บทที่ 24 การสอบครั้งใหญ่ของสหพันธ์ ผู้เล่นสายเปย์ ปะทะ ผู้เล่นสายฟาร์มผู้ใช้สูตรโกง?

วิญญาณร้ายออกอาละวาดราวกับม้าป่าที่หลุดฝูง ใบหน้าอันน่าสะพรึงกลัวและเสียงกรีดร้องโหยหวนของพวกมันทำให้ผู้คนขนลุกซู่

กระแสลมหนาวพัดกรรโชก นำพาความเยือกเย็นอันไร้ที่สิ้นสุด เสียงหอนของพวกมันดังไม่ขาดสาย แช่แข็งร่างกายของออร์กผิวเขียวในทันที และยังจองจำดวงวิญญาณของพวกมันด้วยพลังน้ำแข็งนี้ไม่ว่าจะพัดผ่านไปที่ใด

เซ่อปี้เคลื่อนไหวทะลุผ่านสนามรบอันดุเดือดราวกับภูตผี กรงเล็บอันแหลมคมในมือส่องประกายแสงเย็นเยียบ ทุกการแกว่งไกวก่อให้เกิดกระแสลมอันเกรี้ยวกราด

เพียงชั่วพริบตาที่ร่างของมันวูบไหว กรงเล็บก็ตวัดขึ้นลง ออร์กผิวเขียวตัวหนึ่งกรีดร้องและล้มฟุบลง กลายเป็นเพียงซากศพแทบเท้าของมัน

และฉากการสังหารหมู่เช่นนี้ก็ดำเนินต่อไป ออร์กผิวเขียวตัวแล้วตัวเล่าร่วงหล่นลงราวกับโดมิโนเบื้องหน้ากูเยว่

ต้องรู้ไว้ว่าดันเจี้ยนห้วงลึกโดยปกติแล้วต้องอาศัยทีมผู้ใช้อาชีพมากประสบการณ์ร่วมมือกัน เพื่อเอาชนะความยากลำบากมากมายจึงจะสามารถเคลียร์ได้สำเร็จ

อย่างไรก็ตาม ในวินาทีนี้ เมื่อต้องเผชิญหน้ากับกูเยว่ที่ทรงพลังอย่างเหลือเชื่อ มันกลับดูเปราะบางและอ่อนแอ สูญเสียความน่าเกรงขามและความลึกลับที่เคยมีไปจนหมดสิ้น

กับดักและสัตว์ประหลาดเหล่านั้นที่เคยสร้างความหวาดกลัวให้กับนักผจญภัยนับไม่ถ้วน บัดนี้กลับกลายเป็นเพียงเศษกระดาษเมื่ออยู่ต่อหน้ากูเยว่ ถูกฉีกกระชากและทำลายลงอย่างง่ายดาย

[ท่านสังหารออร์กผิวเขียว ได้รับค่าประสบการณ์ 43]

[ท่านสังหารออร์กผิวเขียว ได้รับค่าประสบการณ์ 41]

[ท่านสังหารออร์กผิวเขียว ได้รับค่าประสบการณ์ 49]

การแจ้งเตือนการสังหารออร์กผิวเขียวปรากฏขึ้นตรงหน้ากูเยว่อย่างรวดเร็ว

[สังหารออร์กผิวเขียว ได้รับวัตถุดิบ กระดูกออร์กผิวเขียว]

[สังหารออร์กผิวเขียว ได้รับวัตถุดิบ หนังออร์กผิวเขียว]

ภายใต้ความแตกต่างของความแข็งแกร่งอย่างแท้จริง ต่อให้ออร์กผิวเขียวเหล่านี้จะมีพลังแห่งความคิด มันก็ไร้ประโยชน์

เมื่อจำนวนของวิญญาณร้ายสะสมมากพอ มันก็เป็นเพียงการสังหารหมู่อยู่ฝ่ายเดียวเท่านั้น!

"สิ่งที่เรียกว่าห้วงลึก สิ่งที่เรียกว่านรก ก็มีแค่นี้เองสินะ..."

กูเยว่มองดูทั้งหมดนี้ด้วยสีหน้าเย็นชา เฝ้ามองชีวิตที่หลุดลอยไปในมือของเขา

ตอนที่เขาหลอมรวมกับความทรงจำของเจ้าของร่างเดิม และได้เห็นเผ่าพันธุ์เดียวกันถูกสัตว์ประหลาดห้วงลึกเข่นฆ่า เขาก็รู้สึกเจ็บปวดเช่นกัน

เขารู้สึกหวาดกลัวอย่างรุนแรงต่อภัยพิบัติที่จุติลงมาบนดาวเคราะห์สีน้ำเงิน

กูเยว่ต้องใช้เวลานานมากในการเอาชนะความหวาดกลัวนี้

แต่ตอนนี้ดูเหมือนว่าความหวาดกลัวในอดีตของเขานั้นช่างน่าขันสิ้นดี

ในเมื่อตอนนี้เขาได้ปลุกพลังและกลายเป็นผู้ใช้อาชีพแล้ว สิ่งที่เรียกว่าสัตว์ประหลาดห้วงลึกก็เป็นเพียงของใช้สิ้นเปลืองให้เขาสังหารได้ตามอำเภอใจ และกลายเป็นสารอาหารหล่อเลี้ยงการเติบโตของเขา

ต่อให้ระดับความยากจะถูกยกระดับขึ้นเป็นความยากระดับนรกในตำนาน สำหรับเขามันก็เป็นเพียงแค่นี้

"สิ่งที่เรียกว่านรก สำหรับฉันแล้วมันก็มีแค่นี้จริงๆ..."

"บางทีหลังจากเปลี่ยนวิญญาณร้ายทั้งหมดในธงวิญญาณยมโลกให้กลายเป็นขุนพลผี และบ่มเพาะเซ่อปี้ให้ไปถึงขั้นซอมบี้ขนแล้ว ฉันอาจจะลองท้าทายตำนานที่เล่าขานกันมา..."

"—ระดับยุคโบราณ!"

แม้ว่ากูเยว่จะรู้ดีว่าพลังที่เขาครอบครองอยู่ในตอนนี้แข็งแกร่งเพียงใด แต่เขาก็ยังคงมีความยำเกรงต่อระดับยุคโบราณที่ดำรงอยู่เพียงในตำนาน

นั่นจะต้องเป็นพลังที่แข็งแกร่งจนน่าสิ้นหวังอย่างแน่นอน!

มีเพียงระดับยุคโบราณเท่านั้นที่จะสามารถเป็นตัวแทนของแก่นแท้แห่งห้วงลึกในฐานะภัยพิบัติได้อย่างแท้จริง!

อย่างน้อยในความทรงจำของกูเยว่ เขาไม่เคยได้ยินว่ามีใครสามารถเคลียร์ดันเจี้ยนห้วงลึกความยากระดับยุคโบราณได้สำเร็จมาก่อน

"บางทีอาจจะมี แต่ด้วยเหตุผลบางอย่าง สหพันธ์จึงได้ปิดผนึกเรื่องพวกนี้เอาไว้..."

"การจะล่วงรู้ความลับที่เกี่ยวข้องกับเรื่องพวกนี้ บางทีอาจจะต้องบรรลุเงื่อนไขบางอย่าง เช่น..."

"การเคลียร์ดันเจี้ยนห้วงลึกความยากระดับนรกให้สำเร็จ!"

เพราะกูเยว่รู้ซึ้งถึงความน่าสะพรึงกลัวของระดับยุคโบราณเป็นอย่างดี เขาจึงต้องเตรียมตัวให้พร้อมสรรพก่อนที่จะคิดท้าทายพวกมัน

ในปัจจุบัน ตามหลักการแล้ว พลังที่แข็งแกร่งที่สุดที่เขาสามารถครอบครองได้ก่อนจะไปถึงระดับยุคโบราณ ก็คือการเปลี่ยนวิญญาณร้ายทั้งหมดให้เป็นขุนพลผี และบ่มเพาะซอมบี้ขนขึ้นมา

"บางทีฉันน่าจะลองใช้เหรียญห้วงลึกทั้งหมดที่มีไปซื้อวัตถุดิบเสริมพลังดูบ้าง"

"เสริมพลังธงวิญญาณยมโลกคุณภาพทั่วไปให้กลายเป็นคุณภาพดีเลิศดีไหมนะ?"

กูเยว่วางแผนเอาไว้ในใจ

หลังจากวางแผนเสร็จสิ้น กูเยว่ก็หันกลับไปจดจ่ออยู่กับภารกิจอันยิ่งใหญ่ในการฟาร์มสัตว์ประหลาดต่อไป

[ท่านสังหารออร์กผิวเขียว ได้รับค่าประสบการณ์ 43]

[ท่านสังหารออร์กผิวเขียว ได้รับค่าประสบการณ์ 41]

[ท่านสังหารออร์กผิวเขียว ได้รับค่าประสบการณ์ 49]

10

20

30

...

นี่คือจำนวนสัตว์ประหลาดห้วงลึกที่กูเยว่สังหารไป จำนวนวิญญาณร้ายที่เพิ่มขึ้นภายในธงวิญญาณยมโลก และยังเป็นปริมาณความแค้นที่เซ่อปี้ดูดซับเข้าไปอีกด้วย!

ในที่สุด!

เมื่อตัวเลขนี้ไปถึงหนึ่งร้อย!

[ท่านสังหารออร์กผิวเขียว ได้รับค่าประสบการณ์ 49]

[สังหารออร์กผิวเขียว ได้รับวัตถุดิบ กระดูกออร์กผิวเขียว]

[เลเวลของท่านเพิ่มขึ้นแล้ว!]

[ชื่อ กูเยว่]

[อาชีพ ผู้ฝึกตนสายมาร]

[ขอบเขต ทองแดง (ขั้นกลั่นลมปราณ)]

[เลเวล 12 (12 / 4800)]

[พละกำลัง 133]

[ความคล่องแคล่ว 80]

[ร่างกาย 139]

[จิตวิญญาณ 88.1]

[สายทักษะ คัมภีร์วิถีมาร]

[ทักษะ เคล็ดหล่อเลี้ยงดวงวิญญาณ, เคล็ดวิชาหลอมโลหิต, วิชาหลอมศพ]

[อุปกรณ์ ธงรวบรวมวิญญาณ]

อย่างไม่ต้องสงสัย กูเยว่ได้ยกระดับเลเวลอาชีพของเขาขึ้นไปอีกครั้ง!

"ความเร็วของฉันเนี่ย เมื่อนำไปเทียบกับผู้ใช้อาชีพหน้าใหม่ในเมืองเสิ่นหลานแล้ว มันก็ออกจะดูรังแกกันเกินไปหน่อยนะ"

กูเยว่รู้ดีว่าอัตราการเติบโตของเขานั้นน่าตกตะลึงเพียงใด

"บางทีอาจจะมีแค่ขุมกำลังผู้ใช้อาชีพขนาดใหญ่ ที่เจาะจงบ่มเพาะผู้ใช้อาชีพระดับหัวกะทิเท่านั้น ที่พอจะนำมาเปรียบเทียบกับฉันได้!"

สำหรับดันเจี้ยนห้วงลึกในระดับชั้นที่แตกต่างกัน มักจะมีข้อจำกัดสำหรับผู้ใช้อาชีพที่มีเลเวลสูงกว่าเสมอ

อย่างไรก็ตาม มักจะไม่มีข้อจำกัดใดๆ สำหรับผู้ใช้อาชีพที่มีเลเวลต่ำกว่า

นั่นหมายความว่า ผู้ใช้อาชีพระดับเงินไม่สามารถเข้าไปในดันเจี้ยนห้วงลึกระดับทองแดงได้

แต่ผู้ใช้อาชีพระดับทองแดงสามารถเข้าไปในดันเจี้ยนห้วงลึกระดับเงินได้!

สิ่งนี้นำไปสู่การที่ผู้ใช้อาชีพที่ทรงพลังบางคน สามารถยกระดับเลเวลอาชีพให้กับทายาทของตนได้อย่างรวดเร็ว ด้วยการพาพวกเขาลงไปฟาร์มในดันเจี้ยน

ในการสอบครั้งใหญ่ของสหพันธ์ปีก่อนๆ การปรากฏตัวของผู้ใช้อาชีพเลเวล 20 ซึ่งไปถึงขีดจำกัดของระดับทองแดงแล้วนั้น ถือเป็นเรื่องปกติที่พบเห็นได้ทั่วไป

แม้ว่าจะมีข้อจำกัดด้านพรสวรรค์การต่อสู้ก็ตาม

แต่การมีค่าสถานะทั้งสี่ด้านสูงลิ่วก็ถือเป็นความได้เปรียบอย่างแท้จริง

สิ่งนี้ทำให้ตัวตนเหล่านี้มีความได้เปรียบโดยธรรมชาติในการสอบครั้งใหญ่ของสหพันธ์

แต่นี่ก็เป็นสิ่งที่หลีกเลี่ยงไม่ได้ จะไปห้ามไม่ให้พวกเขาเข้าไปในดันเจี้ยนห้วงลึกก็ไม่ได้นี่นา จริงไหม?

โชคดีที่การสอบครั้งใหญ่ของสหพันธ์ มุ่งเป้าไปที่ผู้ใช้อาชีพระดับทองแดงเท่านั้น

มิฉะนั้น อาจมีผู้ใช้อาชีพระดับเงินที่ทรงพลังยิ่งกว่า ซึ่งมีเลเวลสูงกว่าเลเวล 20 ปรากฏตัวขึ้นมาก็เป็นได้!

ยิ่งไปกว่านั้น นอกเหนือจากอุปกรณ์เริ่มต้นประจำอาชีพแล้ว ก็ไม่อนุญาตให้ใช้อุปกรณ์ชิ้นอื่นใดอีก

นี่ก็เป็นข้อจำกัดอีกชั้นหนึ่ง

ไม่อย่างนั้น ทุกคนคงจะสวมใส่อุปกรณ์ระดับเทพที่จำกัดเลเวลการสวมใส่ไว้ที่เลเวล 20 กันหมด

สิ่งที่เรียกว่าการสอบครั้งใหญ่ของสหพันธ์ ก็คงกลายเป็นเพียงเกมการแข่งขันภายในสำหรับเหล่าหัวกะทิที่ขุมกำลังขนาดใหญ่ส่งลงมาเท่านั้น

นี่ถือเป็นขีดจำกัดสูงสุดของสหพันธ์ในการออกกฎเพื่อจำกัดพวกเขาแล้ว

ผู้ใช้อาชีพหน้าใหม่ประเภทนี้มักจะมีฉายาเรียกขานกันว่า — "ผู้เล่นสายเปย์"!

ผู้ใช้อาชีพหน้าใหม่ธรรมดาทั่วไป หากพวกเขาขยันขันแข็ง ก็สามารถยกระดับเลเวลอาชีพของตนให้เกินเลเวล 10 ได้ก่อนที่การสอบครั้งใหญ่ของสหพันธ์จะมาถึง

ผู้ใช้อาชีพที่มีพรสวรรค์ก็สามารถพึ่งพาความสามารถของตนเอง เพื่อไปให้ถึงขีดจำกัดเลเวล 20 ของระดับทองแดงได้เช่นกัน

เมื่อนำไปเปรียบเทียบกับผู้เล่นสายเปย์เหล่านี้ ช่องว่างด้านความแข็งแกร่งก็ไม่ได้แตกต่างกันมากนัก

"แต่โชคดีนะ... ที่ฉันเป็นผู้เล่นสายฟาร์มใช้สูตรโกง!"

กูเยว่มีความมั่นใจอย่างเปี่ยมล้น

ต่อให้ขีดจำกัดเลเวลของทุกคนในการสอบครั้งใหญ่ของสหพันธ์คือเลเวล 20 แล้วมันยังไงล่ะ?

ต่อให้ทุกคนสามารถใช้อุปกรณ์เริ่มต้นประจำอาชีพได้เพียงอย่างเดียว แล้วจะทำไม?

ธงวิญญาณยมโลกของฉันที่ผสานเข้ากับเคล็ดหล่อเลี้ยงดวงวิญญาณ เคล็ดวิชาหลอมโลหิต พ่วงด้วยวิชาหลอมศพ พวกนายจะหาวิธีรับมือกับสถานการณ์นี้ยังไงล่ะ?

เลเวลไม่สามารถจำกัดการพัฒนาค่าสถานะทั้งสี่ด้านของกูเยว่ได้!

พวกเขาติดอยู่ที่เลเวล 20 และไม่สามารถก้าวต่อไปได้

แต่กูเยว่สามารถพัฒนาตัวเองต่อไปได้อย่างไม่หยุดยั้ง ด้วยการพึ่งพาเคล็ดหล่อเลี้ยงดวงวิญญาณและเคล็ดวิชาหลอมโลหิต!

ตราบใดที่เขายังคงเดินหน้าฟาร์มต่อไปเช่นนี้ ก่อนที่จะถึงการสอบครั้งใหญ่ของสหพันธ์ พวกที่เรียกตัวเองว่าอัจฉริยะเหล่านี้จะแสดงสีหน้าแบบไหนกันนะ เมื่อได้เห็นค่าสถานะทั้งสี่ด้านของเขาที่สูงเหยียบหลักพัน?