บทที่ 108 - ใครใช้ให้คุณสวยขนาดนี้ล่ะ

บทที่ 108 - ใครใช้ให้คุณสวยขนาดนี้ล่ะ

"อะไรนะ ระดับ SSS"

"ไม่ นี่มันเป็นไปไม่ได้!"

"แกจะอยู่ระดับ SSS ได้ยังไง อ๊าก!"

เยว่จื่อฉีแผดเสียงร้องลั่น ความตกตะลึงและความหวาดกลัวอย่างรุนแรงทำให้เธอลืมแม้กระทั่งจะขัดขืน

เสือขาวขนาดยักษ์ตบเธอจนล้มคว่ำลงไปอย่างง่ายดายไร้ข้อกังขา

และในตอนนั้นเอง ไป๋ซีก็พูดขึ้นอีกครั้ง

"เสี่ยวไป๋ แกเอาหล่อนเป็นของเล่นเล่นไปพลางๆ ก่อนก็ได้นะ"

"อย่าเพิ่งเล่นหล่อนจนตายเร็วล่ะ"

"โฮก!"

เสือขาวขนาดยักษ์ส่งเสียงตอบรับอย่างอารมณ์ดี จากนั้นมันก็ตะปบเยว่จื่อฉีขึ้นมา แล้วโยนขึ้นไปในอากาศ

"อ๊าก"

เยว่จื่อฉีกรีดร้องอีกครั้ง

"ไป๋ซี แก แกคิดจะทำอะไร"

"เยว่จื่อฉี สำหรับไอ้ตัวชั่วช้าไร้ความเป็นคนอย่างแก ถ้าฉันฆ่าแกทิ้งไปง่ายๆ แบบนี้ มันก็สบายเกินไปสำหรับแกน่ะสิ!"

ไป๋ซีกัดฟันกรอด

"ฉันรู้ว่าคนอย่างแกไม่มีวันรู้สึกผิด และไม่มีวันเสียใจ แต่แกก็รู้จักกลัวเป็นเหมือนกัน!"

"ตอนนี้ ฉันจะให้แกได้ลิ้มรสชาติของการรอคอยความตายบ้าง!"

"แกต้องตายแน่ แต่ฉันจะไม่ให้แกตายสบายๆ หรอก!"

"อ๊าก ไป๋ซี นังสารเลว แน่จริงแกก็ฆ่าฉันเลยสิ อั้ก"

เยว่จื่อฉีเริ่มกรีดร้องและด่าทอสาปแช่ง ไปจนถึงขั้นด่าด้วยถ้อยคำหยาบคายสารพัด

เพียงแต่ว่า เสียงกรีดร้องและเสียงด่าทอของเธอ รังแต่จะนำมาซึ่งความเจ็บปวด

เสือขาวขนาดยักษ์ราวกับเพิ่งเคยเจอของเล่นที่สนุกขนาดนี้เป็นครั้งแรก มันเล่นสนุกอย่างเมามันส์

ส่วนไป๋ซี เธอเพียงแค่มองดูทุกอย่างด้วยสายตาเย็นชา

ภายในเรือนจำ คนอื่นๆ ก็เงียบกริบ ไม่ว่าจะเป็นนักโทษหญิงหรือผู้คุม ต่างก็ไม่ปริปากพูดอะไรออกมา

และในขณะนี้ โลกออนไลน์ก็ระเบิดขึ้นมาอย่างแท้จริง

"โอ้โห คอนเฟิร์มแล้ว อาจารย์ไป๋เป็นระดับ SSS จริงๆ!"

"เชี่ย งั้นอาจารย์ไป๋ก็เป็นผู้ใช้พลังพิเศษระดับ SSS คนที่แปดของประเทศหลงเราเลยน่ะสิ"

"อาจารย์ไป๋ อาจารย์คือพระเจ้าของฉันเลย!"

"อาจารย์ไป๋นี่สวย ใจบุญ แล้วก็แข็งแกร่งด้วย ฉันชอบมากๆ เลย!"

"สะใจโว้ย ประเทศหลงเรามีผู้ใช้พลังพิเศษระดับ SSS เพิ่มมาอีกคนแล้ว!"

แฮชแท็กยอดฮิตบนอินเทอร์เน็ตก็พุ่งปรี๊ดจนระเบิดไปแล้วเช่นกัน

ไป๋ซี ผู้ใช้พลังพิเศษระดับ SSS คนที่แปดของประเทศหลง เรือนจำลั่วเฟิ่ง

คีย์เวิร์ดเหล่านี้ ล้วนติดท็อปเท็นคำค้นหายอดฮิต

เมื่อไม่นานมานี้ เซียวหนียังเกือบจะได้โด่งดังเป็นพลุแตกพร้อมกับไป๋ซี แต่ตอนนี้ ไม่มีใครสนใจเซียวหนีแล้ว ทุกสายตาล้วนจับจ้องไปที่ไป๋ซี

แม้เซียวหนีจะสวยมาก แต่โลกนี้ไม่เคยขาดแคลนคนสวย

โลกนี้ ขาดแคลนคนแข็งแกร่งต่างหาก

คนแบบไป๋ซีที่ทั้งสวยและแข็งแกร่ง ย่อมได้รับการเชิดชูจากผู้คนนับหมื่นนับแสนเป็นธรรมดา

แต่ทว่า ในตอนนั้นเอง สัญญาณถ่ายทอดสดจากเรือนจำลั่วเฟิ่งก็ถูกตัดไป

และเพราะสัญญาณถูกตัด ผู้คนมากมายจึงเริ่มตั้งทฤษฎีสมคบคิดต่างๆ นานา โดยคิดว่ามีคนต้องการจะปิดบังเรื่องนี้

ดังนั้น ทุกคนจึงพากันนำคลิปวิดีโอที่บันทึกไว้ก่อนหน้านี้ มาตัดต่อและเผยแพร่ออกไปอย่างแพร่หลาย ซึ่งนี่ก็ส่งผลให้กระแสของไป๋ซีพุ่งกระฉูดราวกับจรวด

"เยว่สยง แกพอใจกับจุดจบของลูกสาวแกหรือยัง"

บนเวทีประลอง ลู่หยวนมองเยว่สยง น้ำเสียงแฝงการเย้ยหยันอย่างไม่ปิดบัง

"แกควรจะขอบคุณฉันนะ เพราะฉันทำให้ครอบครัวพวกแกยังได้อยู่พร้อมหน้าพร้อมตากันอย่างครบถ้วนสมบูรณ์"

"ลู่หยวน แกอย่าเพิ่งดีใจไปหน่อยเลย!"

เยว่สยงกัดฟันกรอด

"ครั้งนี้ฉันแพ้แล้ว!"

"แต่แกก็ใช่ว่าจะชนะ!"

"คนที่อยากจะฆ่าแก มีถมเถไป!"

"แกนี่มันปากแข็งไม่ยอมรับความจริงเลยนะ"

ลู่หยวนส่ายหน้า

"แต่ช่างเถอะ ฉันขี้เกียจจะไปต่อล้อต่อเถียงกับขยะอย่างแก"

เขาหันไปมองเซียวหนี

"คุณคนสวยเซียว คุณจะเอาไอ้ขยะนี่กลับไปดำเนินคดีตามกระบวนการปกติงั้นเหรอ"

"ใช่แล้ว"

เซียวหนีพยักหน้า

"เขาคือความอัปยศของกองกำลังรักษาการณ์ฯ ต้องเอาตัวไปรับโทษเพื่อเป็นเยี่ยงอย่างให้คนอื่น!"

"อีกอย่าง การตัดสินคดีของเขาก็จะเป็นผลดีต่อการล้างมลทินให้ไป๋ซีด้วย"

"ฉันคิดว่า นายก็คงอยากให้ไป๋ซีพ้นผิดและถูกปล่อยตัวใช่ไหม"

เมื่อพูดถึงไป๋ซี แววตาในดวงตาคู่สวยของเซียวหนีก็ยิ่งซับซ้อนขึ้นไปอีก

เธอรู้ดีว่าไป๋ซีไม่ใช่ระดับ SSS คนที่แปดของประเทศหลง ระดับ SSS คนที่แปดตัวจริงควรจะเป็นฉินเวินโหรวต่างหาก

เผลอๆ เธอรู้สึกด้วยซ้ำว่าไป๋ซีอาจจะไม่ใช่แม้กระทั่งคนที่เก้า

เพราะช่วงนี้ ไม่ว่าจะเป็นอันชิงเฉิงหรือฉินอวี่มู่ ล้วนแต่ให้ความรู้สึกว่าพวกเธอแข็งแกร่งอย่างไร้เทียมทาน

ก่อนหน้านี้เธอไม่กล้าคิด เพราะพลังระดับ SSS ไม่ใช่ผักปลาตามตลาดที่จะมีอยู่เกลื่อนกลาดไปทั่ว

แต่ตอนนี้ เมื่อเธอยืนยันได้แล้วว่าไป๋ซีเองก็เป็นผู้ใช้พลังพิเศษระดับ SSS เธอก็เริ่มมีความรู้สึกขึ้นมาว่า อันชิงเฉิงกับฉินอวี่มู่ ก็มีความเป็นไปได้สูงมากที่จะเป็นผู้ใช้พลังพิเศษระดับ SSS เช่นเดียวกัน!

แม้เรื่องนี้ดูจะเหลือเชื่อไปสักหน่อย แต่เธอรู้สึกว่านี่น่าจะเป็นความจริง เพราะพวกเธอทั้งสองคนแข็งแกร่งจนเกินคาดจริงๆ แถมดูแล้วก็แข็งแกร่งในระดับเดียวกับฉินเวินโหรวเลยด้วย

เพียงแต่ว่า เรื่องทั้งหมดนี้ มันเกิดขึ้นได้ยังไงกันแน่

ฉินเวินโหรวก่อนหน้านี้ก็แข็งแกร่งมาก แต่ก็เป็นแค่ผู้ใช้พลังพิเศษระดับ S เท่านั้น

ส่วนอันชิงเฉิงและฉินอวี่มู่ ก่อนหน้านี้ต่างก็อยู่แค่ระดับ A เท่านั้น ยังมีไป๋ซีอีก ตามข้อมูลที่เธอเคยได้รับมา วิชาอัญเชิญนั่นอยู่แค่ระดับ B เองนะ!

ตอนนี้ พวกเธอทั้งสี่คนกลับกลายเป็นระดับ SSS กันหมดแล้ว และจุดเชื่อมโยงของพวกเธอก็คือเรือนจำลั่วเฟิ่ง หรือถ้าจะพูดให้ชัดเจนกว่านั้นก็คือ ลู่หยวน!

พอนึกถึงความเปลี่ยนแปลงของหวังชวน หานจวินจวิน และจ้าวเฟย เซียวหนีก็แทบจะมั่นใจได้เลยว่า ลู่หยวนต้องมีความสามารถพิเศษบางอย่างที่สามารถมอบพลังพิเศษที่แข็งแกร่งให้กับคนอื่นได้!

เซียวหนีมีความรู้สึกว่า ลู่หยวนก็เป็นผู้ใช้พลังพิเศษระดับ SSS แบบซ่อนเร้นบางอย่างเช่นกัน!

ถ้าข้อสันนิษฐานของเธอเป็นจริง มันก็ทำให้เซียวหนีรู้สึกหนาวสั่นไปถึงขั้วหัวใจเลยทีเดียว

ทั่วทั้งประเทศหลง เดิมทีมีผู้ใช้พลังพิเศษระดับ SSS เพียงแค่เจ็ดคน แต่ตอนนี้ ลู่หยวนและเรือนจำลั่วเฟิ่งของเขากลับกุมอำนาจของผู้ใช้พลังพิเศษระดับ SSS ไว้อย่างน้อยห้าคนงั้นเหรอ

นี่ไม่ได้หมายความว่า ขุมกำลังของเรือนจำลั่วเฟิ่ง ครอบครองอำนาจเกือบครึ่งหนึ่งของประเทศหลงไปแล้วหรอกหรือ

สมองของเซียวหนีเริ่มสับสนอลหม่าน

เธอรู้สึกว่าตัวเองเพิ่งจะค้นพบความลับอันยิ่งใหญ่เข้าให้แล้ว

บางทีจนถึงวินาทีนี้ เซียวหนีถึงเพิ่งเริ่มตระหนักได้ว่า อำนาจในการควบคุมระหว่างลู่หยวนกับฉินเวินโหรว น่าจะต้องสลับขั้วกันแล้ว

ก่อนหน้านี้ เธอคิดเสมอว่าลู่หยวนหลงหัวปักหัวปำในความสวยของฉินเวินโหรว

แต่ตอนนี้ เธอเริ่มรู้สึกว่า น่าจะเป็นฉินเวินโหรวต่างหากที่หลงหัวปักหัวปำในความสามารถของลู่หยวน

"คุณคนสวยเซียว จริงๆ แล้วฉันชอบจัดการคนให้ตายไปเลยมากกว่านะ"

ลู่หยวนไม่ได้ล่วงรู้ความคิดในหัวของเซียวหนีเลยแม้แต่น้อย

"แต่ ในเมื่อคุณอยากจะเอาตัวเยว่สยงไปขึ้นศาล ฉันก็ไม่ห้ามหรอก"

"ก็ช่วยไม่ได้นี่ ใครใช้ให้คุณสวยขนาดนี้ล่ะ"

ตอนนี้ลู่หยวนไม่ได้เสแสร้งอีกต่อไปแล้ว ยังไงซะเขาก็คิดจะนอนกับเซียวหนีอยู่แล้ว ว่างๆ ก็หยอดคำหวานใส่สักหน่อย ให้เธอค่อยๆ คุ้นชินไปก่อน เผื่อวันหน้าจะได้หลับนอนด้วยจริงๆ

เซียวหนีแอบรู้สึกฉุนนิดๆ ไอ้บ้ากามนี่ไม่เคยปิดบังความคิดที่มีต่อเธอเลยสักนิด

"นายรีบกลับเรือนจำไปเลยไป!"

เซียวหนีแค่นเสียงหึ เธอรู้สึกว่าไอ้บ้ากามนี่ควรจะไปอยู่เงียบๆ ในเรือนจำมากกว่า

"ฉันไปก่อนล่ะ!"

เซียวหนียื่นมือออกไป พลังสายฟ้าก่อตัวเป็นเชือกมัดร่างของเยว่สยงที่อยู่บนพื้นขึ้นมา จากนั้นก็เตรียมตัวจะจากไป

"เดี๋ยวก่อน!"

ทว่าจู่ๆ ก็มีเสียงหนึ่งดังขึ้น พร้อมกับร่างของชายวัยกลางคนคนหนึ่งปรากฏตัวขึ้นบนเวทีในพริบตา

"หัวหน้าเซียว ปล่อยให้ฉันจัดการเยว่สยงเถอะ"

[จบแล้ว]