บทที่ 601 วิธีการถ่ายภาพหลอดเลือดหัวใจด้วยเวทมนตร์

การฉีดน้ำยา [รักษาบาดแผลเล็ก] เข้าสู่หัวใจกระต่ายนั้นไม่ใช่เรื่องง่าย เกร็กรวบรวมสมาธิและเตรียมทุกอย่างให้พร้อม

ต้องดมยาสลบเต็มที่! ก่อนหน้านี้ใช้แค่ยาชาเฉพาะที่และมัดไว้ แต่ตอนนี้ไม่ต้องประหยัดเวทมนตร์แล้ว ต้องสลบเต็มที่! ต้องต่อเครื่องตรวจคลื่นไฟฟ้าหัวใจ! เชื่อมต่อกับอุปกรณ์บันทึก คอยสังเกตการเต้นผิดจังหวะของหัวใจห้องบนและความผิดปกติของจังหวะการเต้น!

ติดตั้งเครื่องวัดความดันแบบสอดใส่! มีนักเรียนยืนข้างๆ จ้องมองหลอดปรอทไม่กะพริบตา พร้อมรายงานความผิดปกติทันที!

ติดตั้งเครื่องวัดออกซิเจนในเลือด! หัวใจเป็นอวัยวะที่บอบบางและไวต่อการกระตุ้น แค่สัมผัสนิดหน่อยหรือทำอะไรเล็กน้อย ก็อาจเกิดปัญหาได้ตลอดเวลา ไม่ว่าจะเป็นหัวใจเต้นผิดจังหวะ หัวใจห้องล่างสั่นพริ้ว ช็อกจากหัวใจ หัวใจหยุดเต้นกะทันหัน มีปัญหาได้สารพัดรูปแบบ

หัวใจปกติยังเป็นแบบนี้ แล้วหัวใจที่มีปัญหาจะขนาดไหน

ตอนที่เกร็กรักษาหลอดเลือดที่เชื่อมต่อกับหัวใจไม่ปิดครั้งก่อน เขาต้องลองหลายครั้งกว่าจะควบคุมเถาวัลย์ไม่ให้กระทบหัวใจและหลอดเลือด ไม่ให้เกิดการหดเกร็ง แต่ตอนนี้ต้องฉีดน้ำยารักษาเข้าไป...

ใครจะรู้ว่าเมื่อผนังหัวใจสัมผัสกับน้ำยารักษา จะเกิดปัญหาอะไรขึ้นมาบ้าง

"พร้อมหรือยัง?"

"พร้อมแล้ว!"

เลออง คาลอส ทางซ้าย และนักบวชแมทธิว ทางขวา ตอบพร้อมกัน เกร็กสูดหายใจลึก สร้างเถาวัลย์ขึ้น กรีดหลอดเลือดแดงที่ขาของกระต่าย ให้เถาวัลย์ไต่ขึ้นไปตามหลอดเลือดแดงที่ขา...

เถาวัลย์กลวงขนาดเส้นผ่านศูนย์กลางไม่ถึงหนึ่งมิลลิเมตร ไต่ขึ้นไปตามหลอดเลือดแดงที่ขา หลอดเลือดแดงใหญ่ช่องท้อง หลอดเลือดแดงใหญ่ช่องอก ไปจนถึงหัวใจ จากนั้นปลายเถาวัลย์ก็แยกออกเล็กน้อย ส่วนปลายในมือเกร็กพองตัวขึ้นเล็กน้อย หนึ่ง สอง สาม!

ดูดเลือดกลับเล็กน้อยเพื่อให้แน่ใจว่าไม่มีฟองอากาศในเถาวัลย์ จากนั้นต่อกระบอกฉีดยา ฉีดน้ำยารักษาเข้าไป!

ในมุมมองสมาธิ แสงสีทองอ่อนของน้ำยารักษาเคลื่อนไปได้ไม่ถึงหนึ่งฟุต ความเร็วก็ค่อยๆ ลดลง สุดท้ายก็หายไปในหลอดเลือด ผสมกับเลือด

"เอ่อ... อาจารย์..."

"เอ่อ... เกร็ก..."

ทั้งสองข้าง นักเวทสองคนที่เปิด [ตรวจสอบเวทมนตร์] จ้องมองกระต่ายอย่างไม่กะพริบตา หันมามองเกร็กพร้อมกัน เกร็กส่ายหน้าอย่างจนปัญญา  "ฮือ แรงดันน้อยเกินไป..."

ช่วยไม่ได้ พลังการสูบฉีดของหัวใจนั้นมหาศาล ถ้าแรงดันในการฉีดน้อยเกินไป ไม่สามารถต้านแรงดันในหลอดเลือดแดงได้ น้ำยาตรวจก็จะถูกดันกลับมา!

ลองอีกครั้ง!

ยังไม่ได้ผล แรงในการฉีดยังไม่พอ ต้องเร็วกว่านี้ แรงกว่านี้!

เกร็กสลายเถาวัลย์ ห้ามเลือดที่หลอดเลือดแดงที่ขาของกระต่าย จ้องมองเครื่องวัดความดันแบบสอดใส่ แล้วก้มหน้าคำนวณ

เครื่องวัดความดันที่สอดในหลอดเลือดแดงที่แขน อ่านค่าได้...

แปลงเป็นความดันที่โคนหลอดเลือดแดงใหญ่ ควรจะเป็น...

แรงดันในการฉีดน้ำยาตรวจควรจะเป็น... ความเร็วในการฉีดน้ำยาตรวจควรจะเป็น...

"โอ้โห!"

เกร็กอุทานออกมาดังๆ นักเวทที่อยู่ข้างๆ มองเขาอย่างงุนงง เห็นเขากดกระบอกฉีดยาดังกริ๊กๆ จนเกือบจะมีไอร้อนพุ่งออกมาจากหน้าผาก

ตามผลที่เขาคำนวณได้ ต้องฉีดน้ำยารักษา 2.5 มิลลิลิตรเข้าสู่หัวใจกระต่ายภายในเวลา 1ใน4 วินาที โดยต้านแรงดัน 130 มิลลิเมตรปรอท!

และแรงดันในการฉีด... แรงดันในการฉีด...

คือ 30,000 มิลลิเมตรปรอท!

สามหมื่น!

เกร็กตาลาย

เขาคำนวณผิดหรือเปล่า?!

เกร็กหวังจริงๆ ว่าเขาจะคำนวณผิด แต่เขาจำได้แน่ชัดว่าในชาติก่อน โรงพยาบาลต้องใช้เครื่องฉีดแรงดันสูงสำหรับการถ่ายภาพหัวใจ มันไม่ใช่แค่เข็มฉีดยา แต่เป็นเครื่องจักรที่มีพารามิเตอร์ต่างๆ ให้ปรับ

ว่าพารามิเตอร์แต่ละตัวเท่าไหร่ ตอนนั้นเขาไม่ได้สังเกต...

ถ้าแรงดันในการฉีดต้องสูงขนาดนี้จริงๆ มันไม่ใช่แรงที่จะใช้มือกดได้! ต้องใช้เครื่องฉีดแรงดันสูง อาศัยกำลังของเครื่องจักรและอิเล็กทรอนิกส์เท่านั้น!

เหตุผลบอกเขาว่า  จะผิดหรือถูก ลองดูก็รู้ และการทำการทดลองแบบนี้ด้วยวิธีง่ายๆ เงื่อนไขง่ายๆ เขาก็ทำได้จริงๆ

"ขอไปลองดูก่อน!"

เลออง คาลอส มองเกร็กที่ทิ้งกระต่ายไว้แล้ววิ่งออกจากห้องทดลองอย่างงุนงง เขารีบวิ่งตามไป เห็นเกร็กค้นตู้เก็บของ หยิบอ่างปรอทออกมา เอากระบอกฉีดยาจุ่มลงใต้ปรอท พยายามกดลูกสูบ...

กดไม่ลง

กดไม่ลงเลย

การใช้แรงนิ้วหัวแม่มือผลักน้ำ 10 มิลลิลิตรลงไปใต้ปรอทลึก 13 เซนติเมตรภายใน 1 วินาที... ฝันไปเถอะ ต่อให้มีแรงขนาดนั้น แรงเสียดทานของกระบอกฉีดยาแก้วก็ไม่พอ ถ้าจะให้มีแรงเสียดทานพอ ความแข็งแรงของกระบอกฉีดยาก็ไม่พอ...

งั้น... ลองวิธีอื่นดูไหม?

เกร็กครุ่นคิดแล้วนึกวิธีที่สองขึ้นมา

ใช้เวทมนตร์แปรธาตุสร้างโครงเหล็ก ยึดกระบอกฉีดยาไว้บนที่วาง ต่อเถาวัลย์แล้วจุ่มลึกลงไปใต้ปรอท ให้พลัง [อาวุธเวทมนตร์ชั้นสูง] แก่กระบอกฉีดยาเพื่อเพิ่มความแข็งแรง จากนั้นถอยออกมาให้ไกลหน่อย...

"[กระสุนเวทมนตร์]!"

ปัง!

กระสุนเวทมนตร์พุ่งเข้าปะทะหัวลูกสูบอย่างแม่นยำ โชคดีที่กระบอกฉีดยาไม่แตก แต่พุ่งตรงไปข้างหน้า โชคดียิ่งกว่านั้นคือที่วางทนการทดสอบได้ ไม่ล้ม

ในชั่วพริบตา ของเหลวในลูกสูบถูกผลักด้วยแรงมหาศาล พุ่งลงไปใต้ปรอททั้งหมด ดันของเหลวใสๆ ก้อนเล็กๆ ออกไป

"เย้! สำเร็จแล้ว!"

เกร็กกระโดดโลดเต้นด้วยความดีใจ เขาลองอีกสองสามครั้ง หาขนาดกำลังที่เหมาะสมของ [กระสุนเวทมนตร์] ได้ แล้วอุ้มโครงเหล็กกลับห้องผ่าตัดอย่างมีความสุข

เครื่องฉีดแรงดันสูงเวอร์ชันเวทมนตร์สำเร็จแล้ว!

ติดตั้งที่วาง ต่อกระบอกฉีดยา ต่อเถาวัลย์ ลองถ่ายภาพหลอดเลือดหัวใจอีกครั้ง เถาวัลย์ไต่ขึ้นไปตามหลอดเลือดแดงที่ขาจนถึงหัวใจ ดูดกลับ ต่อกระบอกฉีดยา หนึ่ง สอง สาม!

[กระสุนเวทมนตร์]!

ในมุมมองสมาธิ ภาพน้ำยารักษาสีทองอ่อนพุ่งไปตามท่อนำอย่างรวดเร็ว ไปข้างหน้า ไปข้างหน้า...

"บึ้ม!"

เถาวัลย์ระเบิด

เถาวัลย์ที่สร้างด้วยเวทมนตร์ แม้จะมีคุณสมบัติเป็นพืช แต่ความแข็งแรงของผนังท่อก็ไม่เพียงพอ...

อืม...

เกร็กลองอีกครั้ง และอีกครั้ง และอีกครั้ง ในที่สุดเขาก็พบอย่างเศร้าใจว่า แม้เขาจะเป็นจอมเวทระดับ 6 และนักบวชเทพแห่งธรรมชาติระดับ 6 เถาวัลย์ที่เขาสร้างขึ้น...

ก็ยังไม่มีความแข็งแรงเพียงพอ

ช่างน่าเศร้า

สุดท้าย ก็ยังติดที่วัสดุอีกหรือนี่?

ผู้ช่วยทั้งสองข้างมองใบหน้าของเขาที่เปลี่ยนไปมาระหว่างดีใจและเศร้าใจ ระหว่างกระโดดโลดเต้นและกุมหัวด้วยความท้อแท้ นักบวชแมทธิวถามอย่างระมัดระวัง  "เกร็ก เกิดอะไรขึ้น? พวกเราช่วยอะไรได้ไหม?"

เกร็กเช็ดเหงื่อ อธิบายจุดประสงค์การทดลอง แนวคิด และปัญหาที่เจออย่างคร่าวๆ นักบวชแมทธิวฟังจนจบโดยไม่พูดอะไร ครุ่นคิดครู่หนึ่ง แล้วเสนอความคิดอย่างจริงจัง  "ถ้าแรงดันในหลอดเลือดแดงสูงขนาดนั้น... ทำไมไม่ลองทางหลอดเลือดดำล่ะ?"

...นั่นเป็นคำถามที่ดีมาก เกร็กเช็ดเหงื่อชุดที่สอง ทรุดตัวลงนั่งบนม้านั่งกลมที่มุมห้อง พูดเสียงเหนื่อยอ่อน

"เส้นทางการไหลเวียนของเลือดเป็นอย่างไร?"

เรื่องเส้นทาง นักบวชแมทธิวทำงานในโรงพยาบาลมานาน เคยเห็นเอกสารมาแล้ว แต่พอให้พูดทันที กลับพูดไม่ออก เกร็กกวาดตามอง เลออง คาลอส ก้าวออกมาหนึ่งก้าว พูดเสียงดังฟังชัด

"จากหัวใจห้องล่างซ้ายไปหลอดเลือดแดงใหญ่ แล้วไปหลอดเลือดแดงระดับต่างๆ จากหลอดเลือดดำระดับต่างๆ กลับมา เข้าสู่หัวใจห้องบนขวา หัวใจห้องบนขวาไปห้องล่างขวา ห้องล่างขวาไปหลอดเลือดแดงปอด แล้วจากหลอดเลือดดำปอดกลับมาหัวใจห้องบนซ้าย หัวใจห้องบนซ้ายไปห้องล่างซ้าย แล้วฉีดเข้าหลอดเลือดแดงใหญ่อีกครั้ง"

"อ๋อ... โอ้!"

นักบวชแมทธิวตามคำอธิบายไปครบรอบ เข้าใจแจ่มแจ้ง ดังนั้น ถ้าฉีดน้ำยารักษาเข้าทางหลอดเลือดดำ ก็จะเข้าไปที่หัวใจห้องบนขวา แล้วไปที่ปอดรอบหนึ่ง แล้วถึงจะมาที่หัวใจห้องบนซ้าย

แบบนั้น ต้องใช้น้ำยารักษาปริมาณมากเกินไป

และพูดตามตรง น้ำยารักษาก็ไม่สามารถทดแทนเลือดได้ การฉีดน้ำยารักษาปริมาณมากเข้าสู่หัวใจ ให้ไหลเวียนในหลอดเลือดปอด จะเกิดผลอะไรขึ้น ไม่มีใครรู้

"ถ้าไม่มีทางเลือก ก็ต้องลองทางหลอดเลือดดำ..."

เกร็กบ่นเบาๆ เขาพยายามลุกขึ้นยืน สร้างเถาวัลย์อีกครั้ง ไต่ขึ้นไปตามหลอดเลือดดำที่ขาของกระต่าย ครั้งนี้ ฉีดน้ำยารักษา 2.5 มิลลิลิตรเข้าไป มันกระจายจากหัวใจกระต่ายเข้าสู่ปอดแล้วหายไปทันที

ฉีดเพิ่มเป็น 5 มิลลิลิตร ก็ยังหายไป

เพิ่มปริมาณน้ำยารักษาเป็น 10 มิลลิลิตร 20 มิลลิลิตร ในที่สุด ในภาพที่หลอดเลือดดำปอดไหลกลับมา ก็ปรากฏแสงสีทองของน้ำยารักษา แต่ว่า...

"ปี๊บ ปี๊บ ปี๊บ ปี๊บ "

หน้าจอคลื่นไฟฟ้าหัวใจส่งเสียงเตือนไม่หยุด เกร็กหันไปดูรูปคลื่น พลางกวาดตามองเครื่องวัดออกซิเจน รีบสลายเถาวัลย์แล้วเริ่มกดหน้าอกกระต่าย

หัวใจห้องล่างสั่นพริ้ว! สีบนเครื่องวัดออกซิเจนแสดงสีแดงเข้มที่น่ากลัว แทนที่จะเป็นสีแดงสดที่แสดงถึงชีวิตชีวา!

ต้องเป็นเพราะฉีดน้ำยาเข้าไปมากเกินไป แทนที่เลือด หัวใจขาดออกซิเจน...

การทดลองครั้งแรกล้มเหลว ครั้งที่สองล้มเหลว หลังจากล้มเหลวติดต่อกันสามครั้ง เกร็กถอนหายใจ ปฏิเสธวิธีนี้

"คงต้องคิดวิธีต้านแรงดันในหลอดเลือดแดงต่อไป..."

วิชาวัสดุศาสตร์ไม่พอ ปวดหัวจริงๆ แต่พอนึกถึงวัสดุที่ใช้ทำสายสวนในชาติหน้า ทั้งโพลีเอไมด์ โพลียูรีเทน เคลือบผิวด้วยสารชอบน้ำ ทั้งความต้านทานแรงดึง ความเข้ากันได้กับเลือด ความเข้ากันได้กับร่างกาย...

เกร็กคิดว่า ต่อให้เกิดใหม่อีกสองชาติก็ทำไม่ได้ ยังคงต้องหาทางแก้ปัญหาที่เถาวัลย์ต่อไป

ความแข็งแรงไม่พอแล้ว ยังมีวิธีอื่นที่จะหลบเลี่ยงไหม? ถ้าเขามีความรู้ด้านเวทมนตร์มิติเพียงพอ อาจข้ามมิติ ส่งน้ำยารักษาไปถึงจุดหมายได้เลย...

"เอ่อ... ให้เถาวัลย์กลืนน้ำยาเข้าไป แล้วค่อยคายออกมาตรงที่ต้องการไหม?"

นักบวชแมทธิวเสนอความคิดแปลกใหม่ เกร็กกำลังจะพูดว่า "ล้อเล่นหรือ" แต่จู่ๆ ก็รู้สึกบางอย่าง

ใช่แล้ว! นี่คือเถาวัลย์ ไม่ใช่สายสวน! มันมีชีวิต ไม่ใช่ของตาย! สามารถสร้างและควบคุมให้เปลี่ยนรูปร่างได้!

สามารถผลักดันน้ำยารักษาผ่านภายในเถาวัลย์ไปที่ปลาย สะสมไว้ด้วยกัน แล้วสลายเถาวัลย์ส่วนปลายทิ้งไปเลย!

อีกอย่าง โค้งของหลอดเลือดแดงใหญ่ก็ค่อนข้างกว้าง กว้างกว่าหลอดเลือดแดงที่ขามาก ให้เถาวัลย์ช่วงนี้หนาขึ้น รองรับน้ำยารักษาได้มากขึ้น และไม่สัมผัสผนังหลอดเลือดแดงใหญ่ วิธีนี้...

เมื่อเทียบกับการพยายามใช้เครื่องฉีดแรงดันสูงอย่างสุดกำลัง น่าจะเป็นไปได้มากกว่า ไม่ใช่หรือ?

พูดถึงไหนทำถึงนั้น เกร็กกระโดดขึ้นจากม้านั่งกลม ขยับมือ ลงมือทดลองอีกครั้ง คราวนี้ เถาวัลย์เคลื่อนไหวไม่หยุด ส่วนปลายดูดซึมน้ำยารักษา ยาวและหนาขึ้น สุดท้าย พุ่งเข้าสู่หัวใจ

ภาพเวทมนตร์สีทองอ่อนระเบิดออกในหัวใจห้องบนซ้ายของกระต่ายอย่างสมบูรณ์แบบ

สำเร็จ!