บทที่ 431 เวทมนตร์เสริม จะลองผูกพันธะกับสัตว์เลี้ยงวิเศษก่อนไหม?

ครึ่งชั่วโมงต่อมา เกร็กนั่งขดตัวในน้ำพุร้อน ตัวสั่นระริก แม้ว่าสมองปลาจะให้พลังจิตมหาศาลและพลังชีวิตจำนวนหนึ่ง แต่ชัดเจนว่าความร้อนที่แปรสภาพมาจากพลังชีวิตนี้ไม่เพียงพอที่จะรักษาอุณหภูมิร่างกายของเขา...

"ฮัดเช้ย!" "ฮัดเช้ย!" "ฮัดเช้ย!!!"

"เกร็ก ตอนนี้ดีขึ้นหรือยัง?" เซเรล่าหดตัวอย่างหมดเรี่ยวแรงอยู่อีกด้านหนึ่ง อูย เป็นความผิดของเธอทั้งนั้น ถ้าเธอไม่จับปลาตัวใหญ่นั่นมา หรือไม่ให้เกร็กกินสมองปลาก็คงดี หรือไม่ก็ตอนที่เธอควบคุมกำแพงน้ำ น่าจะไม่พ่นลมหายใจเย็นมากขนาดนั้น

"ขอแช่อีกสักพัก..." เกร็กขยับตัวลงไปอีก "ขอแช่อีกหน่อย รอให้ร่างกายอุ่นขึ้นก่อน แล้วจะช่วยย่างปลาให้เธอกิน... ฮัดเช้ย!"

"ไม่เอาแล้ว!" หญิงสาวมังกรเงินกระทืบเท้า เสียง "ตูม" ดังขึ้น น้ำกระเซ็นไปทั่ว ราวกับมีระเบิดขนาดเล็กระเบิดในสระน้ำพุร้อน

"เกร็ก ใช้ [กำจัดโรค] กับตัวเองสิ!"

"ยังไม่ได้เรียน... ฮัดเช้ย!"

น่าเศร้าที่เกร็กเพิ่งก้าวขึ้นระดับ 5 ได้ไม่นาน และเวทมนตร์ศักดิ์สิทธิ์ของนักบวชก็ไม่เหมือนเวทมนตร์ของจอมเวทที่มีข้อมูลพร้อมให้ท่องจำมากมาย หลังจากก้าวขึ้นระดับ เขาทุ่มเทพลังงานส่วนใหญ่ไปกับการรักษาชนป่าและวิจัยเวทมนตร์คลื่นไฟฟ้าหัวใจ [กำจัดโรค] เวทมนตร์ศักดิ์สิทธิ์ระดับ 3 ที่ใช้บ่อย เขาไม่รู้...

"งั้นก็ได้" หญิงสาวมังกรเงินบ่นงึมงำอย่างหงุดหงิด "ลุกขึ้นมา ใส่เสื้อผ้าให้เรียบร้อย ฉันจะพาเธอกลับ! ไปหาป้าให้ช่วยรักษาสักหน่อย!"

"แล้วเนื้อปลาล่ะ?"

"ไม่กินแล้ว!"

ปลาทะเลตัวใหญ่ของพวกเขาตายมาสิบสองชั่วโมงแล้ว นอนแข็งทื่ออยู่บนหิน เลือดแห้งหมดแล้ว เหตุการณ์เกิดขึ้นกะทันหัน เซเรล่าไม่ได้ใช้ลมหายใจน้ำแข็งแช่แข็งมันไว้ และคุณหนูมังกรเงินที่เลือกกินมาก ก็ปฏิเสธที่จะกินเนื้อปลาที่ไม่สด...

ครึ่งชั่วโมงต่อมา เกร็กแต่งตัวเรียบร้อย แขวนอยู่ใต้กรงเล็บมังกรอีกครั้ง บินท่องไปในอากาศ ปีกมังกรเงินกระพือ เกร็กแกว่งไปมาข้างล่าง แกว่งตลอดทางกลับถ้ำมังกร...

"ฮัดเช้ย! ฮัดเช้ย! ฮัดเช้ย!"

บ้าชะมัด หวัดหนักขึ้นอีกแล้ว... ชัดเจนว่าเมื่อคนเป็นหวัดจากความเย็น ควรหลีกเลี่ยงลม การนั่งเครื่องบินเทียบกับการถูกมังกรจับบิน มีข้อได้เปรียบที่เทียบไม่ได้เลย...

คุณหญิงมังกรเงินรักษาเขาอย่างอ่อนโยน และยังให้คำแนะนำเกี่ยวกับการเรียนรู้ [กำจัดโรค] ด้วย แต่สำหรับปัญหาที่เกร็กไม่สามารถก้าวขึ้นระดับจอมเวทและควบคุมเวทมนตร์คลื่นไฟฟ้าหัวใจไม่ได้ดี เธอก็ไม่มีวิธีแก้ไขที่ได้ผลทันที

คำแนะนำของโอฟีเลียคือ ไม่ก็รอให้พลังเวทมนตร์เติบโตตามธรรมชาติ ไม่ก็เพิ่มการฝึกฝนเวทมนตร์ หรือไม่ก็...

"ไม่งั้น ไปผูกพันธะกับสัตว์เลี้ยงวิเศษสักตัวไหม? สัตว์เลี้ยงวิเศษสามารถแบ่งเบาความกดดันทางจิตให้เจ้านาย ช่วยควบคุม สัตว์เลี้ยงวิเศษบางตัวยังให้ความสามารถพิเศษเพิ่มเติมด้วย พูดถึง สภาเวทมนตร์สนใจเธอขนาดนั้น แต่ไม่ได้ช่วยหาสัตว์เลี้ยงวิเศษให้ ก็แปลกนะ~~~"

เธอทำเสียงแจ๊ะๆ อย่างประหลาดใจ เกร็กกะพริบตา ไม่กล้าบอกว่าเขาไม่อยากได้สัตว์เลี้ยงวิเศษ สัตว์เลี้ยงวิเศษทั่วไปในรายการแลกเปลี่ยนของสภา พวกค้างคาว แมว เหยี่ยว จิ้งเหลน นกฮูก หรือหนู อีกา งู คางคก เขาไม่ค่อยสนใจ

อ่อนก็อ่อน สกปรกก็สกปรก น่าขยะแขยงก็น่าขยะแขยง ต้องเสียเวลาให้อาหาร ยังต้องเสียเวลาดูแล เขาอยากได้แบบท่านโทรกาที่ใหญ่เล็กได้ พูดได้แปลงร่างได้ พลังต่อสู้สูงลิบ จะหาที่ไหน? อย่างไรก็ตาม เผ่ามังกรเห็นมามาก เกร็กจึงถือโอกาสปรึกษา

"คุณผู้หญิง ผมอยากผูกพันธะกับสัตว์เลี้ยงวิเศษจริงๆ แต่พวกที่มีทั่วไป ไม่มีตัวไหนตรงกับความต้องการของผมเลย นอกจากนี้ ผมอยากผูกพันธะกับวิญญาณ ที่สามารถเข้าไปในร่างกายคนได้โดยไม่ทำอันตราย สำรวจสภาพภายใน และให้ผมมองเห็นสิ่งที่มันเห็น คุณผู้หญิง ด้วยความรู้ของท่าน ช่วยแนะนำผมได้ไหมครับ?"

"เรื่องนี้นะ-"

โอฟีเลียเอามือเท้าคางครุ่นคิด การผูกพันธะกับวิญญาณ สำหรับเผ่ามังกรแล้วไม่ยาก แต่สำหรับเกร็กนั้นยากมาก วิญญาณส่วนใหญ่ เช่น ผี วิญญาณอาฆาต ผีดูดเลือด ล้วนแข็งแกร่งเกินไป ผูกพันธะกับพวกมัน ยังไม่รู้ด้วยซ้ำว่าใครจะผูกพันธะใคร!

อีกอย่าง แม้แต่วิญญาณที่อ่อนแอพอ ก็มักมีพลังงานด้านลบติดตัวมาตามธรรมชาติ วิญญาณแบบนี้เกาะคนแข็งแรงยังทำให้บาดเจ็บ เข้าออกในร่างคนป่วย? นั่นมันจะฆ่าคนตายนะ!

คุณหญิงมังกรเงินคิดทีละอย่าง ผี ไม่ได้ วิญญาณอาฆาต ไม่ได้ วิญญาณถูกผูกมัด ไม่ได้ วิญญาณที่ถูกชำระความแค้นแล้ว... ได้ก็ได้ แต่หายากมาก วิญญาณที่ความแค้นสลาย ความปรารถนาสมหวัง แต่ยังคงอยู่ไม่สลายไป น้อยมากๆ...

หรือว่า วิญญาณบรรพบุรุษ?

วิญญาณเทพเจ้า? สายตาครุ่นคิดของเธอหันไป มองไปที่ชนป่าที่กำลังฮึดฮัดตัดเนื้อปลาอยู่ข้างๆ เกร็กพูดจนได้ให้เซเรล่าแช่แข็งปลาตัวใหญ่นั่น เก็บไว้ในถุงมิติพกกลับมา ปลาตัวใหญ่ตายมาครึ่งวันแล้วไม่ได้เก็บรักษา หญิงสาวมังกรเงินเห็นว่าไม่สดแล้วไม่กิน แต่พวกชนป่ากลับดีใจกันถ้วนหน้า

อาหารดีๆ แบบนี้!

พลังแข็งแกร่งขนาดนี้! คราวนี้แบ่งกันกิน นักรบในเผ่าคงมีหลายคนที่ก้าวข้ามระดับได้แน่!

"บางทีคำตอบที่เธอกำลังมองหาอาจอยู่ที่พวกเขา" โอฟีเลียชี้ไปทางผู้เฒ่ากูซาน "ฉันได้ยินมาว่า สิ่งที่ชนป่าเคารพนับถือมีทั้งบรรพบุรุษ วิญญาณธรรมชาติ และภูเขาแม่น้ำพืชพรรณ พวกเขาทำสัญญากับสิ่งเหล่านี้ มอบการบูชา และยืมพลังของมัน ตอนฉันยังเด็ก เคยเคยเห็นเงาสิงสถิตอยู่บนเสาโทเทมหน้าหมู่บ้านของพวกเขา... แค่ไม่รู้ว่าสิ่งมีชีวิตแบบนี้จะมอบให้คนนอกได้หรือเปล่า?"

ผู้เฒ่าชนป่าเห็นท่าทางของเธอ รีบวางของในมือลง เดินเร็วๆ มา ยืนตรงฟังอย่างเคารพ โอฟีเลียพูดจบ เขาก็รีบตอบด้วยความนอบน้อม

"ปกติไม่ได้แน่นอน หมู่บ้านหนึ่งมีวิญญาณผู้พิทักษ์แค่หนึ่งดวง มีค่ามาก ต้องใช้เวลายาวนานในการบ่มเพาะ แต่การใช้ชีวิตในทุ่งร้างนั้นยากลำบาก มักมีหมู่บ้านเล็กๆ เผ่าเล็กๆ สูญหายไป และถ้าวิญญาณผู้พิทักษ์ของพวกเขาถูกเผ่าใหญ่เก็บรักษาไว้ ก็จะกลายเป็นทรัพยากรที่เหมาะสม นำออกมาแลกเปลี่ยนในเวลาที่เหมาะสม"

ชายชราค้อมตัวอย่างนอบน้อม เคราขาวพลิ้วไหว สายตาที่มองเกร็กเต็มไปด้วยความกตัญญูและความหวัง

"ในการชุมนุมใหญ่ประจำปี มักจะมีของแลกเปลี่ยนแบบนี้ปรากฏ นักรบที่ชนะการแข่งขัน นักเวทมนตร์ที่ทำให้ผู้อาวุโสทั้งหมดประทับใจ แม้จะเป็นคนนอก ก็มีโอกาสได้รับของขวัญแบบนี้ ท่าน การชุมนุมประจำปีจัดในช่วงปลายฤดูใบไม้ร่วงต้นฤดูหนาว อีกเดือนกว่าๆ ก็ถึงแล้ว ถ้าท่านสนใจ พวกเรายินดีนำทางให้"

"งั้นรออะไรอยู่ล่ะ?" เกร็กยังไม่ทันตอบ เซเรล่าก็กระโดดขึ้นมาแล้ว กระตือรือร้น "ไปกันเถอะ! เกร็ก เธอไป ฉันก็ไปด้วย! เราจะได้เลือกตัวที่ดีๆ!"