บทที่ 402 - แก่นไม้ต้นกำเนิด

ระดับน้ำในสระลดฮวบลงอย่างรวดเร็ว เผยให้เห็นกองกระดูกสีขาวที่ทับถมกันอยู่ก้นสระ

ทันทีที่กระดูกเหล่านั้นสัมผัสกับอากาศ พวกมันก็เริ่มผุกร่อนอย่างรวดเร็ว กลายเป็นผงกระดูก แล้วปลิวหายไปตามสายลม

พื้นดินที่เคยเปียกชื้นและเหนอะหนะรอบๆ สระน้ำก็แห้งผากลงอย่างรวดเร็วเช่นกัน

สารพิษที่ปนเปื้อนอยู่ในดินค่อยๆ สลายตัวไปพร้อมกับการหายไปของพลังจากต้นไม้ต้นกำเนิดโลก

สีของพื้นดินค่อยๆ เปลี่ยนจากสีดำสนิทเป็นสีน้ำตาลเข้ม

ในเวลาเดียวกัน พืชพรรณประหลาดที่เคยเติบโตอย่างหนาแน่น ก็พากันเหี่ยวเฉาลงพร้อมเพรียงกัน

แม้แต่หมอกพิษที่เคยลอยคลุ้งอยู่ทุกอณูอากาศ ก็เริ่มเจือจางลงอย่างรวดเร็วเมื่อต้องแสงแดด

พลังชั่วร้ายที่เคยมีจุดศูนย์กลางอยู่ที่ต้นไม้ต้นกำเนิดโลกค่อยๆ ถดถอย ทิ้งไว้เพียงความรกร้างว่างเปล่า

เซี่ยมู่ค่อยๆ ร่อนลงจากอากาศ ปีกเมฆาม่วงด้านหลังแตกตัวเป็นละอองแสงแล้วจางหายไป

ตัวเลขความเสียหายจากพิษ -2000 แต้มที่เด้งอยู่บนหัวตลอดเวลาก็หายวับไปทันทีที่ต้นไม้ต้นกำเนิดโลกตายลง

ถึงแม้ในอากาศจะยังมีกลิ่นประหลาดหลงเหลืออยู่จางๆ แต่ความรู้สึกถูกกัดกร่อนชวนอึดอัดนั้นมลายหายไปสิ้น

เซี่ยหมู่มองดูความเปลี่ยนแปลงของสภาพแวดล้อม พลางครุ่นคิดอะไรบางอย่าง

แม้บอสจะถูกจัดการไปแล้ว แต่ที่นี่ก็ยังคงเป็นพื้นที่ที่ถูกพลังจากต่างโลกกัดกร่อนอยู่ดี

ตามทฤษฎีแล้ว น่าจะมีมอนสเตอร์ตัวเล็กตัวน้อยเกิดใหม่เรื่อยๆ

เหมือนกับที่ภูเขาแอปเปิลแดง พอผู้กลืนกินเทพถูกฆ่าปุ๊บ มอนสเตอร์ลูกกระจ๊อกก็แห่กันเกิดมาไม่ขาดสาย

เพื่อพิสูจน์ข้อสันนิษฐานนี้ เซี่ยมู่จึงยังไม่รีบไปไหน เขาหาโขดหินสะอาดๆ นั่งลงเพื่อรอดูสถานการณ์

รางวัลจากการสังหารบอสในครั้งนี้ดูเรียบง่ายมาก

นอกจากค่าประสบการณ์กับเหรียญทองตามปกติแล้ว...

ก็มีแค่รางวัลพิเศษเพียงชิ้นเดียว... 'แก่นไม้ต้นกำเนิด'

ไอเทมชิ้นเดียวที่ดรอปจากบอสระดับจ้าวชีวิตเลเวล 100

คิดดูแล้ว แก่นไม้ต้นกำเนิดนี้ต้องไม่ธรรมดาแน่ๆ

เซี่ยมู่เปิดกระเป๋าระบบขึ้นมา ท่ามกลางแสงประกายเจิดจ้าของอุปกรณ์และวัตถุดิบต่างๆ ...

มีกิ่งไม้แห้งๆ ที่ดู... ธรรมดาสามัญสุดๆ นอนนิ่งอยู่ตรงมุมกระเป๋า

มันมีสีเทาหม่น ไร้ความเงางาม แถมยังดูแห้งเหี่ยว

เมื่อเทียบกับบรรดาอุปกรณ์ที่ส่องแสงวิบวับอยู่รอบๆ แล้ว มันดูอนาถาจนเกินบรรยาย

มุมตาของเซี่ยมู่กระตุกเบาๆ พูดไม่ออกเลยทีเดียว

สภาพแบบนี้... ต่อให้ตกอยู่ข้างถนนยังไม่มีใครอยากจะก้มลงไปเก็บเลย

ช่างไม่สมศักดิ์ศรีการเป็นไอเทมรางวัลชิ้นเดียวจากบอสระดับจ้าวชีวิตเลเวล 100 เอาเสียเลย

เขาหยิบแก่นไม้ต้นกำเนิดออกมา

สัมผัสแรกคือมันค่อนข้างหนัก ความยาวประมาณครึ่งเมตร ขนาดพอๆ กับข้อมือเด็ก

ไม่มีคลื่นพลังงานใดๆ แผ่ออกมา ไม่มีประกายแสงประหลาด และไม่ให้ความรู้สึกอุ่นหรือเย็นอะไรเลย

"นี่มัน..." เซี่ยหมู่พลิกซ้ายพลิกขวาดู

มั่นใจแล้ว... นี่มันก็แค่กิ่งไม้แห้งชัดๆ...

เขาไม่มัวรีรอ ใช้สกิลตรวจสอบทันที

[แก่นไม้ต้นกำเนิด]

[ประเภท: ไอเทมพิเศษ]

[ผลลัพธ์: เมื่อผูกมัดแล้ว สามารถอัญเชิญ 'ต้นไม้ต้นกำเนิดโลก' ออกมาต่อสู้แทนคุณได้ตลอดเวลา]

[สถานะ: ยังไม่ผูกมัด]

[หมายเหตุ:

1. เมื่อผูกมัดแล้ว ไอเทมจะเชื่อมต่อกับวิญญาณของผู้ผูกมัด ไม่สามารถซื้อขาย หรือดรอปหล่นได้

2. ต้นไม้ต้นกำเนิดโลกสามารถเติบโตได้ เลเวลเริ่มต้นคือ 1 ระยะการโจมตีอยู่ที่รัศมี 100 เมตร ระยะการโจมตีจะกว้างขึ้นตามเลเวลที่เพิ่มขึ้น

3. การโจมตีของต้นไม้ต้นกำเนิดโลกเป็นการสร้างความเสียหายด้วยพิษเป็นวงกว้าง โดยตัวเลขความเสียหายจะเท่ากับพลังโจมตีของตัวมันเอง

4. เมื่ออัญเชิญออกมา ต้นไม้ต้นกำเนิดโลกจะสืบทอดพลังโจมตี 1% และพลังชีวิตกับพลังป้องกัน 10% จากผู้อัญเชิญ

5. เมื่ออัญเชิญออกมาแล้ว ต้นไม้ต้นกำเนิดโลกจะคงอยู่ได้ไม่จำกัดเวลา จนกว่าจะถูกเรียกกลับหรือถูกทำลาย หากถูกทำลาย จะต้องรอคูลดาวน์ระยะหนึ่งจึงจะสามารถอัญเชิญใหม่ได้]

เมื่ออ่านข้อมูลของแก่นไม้ต้นกำเนิดจบ มุมปากของเซี่ยมู่ก็ยกยิ้มขึ้นมาอย่างห้ามไม่อยู่

นี่มันป้อมปืนยิงถล่มแบบตั้งพื้นชัดๆ เลยนี่นา!

ถึงแม้จะได้รับพลังโจมตีไปแค่ 1% ของเขา

แต่ด้วยพลังโจมตีของเซี่ยมู่ตอนนี้ที่ปาเข้าไป 5 ล้านกว่าแต้มแล้ว...

1% มันเท่าไหร่ล่ะ?

ห้าหมื่น!

ห้าหมื่นแต้มต่อวินาที สำหรับเป้าหมายศัตรูทั้งหมดที่อยู่ในรัศมี 100 เมตร

นั่นหมายความว่า ขอแค่เขาเอาต้นกล้านี้ไปปลูกทิ้งไว้ตรงไหนสักแห่ง...

ศัตรูหน้าไหนก็ตามที่ริอ่านย่างกรายเข้ามาในรัศมีโจมตี จะต้องเผชิญกับสถานะเลือดไหลโจ๊กอย่างต่อเนื่อง วินาทีละกว่าห้าหมื่นแต้ม

แถมมันยังอัปเลเวลได้ด้วย

เลเวล 1 รัศมียังตั้ง 100 เมตร

ถ้าปั้นมันจนเลเวลสูงๆ รัศมีขยายเป็นหลายร้อยเมตร หรืออาจจะเป็นพันเมตร...

นั่นมันไม่เท่ากับเขาสร้าง 'อาณาเขตมรณะ' วงเบ้อเริ่มเลยเหรอ?

ลองนึกภาพตอนทำสงครามดูสิ มีต้นไม้ต้นกำเนิดโลกยักษ์โผล่พรวดขึ้นมากลางสมรภูมิ ครอบคลุมพื้นที่รัศมีหลายร้อยหรือเป็นพันเมตร

ศัตรูทั้งหมดที่อยู่ในนั้นจะโดนโจมตีแบบไม่เลือกหน้าด้วยดาเมจมหาศาล

นี่มันไอเทมคุมโซนระดับเทพชัดๆ

"ฮ่าๆ ของดีจริงๆ แฮะ" เซี่ยมู่อดหัวเราะออกมาไม่ได้

สำหรับเขาแล้ว กิ่งไม้แห้งๆ ที่ดูไร้ค่านี่... มูลค่าของมันอาจจะแซงหน้าอาวุธระดับตำนานขั้นสุดยอดไปไกลลิบเลยก็ได้

ไม่ต้องคิดให้เสียเวลา เซี่ยมู่สั่งผูกมัดแก่นไม้ต้นกำเนิดทันที

[ติ๊ง! ต้องการผูกมัดวิญญาณกับ 'แก่นไม้ต้นกำเนิด' ทันทีหรือไม่? เมื่อผูกมัดแล้วจะไม่สามารถแลกเปลี่ยนได้ ไม่สามารถดรอปหล่นได้ หากผู้เล่นเสียชีวิต กฎของโลกจะดึงไอเทมกลับคืนไปโดยอัตโนมัติ]

"ยืนยันการผูกมัด" เซี่ยมู่เอ่ยเสียงเข้ม

[กำลังผูกมัด...]

[ผูกมัดสำเร็จ!]

[ขอแสดงความยินดี คุณได้รับสกิลอัญเชิญพิเศษ: อัญเชิญต้นไม้ปฐมกาล!]

สิ้นเสียงระบบแจ้งเตือน แก่นไม้ต้นกำเนิดในมือของเซี่ยมู่ก็แตกตัวเป็นลำแสงสีเขียวมรกต พุ่งหายเข้าไปในหว่างคิ้วของเขา

ทิ้งรอยประทับรูปต้นไม้จางๆ ไว้ครู่หนึ่ง ก่อนจะเลือนหายไป

ในเวลาเดียวกัน บนหน้าต่างสกิลของเซี่ยมู่ก็มีไอคอน 'อัญเชิญต้นไม้ปฐมกาล' เพิ่มขึ้นมา

[อัญเชิญต้นไม้ปฐมกาล (LV1): ใช้มานาจำนวนหนึ่ง เพื่ออัญเชิญ 'ต้นไม้ต้นกำเนิดโลก' ออกมาต่อสู้แทนคุณ ต้นกล้าจะหยั่งรากลง ณ จุดที่อัญเชิญ ไม่สามารถเคลื่อนที่ได้ ระยะเวลาคูลดาวน์: ไม่มี (หากต้นไม้ถูกทำลาย จะต้องรอ 24 ชั่วโมงจึงจะสามารถอัญเชิญใหม่ได้)]

พออ่านคำอธิบายสกิลจบ เซี่ยมู่ก็ลุกขึ้นยืน กวาดสายตามองลานโล่งด้านหน้าที่ค่อนข้างราบเรียบ

เขาขยับความคิด ใช้งานสกิล [อัญเชิญต้นไม้ปฐมกาล] ทันที

"ครืนนน!"

เสียงระเบิดทุ้มต่ำดังสนั่น เซี่ยมู่รู้สึกได้ชัดเจนว่าหินแข็งใต้เท้ากำลังสั่นสะเทือนอย่างหนัก

เขาตกใจนิดหน่อย เอฟเฟกต์การเปิดตัวมัน... ดูอลังการไปนิดนะ

จู่ๆ เขาก็นึกภาพต้นไม้ต้นกำเนิดโลกขนาดมหึมาสูงร้อยเมตรที่เพิ่งสู้ด้วยขึ้นมา

ไอ้ตัวที่เรียกออกมานี่ คงไม่ได้ใหญ่โตขนาดนั้นหรอกมั้ง?

พอคิดได้แบบนั้น ปฏิกิริยาของเขาก็ตอบสนองโดยอัตโนมัติ ปีกเมฆาม่วงกลางหลังสยายออกทันที

แสงสีม่วงสุดอลังการพาร่างเขาทะยานขึ้นฟ้า ทิ้งระยะห่างออกไปหลายสิบเมตรในพริบตา

เขามองลงไปตรงลานโล่งที่เลือกไว้เมื่อกี้ พื้นดินแข็งๆ แตกอ้าออกเป็นรอยแยกยาวเกือบสามเมตรแล้ว

ขอบรอยแยกขรุขระเป็นฟันปลา ลึกซึ้งลงไปมีแสงสีเขียวมรกตจางๆ ส่องลอดออกมา

แสงนั้นแม้จะไม่สว่างจ้า แต่ก็ให้ความรู้สึกเปี่ยมล้นไปด้วยพลังชีวิต ตัดกับสภาพแวดล้อมที่แห้งแล้งรอบๆ อย่างชัดเจน

เซี่ยมู่กลั้นหายใจ รอดูว่าแสงสีเขียวนั่นจะสว่างวาบขึ้นมา รอดูเสียงหน้าดินระเบิดตูมตาม รอดูภาพฉากอันยิ่งใหญ่ของสิ่งมีชีวิตขนาดยักษ์ที่จะพุ่งทะลุทะลวงผืนดินขึ้นมา

หนึ่งวินาทีผ่านไป

สองวินาทีผ่านไป

สามวินาที...

แสงสีเขียวมรกตในรอยแยกกะพริบปริบๆ สองสามที...

แล้วก็... ดับไป