บทที่ 508 - คุยกันทั้งคืน

บทที่ 508 - คุยกันทั้งคืน

จากเบาะแสสำคัญทั้งสามเส้นทางนี้ ทีมสืบสวนพิเศษก็ได้ทำการตรวจสอบอย่างละเอียด

ในเวลาเกิดเหตุ เจียงไห่เฉากับเฉินเหว่ยหมินต่างก็อยู่ที่บ้าน และมีพยานยืนยันที่อยู่

ส่วนตัวตนของนักฆ่านั้นยังไม่สามารถยืนยันได้ และก็ไม่มีหลักฐานใดๆ ที่บ่งบอกว่าสองคนนี้มีความเชื่อมโยงกับนักฆ่า

บวกกับสถานะที่พิเศษของทั้งสองคน

เฉินเหว่ยหมินเป็นทั้งตำรวจ และยังเป็นหัวหน้าระดับรากหญ้าของสถานีตำรวจภูธร จึงไม่สามารถด่วนสรุปได้ง่ายๆ

เจียงไห่เฉาถึงแม้จะไม่ใช่ตำรวจ แต่พ่อของเขา เจียงจื้อหยาง เป็นถึงผู้บริหารระดับสูงของกองบังคับการสาขา ภายใต้สถานการณ์ที่ไม่มีหลักฐานแน่ชัด ก็ไม่สามารถด่วนสรุปได้ง่ายๆ เช่นกัน

ด้วยเหตุนี้ ผู้ต้องสงสัยหลักในตอนนี้ จึงยังคงเป็นไป๋เฉิงหู่ที่กำลังหลบหนีของกลุ่มบริษัทหวาซี

หมายจับไป๋เฉิงหู่ ถูกประกาศออกมาในทันที

เนื่องจากเกี่ยวข้องกับการฆ่าตำรวจ แถมยังมีเรื่องอาวุธปืนและวัตถุระเบิดเข้ามาเกี่ยวข้องด้วย

ทางกรมตำรวจมณฑลจึงให้ความสำคัญเป็นพิเศษ และลงมาดูแลด้วยตัวเอง

ระดับของหมายจับนั้นสูงมาก ตำรวจทั่วทั้งมณฑลต่างก็เข้ามาร่วมวงด้วย

ทั่วทั้งมณฑลฮั่นตง ราวกับมีตาข่ายขนาดยักษ์แผ่ปกคลุมอยู่ กดดันจนแทบจะหายใจไม่ออก!

ในเวลานี้ ถังหย่งกำลังนั่งอยู่ในห้องหนังสือ

ข้อมูลทั้งหมดของสามคนนี้ ถูกวางไว้ตรงหน้าของเขาทั้งหมด

ถึงแม้เบาะแสทั้งหมดในตอนนี้ จะชี้เป้าไปที่หัวหน้าแผนกรักษาความปลอดภัยของกลุ่มบริษัทหวาซีคนนั้น

แต่ถังหย่งก็รู้ดี ว่าผู้บงการที่อยู่เบื้องหลังเรื่องนี้ ก็คือเจียงไห่เฉา!

เพียงแต่คดีนี้จะใจร้อนไม่ได้ ต้องค่อยเป็นค่อยไป!

ตอนนี้ ต้องจับตัวไป๋เฉิงหู่คนนี้ให้ได้ก่อน

เมื่อตัดผู้ต้องสงสัยอย่างไป๋เฉิงหู่ทิ้งไปได้ ก็สามารถเบนเป้าไปที่เฉินเหว่ยหมินกับเจียงไห่เฉาได้

ถึงแม้เฉินเหว่ยหมินจะทำตัวไม่ค่อยโปร่งใส แต่หลิวกั๋วจงก็ตายไปแล้ว ต่อให้เขาจะมีส่วนเกี่ยวข้องกับคดีทุจริตในตำบลหมินจิ้นจริง ก็คงสืบสาวราวเรื่องต่อไปไม่ได้แล้ว

เขากับหลี่ตงไม่ได้มีความแค้นลึกล้ำกันถึงตาย ไม่ถึงขั้นต้องลงมืออำมหิตแบบนี้

ขอแค่ยืนยันข้อสงสัยของเจียงไห่เฉาได้สำเร็จ การสืบสวนในภายหลังก็จะมีทิศทางที่ชัดเจน แบบนี้ก็จะสามารถลากตัวเจียงไห่เฉาออกมาได้อย่างสมเหตุสมผล

จัดการเจียงจื้อหยาง แล้วก็ถือโอกาสดันหลี่ตงขึ้นมารับตำแหน่ง ทุกอย่างก็จะเข้าที่เข้าทาง!

เพียงแต่ ก่อนที่จะจัดการเจียงไห่เฉา ถังหย่งจำเป็นต้องคุยกับลูกสาวเสียก่อน

ทุกสิ่งที่เกิดขึ้นในคืนนี้ มันดูแปลกประหลาดเกินไป

เขาต้องให้แน่ใจ ว่าลูกสาวเข้าไปพัวพันลึกแค่ไหน และจะถูกดึงเข้าไปเกี่ยวข้องด้วยหรือเปล่า

เช่นนี้ เขาถึงจะสามารถควบคุมระดับการสืบสวนคดีนี้ได้!

ระหว่างที่กำลังคิดอยู่นั้น เสียงเคาะประตูก็ดังขึ้นจากด้านนอก

ถังหย่งปิดแฟ้มข้อมูลตรงหน้า ปรับสีหน้าให้เป็นงานเป็นการแล้วพูดว่า "เข้ามาสิ!"

ถังหนิงถือเสื้อคลุมตัวหนึ่งเดินเข้ามา คลุมให้พ่อแล้วถามว่า "พ่อ ดึกป่านนี้แล้ว ทำไมยังไม่นอนอีกล่ะคะ?"

ถังหย่งหัวเราะไม่ได้ร้องไห้ไม่ออก ตบหลังมือลูกสาวเบาๆ แล้วพูดว่า "วันนี้เกิดเรื่องใหญ่ขนาดนี้ พ่อจะหลับลงได้ยังไงล่ะ?"

"แล้วลูกล่ะ ไม่เป็นไรแล้วใช่ไหม?"

ถังหนิงส่ายหน้า "ไม่เป็นไรค่ะ ลูกสาวพ่อไม่ได้ทำจากกระดาษนะคะ เรื่องแค่นี้ทำอะไรหนูไม่ได้หรอก"

ถังหย่งถอนหายใจ สิ่งที่เขาภูมิใจที่สุดในชีวิตนี้ ก็คือการปลุกปั้นถังหนิงขึ้นมาได้

และด้วยเหตุนี้เอง ถังหย่งจึงตั้งความหวังกับลูกสาวไว้สูงมาก และไม่อยากให้ลูกสาวต้องเดินผิดทาง

แต่น่าเสียดาย ที่ลูกชายไม่ได้ความ ไปคบค้าสมาคมกับพวกเพื่อนกินเพื่อนเที่ยว แถมยังไปก่อเรื่องวุ่นวายกับเจียงหลานเข้าอีก

ลูกสาวต้องมาตามเช็ดตามล้างให้เรื่องน้องชาย ถึงได้ถูกดึงเข้ามาพัวพันในเรื่องนี้อย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้

ถังหย่งก็รู้ดี ว่าเพื่อปกป้องพ่ออย่างเขา ลูกสาวคงจะแอบจัดการอะไรไปไม่น้อยแน่ๆ

ทุกสิ่งที่เกิดขึ้นในวันนี้ ก็ต้องมีส่วนเกี่ยวข้องกับลูกสาวอย่างแน่นอน

เพียงแต่ เรื่องพวกนี้เขาจะเอ่ยปากถามได้ยังไง?

ถังหนิงปรายตามองไปที่โต๊ะ ก่อนจะเป็นฝ่ายถามขึ้นมาก่อนว่า "พ่อ มีอะไรก็ถามมาตรงๆ เถอะค่ะ"

ถังหย่งลังเลอยู่ครู่หนึ่ง ในที่สุดก็ยอมเปิดปากถาม "เรื่องในคืนนี้ เป็นฝีมือเจียงไห่เฉาใช่ไหม?"

ถังหนิงนวดขมับให้พ่อ "ใช่ค่ะ ฝีมือเขาเอง!"

เมื่อได้รับการยืนยันข้อสันนิษฐาน อารมณ์ของถังหย่งกลับไม่ได้ผ่อนคลายลงเลยแม้แต่น้อย น้ำเสียงกลับยิ่งเคร่งเครียดกว่าเดิม "แล้วลูกกับเสี่ยวเฉิน เข้าไปพัวพันลึกแค่ไหน?"

ถังหนิงรู้ว่าพ่ออยากรู้เรื่องอะไร จึงพูดให้สบายใจว่า "พ่อ วางใจเถอะค่ะ หนูกำชับเสี่ยวเฉินแล้ว ว่าให้รักษาระยะห่างจากเจียงไห่เฉา"

"เรื่องที่เจียงไห่เฉาจัดฉากให้นักฆ่าลงมือ เสี่ยวเฉินไม่รู้เรื่องเลยแม้แต่นิดเดียว เรื่องนี้ไม่ได้เกี่ยวอะไรกับเขาเลยค่ะ!"

เมื่อได้ยินคำตอบที่ต้องการ ถังหย่งก็ถอนหายใจอย่างโล่งอกเล็กน้อย

แต่เมื่อคำถามถัดไปถูกเปล่งออกมา หัวใจของถังหย่งก็กลับมาเต้นระทึกอีกครั้ง "แล้วลูกล่ะ? เข้าไปพัวพันกับเรื่องนี้ลึกแค่ไหน?"

ถังหนิงอธิบาย "หนูอาศัยเบาะแสที่เสี่ยวเฉินให้มา ก็เลยพอจะเดาอะไรออกบ้าง จึงจัดการวางแผนไว้ล่วงหน้าค่ะ"

"แต่หนูไม่รู้ว่านักฆ่าคนนี้มีปืน และก็ยิ่งไม่รู้ว่าเขาพกระเบิดติดตัวมาด้วย ไม่อย่างนั้นหนูไม่มีทางวางแผนแบบนี้เด็ดขาด"

"ส่วนเรื่องที่นักฆ่าจับหนูไปเป็นตัวประกันหลังจากนั้น มันเป็นเรื่องที่เกินความคาดหมายจริงๆ ค่ะ"

"หลังจากที่ตำรวจจับกุมล้มเหลว นักฆ่าคนนี้สงสัยว่าหนูเป็นคนให้เบาะแส เขาถึงได้มาหาหนูค่ะ"

"พ่อ ขอโทษนะคะที่ทำให้พ่อต้องเดือดร้อน ตอนนั้นพ่อคงจะเป็นห่วงแย่เลยใช่ไหม?"

พูดจบ ถังหนิงก็ค่อยๆ ย่อตัวลงคุกเข่าอยู่ข้างๆ พ่อ

เธอเอาคางเกยไว้บนตักพ่อ แววตาเริ่มมีน้ำตาคลอเบ้า

ถังหย่งลูบผมลูกสาวเบาๆ ความกังวลที่แบกรับมาตลอดทั้งคืน ในที่สุดก็ค่อยๆ คลายลง

เขารู้ดี ว่าการที่ลูกชายทำตัวเป็นพลเมืองดีในงานนัดพบแรงงาน น่าจะเป็นฝีมือการจัดการของลูกสาว

ส่วนเรื่องที่นักฆ่าจับลูกสาวเป็นตัวประกัน แล้วดึงหลี่ตงเข้ามาพัวพัน เป็นฝีมือลูกสาวที่วางแผนอยู่เบื้องหลังหรือเปล่านั้น?

เขาไม่อยากจะเชื่อ และก็ไม่กล้าเชื่อด้วย!

ทั้งอาวุธปืน ทั้งระเบิด คนร้ายที่อำมหิตผิดมนุษย์มนาขนาดนี้

ถึงแม้เหตุการณ์นี้จะไม่ได้ทำร้ายใครให้ได้รับบาดเจ็บ แต่ถ้าลูกสาวเข้าไปมีส่วนร่วมจริงๆ มันก็ถือเป็นการก่ออาชญากรรมที่ร้ายแรงมาก!

โชคดี ที่ถังหย่งได้รับคำตอบที่น่าพอใจ

ลูกสาวไม่รู้เรื่องพวกนี้เลย และไม่ได้มีส่วนร่วมในการวางแผนด้วย

แบบนี้ ต่อให้วันข้างหน้าจะสาวไปถึงตัวเจียงไห่เฉาได้จริงๆ ก็ไม่ต้องกังวลอะไรแล้ว!

เมื่อคิดได้ดังนั้น ถังหย่งก็เช็ดน้ำตาให้ลูกสาว "ในเมื่อรู้ว่าพ่อเป็นห่วง วันหลังก็ห้ามทำอะไรบุ่มบ่ามแบบนี้อีกนะ"

"พ่อรู้ ว่าการวางแผนแบบนี้ไม่ใช่ความตั้งใจของลูก แต่เพื่อช่วยตามเช็ดตามล้างให้เสี่ยวเฉิน ลูกถึงไม่มีทางเลือกอื่น"

"แต่ลูกต้องจำไว้นะ ว่าไม่มีใครในตระกูลถังของเรา ที่มีค่าพอให้ลูกต้องเอาอนาคตมาเสี่ยงหรอกนะ"

"พ่อตั้งความหวังกับลูกไว้สูงมาก ถ้าลูกขืนทำเรื่องบ้าๆ แบบนี้อีก พ่อไม่ยอมเด็ดขาด!"

"เอาล่ะ ไปนอนเถอะ พ่อยังมีงานต้องจัดการอีกหน่อย"

ถังหนิงเงยหน้าขึ้น "พ่อ พ่อตั้งใจจะจับเจียงไห่เฉาเหรอคะ?"

ถังหย่งตบไหล่เธอเบาๆ "เอาเถอะ เรื่องงานลูกอย่าถามมากเลย"

"ตั้งแต่นี้ไป ห้ามเข้าไปยุ่งเกี่ยวกับคดีนี้อีก เรื่องนี้พ่อจะจัดการเอง"

"พอหมดช่วงสุดสัปดาห์นี้ ลูกก็กลับไปที่เมืองเอกของมณฑลซะเถอะ"

"ทิ้งงานมาตั้งนานแล้ว ควรจะกลับไปได้แล้ว เรื่องที่เทียนโจวลูกไม่ต้องยุ่งแล้วล่ะ"

"ถ้าวันหลังเสี่ยวเฉินไปก่อเรื่องที่ไหนอีก พ่อไม่อนุญาตให้ลูกแอบจัดการเองนะ โทรหาพ่อโดยตรงเลย พ่อจะตีให้ขาหักเลย!"

ถังหนิงค่อยๆ ลุกขึ้นยืน รอยยิ้มดูซับซ้อน

ตอนนี้ความสัมพันธ์ระหว่างน้องชายกับหลี่ตงก็ผ่อนคลายลงแล้ว อย่างน้อยฉากหน้าก็คงไม่มีเรื่องบาดหมางกันอีก

เจียงไห่เฉายอมรับผิดและรับโทษ พ่อก็สามารถตัดขาดจากเจียงจื้อหยางได้อย่างราบรื่น

ส่วนม้าพยศอย่างหลี่ตง ก็ตกเป็นของในกำมือของพ่อไปเรียบร้อยแล้ว!

ถ้าไม่มีเรื่องรูปใบนั้น เธอคงจะกลับไปแล้วจริงๆ

เมื่อสะสางธุระเสร็จสิ้น ก็ปลีกตัวจากไป ซ่อนเร้นทั้งชื่อเสียงและเกียรติยศ!

แต่ตอนนี้ เธอจะไปได้งั้นเหรอ?

(จบแล้ว)