บทที่ 8 ระดับความยากของดันเจี้ยนเพิ่มขึ้น! ระดับนรกงั้นเหรอ?

จำนวนวิญญาณในธงรวบรวมวิญญาณปัจจุบัน: 508 ดวง

...

จำนวนวิญญาณในธงรวบรวมวิญญาณปัจจุบัน: 523 ดวง

ปัจจุบัน...

...

ข้อความแจ้งเตือนจากระบบห้วงลึกกะพริบวาบตรงหน้ากูเยว่อย่างต่อเนื่อง

เมื่อคุณภาพของธงรวบรวมวิญญาณได้รับการยกระดับเป็นขั้นดีเลิศ จำนวนวิญญาณที่ถูกกักขังก็สามารถเพิ่มขึ้นได้อย่างต่อเนื่อง

และเนื่องจากจำนวนวิญญาณที่กูเยว่ควบคุมอยู่นั้นเพิ่มขึ้นตลอดเวลา ประสิทธิภาพในการสังหารของเขาจึงสูงขึ้นตามไปด้วย ซึ่งส่งผลให้กูเยว่สะสมดวงวิญญาณได้รวดเร็วยิ่งขึ้นไปอีก!

ข้อความแจ้งเตือนจากระบบห้วงลึกตรงหน้าเขากะพริบด้วยความเร็วที่เพิ่มขึ้นเรื่อยๆ!

เลเวลอาชีพของกูเยว่ได้รับการยกระดับขึ้นอีกครั้ง!

จากเลเวล 6 เป็นเลเวล 7!

ชื่อ: กูเยว่

อาชีพ: ผู้ฝึกตนสายมาร

ขอบเขต: ทองแดง (ขั้นกลั่นลมปราณ)

เลเวล: 7 (52 / 700)

พละกำลัง: 41

ความคล่องแคล่ว: 40

ร่างกาย: 39

จิตวิญญาณ: 48.1

"ห้วงลึกระดับทองแดง ภัยพิบัติสีเขียว ช่างเหมาะสมกับผู้ฝึกตนสายมารมากจริงๆ!"

กูเยว่อดไม่ได้ที่จะอุทานออกมา

แม้ว่าในบรรดาห้วงลึกระดับทองแดงทั้งหมดที่อยู่ภายใต้การควบคุมของสหพันธ์ ซึ่งใช้สำหรับการปลุกพลังของผู้ใช้อาชีพรุ่นใหม่ ภัยพิบัติสีเขียวจะถูกจัดว่าเป็นหนึ่งในห้วงลึกที่มีความยากค่อนข้างสูงก็ตาม

ทว่าความยากของมันกลับสะท้อนให้เห็นผ่านจำนวนสัตว์ประหลาดห้วงลึกที่มีอยู่อย่างมหาศาล อีกทั้งยังง่ายต่อการถูกสัตว์ประหลาดห้วงลึกปิดล้อมอีกด้วย

สำหรับผู้ใช้อาชีพที่เพิ่งเลื่อนขั้น หากพวกเขาเผลอทำเสียงดังจนเกินไปและดึงดูดสัตว์ประหลาดห้วงลึกเข้ามา

ด้วยพลังที่ผู้ใช้อาชีพหน้าใหม่มี พวกเขาคงต้องตายภายใต้การปิดล้อมของพวกออร์กผิวเขียวเป็นแน่

แต่สำหรับกูเยว่แล้ว เขากลับไม่มีปัญหาเช่นนั้นเลย

ในฐานะผู้ที่การปลุกพลังครั้งแรกมอบธงรวบรวมวิญญาณให้เป็นอุปกรณ์ประจำอาชีพ สิ่งที่เขาหวาดกลัวน้อยที่สุดก็คือการถูกสัตว์ประหลาดห้วงลึกปิดล้อม

ในทางกลับกัน กูเยว่ถึงขั้นคาดหวังว่ายิ่งมีออร์กผิวเขียวมากเท่าไหร่ก็ยิ่งดี!

จะดีที่สุดหากเขาสามารถจับวิญญาณได้นับพันดวงในระหว่างการเข้าไปในดันเจี้ยนห้วงลึกเป็นครั้งแรก!

เพื่อที่เขาจะได้สามารถอัปเกรดเคล็ดหล่อเลี้ยงดวงวิญญาณ หรือจุดประกายทักษะอาชีพขั้นต่อไปบนสายทักษะคัมภีร์วิถีมารได้!

หากมีใครมองลงมาจากเบื้องบน

คนผู้นั้นก็จะได้พบกับจุดสีเขียวนับไม่ถ้วนที่กำลังหลั่งไหลมารวมตัวกันรอบๆ กูเยว่

เหล่าวิญญาณที่กรีดร้องโหยหวนไปทั่วท้องฟ้าได้ปลุกปั่นให้เกิดพายุวิญญาณหยิน อีกทั้งปราณมารที่แผ่ซ่านออกมาจากร่างของกูเยว่ ก็ทำให้เกิดความโกลาหลมากจนเกินไป!

สิ่งนี้แทบจะดึงดูดออร์กผิวเขียวทั้งหมดที่อยู่ในห้วงลึกระดับทองแดงความยากระดับง่ายแห่งนี้ให้เข้ามารวมกัน

แต่โชคดีที่กูเยว่ไม่ได้หลงระเริงไปกับพลังของตนที่เพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็ว

เขายึดครองจุดที่สูงที่สุดของที่ราบแห่งนี้เอาไว้

เนื่องจากพื้นที่ที่มีอยู่อย่างจำกัด จำนวนของออร์กผิวเขียวที่เขาต้องเผชิญหน้าในแต่ละครั้งจึงมีจำกัดตามไปด้วย

และวิญญาณที่ธงรวบรวมวิญญาณครอบครองอยู่ในปัจจุบันก็สามารถรับมือกับสถานการณ์ตอนนี้ได้อย่างง่ายดาย

ในขณะที่กูเยว่คิดว่าเขาสามารถสังหารออร์กผิวเขียว กักขังดวงวิญญาณอย่างต่อเนื่อง และเพิ่มพลังของเขาต่อไปได้นั้น

ภายใต้การปกคลุมของปราณหยินอันหนาแน่นที่กำลังบ้าคลั่ง จู่ๆ เส้นใยเชื้อราที่เคยเหี่ยวเฉาและหดตัวลงอย่างช้าๆ ซึ่งทำหน้าที่ฟักตัวออร์กผิวเขียว ก็เกิดการเปลี่ยนแปลงอันน่าตกตะลึงขึ้น!

พวกมันดูเหมือนจะได้รับปราณชีวิตอันทรงพลังมาอย่างกะทันหัน ฟื้นคืนชีพและขยายตัวอย่างรวดเร็วด้วยความเร็วที่น่าเหลือเชื่อ

ในชั่วพริบตา เส้นใยเชื้อราเหล่านี้ก็กลายสภาพเป็นหนวดสีเขียวขนาดมหึมาที่หนาเตอะ ราวกับกรงเล็บมารอันน่าสะพรึงกลัว!

ด้วยกลิ่นอายอันแหลมคมและพลังที่ไม่อาจหยุดยั้งได้ พวกมันได้แทงทะลุร่างของออร์กผิวเขียวที่ไม่ทันระวังตัวไปทีละตัวอย่างดุเดือด

หนวดสีเขียวเหล่านี้ดูเหมือนจะมีพลังมารอันลึกลับบางอย่าง ทันทีที่สัมผัสกับร่างกายของออร์กผิวเขียว พวกมันก็จะเกาะติดแน่น จากนั้นก็ดูดกลืนแก่นแท้แห่งชีวิตที่อยู่ภายในออกมาอย่างโหดเหี้ยม

พวกออร์กผิวเขียวที่สมองเต็มไปด้วยความสับสนวุ่นวาย ไม่มีพลังที่จะต่อต้านการโจมตีอันน่าสะพรึงกลัวนี้ได้เลย!

พวกมันทำได้เพียงเฝ้ามองปราณชีวิตของตนเองถูกสูบออกไปจากร่างอย่างต่อเนื่อง

แทบจะในพริบตาเดียว ออร์กผิวเขียวที่มีชีวิตทีละตัวถูกหนวดเส้นใยเชื้อราอันชั่วร้ายเหล่านี้สูบกินจนแห้งเหือด

กลายเป็นเพียงซากศพที่เหี่ยวแห้ง และร่วงหล่นลงสู่พื้นดินอย่างไร้ชีวิตชีวา

ภาพเหตุการณ์ทั้งหมดเต็มไปด้วยกลิ่นอายแห่งความตายและความสิ้นหวัง ส่งผลให้ผู้ที่พบเห็นรู้สึกหนาวสั่นไปถึงกระดูกสันหลัง

แต่สีหน้าของกูเยว่กลับแปรเปลี่ยนไปเมื่อได้เห็นฉากนี้

"นี่แกคิดจะแย่งเหยื่อของฉันงั้นเหรอ?!"

หากเป็นผู้ใช้อาชีพคนอื่นๆ พวกเขาอาจจะรู้สึกยินดีที่ได้เห็นตัวตนบางอย่างมาช่วยพวกเขาสังหารสัตว์ประหลาดห้วงลึก

แต่สำหรับกูเยว่นั้นแตกต่างออกไป

สัตว์ประหลาดห้วงลึกทุกตัวคือทรัพยากรสำหรับกูเยว่ในการก้าวไปสู่ขั้นต่อไป!

ผู้ฝึกตนสายมารมีอัตราการใช้ประโยชน์จากปราณชีวิตที่สูงมาก ไม่ว่าจะเป็นเลือดเนื้อ กระดูก ลมปราณและโลหิต ดวงวิญญาณ... แม้กระทั่งความอาฆาตแค้นที่ก่อตัวขึ้นในช่วงความเป็นความตาย ก็ยังถูกนำมาใช้ประโยชน์ได้อย่างสมบูรณ์แบบ!

การสังหารสัตว์ประหลาดห้วงลึกได้น้อยลงหนึ่งตัว ย่อมหมายความว่ากูเยว่สูญเสียโอกาสในการเติบโตไปหนึ่งครั้ง!

ในขณะที่กูเยว่กำลังรู้สึกร้อนใจเพราะเหยื่อของเขาถูกแย่งชิงไปนั้น

หนวดเส้นใยเชื้อราที่เดิมทีหนาเตอะ กลับเผยให้เห็นถึงความเปลี่ยนแปลงครั้งใหม่ที่น่าตกตะลึงโดยไม่มีสัญญาณเตือนใดๆ

หนวดเส้นใยเชื้อราเหล่านี้ดูเหมือนจะมีเจตจำนงเป็นของตัวเอง

หนวดเหล่านั้นซึ่งไม่ทราบความยาวที่แน่ชัด เริ่มหดสั้นลงอย่างรวดเร็วจนมองเห็นได้ด้วยตาเปล่า

อย่างไรก็ตาม นี่ไม่ใช่ร่างสุดท้ายของพวกมัน ที่จุดเชื่อมต่ออันลึกลับ หนวดเหล่านี้ดูเหมือนจะถูกขับเคลื่อนด้วยพลังอันแข็งแกร่งบางอย่าง ส่งผลให้พวกมันพองตัวขึ้นมาอย่างกะทันหัน

พวกมันขยายตัวและบิดเร่าไปมาอย่างต่อเนื่อง ราวกับว่ามีปราณชีวิตอันไร้ที่สิ้นสุดรอวันที่จะถูกปลดปล่อยออกมา

เมื่อเวลาผ่านไป ปรากฏการณ์อันแปลกประหลาดนี้ก็ยิ่งทวีความชัดเจนมากขึ้นเรื่อยๆ

ส่วนที่พองตัวได้ขยายขนาดขึ้นอย่างรวดเร็วจนกลายเป็นวัตถุทรงไข่กลมสีเขียว ที่เปล่งแสงอันน่าสยดสยองออกมาด้วยความเร็วที่น่าเหลือเชื่อ!

เมื่อมองจากระยะไกล มันดูราวกับว่ามีสิ่งมีชีวิตกำลังถูกฟักตัวอยู่ภายในเยื่อหุ้มเลือดเนื้อบางๆ

และเบื้องหลังของสิ่งเหล่านี้ทั้งหมด ก็คือพลังที่มาจากห้วงลึกระดับทองแดง ภัยพิบัติสีเขียวนั่นเอง

ภายใต้การขับเคลื่อนของพลังจากห้วงลึกระดับทองแดง ภัยพิบัติสีเขียว สิ่งมีชีวิตภายในไข่สีเขียวก็ก่อตัวเป็นรูปร่างขึ้นมาอย่างรวดเร็ว

ปัง! ปัง! ปัง!

แทบจะในพริบตาเดียว ไข่สีเขียวเหล่านี้ก็ฟักตัวจนเสร็จสมบูรณ์

ของเหลวหนืดสีเขียวสาดกระเซ็นออกมาเมื่อไข่สีเขียวแตกออก และสัตว์ประหลาดห้วงลึกที่ฟักตัวอยู่ภายในก็เผยโฉมออกมาให้เห็น!

พวกมันยังคงเป็นออร์กผิวเขียว ทว่าเมื่อนำไปเทียบกับพวกที่ถูกกูเยว่สังหารอย่างโหดเหี้ยมก่อนหน้านี้ รูปลักษณ์ของเจ้าพวกนี้กลับเปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิง!

พวกมันแต่ละตัวดูแข็งแกร่งอย่างเหลือเชื่อ ร่างกายของพวกมันสูงเกินกว่า 2 เมตรเสียด้วยซ้ำ!

กล้ามเนื้อที่หนาเตอะราวกับรากไม้เก่าแก่ของพวกมันมัดรวมกันแน่นและปูดโปนขึ้นมา ราวกับกักเก็บพลังอันไร้ที่สิ้นสุดเอาไว้

เพียงแค่มองจากรูปลักษณ์ภายนอก ก็สามารถสัมผัสได้ถึงกลิ่นอายอันแข็งแกร่งที่พุ่งทะยานออกมา ชวนให้รู้สึกหวาดหวั่นอย่างชัดเจน

ทันทีที่ถือกำเนิดขึ้นมา พวกมันก็ระบุเป้าหมายการโจมตีได้ในทันที ก่อนจะแผดเสียงคำรามแล้วพุ่งทะยานเข้าหากูเยว่

"นี่มัน..."

กูเยว่สังเกตเห็นถึงความเปลี่ยนแปลงในห้วงลึกระดับทองแดง ภัยพิบัติสีเขียวที่อยู่เบื้องหน้าของเขา

ในตอนนี้ ออร์กผิวเขียวเกือบ 200 ตัวได้ก้าวไปสู่ระดับความยากที่เข้มข้นขึ้นอย่างเห็นได้ชัด!

แม้ว่าเขาจะไม่รู้ว่าเหตุใดจึงเกิดความเปลี่ยนแปลงเช่นนี้ขึ้น

แต่กูเยว่รู้ดีว่าความเปลี่ยนแปลงนี้หมายถึงระดับความยากของห้วงลึกแห่งนี้กำลังเพิ่มสูงขึ้น!

กูเยว่เคยเรียนรู้เกี่ยวกับศักยภาพของออร์กผิวเขียวในระดับความยากที่แตกต่างกันของห้วงลึกระดับทองแดง ภัยพิบัติสีเขียวที่โรงเรียนมาก่อน

ในจังหวะที่กูเยว่กำลังจะออกคำสั่งให้เหล่าวิญญาณเข้าโจมตีนั้น

หนึ่งในออร์กผิวเขียวที่ตัวสูงใหญ่ที่สุดก็แผดเสียงคำรามออกมา

"ว้ากกก!"

สีหน้าของกูเยว่พลันแปรเปลี่ยนไปในทันที

"บ้าเอ๊ย! พวกมันคือออร์กผิวเขียวในระดับความยากนรก!"