บทที่ 631 มังกรเงินของข้าไปไหน? มังกรเงินตัวใหญ่ของข้าหายไปไหน!

ท่านหญิงเอนโด จอมเวทตำนานแห่งสายพยากรณ์ ช่วงนี้อารมณ์ไม่ค่อยดีนัก

ไม่ใช่เพราะปัญหาเรื่องงานวิจัย หลังจากที่มังกรเงินเข้าร่วมทีม การวิจัยของแผนกดวงดาวก็ก้าวหน้าอย่างรวดเร็ว ต้องยอมรับว่าเผ่ามังกรมีข้อได้เปรียบมากในด้านนี้

ก็ไม่ใช่เพราะลูกศิษย์ไม่เชื่อฟัง ในบรรดาศิษย์ของเธอก็มีหลายคนที่ทั้งขยันและมีพรสวรรค์ ดูแล้วคงมีคนสืบทอดวิชาและก้าวขึ้นเป็นจอมเวทตำนานได้แน่นอน

ปัญหาหลักคือ... เงิน... คุณหนูมังกรเงินมีความสามารถสูง แต่ค่าตัวก็แพงมาก ทุกครั้งที่ท่านหญิงเอนโด ก้าวเข้าโดมดวงดาว เห็นเตียงเหรียญทองกลางห้องที่ขยายใหญ่ขึ้นเรื่อยๆ หัวใจก็รู้สึกแปลบ

คุณหนูมังกรเงินไม่ต้องการคะแนนผลงานที่ลอยๆ ไม่ต้องการอะไรที่แค่อยู่ในบัญชีและโอนไปมาได้ เธอต้องการเหรียญทอง เหรียญทอง!

และสายพยากรณ์ แผนกดวงดาว เป็นแผนกที่มีชื่อเสียงว่าแต่จ่ายอย่างเดียวไม่มีรายได้ ไม่มีความสามารถในการหาเงิน ต้องพึ่งงบประมาณจากส่วนกลาง ปกติก็แทบไม่พอใช้ ตอนนี้ยังมีนักกินเหรียญทองตัวยักษ์เพิ่มมาอีกคน...

ได้แต่หวังว่าจะมีผลงานใหญ่ออกมาเร็วๆ อืม เมื่อเร็วๆ นี้ด้วยความช่วยเหลือของคุณหนูมังกรเงิน โดมดวงดาวค้นพบรังสีพิเศษหลายชนิด ดูเหมือนจะสามารถล้มล้างนิยามเรื่อง "แสง" ของศาสนาเทพเจ้าแห่งแสงได้ถึงรากฐาน แน่นอนว่ายังต้องตรวจสอบยืนยันอีกหลายด้าน

ดังนั้น ท่านหญิงเอนโด จึงวิ่งขึ้นโดมดวงดาวบ่อยขึ้น ทุกวันต้องอยู่เจ็ดแปดชั่วโมง แต่เช้านี้ หลังจากประชุมทีมและอ่านงานวิจัยเสร็จ เธอก้าวเบาๆ เข้าสู่ห้องโถงอันยิ่งใหญ่บนยอดหอคอยสวรรค์...

"????"

มังกรเงินของข้าไปไหน?

มังกรเงินตัวใหญ่ของข้าไปไหน!

มังกรเงินตัวใหญ่ที่ยืนตระหง่านเหมือนภูเขาลูกเล็กๆ นอนลงมาก็ยาวยี่สิบสามสิบเมตร ทำให้จอมเวทแผนกดวงดาวทุกคนต้องเดินอ้อม หายไปไหนกะทันหัน! กว่าจะล่อมาได้นะ! นั่นมันมังกรเงิน มังกรเงินวัยสาวที่เต็มไปด้วยความอยากรู้อยากเห็นในสังคมมนุษย์และเวทมนตร์ ยังไม่แก่กล้าและแข็งแกร่งเกินไป จึงให้ความร่วมมือดีมาก! ข้ายังมีการค้นพบอีกมากมายที่รอให้เธอช่วยตรวจสอบอยู่!

"คุณหนู เซเรล่าไปไหน?"

รอบข้างเงียบกริบ ท่านหญิงเอนโด สวมผ้าคลุมหน้าสีดำพลิ้วไหว มือหมุนลูกแก้วเบาๆ จู่ๆ ก็จ้องไปที่จอมเวทในมุมห้อง

"เอนริค เจ้าพูดมา!"

"คือว่า..." จอมเวทที่ถูกเรียกชื่อก้าวออกมาอย่างสั่นเทา มองซ้ายมองขวา แล้วฝืนใจตอบ

"คุณหนู เซเรล่าลงไปดูการพิจารณาคดีข้างล่าง... ได้ยินว่าเป็นคดีที่ท่านจอมเวทเวสท์แทมตันฟ้องท่านจอมเวทเฮอร์เบิร์ต เบรดลีย์ ในข้อหาละเมิดสิทธิในชื่อเสียง..."

ท่านหญิงเอนโด ขมวดคิ้วเบาๆ ที่มาของคุณหนูมังกรเงิน เธอรู้ดีที่สุด ทั้งเรื่องที่พบเกร็กที่ดินแดนเหนือ ถูกเขาพามาที่เมืองนิวิส และกลับบ้านเกิดด้วยกัน

ตอนนี้มีคนละเมิดสิทธิในชื่อเสียงของเกร็ก จนเขาต้องฟ้องร้อง?

ที่คุณหนูมังกรเงินกระโจนลงไปก็เป็นเรื่องปกติ

จริงๆ แล้ว ด้วยนิสัยตรงไปตรงมาของเผ่ามังกร การที่เธอไม่ได้ฆ่าจอมเวทคนนั้นคาที่ แสดงว่าเธอได้รับอิทธิพลที่ดีจากเกร็ก หรือไม่ก็เกรงกลัวพลังของหอคอยสวรรค์...

"เดี๋ยวนะ เบรดลีย์?"

เกย์เลนนา เบรดลีย์ เป็นคนของสายพยากรณ์นะ! เป็นคนของแผนกดวงดาวของเธอ! ญาติของเขาไปทำอะไรให้เกร็กโกรธ?

"แล้วเรื่องมันเป็นยังไงกันแน่?"

จอมเวททั้งหลายมองหน้ากันไปมา สุดท้าย เอนริคก็ฝืนใจลดเสียงเล่าสถานการณ์ที่เขาได้ยินมาทั้งหมด

ท่านหญิงเอนโด ฟังไปได้ครึ่งเดียวก็ขมวดคิ้วแน่น พอได้ยินคำให้การอันน่าพิศวงของจำเลย ก็แค่นเสียงเย็น สั่งทันที

"บอกเบรดลีย์ให้ควบคุมคนในครอบครัวให้ดี! จนกว่าจะจัดการเรื่องนี้เรียบร้อย อย่ามาโดมดวงดาว!"

น่าอับอาย! ปล่อยให้คนในครอบครัวก่อเรื่องแบบนี้! ไม่ต้องพูดถึงว่าถ้าคุณหนูมังกรเงินรู้ว่าคนคนนั้นเกี่ยวข้องกับสายพยากรณ์ เธอจะวิ่งออกจากโดมดวงดาวไม่กลับมาอีกเลย!

"ขอรับ!"

และแล้ว คนที่สองที่มารบกวนความสงบในศาล... หรือจะพูดว่า แทรกแซงกระบวนการพิจารณาคดี ก็วิ่งเข้ามาในห้องพิจารณาคดีใหญ่

เซเรล่าเพิ่งถูกปลอบให้สงบลง นั่งเงียบๆ อยู่ด้านข้าง จอมเวทสายเนโครแมนเซอร์ต่างสละที่นั่งให้คุณหนู แต่มังกรสาวย่นจมูก เดินอ้อมไปทางสายพลัง...

กลิ่นพลังลบและพลังวิญญาณนั่นแย่จริงๆ แหะ

อีกอย่าง ทางสายพลังก็มีที่นั่งแถวหน้าเหมือนกัน นั่งดูเกร็กพูดได้ใกล้ๆ แถมยังจ้องฝ่ายจำเลย ขู่ฟัน และโบกกำปั้นได้...

ท่านจอมเวทเฮอร์เบิร์ต เบรดลีย์ แก่ลงอย่างเห็นได้ชัด ผู้พิพากษาไม่สนับสนุนเขา คณะลูกขุนก็ไม่สนับสนุน เสียงหัวเราะดังขึ้นจากที่นั่งผู้ชม ทุกคนหัวเราะเยาะเขา

ไม่มีใครเชื่อคำพูดของเขา ความหวังที่จะทำลายชื่อเสียงของท่านจอมเวทเวสท์แทมตันก็พังทลายอย่างชัดเจน

ลูกสะใภ้ของเขาอุ้มลูกไปเลย ไม่ยอมคืน ตามคำพิพากษาในอดีตของสภา เด็กมีโอกาสสูงที่จะอยู่กับแม่ตลอดไป...

"พวกเจ้า... พวกเจ้า..."

เขาก้มหลังโดยไม่รู้ตัว จ้องเกร็กผ่านผมที่ยุ่งเหยิง ในลำคอมีเสียงครางต่ำ กำลังจะพูดอะไรอีก ประตูห้องพิจารณาก็เปิดผาง มีคนวิ่งเข้ามา ตบหน้าผากเขาทันที

"เจ้าเงียบ!"

"ตึง!" ผู้พิพากษามองเย็นชา รอจนตบเสร็จจึงตีระฆังอีกครั้ง ยังไงห้องพิจารณาคดีใหญ่ก็กดทับเวทมนตร์ทำลายล้างทั้งหมด แค่พละกำลังร่างกายคงไม่เกิดเรื่องใหญ่

อืม ยกเว้นคุณหนูคนเมื่อกี้...

เสียงระฆังดังขึ้น คลื่นพลังที่มองไม่เห็นแผ่กระจาย กดทับความปั่นป่วนทั้งหมดในห้อง พร้อมส่งความรู้สึกสงบ มั่นคงไปถึงจิตใจทุกคน ผู้พิพากษาเปล่งเสียงดัง

"กรุณารักษาความสงบอย่าก่อกวนในศาล!"

ท่านจอมเวทเบรดลีย์รู้สึกว่าตนเองช่างโชคร้ายเหลือเกิน เรื่องที่คนรุ่นหลังในตระกูลก่อขึ้น เขาแค่ไม่ได้สังเกต ไม่อยากยุ่ง น้ำสกปรกก็สาดมาถึงหัวเขา ทำให้โดนจอมเวทตำนานดุด่า ทำไมต้องเป็นเขาที่โชคร้ายด้วย!

พูดไปแล้ว ลูกชายเจ้าไม่อยากให้ใครแตะต้องภรรยา ก็จัดการกันในบ้านสิ ควบคุมภรรยาไม่ได้ อย่าไปหาเรื่องคนอื่น ไปหาเรื่องหมอรักษาทำไม?!

เจ้ารู้ไหมว่าเครือข่ายของหมอรักษากว้างขวางแค่ไหน? เจ้ารู้ไหมว่าหมอรักษาที่สามารถรักษาโรคที่คนอื่นรักษาไม่ได้ ทำสิ่งที่คนอื่นทำไม่ได้ มีค่ามากแค่ไหน?

ยิ่งไม่ต้องพูดถึงการผ่าคลอด การคลอดไร้ความเจ็บปวด ความสามารถที่ใช้ได้กับคนทั่วไป ที่จอมเวทหญิงส่วนใหญ่อาจได้รับประโยชน์!

หมอรักษาแบบนี้ ไม่ต้องพึ่งอาจารย์ระดับตำนานที่อยู่เบื้องหลัง เขาก็สามารถบดขยี้เจ้าได้!

"ลุง ปู่" ท่านจอมเวทเฮอร์เบิร์ตมองอย่างหวาดกลัว ที่พึ่งของเขา ขาใหญ่ที่สุดในตระกูล ไม่เข้าข้างเขา กลับมาสั่งให้เขาขอโทษทันที?

"เจ้าเงียบ!" ท่านจอมเวทเบรดลีย์มองคนรุ่นหลังในตระกูลด้วยสีหน้าเย็นชา น้ำเสียงเด็ดขาด

"ขอโทษทันที! ชดใช้! ท่านจอมเวทเวสท์แทมตันต้องการให้เจ้าทำอะไร เจ้าก็ทำตามนั้น! ท่านจอมเวทเวสท์แทมตัน "

จอมเวทระดับ 15 คนนี้ หันไปทางรุ่นน้องที่ต่ำกว่าเขาตั้ง 9 ระดับ ก้มหัวลึก

"เป็นความผิดของข้าที่ควบคุมคนรุ่นหลังไม่ดีพอ สำหรับความเสียหายต่อชื่อเสียงของท่าน ข้าจะสั่งให้เขาขอโทษและชดใช้อย่างเด็ดขาด! ส่วนที่เขาชดใช้ไม่ไหว ข้าจะรับผิดชอบเอง!"