บทที่ 29 เคลียร์นรก! การประเมินระดับ SSS!

ผู้ถูกเลือกของเทพมาร!

กูเยว่เคยเรียนรู้เรื่องราวที่เกี่ยวข้องกับสิ่งนี้ในโรงเรียนมัธยมวิชาชีพเช่นกัน

อย่างไรก็ตาม ตามความรู้ที่กูเยว่ได้เรียนมา ผู้ถูกเลือกของเทพมารอย่างน้อยที่สุดก็ต้องเป็นสัตว์ประหลาดห้วงลึกระดับทอง!

แต่สัตว์ประหลาดห้วงลึกเช่นนั้นจะมาปรากฏตัวในห้วงลึกระดับทองแดง - ภัยพิบัติสีเขียวได้อย่างไร?

เมื่อความสงสัยนี้กระจ่างแจ้ง อารมณ์ของกูเยว่ที่ปั่นป่วนก่อนหน้านี้จากการได้รู้เรื่องผู้ถูกเลือกของเทพมารก็สงบลงเล็กน้อย

ออร์กผิวเขียวสองหัวตรงหน้านี้ไม่ใช่ตัวตนที่แท้จริงของผู้ถูกเลือกของเทพมารอย่างแน่นอน!

อย่างมากก็เป็นเพียงแค่ภาพจำลองเท่านั้น!

แม้ว่าออร์กผิวเขียวสองหัวในฐานะบอสจะมีพลังเหนือกว่าระดับทองแดงและสามารถปลดปล่อยพลังการต่อสู้ระดับเงินออกมาได้ แต่กูเยว่ก็ไม่รู้สึกหวาดกลัวเลยแม้แต่น้อย

เขาโบกธงวิญญาณยมโลกในมือ วิญญาณอาฆาตที่เขาเพิ่งจับมาได้ก็ถูกบดขยี้กลายเป็นแก่นแท้วิญญาณในพริบตา

จากนั้น ขุนพลผีที่สวมชุดเกราะซึ่งควบแน่นจากปราณหยินก็ปรากฏตัวขึ้น

แล้วถ้ามันมีพลังการต่อสู้ระดับเงินล่ะ?

นับรวมเซ่อปี้และขุนพลผี เขามีพลังระดับนี้ถึงแปดขุมพลังเลยนะ!

กูเยว่เหลือบมองหน้าต่างข้อมูลของตนเองอีกครั้ง

ชื่อ กูเยว่

อาชีพ ผู้ฝึกตนสายมาร

ขอบเขต ทองแดง (ขั้นกลั่นลมปราณ)

เลเวล 12 (1323/4800)

พละกำลัง 323

ความคล่องแคล่ว 80

ร่างกาย 329

จิตวิญญาณ 88.1

ค่าร่างกายและพละกำลังของเขาเกินสามร้อยไปแล้ว!

นี่ไม่ใช่ค่าสถานะที่ผู้ใช้อาชีพระดับทองแดงทั่วไปจะมีได้อีกต่อไป

ต่อให้เลเวลของผู้ใช้อาชีพจะถูกยกระดับไปจนถึงขีดจำกัดของระดับทองแดงคือเลเวล 20 ก็มีเพียงผู้ที่มีพรสวรรค์อาชีพหายากเท่านั้นที่จะมีค่าสถานะแบบนี้ได้!

ตัวกูเยว่เองก็ถือว่าเป็นขุมพลังการต่อสู้ระดับเงินเช่นกัน!

ขุมพลังระดับเงินถึงเก้ากลุ่ม!

บอสดันเจี้ยนห้วงลึกที่ถูกกูเยว่บังคับให้จุติลงมาก่อนเวลาอันควรทั้งที่ยังก่อตัวไม่สมบูรณ์ จะเอาชนะเขาได้อย่างไร?!

ในเวลานี้ ขุนพลผีทั้งเจ็ดตนยืนตระหง่านอย่างสง่างาม ชุดเกราะหนักของพวกมันส่องประกายเย็นเยียบ ดาบและกระบี่ที่กำแน่นในมือแผ่รังสีอำมหิตออกมา

ปราณหยินรอบๆ หนาแน่นจนแทบจะจับต้องได้ ราวกับกลุ่มควันสีดำที่ม้วนตัวพุ่งเข้าใส่ออร์กผิวเขียวที่กำลังคำรามอย่างเกรี้ยวกราด

ดวงตาของขุนพลผีลุกโชนไปด้วยเปลวเพลิงวิญญาณอันบ้าคลั่ง เปลวเพลิงที่วูบไหวในความมืดมิดราวกับดวงตาปีศาจ เผยให้เห็นจิตสังหารอันไร้ที่สิ้นสุดอย่างไร้ความปรานี

ที่แนวหน้าของขบวน เซ่อปี้ยืนหยัดดั่งขุนเขาที่ไม่อาจสั่นคลอน

ปราณศพที่แผ่ซ่านออกมาจากร่างกายของมันพวยพุ่ง ราวกับสามารถกัดกร่อนทุกสรรพสิ่งในโลก

ปราณศพอันหนาแน่นพุ่งทะยานขึ้นสู่ท้องฟ้า แม้แต่อากาศก็ราวกับถูกทำให้ปนเปื้อน กลายเป็นความเน่าเหม็นและยากจะทนรับได้

ขนสีแดงสดของเซ่อปี้ปลิวไสวไปตามสายลม พัวพันกับปราณศพที่หมุนวนและสายลมอันหนาวเหน็บ ก่อให้เกิดเป็นฉากที่แปลกประหลาดแต่น่าตื่นตะลึง

ร่างกายที่เต็มไปด้วยกล้ามเนื้ออันกำยำของมันอัดแน่นไปด้วยพลังที่พร้อมจะระเบิดออก กล้ามเนื้อทุกมัดบรรจุพลังทำลายล้างที่ทำให้ผู้คนหนาวสั่นไปถึงกระดูกสันหลัง

อย่างไรก็ตาม เบื้องหลังสถานการณ์อันตึงเครียดและดุเดือดนี้ กูเยว่ยืนอยู่อย่างเงียบสงบ

ใบหน้าของเขาไร้ซึ่งอารมณ์ใดๆ ดวงตาเย็นเยียบดุจหิมะ จ้องมองออร์กผิวเขียวสองหัวตรงหน้าอย่างเฉยเมย

สายตานั้นราวกับมองลงมาจากเก้าสวรรค์ แฝงไว้ด้วยความน่าเกรงขามอันสูงส่งและไม่อาจตั้งคำถาม ราวกับกำลังพิพากษาเป็นครั้งสุดท้าย

ใบหน้าของกูเยว่ปรากฏให้เห็นลางๆ ภายใต้การปกคลุมของปราณมารสีดำทมิฬ เพิ่มบรรยากาศที่ลึกลับและน่าขนลุก นำมาซึ่งความรู้สึกกดดันอันมหาศาลที่ยากจะทนทาน

ในเวลานี้ ทั่วทั้งบริเวณตกอยู่ในความเงียบสงัดดุจความตาย มีเพียงเสียงลมและเสียงคำรามของออร์กผิวเขียวที่ดังก้อง

ขุนพลผีและเซ่อปี้ยืนนิ่ง เฝ้ารอคำสั่งของกูเยว่

ทันทีที่เขาเอ่ยปาก ขุนพลผีและเซ่อปี้ก็จะปลดปล่อยการโจมตีอันตรายถึงชีวิตโดยไม่ลังเล ฉีกร่างออร์กผิวเขียวสองหัวออกเป็นชิ้นๆ อย่างสมบูรณ์

ชั่วขณะหนึ่ง ผู้คนแทบแยกไม่ออกว่าใครคือบอสดันเจี้ยนห้วงลึกที่แท้จริงกันแน่!

"ว้าก!"

ออร์กผิวเขียวสองหัวคำรามอย่างโกรธเกรี้ยว

มันกวัดแกว่งขวานรบกระดูกที่มันครอบครองมาตั้งแต่ตอนฟักตัวอยู่ในไข่เนื้อ

"สิ่งมีชีวิตชั้นต่ำ!"

แม้การก่อตัวของมันจะถูกกูเยว่ขัดจังหวะ แต่ออร์กผิวเขียวตัวนี้ก็ยังมีความสูงถึงห้าเมตร

มันก้าวยาวๆ ตรงเข้ามากูเยว่อย่างรวดเร็ว

แผ่นดินสั่นสะเทือนภายใต้การพุ่งทะยานของมัน

จิตสังหารอันหนักหน่วงพุ่งเป้าไปที่กูเยว่โดยตรง

มันตั้งใจจะสับกูเยว่ให้กลายเป็นเศษเนื้อ!

แต่กูเยว่ไม่ได้รู้สึกหวาดกลัวต่อจิตสังหารอันมหาศาลนี้เลย

ดวงตาของเขายังคงเย็นชาขณะที่เขาออกคำสั่งให้เซ่อปี้และขุนพลผี

"ฆ่ามันซะ... ดันเจี้ยนแห่งนี้ควรจบลงได้แล้ว!"

วินาทีที่กูเยว่ออกคำสั่ง ขุนพลผีก็กลายร่างเป็นสายลมหยินและพุ่งทะยานไปข้างหน้า

พวกมันไม่ได้โจมตีด้วยปราณกระบี่หรือปราณดาบอีกต่อไป ดาบและกระบี่ในมือของพวกมันพุ่งแทงเข้าสู่ร่างกายของออร์กผิวเขียวสองหัวโดยตรงและพร้อมเพรียงกัน

"โฮก!"

ออร์กผิวเขียวสองหัวส่งเสียงกรีดร้องด้วยความเจ็บปวด

มันเหวี่ยงขวานรบกระดูกในมือ ฟันเข้าใส่ขุนพลผีโดยตรง

ขุนพลผีปลิวถอยหลังไปทีละตน ชุดเกราะของพวกมันแตกกะเทาะจากการโจมตีโดยตรง

ออร์กผิวเขียว ซึ่งครอบครองพลังแห่งความคิด สามารถสร้างความเสียหายต่อดวงวิญญาณได้โดยตรงผ่านการโจมตีทางกายภาพ!

แต่วินาทีต่อมา ร่างกายของออร์กผิวเขียวสองหัวก็ถูกดาบและกระบี่ของขุนพลผีตนอื่นๆ เสียบทะลุ

และสำหรับขุนพลผีที่ถูกกระแทกจนปลิวไป ธงวิญญาณยมโลกก็ปลดปล่อยปราณหยินจำนวนมหาศาลพุ่งเข้าสู่ร่างกายของพวกมัน

ชุดเกราะที่แตกร้าวอย่างหนักซ่อมแซมตัวเองอย่างรวดเร็วภายใต้การสนับสนุนอันไร้ขีดจำกัดจากธงวิญญาณยมโลก

มันฟื้นฟูสภาพสมบูรณ์ภายในพริบตา!

"โฮก!"

เซ่อปี้พุ่งเข้าประจัญบานโดยตรง

ร่างกายสูงสองเมตรของมันพุ่งชนเข้ากับออร์กผิวเขียวสูงห้าเมตรด้วยพละกำลังที่ทัดเทียมกัน ทำให้ทั้งคู่ต้องถอยหลังไปสองสามก้าว!

คราวนี้ ออร์กผิวเขียวสองหัวไม่อาจเข้าใจได้เลยจริงๆ

ทำไมไอ้ตัวที่ดูเหมือนจะเป็นพวกที่อ่อนแอที่สุดในเผ่าพันธุ์ของมัน ถึงได้มีพลังมหาศาลขนาดนี้?

ทำไมออร์กขนแดงรูปร่างประหลาดตัวนี้ถึงยอมทำตามคำสั่งของมนุษย์?

อย่างไรก็ตาม การต่อสู้ไม่เปิดโอกาสให้มันได้ครุ่นคิดต่อไป

คลื่นการโจมตีระลอกถัดไปจากขุนพลผีและเซ่อปี้ก็มาถึงแล้ว

ปราณหยินที่แช่แข็ง ปราณกระบี่และปราณดาบที่ฟาดฟัน การโจมตีทางกายภาพอันดุเดือดของเซ่อปี้...

บอสแห่งดันเจี้ยนห้วงลึก ออร์กผิวเขียวสองหัว ตกเป็นรองอย่างรวดเร็ว

การเคลื่อนไหวของมันค่อยๆ ตามความเร็วของเซ่อปี้ไม่ทัน

บาดแผลสะสมเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ บนร่างกายของมัน

"โฮก!"

เซ่อปี้คำรามอีกครั้ง

พร้อมกับเสียงฉีกขาด มันฉีกแขนข้างหนึ่งของออร์กผิวเขียวสองหัวออกดื้อๆ

มือขนาดยักษ์ที่กำขวานรบกระดูกร่วงหล่นลงตรงหน้ากูเยว่

"นี่คือความอ่อนแอยังไงล่ะ..."

ดวงตาของกูเยว่เย็นเยียบขณะที่เขาหยิบขวานรบกระดูกขึ้นมา

ขวานรบกระดูกที่สูงกว่าเขามาก กลับให้ความรู้สึกเบาราวกับขนนกเมื่ออยู่ในมือของกูเยว่

กูเยว่เคยเรียนรู้เทคนิคการต่อสู้และวิธีการใช้อาวุธมาบ้างที่โรงเรียน

เขากวัดแกว่งขวานรบ และเดินเข้าไปหาออร์กผิวเขียวสองหัว

ในเวลานี้ ออร์กผิวเขียวสองหัวที่สูญเสียแขนไปข้างหนึ่ง ไม่อาจต้านทานการโจมตีอันดุเดือดของเซ่อปี้ได้อีกต่อไป

ขณะที่กูเยว่ค่อยๆ ก้าวเดินไป เซ่อปี้ก็ฉีกขาของมันออกข้างหนึ่ง

ร่างยักษ์สูงห้าเมตรไม่อาจรักษาสมดุลได้อีกต่อไป และล้มตึงลงตรงหน้ากูเยว่

ราวกับว่ามันได้ก้มกราบหมอบคำนับต่อหน้ากูเยว่

สิ่งนี้ทำให้ออร์กผิวเขียวสองหัวรู้สึกอัปยศอดสูอย่างยิ่ง!

หัวทั้งสองของมันจ้องมองกูเยว่ที่ค่อยๆ เดินเข้ามาใกล้ และคำรามอย่างโกรธเกรี้ยว

"ฉันจะรอแกอยู่ในยุคโบราณ! ในห้วงลึกที่แข็งแกร่งกว่านี้!"

คำตอบเดียวที่มันได้รับคือคำพูดอันเย็นชาของกูเยว่

"หนวกหู!"

หวีด!

ขวานรบที่กูเยว่กวัดแกว่ง ตัดผ่านอากาศ ก่อให้เกิดเสียงคำรามอันน่าสะพรึงกลัว

ใบมีดขวานฟาดลงบนคอของออร์กผิวเขียวสองหัว

ตัดฉับเดียวอย่างเด็ดขาด เป็นอันเสร็จสิ้นการบั่นคอ!

หัวทั้งสองร่วงหล่นลงพื้นพร้อมกับเสียงดังทึบ และข้อความแจ้งเตือนก็ปรากฏขึ้นตรงหน้ากูเยว่

ท่านสามารถเคลียร์ดันเจี้ยน ห้วงลึกระดับทองแดง - ภัยพิบัติสีเขียว - ความยากระดับนรก สำเร็จ!

การประเมินการเคลียร์ ระดับ SSS!