บทที่ 401 - สมรภูมิที่ผู้เล่นสร้างขึ้นเอง

ความวุ่นวายและงานฉลองที่สำนักงานใหญ่เกมซายน์ ในที่สุดก็ค่อยๆ สงบลง

สงคราม "สนับสนุนด้านเทคนิค" ที่มีเป้าหมายคือเครือ KK ซึ่งถูกยกให้เป็นกรณีศึกษาระดับตำนาน ได้ปิดฉากลงด้วยชัยชนะแบบเบ็ดเสร็จเด็ดขาด

ทว่า ควันหลงจากชัยชนะครั้งนี้ กลับยังไม่จางหายไปง่ายๆ

ในห้องทำงานประธาน ซูเสี่ยวอวี่ค่อยๆ วางรายงานข้อมูลล่าสุดลงบนโต๊ะของหลินโม่ น้ำเสียงของเธอยังคงแฝงความตื่นเต้นที่ยังไม่จางหายไปจนหมด

"ประธานหลิน หลังจากที่เราประกาศเปิดให้ใช้ระบบ 'ผู้พิทักษ์' ฟรี ทั้งวงการก็แทบจะบ้าคลั่งไปเลยค่ะ"

"แค่ยี่สิบสี่ชั่วโมง มีบริษัทเกมขนาดกลางและขนาดเล็ก ยื่นเรื่องขอเข้าร่วมแพลตฟอร์ม 'โยวเคอเกม' ของเรา ทะลุสามร้อยบริษัทเข้าไปแล้ว"

"และที่สำคัญยิ่งกว่านั้นก็คือ สถิติของ [ครอสไฟร์]..."

ซูเสี่ยวอวี่สูดลมหายใจลึก ชี้ไปที่เส้นกราฟที่เกือบจะตั้งฉากกับพื้นโลกบนหน้าจอ

"ยอดผู้เล่นออนไลน์พร้อมกันทั่วโลก พุ่งทะลุสามสิบห้าล้านคนไปแล้วค่ะ!"

เธอหยุดไปนิด ก่อนจะเสริมต่อว่า "โดยเฉพาะในต่างประเทศ ทั้งอเมริกาเหนือ ยุโรป ญี่ปุ่น เกาหลี... ความกระตือรือร้นของผู้เล่น พุ่งสูงเกินกว่าที่เราจะจินตนาการไว้มากเลยค่ะ"

"ตอนนี้ถึงขั้นมีผู้เล่นจากหลายประเทศ นัดหมายกันสร้างห้องแบบใส่รหัส เพื่อจัดการแข่งขันกันเองแล้วด้วยซ้ำ"

หลินโม่ละสายตาจากหน้าต่าง มองไปที่เส้นกราฟอันบ้าคลั่งบนหน้าจอ แต่สีหน้ากลับราบเรียบเหมือนเช่นเคย

ดูเหมือนเขาจะไม่แปลกใจเลยสักนิด กับตัวเลขที่พร้อมจะทำให้เจ้าของบริษัทเกมรายอื่นหัวใจวายได้แบบนี้

"เป็นไปตามคาด" เขาหยิบถ้วยชาขึ้นมาเป่าเบาๆ

"ความสนุกน่ะ เป็นภาษาสากลของโลกอยู่แล้ว"

ซูเสี่ยวอวี่มองดูท่าทีสบายๆ ของหลินโม่ มุมปากก็เผลออมยิ้ม

เธอชินเสียแล้ว กับท่าทีที่เหมือนกับรู้แจ้งเห็นจริงไปซะทุกอย่างของเจ้านายคนนี้

"แต่ว่านะคะ..." เธอเปลี่ยนเรื่อง พร้อมกับเปิดหน้าจอสังเกตการณ์อีกบานขึ้นมา

"มีปรากฏการณ์ใหม่ที่น่าสนใจมากเกิดขึ้นค่ะ"

บนหน้าจอ หน้าต่างไลฟ์สดที่ดูหยาบๆ เด้งขึ้นมา

ไม่มีภาพกราฟิกสวยหรู ไม่มีนักพากย์มืออาชีพ มีเพียงมุมมองบุคคลที่หนึ่งของผู้เล่น มุมขวาบนมีตัวอักษรสีแดงระบุชื่อห้องไว้ว่า —— [สงครามทวยเทพ]

แต่คอมเมนต์ในห้องไลฟ์กลับไหลทะลักราวกับน้ำตก มีทั้งภาษาจีน อังกฤษ ญี่ปุ่น เกาหลี ปะปนกันไปหมด...

ตัวอักษรหลากภาษาพันกันยุ่งเหยิง กลายเป็นมหาสมุทรข้อมูลที่แปลกประหลาด

"ห้องรหัสห้องนี้ ถูกสร้างขึ้นโดยผู้เล่นระดับท็อปจากอเมริกาเหนือค่ะ"

ซูเสี่ยวอวี่อธิบาย "เขาจะเชิญเฉพาะผู้เล่นทั่วไปที่ได้รับการยอมรับว่าเก่งที่สุดจากเซิร์ฟเวอร์ต่างๆ ให้มาร่วมเล่นเท่านั้น"

"เริ่มแข่งตอนสองทุ่มของทุกวัน ไม่มีการโปรโมตใดๆ แต่ทุกครั้งก็จะมีคนดูเป็นแสนๆ คน ผ่านทางช่องทางไลฟ์สดแบบ 'เถื่อนๆ' สารพัดช่องทาง"

"ผู้เล่นพากันเรียกที่นี่ว่า 'สงครามทวยเทพ' เป็นสถานที่ที่คนธรรมดาอย่างเราๆ ได้แต่เฝ้ามองดูเทพเจ้าเขาตีกันค่ะ"

หลินโม่เลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย เผยให้เห็นความสนใจ

"โอ้? น่าสนใจดีนี่"

เขามองดูหน้าจอ ในขณะนี้ การต่อสู้ในภาพกำลังดำเนินไปอย่างดุเดือด

แผนที่คือ "ด่านทะเลทรายสีเทา" สุดคลาสสิก

ตัวแทนจากประเทศจีน คือทีม "รวมดาว" ที่ประกอบไปด้วยผู้เล่นทั่วไประดับแนวหน้าห้าคนที่โด่งดังที่สุด

แต่ละคนล้วนมีฝีมือระดับที่สามารถแบกทีมชนะได้สบายๆ ในเกมทั่วไป

ส่วนคู่แข่งของพวกเขา คือทีมจากเกาหลี ที่ใช้ชื่อนำหน้าเหมือนกันหมดว่า "คมมีด"

"ทีมจีนสู้ๆ!"

"กระทืบพวกเกาหลีให้จมดินไปเลย!"

"รวมดาวไร้พ่าย! ทำให้พวกมันเห็นหน่อยว่าความแม่นที่แท้จริงมันเป็นยังไง!"

ในช่องแชต เสียงเชียร์จากผู้เล่นชาวจีน กลบเสียงอื่นๆ จนหมดสิ้น

และสถานการณ์ในเกม ก็ดูจะเป็นไปตามที่พวกเขาหวัง

ในช่วงแรก "ทีมรวมดาว" อาศัยทักษะความแม่นปืนเฉพาะตัวที่เหนือชั้นกว่า กดดันคู่แข่งจนถอยร่นไม่เป็นท่า

"สไนเปอร์ทะลวงเมฆ" ผู้เล่นสายสไนเปอร์ ปืนสไนเปอร์สีเขียวหนักอึ้งในมือเขาราวกับมีชีวิต

ดวลสไนป์กันกลางทางเดิน เขาโผล่มาแวบเดียว เป้าเล็งกลางหน้าจอก็ล็อกเข้าที่หัวของศัตรูทันทีที่เปิดสโคป

"ปัง!"

เสียงปืนดังกังวาน พร้อมข้อความแจ้งเตือนการสังหารที่มุมขวาบน

ทุกการเคลื่อนไหวลื่นไหลไร้ที่ติ รวดเร็วจนมองแทบไม่ทัน

"เชี่ย! นี่มันมาโครชัดๆ!"

"นี่เหรอความเร็วการตอบสนองของคนจีน? โคตรน่ากลัว!"

ผู้เล่นต่างชาติในห้องไลฟ์ต่างพากันอุทานด้วยความตกตะลึง

ขณะที่ผู้เล่นสายบุกทะลวงของฝั่งจีน ก็โชว์ความสามารถเฉพาะตัวระดับฮีโร่ออกมาอย่างเต็มที่

บางครั้งก็วิ่งลุยเข้าไปทางประตู A อาศัยการหยุดยิงที่แม่นยำและการสาดกระสุนเป็นสายน้ำ สังหารศัตรูรวดเดียวสองสามคน

บางครั้งก็โชว์สเต็ปลุยเดี่ยวทะลวงจุด B ใช้อุโมงค์เป็นที่กำบัง แล้วปาระเบิดแฟลชหลอกล่อการป้องกันของศัตรูไปจนหมด

คะแนนขยับมาเป็น 5:1 อย่างรวดเร็ว

ทีมจีนดูเหมือนจะคว้าชัยชนะมาได้แบบสบายๆ

ทว่า เริ่มตั้งแต่รอบที่เจ็ด สถานการณ์ก็พลิกผัน

ทีม "คมมีด" เหมือนจะจับทางของทีมจีนได้แล้ว พวกเขาเลิกดวลปืนแบบตัวต่อตัวกับผู้เล่นทีมจีนอย่างสิ้นเชิง

"พวกมันจะบุกจุด B! ฉันได้ยินเสียงฝีเท้า!" ผู้เล่นจีนคนหนึ่งตะโกนบอกในแชตเสียง

พริบตานั้น ผู้เล่นจีนสองคนก็วิ่งพรวดออกจากอุโมงค์และประตู B พร้อมกัน เตรียมจะสาดกระสุนประสานงานกันแบบสวยๆ

แต่พอโผล่ออกมา กลับพบว่าจุด B ว่างเปล่า ไม่มีใครเลย

"เวรเอ๊ย! สับขาหลอกนี่หว่า!"

ยังไม่ทันขาดคำ ระเบิดควันสามลูกกับระเบิดแฟลชสองลูก ก็ถูกปามาจากทางประตู A และทางเดิน A ตกกระทบลงบนจุดป้องกันต่างๆ ของฐาน A อย่างแม่นยำ

ควันสีขาวพวยพุ่ง ปกคลุมไปทั่วบริเวณทันที

"จุด A! พวกมันอยู่จุด A!"

"สไนเปอร์ทะลวงเมฆ" ที่เฝ้าฐาน A อยู่ เพิ่งจะตะโกนบอก ก็ถูกระเบิดที่ปาแหวกควันออกมา ปลิดชีพไปในทันที

ต่อมา ผู้เล่นทีม "คมมีด" ทั้งห้าคนก็บุกทะลวงเข้าฐาน A จากหลายทิศทางราวกับมีดผ่าตัด ประกายไฟจากปากกระบอกปืนสาดกระสานกันเป็นตาข่ายมรณะ

ผู้เล่นจีนสองคนที่จุด B พยายามจะวิ่งกลับมาช่วย แต่ก็ถูกสไนเปอร์ที่ดักรออยู่ทางเดิน A ยิงตายไปหนึ่งคน

คนที่เหลือกระจัดกระจายกันไปคนละทิศคนละทาง และถูกต้อนฆ่าไปทีละคนท่ามกลางความวุ่นวาย

บนหน้าจอ สัญลักษณ์หัวกะโหลกสีแดงห้าดวงสว่างวาบขึ้น

"ACE!"

เสียงประกาศเย็นชาจากระบบ บ่งบอกว่าทีม "คมมีด" สามารถจัดการศัตรูได้ทั้งหมดโดยไม่เสียผู้เล่นเลยแม้แต่คนเดียว เป็นการประสานงานทางยุทธวิธีที่สมบูรณ์แบบ

คอมเมนต์ในห้องไลฟ์สด เงียบกริบไปทันที

"นี่... นี่มันการประสานงานบ้าอะไรวะเนี่ย?"

"ระเบิดควัน ระเบิดแฟลช ระเบิดมือ... ใช้ถูกจังหวะเป๊ะๆ ทุกดอกเลย"

"พวกมันรวมกันเป็นหนึ่งเดียวเลยว่ะ ทุกคนรู้หน้าที่ของตัวเองหมด"

ถ้าครั้งนี้คือเรื่องบังเอิญ สิ่งที่เกิดขึ้นหลังจากนั้น ก็กลายเป็นการสอนแทกติกแบบฝ่ายเดียวไปเลย

ทีม "คมมีด" เล่นเกมจิตวิทยาได้อย่างเหนือชั้น

บางรอบก็ส่งสี่คนไปหลอกตีจุด A แล้วให้อีกคนไปวางระเบิดที่จุด B

บางรอบก็ใช้วิธีเดินเกมช้า ค่อยๆ บีบพื้นที่ของทีมจีน บังคับให้เผยจุดอ่อน

ในทางกลับกัน "ทีมรวมดาว" กลับสติแตกไปเรียบร้อยแล้ว

ทุกคนพยายามจะกู้สถานการณ์ด้วยความแม่นปืนของตัวเอง ยิ่งเล่นยิ่งใจร้อน ยิ่งเล่นยิ่งฉายเดี่ยว

พวกเขาเลิกสื่อสารกัน ไม่มีการยิงซัปพอร์ต แค่วิ่งพล่านไปทั่วเหมือนแมลงวันหัวขาด

บางคนพุ่งออกไปหวังแลกชีวิต แล้วก็ต้องยืนดูเพื่อนร่วมทีมโดนรุมสามรุมหนึ่งอยู่อีกจุด

บางคนหยิบสไนเปอร์มาหวังจะแก้แค้น แต่ก็โดนระเบิดแฟลชสองลูกปาใส่จนหน้าจอขาวโพลน แล้วก็โดนปืนพกยิงเก็บไปง่ายๆ

คะแนนค่อยๆ ถูกตีตื้น แล้วก็แซงหน้าไปในที่สุด

6:5... 7:5... 10:5...

บรรยากาศในห้องไลฟ์สดเปลี่ยนจากคึกคักเป็นเงียบสงัด และจากเงียบสงัดก็กลายเป็นทะเลาะกันเดือดดาล

"เล่นบ้าอะไรวะเนี่ย? วิ่งไปแจกทีละคนเหมือนตัวตลกเลย!"

"ทีมเวิร์กไปไหนหมดวะ? ไม่มีเลย! ทีมโน้นห้าคนเหมือนเป็นคนคนเดียวกัน ทีมเราห้าคนเหมือนหมาบ้าห้าตัว!"

"ยิงแม่นแล้วไงวะ? สมองอะมีไหม?"

"ขายขี้หน้า! โคตรขายขี้หน้าเลยโว้ย!"

...

ในที่สุด คะแนนก็ไปหยุดอยู่ที่ 13:5

"ทีมรวมดาว" ที่เคยถูกฝากความหวังไว้สูงลิบลิ่ว กลับโดนทีม "คมมีด" จากเกาหลี ถล่มจนเละเทะไม่มีชิ้นดี ด้วยวิธีที่แทบจะเรียกได้ว่าหยามหยัน

เจ้าของห้องไลฟ์สดถอนหายใจยาว แล้วก็ปิดห้องไปเงียบๆ

แต่พายุลูกใหญ่ที่เกิดจากการแข่งขันนัดนี้ เพิ่งจะเริ่มก่อตัวขึ้นเท่านั้น

เว็บบอร์ดออฟฟิเชียลของ [ครอสไฟร์] ถูกถล่มด้วยกระทู้นับไม่ถ้วน ภายในเวลาแค่สามนาทีหลังแข่งจบ

[ความอัปยศ! หรือว่าคนจีนจะไม่มีคนเก่งแล้วจริงๆ?!]

[เลิกอวยฝีมือส่วนตัวกันได้แล้ว! พอเจอทีมเวิร์กระดับนี้ ความแม่นก็เป็นแค่เรื่องตลก!]

[กูดูแล้วอึดอัดโว้ย! ตอนจบพวกเกาหลีมันพิมพ์แชตเยาะเย้ยในช่องรวมด้วย! ทำไมพวกเราถึงรวมตัวกันแบบนั้นไม่ได้บ้างวะ?]

[เรามีคนเก่งนะเว้ย! เราแค่ขาดการรวมตัว ขาดระเบียบ! เราต้องการทีมของจริง! ต้องการโค้ชของจริง! ต้องการลีกอาชีพของจริง!]

...

กระทู้ที่เต็มไปด้วยความโกรธแค้น ไม่ยอมแพ้ และอัดอั้นตันใจ ผุดขึ้นมาราวกับดอกเห็ดหลังฝนตก แต่ละกระทู้มีคนเข้ามาคอมเมนต์เห็นด้วยเป็นหมื่นๆ คน

ความโหยหาใน "เกียรติยศ" และ "ความเป็นน้ำหนึ่งใจเดียวกัน" อย่างที่ไม่เคยมีมาก่อน กำลังแพร่กระจายไปทั่วสังคมผู้เล่นเกมชาวจีนอย่างบ้าคลั่ง

ห้องทำงานประธานบริษัทเกมซายน์ แสงไฟค่อนข้างสลัว

หลินโม่กับซูเสี่ยวอวี่ยืนเคียงข้างกัน ทอดสายตามองเว็บบอร์ดที่กำลังเดือดพล่านบนหน้าจออย่างเงียบๆ

เนิ่นนานผ่านไป หลินโม่ถึงได้เอ่ยปาก น้ำเสียงแฝงความรู้สึกบางอย่างที่อธิบายไม่ถูก

"เมื่อไหร่ที่เกม ไม่จำเป็นต้องให้ผู้พัฒนาคอยนำทาง แต่เป็นผู้เล่นที่ลุกขึ้นมาสร้างคอนเทนต์และเกียรติยศด้วยตัวเอง เมื่อนั้นแหละ มันถึงจะมีชีวิตขึ้นมาจริงๆ"

ซูเสี่ยวอวี่หันไปมองเสี้ยวหน้าของหลินโม่

รายงานข้อมูลในมือเธอ ดูเหมือนจะไม่มีความหมายอีกต่อไปในวินาทีนี้

เธอรับรู้ได้อย่างชัดเจนถึงเสียงเรียกร้องจากส่วนลึกที่สุดในใจของผู้เล่น และเข้าใจในพริบตาว่า ก้าวต่อไปของหลินโม่จะมุ่งหน้าไปทางไหน

แววตาของเธอเปลี่ยนเป็นแน่วแน่ นัยน์ตาใสกระจ่างราวกับมีเปลวไฟลุกโชนอยู่ภายใน

ซูเสี่ยวอวี่หมุนตัวกลับมา มองหลินโม่อย่างจริงจัง ก่อนจะเอ่ยทีละคำอย่างหนักแน่น

"ประธานหลิน ถึงเวลาแล้วล่ะค่ะ"

"เราต้องจัดการแข่งขัน... ลีกอย่างเป็นทางการของเราเองแล้วล่ะค่ะ!"

...