บทที่ 731 ดีคาร์ล นี่เป็นศิษย์สายเนโครแมนเซอร์ของท่านหรือ?

เจ้าแห่งสายฟ้าเดินทางมายังเมืองหลวงครั้งนี้ เพียงสองในสิบส่วนเท่านั้นที่มาเพื่อเข้าเฝ้าราชินี อีกแปดส่วนกลับเป็นการมาพบเพื่อนมังกรของเขา

หากเพียงแค่อธิบายสถานการณ์ปัจจุบันให้ราชินีและขุนนางฟัง จริงๆ แล้วไม่จำเป็นต้องให้จอมเวทระดับตำนานออกโรง ส่งจอมเวทระดับ 17-18 มาก็เพียงพอแล้ว แต่การให้เผ่ามังกรเดินทางไกลมาและกลับไปเพื่อสอนมนุษย์กลุ่มหนึ่ง โดยที่ตัวเองไม่มาต้อนรับ...

มิตรภาพคงจบสิ้นแน่! ไม่ใช่แค่เพราะอีกฝ่ายเป็นมังกรผู้ทะนงตน แม้แต่มนุษย์ด้วยกัน มิตรภาพก็คงจบสิ้นเช่นกัน!

ตอนนี้เขาได้ต้อนรับอีกฝ่ายเรียบร้อยแล้ว ภารกิจสำเร็จ เจ้าแห่งสายฟ้าจึงหมุนตัวจากไปทันที ส่วนการอธิบายและเจรจากับราชินีและเหล่าขุนนางต่อไปนั้น ย่อมเป็นหน้าที่ของบรรดาจอมเวทประจำราชสำนัก

สิ่งที่เขาต้องทำตอนนี้ คือการอยู่เป็นเพื่อนมังกรทองที่พูดไม่หยุดปากตัวนั้น...

"เฮ้! เธอคงคาดไม่ถึงว่าฉันพบอะไรในภูเขาไฟ! ภูเขาไฟลูกนั้นพ่นทองคำออกมา! ทองคำ! ถ้าไม่ใช่เพราะเธอเร่งให้ฉันกลับมา ฉันต้องอยู่ที่นั่นสักปีสองปีแน่ เพื่อเก็บทองคำสักหน่อย!"

"อ้อใช่! จริงๆ แล้วฉันแนะนำให้เธอไปอยู่สักพัก บริเวณภูเขาไฟและในก้อนเมฆ ธาตุต่างๆ ปั่นป่วนอย่างรุนแรง มีฟ้าแลบฟ้าร้องไม่หยุด! ฉันบินขึ้นไปแค่ครู่เดียว โดนฟ้าผ่าตั้งสิบกว่าครั้ง คาดว่าแต่ละวันน่าจะมีฟ้าผ่าหลายหมื่นครั้ง!"

"เอ๊ะ! วิธีควบคุมสายฟ้าของเธอต่างไปจากเดิมนะ! เบาลง และ... กลมกลืนขึ้น? เมื่อเร็วๆ นี้มีการค้นพบอะไรใหม่หรือ?"

"ศิษย์น้อยของเธอ หลอกเอาเจ้าหญิงน้อยตระกูลมูนไลท์มาได้ยังไง? เล่าให้ฟังหน่อยสิ ว่างๆ ก็ว่างอยู่แล้ว ทางยังอีกไกล!"

เจ้าแห่งสายฟ้าอยากจะอุดปากเขาเหลือเกิน นี่มันมังกรทองจริงๆ หรือ? จริงๆ หรือ? ตอนที่ผูกมิตรกัน จะเดินผิดถ้ำมังกรตั้งแต่แรกหรือเปล่า ตัวนี้จริงๆ แล้วเป็นมังกรทองเหลืองกระมัง?

เกร็กไม่รู้เลยว่ามีมังกรทองตัวหนึ่งคิดถึงเขาและอยากมาเฝ้าดูเขาจากระยะไกล ในขณะนี้ เขากำลังจมอยู่ในหอคอย เขียนและคำนวณ

จะคลายความกังวลได้อย่างไร มีเพียงการวิจัยเท่านั้น และการวิจัยต้องเริ่มจากทฤษฎี แล้วจึงทดลองกับสัตว์ ก่อนจะทดลองกับมนุษย์

...ดังนั้น จะสร้างโมเดลสัตว์ทดลองกระดูกสันหลังคดได้อย่างไร?

ควรใช้สัตว์อะไร ขนาดเท่าไหร่ และวิธีการเฉพาะเจาะจงคืออะไร...

ฉันไม่ใช่แพทย์กระดูกจริงๆ นะ!

แม้จะเคยหมุนเวียนไปอยู่แผนกกระดูก แต่การรักษาทางคลินิกกับการวิจัยทางการแพทย์ก็เป็นคนละเรื่องกันเลย!

โมเดลสัตว์ทดลองนี้ ยากกว่าการสร้างโมเดลสัตว์ทดลองท่อเลือดแดงไม่ปิดมากเลย...

"โอเนกิน!" เกร็กเรียก โครงกระดูกทองคำดำที่ท่านผู้อมตะมอบให้ เดินกึกๆ มาที่หน้าเขาเพื่อรับคำสั่ง เกร็กสั่งการโดยตรง

"เธอก้มลง ก้มลง ก้มลงอีกนิด! ดีแล้ว แบบนี้แหละ จากนั้นก็บิดลำตัวไปทางซ้าย เอวบิดไปทางขวา... หน้าอกโก่งออกมา..."

หลังจากพยายามอยู่พักใหญ่ ในที่สุดก็จัดท่าให้ไหล่ซ้ายสูง ไหล่ขวาต่ำ อกนูน หลังค่อม กระดูกสันหลังคดอย่างรุนแรง

เกร็กเอามือขวารองคาง มือซ้ายรองข้อศอกขวา พิจารณาอยู่นาน เหมือนกำลังดูฟิล์มเอกซเรย์ แล้วส่ายหัว

"จะสร้างโมเดล 3D นี้ยังไงดี? โอเนกิน! มากับฉัน!"

โครงกระดูกทองคำดำยืดตัวขึ้นทันที เดินตามไปที่ชั้นบนสุดของหอคอย โดยไม่ต้องรอคำสั่งจากเกร็ก ก็ก้มตัวลงในท่าเดิม บางส่วนก้มไม่ถึง จึงพยายามเอาแขนทั้งสองข้างมาบิดกระดูกสันหลังของตัวเองไปมา...

"มอส! เธอเห็นท่าทางของเขาไหม เธอบันทึกและทำเป็นโมเดลเสมือนที่หมุนได้ได้ไหม?"

เกร็กถามวิญญาณหอคอยโดยตรง หน้าจอของวิญญาณหอคอยฉายลำแสงสองสาย สแกนโอเนกินจากหัวจรดเท้า แล้วจากเท้าจรดหัว ก่อนตอบด้วยเสียงหึ่งๆ

"ตอนนี้ยังทำไม่ได้ครับนาย ควรมีล้อให้โอเนกินยืนบน แล้วหมุนครบหนึ่งรอบอย่างสม่ำเสมอ ให้แสงส่องจากด้านนั้น แล้วผมรับจากด้านนี้ ถึงจะบันทึกรูปร่างกระดูกของเขาได้"

อ้า นี่มันแนวคิดเดียวกับซีทีสแกนเลยนี่! วิธีแก้ปัญหาของมอสเหมือนกับฉันเลย สมแล้วที่เป็นวิญญาณหอคอยของฉัน!

เกร็กเรียกจานลอยออกมาทันที โอเนกินเซๆ ขึ้นไปยืน คนรับใช้ล่องหนสองคนนั่งยองๆ ข้างล่าง คนละข้างของจานลอย หมุน หมุน หมุนช้าๆ อย่างสม่ำเสมอ~~~ มอสเปิดแสงสว่างอีกด้านของจานลอย พยายามบันทึก หลังจากหมุนครบรอบ มันฉายภาพเสมือน เกร็กดึงโอเนกินมาเปรียบเทียบไปมา อืม...

ไม่ใช่แค่คล้ายคลึงมาก แต่เหมือนกันทุกประการเลย

การจำลอง 3D สำเร็จ!

แต่ถ้าเป็นคนไข้จริง ความผิดรูปขนาดนี้ กระดูกจะต้องเปลี่ยนแปลงแน่นอน ช่องกระดูกสันหลังด้านเว้าแคบลง ด้านนูนกว้างขึ้น แผ่นเยื่อกระดูกด้านเว้าบางลง เปลือกและโครงกระดูกหนาและแข็งขึ้น ด้านนูนบางและเปราะลง นี่เป็นการเปลี่ยนแปลงที่ควรจะเกิดขึ้น

เมื่อรวมกับแรงดึงของเอ็นและกล้ามเนื้อ รวมถึงแรงกดของอวัยวะภายใน การเปลี่ยนแปลงที่อาจเกิดขึ้นยังมีอีกมาก...

"โอเนกิน ยืนให้ดี!"

เขาออกคำสั่งใหม่ โครงกระดูกทองคำดำยืนตรงทันที เกร็กจับกระดูกซี่โครงซ้ายอันที่ 8 และ 9 ตรงปลาย บีบแน่น บีบแน่น บีบแน่น...

กระดูกซี่โครงไม่ขยับเลย ราวกับไม่ได้รับแรงกดใดๆ

ฮึ พลังกายของจอมเวทระดับ 7 เมื่อเทียบกับโครงกระดูกระดับสูงที่จอมเวทอมตะมอบให้ ช่างไม่พอดูเลยจริงๆ...

"โอเนกิน ทำให้กระดูกซี่โครงสองอันนี้ชิดกันตรงปลาย!"

เกร็กสั่ง

โครงกระดูกทองคำดำทำตามคำสั่งทันที กระดูกซี่โครงสองอัน "กรอบแกรบ" ชิดเข้าหากัน แต่กระดูกสันหลังไม่ขยับ กระดูกซี่โครงอื่นๆ ก็ไม่ขยับ...

"เอ้า ไม่ใช่แบบนี้!"

เกร็กกลอกตา จำต้องเริ่มแก้ไขใหม่

ช่างทำไม่ได้ เขากับโอเนกินเล่นด้วยกันน้อยเกินไป โครงกระดูกนี้ยังไม่ฉลาดพอ หากต้องการให้โครงกระดูกแสดงความคิดริเริ่มได้ ต้องฝึกฝนร่วมกันให้มากขึ้น

"เธอลองจินตนาการตอนที่ยังมีชีวิตอยู่ กระดูกทุกชิ้นเชื่อมต่อกันหมด ถ้ากระดูกซี่โครงสองอันนี้ถูกบีบให้ชิดกัน กระดูกอื่นๆ จะเป็นยังไง?"

คำสั่ง "จินตนาการ" ค่อนข้างยากสำหรับสิ่งมีชีวิตที่ไม่ตาย โชคดีที่คำสั่งถัดมาชัดเจนกว่า โอเนกินยื่นมือทั้งสองข้างออกมา "กรอบแกรบ" จับกระดูกซี่โครงสองอัน บีบแน่น จากนั้นกระดูกสันหลังทั้งหมดก็โค้งงอไปทางซ้ายอย่างเป็นธรรมชาติ

"ดีมาก! กระดูกซี่โครงซ้ายอันที่ 12 กับ 13 ก็ทำแบบเดียวกัน ให้ฉันดูสถานการณ์หน่อย!"

กระดูกสันหลังโค้งไปทางซ้ายหนักขึ้น...

"โอเนกิน สมมติว่าเธอเป็นเด็ก โตขึ้นมาเป็นผู้ใหญ่ในสภาพที่กระดูกซี่โครงชิดกันแบบนี้ จะเป็นยังไง?"

โครงกระดูกทองคำดำเอียงคอ ไม่ตอบ ดูเหมือนความคิดนี้จะเกินความสามารถของมัน เกร็กหันไปทางอื่น

"มอส เธอจำลองได้ไหม?"

"ผมลองดูนะครับ นาย"

วิญญาณหอคอยตอบรับ พร้อมฉายภาพเสมือน ภาพที่เกร็กเคยป้อนเข้าไป มีทั้งผิวหนัง กล้ามเนื้อ กระดูก และอวัยวะภายในของมนุษย์ แล้วทำให้กระดูกซี่โครงสี่อันชิดกันเป็นคู่ๆ

จากนั้น ภาพเสมือนของเด็กค่อยๆ เติบโต...

เกร็กจ้องมองไม่กะพริบตา เด็กโตจาก 7-8 ขวบ เป็น 9-10 ขวบ จนถึง 11-12 ขวบ ดูเหมือนกำลังจะได้ผลลัพธ์ แต่แสงกลับกระตุก สั่นไหวสองสามที เกร็กยื่นมือไปแตะ แต่แสงกลับสั่นหนักขึ้น เกือบจะสลายไป

"มอส?"

เสียงราบเรียบของมอสมีความสั่นไหวแฝงอยู่ "มีพลังงานระดับสูงกำลังเคลื่อนที่เข้ามาใกล้อย่างรวดเร็ว ขอย้ำ มีพลังงานระดับสูงกำลังเคลื่อนที่เข้ามาใกล้อย่างรวดเร็ว ไม่ทราบประเภทพลังงาน ขอย้ำ ไม่ทราบประเภทพลังงาน..."

มีคนบุกมาถึงที่นี่หรือ?

เป็นคนของศาสนาแห่งแสงสว่างหรือ?

เกร็กหมุนตัวกลับทันที นอกหน้าต่างหอคอย ชายผมทองคนหนึ่งลอยอยู่กลางอากาศ มองเขาอย่างสงสัย มองวิญญาณหอคอย แล้วก็มองโครงกระดูกทองคำดำข้างๆ...

"ดีคาร์ล นี่เป็นศิษย์ของท่านจริงๆ หรือ? ดูเหมือนเป็นสายเนโครแมนเซอร์นะ?"