

แต่เจียงจื้อหยางก็ยังรู้สึกงุนงงอยู่บ้าง

เดี๋ยวดีเดี๋ยวร้าย เดี๋ยวเย็นชาเดี๋ยวอบอุ่น เลขาธิการถังต้องการอะไรกันแน่?

แม้คำพูดเมื่อครู่จะเป็นการคุยกันแบบส่วนตัว แต่ก็ดูออกไม่ยาก ว่าเลขาธิการถังกำลังป้อนยาหอมให้เขาสบายใจ

เพราะตอนที่ไปเชิญเลขาธิการถังมาร่วมงานแต่งก่อนหน้านี้ เขาก็ไม่ได้ให้คำตอบที่ชัดเจนอะไรเลย

บอกแค่ว่าถ้าไม่ติดธุระอะไร ก็จะแวะไป

เห็นได้ชัดว่าเป็นคำปฏิเสธกลายๆ!

แต่ตอนนี้ เลขาธิการถังกลับตอบตกลงอย่างหนักแน่นงั้นเหรอ?

ต้องรู้ก่อนนะว่า ลูกสาวของเลขาธิการถังคือหนึ่งในเหยื่อของเหตุการณ์คืนนี้

ถ้าเลขาธิการถังมาร่วมงานแต่งของลูกชายเขาด้วยตัวเอง ใครจะกล้าสงสัยว่าลูกชายเขาคือผู้บงการอยู่เบื้องหลังคดีนี้อีกล่ะ?

พูดง่ายๆ ก็คือ ขอแค่เลขาธิการถังมา ต่อให้ลูกชายเขาจะไม่ได้เป็นผู้ต้องสงสัย หรือต่อให้เรื่องนี้จะเป็นฝีมือของลูกชายเขาจริงๆ ก็จะไม่มีใครกล้าเอาผิดอย่างแน่นอน!

แต่ทำไมจู่ๆ เลขาธิการถังถึงเปลี่ยนท่าที? จู่ๆ ก็มาเข้าข้างตระกูลเจียง?

เจียงจื้อหยางจะไปรู้ได้ยังไง ว่าเรื่องทั้งหมดนี้เป็นผลมาจากการที่ถังหนิงออกแรงอยู่เบื้องหลังเพื่อปกป้องหลี่ตง

นอกจากถังหนิงแล้ว ยังมีใครอีกที่มีอิทธิพลต่อเลขาธิการถังได้?

เพียงแต่ ถังหย่งย่อมไม่มีทางเปิดเผยความจริงทั้งหมดอยู่แล้ว

เมื่อพูดคุยเรื่องส่วนตัวจบ เขาก็เข้าประเด็นทันที "อีกเรื่องหนึ่ง เกี่ยวกับข้อมูลของผู้ต้องสงสัยอีกสองคน ฉันก็ได้ฟังการวิเคราะห์จากทีมสืบสวนพิเศษมาแล้ว"

"จากวิจารณญาณส่วนตัวของฉัน เรื่องนี้น่าจะไม่เกี่ยวกับเฉินเหว่ยหมินหรอก"

"เราต่างก็เป็นสหายในสายอาชีพเดียวกัน ฉันเชื่อว่าเฉินเหว่ยหมินคงไม่ทำอะไรโง่ๆ แบบนั้น"

"เรื่องที่ตำบลหมินจิ้น ขอบเขตการสืบสวนหลักๆ ก็น่าจะอยู่แค่ภายในหน่วยงานของรัฐบาลตำบล เฉินเหว่ยหมินไม่น่าจะมีส่วนเกี่ยวข้องกับเรื่องนี้"

"ต่อให้มีส่วนเกี่ยวข้องจริงๆ ฉันก็ไม่เชื่ออยู่ดี ว่าเฉินเหว่ยหมินจะทำเรื่องจ้างวานฆ่าคนได้"

"เหล่าเจียงล่ะ นายคิดว่ายังไง?"

ความคิดของเจียงจื้อหยางแล่นปรู๊ด!

การวิเคราะห์ของถังหย่ง แทบจะไม่ต่างอะไรกับที่เขาคิดไว้เลย

หลิวกั๋วจงตายไปแล้ว ไม่ว่าคดีทุจริตในตำบลหมินจิ้นจะเกี่ยวข้องกับเฉินเหว่ยหมินหรือไม่ ก็คงสาวไปไม่ถึงเขาแล้ว

เฉินเหว่ยหมินไม่มีแรงจูงใจ และไม่มีเหตุผลที่จะทำแบบนั้น

และด้วยเหตุนี้ เจียงจื้อหยางจึงตัดความน่าจะเป็นของเฉินเหว่ยหมินทิ้งไปเป็นคนแรก!

ส่วนไป๋เฉิงหู่น่ะเหรอ?

ก็เป็นไปไม่ได้เหมือนกัน!

ถึงหมอนี่จะมีอำนาจ และมีความกล้าที่จะทำ

แต่การกำจัดหลี่ตง ไม่ได้ส่งผลดีอะไรต่อไป๋เฉิงหู่เลย มีแต่จะทำให้เรื่องเลวร้ายลงไปอีก!

ต่อให้ไป๋เฉิงหู่คิดจะกำจัดหลี่ตงจริงๆ ก็คงไม่ลงมือโจ่งแจ้งขนาดนี้หรอก

เว้นเสียแต่ว่าไป๋เฉิงหู่อยากรนหาที่ตาย ไม่อย่างนั้น เขาไม่มีทางทำแบบนี้เด็ดขาด!

สิ่งเดียวที่เจียงจื้อหยางไม่แน่ใจ ก็คือลูกชายของเขาเอง!

แล้วตอนนี้ล่ะ?

เลขาธิการถังตัดชื่อเฉินเหว่ยหมินทิ้ง แถมยังออกหน้าปกป้องลูกชายของเขาด้วยตัวเองอีก

แล้วผู้ต้องสงสัยที่เลขาธิการถังเล็งไว้จะเป็นใครล่ะ ต้องให้พูดออกมาตรงๆ อีกเหรอ?

ไป๋เฉิงหู่!

ถึงแม้เจียงจื้อหยางจะรู้ ว่าไป๋เฉิงหู่ไม่มีทางทำเรื่องแบบนี้แน่นอน

แต่เพื่อลูกชาย เขาก็ยังต้องคล้อยตามความเห็นของเลขาธิการถัง "เลขาธิการถัง ท่านหมายถึง... อดีตหัวหน้าแผนกรักษาความปลอดภัยของกลุ่มบริษัทหวาซีคนนั้นเหรอครับ?"

ถังหย่งพยักหน้า "ใช่แล้ว!"

"ฉันเคยดูประวัติของเขาแล้ว เป็นอดีตนักโทษ ที่เคยก่อคดีมานับไม่ถ้วนก่อนจะเข้าคุก!"

"พอออกจากคุกมา แทนที่จะกลับตัวเป็นคนดี กลับไปรวบรวมพวกอันธพาลมาตั้งตัวเป็นใหญ่!"

"อ้างชื่อเข้าไปช่วยแก้ปัญหาให้บริษัท แต่กลับทำตัวกร่างไปทั่วเมืองเทียนโจว ข่มเหงรังแกชาวบ้าน!"

"แม้แต่ฉันเอง ก็ยังเคยได้ยินกิตติศัพท์ของเขามาบ้างเหมือนกัน!"

"และที่เขาต้องตกที่นั่งลำบากอยู่ในตอนนี้ ก็เป็นเพราะหลี่ตงนี่แหละ"

"รายงานข่าวบนเครือข่ายข่าวตำรวจฮั่นตงชิ้นนั้น ยิ่งทำให้แกะดำตัวนี้โผล่พ้นน้ำขึ้นมา!"

"ถึงแม้ตอนนี้ทางตำรวจจะยังตามตัวเขาไม่พบ แต่ฉันคิดว่า ไป๋เฉิงหู่คนนี้แหละ ที่มีความสามารถและมีแรงจูงใจในการก่อเหตุครั้งนี้!"

เจียงจื้อหยางพูดฝืนใจ "ใช่ครับ เลขาธิการถัง ผมก็คิดแบบนั้นเหมือนกัน"

"เรื่องแรงจูงใจในการก่อเหตุของไป๋เฉิงหู่ ผมก็เคยวิเคราะห์มาบ้างแล้ว"

"เพียงแต่ เป็นเพราะเจียงไห่เฉาก็ตกเป็นผู้ต้องสงสัยเหมือนกัน ผมก็เลยไม่สามารถแสดงความคิดเห็นในเรื่องนี้ได้ และก็ไม่กล้าพูดเรื่องอื่นต่อหน้าทีมสืบสวนพิเศษด้วย"

"ถ้าเลขาธิการถังไม่พูดถึงคนคนนี้ขึ้นมาในคืนนี้ ผมก็คงไม่กล้าอ้าปากพูดเรื่องนี้เด็ดขาดครับ!"

ถังหย่งหัวเราะ "เหล่าเจียงเอ๊ย นายระวังตัวเกินไปแล้ว"

"เมื่อกี้นี้ ฉันเพิ่งสั่งการให้ทีมสืบสวนพิเศษ เน้นการสืบสวนไปที่ไป๋เฉิงหู่คนนี้แล้ว!"

"เพียงแต่ ไป๋เฉิงหู่คนนี้มันร้ายกาจนัก การจะตามหาตัวเขา มันก็เหมือนงมเข็มในมหาสมุทรนั่นแหละ!"

"ก่อนหน้านี้ไป๋เฉิงหู่เคยทำงานที่กลุ่มบริษัทหวาซี ซึ่งกลุ่มบริษัทนี้ก็มีอิทธิพลกว้างขวางในเขตเจียงเป่ย"

"เพราะฉะนั้น เหล่าเจียงเอ๊ย นายเป็นคนกว้างขวางในเขตเจียงเป่ย ฉันก็คงต้องพึ่งนายแล้วล่ะ"

"ลองใช้เส้นสายและทรัพยากรที่นายมีดูสิ เผื่อจะตามสืบเบาะแสของไป๋เฉิงหู่คนนี้ เพื่อนำมาเป็นข้อมูลให้ทีมสืบสวนพิเศษของเราได้"

"พยายามกำจัดเสือร้ายที่คอยกัดกินชาวบ้านตัวนี้ ให้กับพี่น้องชาวเมืองเทียนโจวโดยเร็วที่สุด!"

"คืนความยุติธรรมและความสงบสุขให้กับชาวเจียงเป่ยเสียที!"

เจียงจื้อหยางรีบรับปากทันที "ในเมื่อเลขาธิการถังไว้ใจผม งั้นผมก็จะลองดูครับ!"

ถังหย่งพูดอย่างมีความนัย "ดี งั้นฉันจะรอฟังข่าวดีนะ"

"หวังว่าเรื่องนี้จะจัดการเสร็จสิ้น ก่อนงานแต่งงานจะเริ่มนะ"

"ถ้าเป็นแบบนั้น งานแต่งงานในวันพรุ่งนี้ ก็จะถือเป็นเรื่องน่ายินดีซ้อนเรื่องน่ายินดีสำหรับกองตำรวจเทียนโจวของเราเลยล่ะ!"

เมื่อวางสายลง ถังหย่งก็จุดบุหรี่ขึ้นสูบ

ไป๋เฉิงหู่ใช่ผู้บงการที่อยู่เบื้องหลังเรื่องนี้หรือไม่ ทั้งเขาและเจียงจื้อหยางต่างก็รู้ดีแก่ใจ

แต่ความจริงมันสำคัญนักหรือ?

ไม่สำคัญหรอก การให้ไป๋เฉิงหู่รับสารภาพและรับโทษต่างหาก คือผลลัพธ์ที่ทุกคนอยากเห็น

ต่อตัวเขาเอง ต่อหลี่ตง ต่อตระกูลเจียง ต่อกองตำรวจเทียนโจว ต่อผู้บังคับบัญชาระดับสูง หรือแม้แต่ต่อประชาชนในเมืองเทียนโจว ล้วนเป็นผลดีต่อทุกคน!

การกำจัดกลุ่มอิทธิพลมืดให้เป็นแบบอย่าง ก็เป็นสิ่งที่ทุกคนอยากเห็นเช่นกัน

สามารถตอบคำถามทั้งเบื้องบนและเบื้องล่างได้ นี่แหละคือผลลัพธ์ที่ดีที่สุด!

ส่วนเจียงจื้อหยางจะเชื่อหรือไม่นั้น?

ก็ไม่สำคัญเหมือนกัน เพราะถ้าให้เลือกระหว่างลูกชายกับไป๋เฉิงหู่ เชื่อว่าเจียงจื้อหยางคงไม่มีความลังเลแม้แต่น้อย!

นี่ก็คือเหตุผลที่เขาโทรหาเจียงจื้อหยาง

การที่ตำรวจตามสืบมาตั้งนาน แต่กลับไม่พบเบาะแสของไป๋เฉิงหู่เลยแม้แต่น้อย ย่อมต้องมีใครบางคนคอยขัดขวางอยู่เบื้องหลังแน่

และคนคนนั้น ร้อยทั้งร้อยก็คือเจียงจื้อหยาง

ถังหย่งถึงกับมีลางสังหรณ์ด้วยซ้ำ ว่าไป๋เฉิงหู่อาจจะยังหนีออกจากเทียนโจวไม่พ้น และน่าจะซ่อนตัวอยู่ในเขตเจียงเป่ยนั่นแหละ

ไม่ว่าจะเป็นข้อสันนิษฐานไหน เขาเชื่อว่าเจียงจื้อหยางน่าจะมีวิธีจัดการได้

ถ้าทุกอย่างราบรื่น คืนนี้น่าจะได้ยินข่าวการจับกุมตัวไป๋เฉิงหู่ของตำรวจ

แบบนี้ ถึงจะถือเป็นการปิดคดีอย่างแท้จริง!

ส่วนไป๋เฉิงหู่น่ะเหรอ?

ก่อกรรมทำเข็ญมาตั้งมากมาย จับผิดจับถูกยังไง ก็ถือเป็นการกำจัดภัยพาลให้บ้านเมืองอยู่ดี!

อีกด้านหนึ่ง เจียงจื้อหยางก็ยืนสูบบุหรี่อยู่ริมหน้าต่างเช่นกัน

ถังหย่งบอกใบ้ไว้ชัดเจนแล้ว ว่าต้องการให้เขาออกหน้า ช่วยจัดการเรื่องจับกุมไป๋เฉิงหู่ให้ลุล่วง

เมื่อไป๋เฉิงหู่ถูกจับได้ ลูกชายของเขาก็จะพ้นมลทิน

งานแต่งของตระกูลเจียงในวันพรุ่งนี้ ก็จะยิ่งสมบูรณ์แบบ!

ส่วนเรื่องที่ลูกชายของเขามีส่วนร่วมกับเรื่องนี้หรือไม่นั้น?

ตอนนี้สำหรับเขาแล้ว มันไม่สำคัญอีกต่อไป

ทุกระดับชั้นของเมืองเทียนโจว จำเป็นต้องมีคนออกมารับหน้าและรับผิดชอบ!

และไป๋เฉิงหู่ ก็เป็นเพียงคนเดียวที่เหมาะสมที่สุด!

มีเพียงการส่งตัวไป๋เฉิงหู่ให้ทีมสืบสวนพิเศษ เพื่อให้ทุกฝ่ายพอใจเท่านั้น เรื่องนี้ถึงจะจบลงได้!

เมื่อคิดได้ดังนั้น เจียงจื้อหยางก็กดโทรศัพท์โทรออก "ฮัลโหล ประธานสวีเหรอ?"

(จบแล้ว)