บทที่ 811 มนตร์ช็อตหัวใจด้วยไฟฟ้า รุ่นปรับตัวอัตโนมัติแบบขยายวง! สำเร็จแล้ว!

"อัศวินระดับ 5 ฝึกเทคนิคทั่วไปของวิหาร ความต้านทานร่างกาย..." "อัศวินระดับ 6 ฝึกเทคนิคทั่วไปของวิหาร ความต้านทานร่างกาย..." "อัศวินระดับ 6 ฝึกเทคนิคที่โน้มเอียงไปทางธาตุลม ความต้านทานร่างกาย..." "อัศวินระดับ 5 เทคนิคที่โน้มเอียงไปทางธาตุน้ำ ความต้านทานร่างกาย..."

เกร็กรวบรวมข้อมูลปะปนมากมาย ส่งให้มอสจัดระเบียบ ทำสถิติ และสร้างแผนภูมิ เขาเพียงแค่นั่งอยู่หน้าศูนย์กลางของหอคอยนักเวทมนตร์ ดูภาพที่มอสฉายออกมา พยายามสรุปกฎเกณฑ์

ความต้านทานร่างกายมีความสัมพันธ์กับระดับความแห้งของผิวกาย ความหนาของชั้นเคราติน ระยะทางที่กระแสไฟฟ้าเดินทางผ่าน สัมพันธ์กับว่าผิวมีบาดแผลหรือไม่ ขั้วไฟฟ้าเสียบเข้าถึงชั้นผิวแท้หรือไม่ สัมพันธ์กับแรงดันไฟฟ้าที่สัมผัส สัมพันธ์กับระดับของแต่ละบุคคล และลักษณะของเทคนิคที่ฝึกฝน...

ดังนั้น ความต้านทานร่างกายกับพลังงานที่ต้องใช้ในการช็อตหัวใจหรือการปรับจังหวะหัวใจด้วยไฟฟ้าให้สำเร็จ มีความสัมพันธ์แบบแปรผันตรงหรือไม่? ความสัมพันธ์ระหว่างสองสิ่งนี้เป็นอย่างไร ใช้สูตรใดอธิบายได้?

เกร็กสูดลมหายใจลึกๆ ขณะนี้สามารถยืนยันได้แล้วว่า ยิ่งระดับอัศวินสูง ความต้านทานร่างกายยิ่งสูง พลังงานที่ต้องใช้ก็ยิ่งสูง แต่ด้านอื่นๆ ใช่หรือไม่...

"เบอร์นาร์ด นำหมูมาอีกตัว!"

"เกร็ก วันนี้กินหมูเวทย์อีกแล้วหรือ?" ดวงตาเป็นประกายของเซเรล่าโผล่มาจากหลังประตู เต็มไปด้วยความสนใจ "วันนี้จะกินยังไง? ย่าง? ตุ๋นซอสแดง? ต้มใส? หรือว่าแบบที่คุณทำครั้งก่อน... ที่หั่นเนื้อเป็นแผ่นๆ แล้วเรียงเป็นเจดีย์น่ะ?"

"เซเรล่า... นั่นฉันใช้ฝึกควบคุมเวทมนตร์น่ะ..." เกร็กครวญ ครั้งนั้นเขาทำงานอย่างหนักสองวันเต็ม หั่นเนื้อเสียหายนับไม่ถ้วน กว่าจะหั่นเป็นเจดีย์สูงไม่ถึงสามนิ้วได้ คุณหวังให้ฉันหั่นหมูทั้งตัวด้วยวิธีนี้หรือ? ไม่มีทาง!

"ช่างเถอะ เซเรล่า คุณมาช่วยฉันทำการทดลองดีกว่า พอทดลองเสร็จแล้ว เราค่อยมาคิดว่าจะกินยังไง ตกลงไหม?"

"ได้..." ต้องมัดหมู โกนขนหมู แล้วก็เจาะรูบนตัวหมู... น่าเบื่อจัง... รอให้หม่อมฉันร่ายมนตร์อากาศให้ตัวเองก่อน จะได้กันกลิ่นหมูไว้...

เกร็กวุ่นวายไปมา ช่วงหนึ่งทำให้หมูเวทย์เปียก ช่วงหนึ่งทำให้แห้ง ช่วงหนึ่งเฉือนผิวหนังเปิดเผยชั้นผิวแท้ ช่วงหนึ่งใช้ขั้วไฟฟ้าแทงใต้ผิวหนัง สร้างเงื่อนไขต่างๆ ทดสอบความต้านทานของร่างหมู ทดสอบพลังงานที่ต้องใช้ในการช็อตหัวใจ

น่าสงสารหมูตัวนั้น ถูกช็อตตายแล้วช็อตฟื้น ช็อตฟื้นแล้วช็อตตาย ตายแล้วเกิดใหม่ ทรมานไปมา

จะตายไม่ใช่เรื่องง่าย ยังไม่ต้องพูดถึงมนตร์ช็อตหัวใจของเกร็กที่พร้อมอยู่ตลอด เบอร์นาร์ดยังจ้องอยู่ข้างๆ พร้อมทำการนวดหัวใจได้ทุกเมื่อ มือของเซเรล่าก็เตรียมมนตร์รักษาบาดแผลถึงตายไว้พร้อม...

ด้วยพลังของมังกรเงินโตเต็มวัย มนตร์รักษาบาดแผลถึงตายที่เซเรล่าร่ายออกมามีประสิทธิภาพมากกว่าที่บิชอปใหญ่แห่งวิหารเทพสงครามร่ายเสียอีก และด้วยปริมาณเวทมนตร์ของเซเรล่า การร่ายมนตร์รักษาบาดแผลถึงตายยี่สิบสามสิบครั้งต่อวัน แค่กระพริบตาก็ทำได้

"เปรี้ยง!" "เปรี้ยง!" "เปรี้ยง!" "ตายแล้ว! ตายจริงๆ! ... ไหม้หมดแล้ว!"

"ไม่เป็นไร แค่ไหม้เฉพาะช่วงอกเท่านั้น เสียหมูสามชั้นไปนิดหน่อย" เกร็กตอบอย่างสงบนิ่ง "ขาหน้า ซี่โครง สันใน ขาหลัง กระดูกสันหลัง กระดูกน้ำซุป ยังกินได้หมด หัวใจหมูใช้ไม่ได้แล้ว ตับน่าจะยัง... โอ้ ซี่โครงกลับอยู่ในสภาพดี ให้เบอร์นาร์ดสับเป็นชิ้นเล็กๆ ทำหมูซี่โครงเปรี้ยวหวานดีไหม?"

"ได้เลย! เกร็กจะทำอะไรก็ได้ทั้งนั้น!" เซเรล่ายิ้มตาหยี เปรี้ยวหวานเหรอ! รสชาตินี้เธอยังไม่เคยลิ้มลอง!

เกร็กทำการทดลองต่อเนื่องหลายวัน จนในที่สุดก็รวบรวมข้อมูลความต้านทานได้เพียงพอ จากหมูเวทย์ วัวเวทย์ แกะเวทย์ และสัตว์อสูรขนาดใหญ่หลายชนิด รวมถึงนักรบระดับ 4 ที่รอก้าวข้ามระดับ

จากนั้น เขามองข้อมูลเหล่านี้ แล้วร้องครวญด้วยความสิ้นหวัง "อาาาา..."

ทุกอย่างแตกต่างกันหมด แตกต่างกันหมด! ระดับต่างกัน พลังงานที่ต้องใช้ในการช็อตหัวใจก็ต่างกัน ระดับเท่ากัน แต่คุณสมบัติพลังงานต่างกัน พลังงานที่ต้องใช้ในการช็อตหัวใจก็ต่างกัน! เช่น หมูเวทย์ธาตุดินระดับ 3 เมื่อเทียบกับกวางน้ำระดับ 4 ที่มีน้ำหนักเท่ากัน พลังงานที่ต้องใช้กลับสูงกว่า! สรุปว่าธาตุดินมีความต้านทานสูง ธาตุน้ำมีคุณสมบัตินำไฟฟ้า ความต้านทานจึงต่ำกว่าหรือ?

ส่วนในตัวนักรบระดับ 4 แม้ไม่แสดงแนวโน้มพลังงานอย่างชัดเจน แต่ความสัมพันธ์ที่ไม่ชัดเจนก็ส่งผลต่อขนาดของพลังงาน เกร็กรู้ว่ายิ่งเลือกพลังงานได้แม่นยำ ความเสียหายต่อร่างกายก็ยิ่งน้อย และอัตราความสำเร็จในการรักษาก็ยิ่งสูง...

ความแตกต่างของแต่ละบุคคลมากเกินไป ถ้าเป็นความแห้งของผิวกาย มีบาดแผลหรือไม่ สัมผัสถึงชั้นผิวแท้หรือไม่ ยังอาจแก้ไขด้วยวิธีการภายนอก แต่ความหนาแน่นของพลังงานภายในร่างกาย นั่นแก้ไขไม่ได้เลย

เมื่อเทียบกัน ในชาติก่อนทุกคนล้วนเป็นคนธรรมดา การเลือกพลังงานในการช็อตไฟฟ้าเพียงแค่พิจารณาน้ำหนักตัว ทำให้ปัญหาง่ายขึ้นอย่างมาก!

"จะเลือกอย่างไรดี... ทุกครั้ง ทุกคนไข้ ต้องคำนวณแยกกัน หรือต้องท่องตารางเทียบเอาหรือ?"

เกร็กเกาศีรษะ หากต้องคำนึงถึงระดับ อาชีพ คุณสมบัติพลังงานอย่างครบถ้วน ความยากในการร่ายมนตร์นี้จะสูงอย่างเหลือเชื่อ

ถ้าต้องอาศัยผู้รักษาร่ายมนตร์ด้วยตนเอง หากคำนวณผิดพลาดแม้เพียงเล็กน้อย มนตร์นี้ก็จะเปลี่ยนจากการช่วยชีวิตเป็นการสังหาร ส่วนการสร้างเครื่อง AED...

นั่นแทบเป็นไปไม่ได้!

เกร็กสูดลมหายใจลึก แล้วผ่อนออกช้าๆ

เป็นที่แน่ชัดแล้วว่า ความต้านทานร่างกายมีความสัมพันธ์กับพลังงานที่ต้องใช้ในการช็อตหัวใจและการปรับจังหวะหัวใจ บนพื้นฐานของพลังงานที่ใช้กับคนทั่วไป ยิ่งความต้านทานร่างกายสูง ยิ่งต้องเพิ่มพลังงานมากขึ้น

แล้วนอกจากนักรบ ผู้ใช้เวทมนตร์อื่นๆ โดยเฉพาะจอมเวทแต่ละสาย มีความต้านทานร่างกายเท่าไหร่?

เกร็กพับแขนเสื้อ ทดสอบตัวเอง โอโรร่า จอมเวทโนวูด แอนนีเวีย เลออง คาลอส และศิษย์ฝึกหัดอีกหลายคนในหอคอย และคำตอบที่ได้...

ช่างยุ่งเหยิงจนทำให้เขาอยากร้องไห้

ผู้ใช้เวทมนตร์ที่ติดต่อกับธาตุเป็นประจำ ร่างกายของพวกเขาแตกต่างจากนักรบอย่างมาก!

แล้วจะกำหนดความต้านทานร่างกายของผู้ใช้เวทมนตร์อย่างไร?

เกร็กเกาศีรษะ เกาศีรษะ แล้วก็เกาศีรษะอีกครั้ง จากนั้นเขาก็หอบข้อมูลมากมาย วิ่งไปที่หอคอยสวรรค์ เพื่อหาพี่ฟิลบีที่แสนรัก

"พี่ครับ... ผมต้องการความช่วยเหลือจากพี่..."

"มีอะไรอีกล่ะ? ... อ้อ เกร็ก ชุดเครื่องมือที่ยืมไปครั้งก่อน เมื่อไหร่จะคืน?"

"สิ่งที่ผมขอความช่วยเหลือเกี่ยวข้องกับเรื่องนี้แหละครับ! มาๆ พี่ที่รัก ช่วยหานักเรียนสักกลุ่ม มาช่วยผมวัดความต้านทานร่างกายหน่อย..."

แล้วเขาก็เห็นพี่สาวที่รักยื่นแขนออกมา พับแขนเสื้อขึ้น

"วัดยังไง? มาๆ ให้ฉันลองก่อน?"

เปรี้ยง! คราวนี้เกร็กอยากร้องไห้จริงๆ

"พี่ครับ ผมต้องการวัดความต้านทานร่างกาย ไม่ใช่ให้พวกพี่ปล่อยไฟฟ้าออกจากร่างกายนะครับ!"

พูดอธิบายไปมาอย่างทุกข์ทรมาน ทำท่าประกอบ แล้วยังมอบข้อมูลทั้งหมดให้พี่ได้อ่าน เกร็กจึงอธิบายได้อย่างชัดเจนว่าทำไมเขาถึงต้องการข้อมูลเหล่านี้ จากนั้นเขาก็เห็นพี่สาวยิ้มน้อยๆ แล้วเปล่งเสียงดังขึ้น

"แพตตี้! ... นำรายงานวิจัยพร้อมข้อมูลที่พวกเธอทำไว้ก่อนหน้ามาที่นี่!"

"พี่ครับ พวกพี่ทำไว้แล้วหรือครับ!" เกร็กดีใจยิ่งนัก

เขารับรายงานวิจัยมาพลิกอ่านอย่างรวดเร็ว ทีมของพี่สาวไปขอความร่วมมือมาไม่รู้กี่ครั้ง แปดสำนักใหญ่ ทั้งบนทั้งล่าง ล้วนถูกพวกเธอตรวจสอบทั้งหมด...

ตั้งแต่ศิษย์ฝึกหัด ไปจนถึงจอมเวทระดับ 7, 8, 9 ทุกสำนัก จอมเวทที่ฝึกใช้พลังงานต่างสาย ความต้านทานร่างกายที่แตกต่างกัน ล้วนถูกพวกเธอทดลองทั้งสิ้น

"พี่ครับ ข้อมูลนี้..."

"เอาไปเลย เอาไป! ขอแค่อย่าไปเผยแพร่ที่ไหน..."

"แน่นอน ผมไม่มีทางทำแบบนั้น!"

เกร็กคัดลอกข้อมูลหนึ่งชุด แล้ววิ่งออกไปอย่างรวดเร็ว คิดอีกครู่ จึงไปเยี่ยมพี่ชายอีกหลายคน ทั้งสายอสูรอมตะ สายแปรธาตุ เพื่อนรู้จักทุกคนที่หาได้ เดินไปทีละวง

"ช่วงนี้มีสัตว์อสูรที่ใช้ทดลอง ที่ยังไม่ฆ่าไหม ขอยืมทำการทดลองหน่อย รับรองว่าจะรักษาให้หาย..."

สำนักพลังเลี้ยงสัตว์อสูรส่วนใหญ่เพื่อใช้เป็นเป้ายิง สำนักอสูรอมตะและสำนักแปรธาตุเลี้ยงสัตว์อสูรเพื่อถลกหนังแยกกระดูก ทำเครื่องมือเวทมนตร์ต่างๆ สัตว์อสูรเหล่านี้ตายไปก็ไม่เสียดาย พอดีกับการขอยืมมา!

เกร็กรวบรวมสัตว์อสูรสายพันธุ์เลี้ยงลูกด้วยนม น้ำหนักใกล้เคียงมนุษย์ได้อย่างราบรื่น ระดับ 1 ถึง 8 มีทุกสายพลัง จับมาทีละตัว โกนขน วัดความต้านทานร่างกาย

...โกนขนไปนิดหน่อย คงไม่ต้องชดใช้ใช่ไหม? เกร็กคิดในใจเงียบๆ ขณะแทงเข็มใส่สัตว์อสูรทีละตัว สร้างภาวะหัวใจเต้นผิดจังหวะ พยายามช่วยชีวิตด้วยการช็อตหัวใจด้วยไฟฟ้ากระแสตรงและการปรับจังหวะหัวใจด้วยไฟฟ้า สุดท้ายบันทึกพลังงานที่ใช้ เปรียบเทียบกับความต้านทานร่างกาย

"...จากข้อมูลข้างต้น เราสามารถสรุปได้ว่า สัตว์อสูรที่มีความต้านทานร่างกายใกล้เคียงกัน พลังงานที่ต้องใช้ในการช็อตหัวใจด้วยไฟฟ้ากระแสตรงหรือการปรับจังหวะหัวใจด้วยไฟฟ้า ก็ใกล้เคียงกัน..."

"จากนี้แสดงว่า ในกรณีที่น้ำหนักใกล้เคียงกัน น้ำหนักหัวใจใกล้เคียงกัน เมื่อเทียบกับระดับและประเภทพลังงาน ความต้านทานร่างกายเป็นตัวแปรที่สำคัญกว่า... หากควบคุมตัวแปรนี้ได้ ก็สามารถเลือกพลังงานในการปรับจังหวะหัวใจด้วยไฟฟ้ากระแสตรงหรือการช็อตหัวใจได้อย่างถูกต้อง..."

"ปัจจุบันคาดการณ์ว่า สูตรพลังงานโดยประมาณควรเป็น..."

ปากกาของเกร็กไม่หยุดพัก เขียนสูตรหนึ่งบรรทัด แล้วก็อีกบรรทัดอย่างรวดเร็ว จากนั้นนำสูตรไปเขียนเป็นโครงสร้างมนตร์ แล้วเพิ่มโครงสร้างอีกอย่างเข้าไปในมนตร์ปรับจังหวะหัวใจด้วยไฟฟ้ากระแสตรงและการช็อตหัวใจ

วัดความต้านทานร่างกายในทันที

วัดความต้านทานร่างกาย แทนค่าในสูตร มนตร์ปรับตัวโดยอัตโนมัติ กระตุ้นพลังงานที่เหมาะสมโดยอัตโนมัติ...

ช่วยชีวิตด้วยการช็อตไฟฟ้าอัตโนมัติ ดึงหัวใจกลับมาเต้น!

สมบูรณ์แบบ!

เกร็กยิ้มพลางวางปากกา บนม้วนเวทมนตร์ตรงหน้ามีแสงสว่างนวลเรืองรอง เกี่ยวพันกัน แสดงว่าได้สร้างเวทมนตร์สมบูรณ์แล้ว

เขาคว้าหมาป่าเวทย์อีกตัวที่ยังไม่ได้ทดสอบ ตรึงไว้ โกนขน สร้างภาวะหัวใจเต้นผิดจังหวะ แล้วกระตุ้นม้วนเวทมนตร์...

"เปรี้ยง!"

คลื่นหัวใจที่เพิ่งบิดเบี้ยวเป็นเส้นโค้งวุ่นวาย ภายใต้ม้วนเวทมนตร์ กลับคืนสู่จังหวะปกติทันที

ดีมาก สำเร็จแล้ว

การวิจัยอย่างมุมานะหลายเดือน ในที่สุดก็ได้ผลลัพธ์ที่ต้องการ สามารถปรับตัวได้ จึงสามารถสลักเป็นอุปกรณ์เวทมนตร์ วางไว้ในที่สาธารณะต่างๆ...

การวิจัยและพัฒนาสำเร็จแล้ว! สมบูรณ์แบบ!