บทที่ 401 ไม่ได้ท้อง...แต่เด็กเป็นของฉัน!

"สวัสดี ฉันชื่อเกร็ก เวสท์แทมตัน นักบวชแห่งเทพธรรมชาติ เธอชื่ออะไร?"

"กาลิน่า กาลิน่า เซน"

"อายุเท่าไหร่?"

"สิบห้าปี"

"มีอาการไม่สบายตรงไหน?"

"ปวดท้อง..."

เกร็กนั่งขัดสมาธิที่ขอบผ้าสักหลาด ถามเสียงนุ่มนวล พลางจดบันทึกอย่างรวดเร็ว  หญิง อายุ 15 ปี ดูจากเผ่าพันธุ์เป็นคนป่า มีอาการปวดท้องรุนแรง... ช่างเถอะ เรื่องรับเข้าโรงพยาบาลคงเป็นไปไม่ได้ ผู้ป่วยโสด ไม่เคยตั้งครรภ์ ไม่มีประวัติแท้ง ประจำเดือนปกติ รอบเดือน ระยะเวลา และปริมาณปกติ ไม่มีประวัติปวดประจำเดือน

เวทมนตร์ [มนตร์สะกดจิต] ของคุณหนูมังกรเงินใช้ได้ผลจริงๆ ถามเธอว่าเคยแท้งไหม เธอยังไม่กระโดดขึ้นมาตีฉันเลย! เทียบกับชาติที่แล้ว การถามคำถามแบบนี้กับผู้ป่วยหญิงสาว หมอต้องระวังตัวมาก ต้องสังเกตท่าทาง ต้องใช้ไหวพริบ ยังต้องระวังโดนพ่อแม่คนไข้ทำร้าย ไม่เหมือนตอนนี้ ถามอะไรก็ตอบ ฟังหัวใจปอดเสร็จ ให้นอนลงตรวจร่างกาย ก็ว่าง่าย...

เกร็กมองคุณหนูมังกรเงินด้วยความซาบซึ้ง มีเธออยู่สะดวกจริงๆ ตรวจรักษาผู้ป่วยหญิงสาว ไม่ต้องคิดหาวิธีไปขอพยาบาลผู้หญิงมาช่วย อะไรนะ? เธอเป็นมังกร?

มังกรก็เป็นสาวนี่นา!

เกร็กรำพึงครู่หนึ่ง แล้วมุ่งความสนใจไปที่ท้องของกาลิน่า แค่มองเพียงแวบเดียว สีหน้าเขาก็จริงจังขึ้น  เอียง

ท้องที่นูนขึ้น ไม่ได้สูงที่สุดตรงกลางและสมมาตรซ้ายขวา แต่เอียงไปทางขวาอย่างชัดเจน

นี่มันยุ่งแล้ว... นูนเอียงไปทางขวา ตับโต? ไตขวา? ลำไส้? นูนขนาดนี้ ถ้าเป็นการอักเสบ ก็รุนแรงมากแล้ว...

"เกร็ก เธอท้องหรือเปล่า?"

"ชู่!"

เกร็กส่งเสียงห้ามเบาๆ โดยไม่เงยหน้า บอกให้เธอเงียบ เขาถูมือให้ร้อน วางลงบนท้องของกาลิน่าอย่างระมัดระวัง สี่นิ้วชิดกัน ค่อยๆ คลำรอบบริเวณที่นูน

สัมผัสได้ถึงก้อนใหญ่จริงๆ ด้านบนถึงลิ้นปี่ ด้านล่างถึงระดับสะดือ... ตำแหน่งนี้ แทบจะตัดเรื่องท้องออกไปได้เลย... ถ้าท้อง ต้องนูนต่ำลงไปอีก อยู่บริเวณอุ้งเชิงกราน ใต้ระดับสะดือ ดังนั้น ถ้าพ่อของหญิงสาวคนนี้ด่าอีก เขาจะตอบกลับไปทันที  ไม่ได้ท้อง! ท้องที่ไหนกัน! อย่างน้อย ท้องโตขนาดนี้ ไม่ได้เกิดจากการตั้งครรภ์!

การยืนยันว่าไม่ได้ท้องไม่ได้แก้ปัญหา เกร็กตรวจต่อ ก้อนด้านขวาไปถึงแนวรักแร้ด้านหน้า ด้านซ้าย... ถึงแนวกลางไหปลาร้า... เอียงหนักมากนะ! ลองดันเบาๆ ไม่เคลื่อนที่ แหม ยุ่งหน่อยแล้ว...

เกร็กชำเลืองมองประวัติคนไข้ แล้วกลับมาสนใจผู้ป่วย เซเรล่ามองตามสายตาเขา ตาเป็นประกาย โบกมือ ลมพัดพากระดาษและปากกามาที่มือเธอ

"เกร็ก นายบอกมา ฉันจด!"

"อย่าเล่น!"

เกร็กห้ามเสียงเบา การเขียนประวัติคนไข้ไม่ใช่เรื่องง่าย แม้แต่นักศึกษาแพทย์ที่เรียนมาหลายปี ครั้งแรกที่จดประวัติคนไข้ตามคำบอก ก็ยังโดนอาจารย์ด่าจนหัวหมุน เธอรู้เรื่องการแพทย์แค่ผิวเผิน จะเขียนได้ยังไง? ...แล้วก็ วาง [ปากกาหมึกไม่มีวันหมด] ของฉันลงด้วย! นั่นเป็นแหล่งกำเนิดรังสีเอกซ์! กำลังจะใช้!

"ให้ฉันเขียนนะ!"

เซเรล่าเบ้ปากอย่างไม่พอใจ เธอรู้จักหนักเบา ไม่ได้ยื่นมือไปดึงแขนเกร็ก แต่ปล่อยลูกแสงสีสันสดใสลอยขึ้นลงตรงหน้าเขา แสดงความไม่พอใจ เกร็กมองเธออย่างจนใจ  "ได้ๆๆ ฉันบอก เธอเขียน...เริ่มเลย ท้องนูน เมื่อเปลี่ยนท่าทางรูปร่างไม่เปลี่ยนแปลงชัดเจน..."

"นูนใช้ตัวอักษรไหน?"

"เว้นไว้ก่อน ไม่พบรูปแบบกระเพาะลำไส้และคลื่นการบีบตัว กล้ามเนื้อท้องด้านขวาล่างตึง จุดแมคเบอร์นีกดเจ็บ..."

"เดี๋ยวๆๆ! อะไรกับอะไรนะ?"

"...เห็นไหม ให้ฉันเขียนเองดีกว่า"

เซเรล่าเอาสมุดบันทึกปาใส่หน้าเขาเลย

อืม สำหรับพละกำลังของคุณหนูมังกรเงินแล้ว การปานี้ถือว่านุ่มนวลมากแล้ว

เกร็กสะบัดหัว สลัดสมุดบันทึกลง คลำต่อ อืม ไม่พบความผิดปกติที่รังไข่ข้างขวา ข้างซ้ายคลำพบก้อนถุงน้ำขนาดเท่าฝ่ามือครึ่ง เคลื่อนไหวไม่ค่อยดี ไม่เจ็บเมื่อกด อีกเรื่องที่ยุ่งแฮะ แหม แถมเขายังไม่ถนัดเรื่องสูตินรีเวชด้วย

พอมีผ่าตัดทีไร ต้องเชิญผู้เชี่ยวชาญสูตินรีเวชมาปรึกษาทุกที!

ในวงการแพทย์มีเรื่องตลก ศัลยแพทย์ทั่วไป ศัลยแพทย์ระบบทางเดินปัสสาวะ และสูตินรีแพทย์ ร่วมกันผ่าตัด ศัลยแพทย์ทั่วไปแหวกลำไส้ไปพลางภาวนาไปพลางว่าอย่าให้โดนท่อไตและท่อนำไข่ ศัลยแพทย์ระบบทางเดินปัสสาวะแยกท่อไตไปพลางภาวนาไปพลางว่าอย่าให้โดนลำไส้และท่อนำไข่ สูตินรีแพทย์แก้พังผืดรังไข่ไปพลางภาวนาไปพลางว่าอย่าให้โดนลำไส้และท่อไต...

ต่างสาขาต่างความถนัด ช่างน่าเศร้าเหลือเกิน

เกร็กพึมพำเบาๆ พลางสอด [ปากกาหมึกไม่มีวันหมด] ไว้ใต้ตัวผู้ป่วย อืม ดูลำไส้ไม่มีทีท่าอุดตัน อาการปวดและร้องกรีดร้าง ต้องพิจารณาปัญหาไส้ติ่งอักเสบก่อน และก้อนยักษ์ในท้องด้านขวา มันคืออะไรกันแน่?

เกร็กครุ่นคิดพลางเลื่อน [ปากกาหมึกไม่มีวันหมด] ขึ้น ม่านตาเขาหดตัวทันที  ในก้อนที่ท้องด้านขวาของผู้ป่วย เขาเห็นจุดแคลเซียมที่ไม่ควรมีอยู่ในตำแหน่งนี้!

ได้ ดูเหมือนต้องใช้อัลตร้าซาวด์แล้ว เกร็กวาดภาพเอกซเรย์ท้องเสร็จอย่างรวดเร็ว หยิบขวดเล็กๆ ออกมา ทากลีเซอรีนลงบนท้องผู้ป่วยเป็นเจล...จริงๆ ก็แค่กลีเซอรีน ราคาถูก ผลิตได้มาก ใช้ได้หลากหลาย ยังใช้สังเคราะห์ของมีประโยชน์ได้อีกมากมาย...

แม้ว่าใช้มันทำอัลตร้าซาวด์ ความแม่นยำจะแพ้เจลน้ำในชาติที่แล้วไปสิบแปดขุม ก็ไม่ได้ทำให้เกร็กเลิกพกขวดใหญ่ติดตัว

เกร็กทำมือเป็นกรงเล็บ ปลายนิ้วทั้งห้าแตะท้องผู้ป่วย หลับตาตั้งสมาธิ เร่งเวทมนตร์อัลตร้าซาวด์ ทันใดนั้น ตาของเซเรล่าก็เป็นประกาย ยื่นหน้าเข้ามา หูยาวแหลมของเอลฟ์กางออก เผยให้เห็นแถวหนามแหลมและเยื่อโปร่งแสงที่ถูกหนามค้ำไว้

"เสียงอะไรน่ะ? ทำเสียงนี้ทำไม?"

เธอพยายามจะแตะนิ้วเกร็ก เขาตีมือเธอออก

"อย่าเล่น! กำลังตรวจอยู่!"

รังไข่ข้างขวาขนาดและเสียงสะท้อนปกติ ข้างซ้ายพบก้อนถุงน้ำ ขนาด... ในวิสัยทัศน์ขณะเพ่งสมาธิสะท้อนกลับมาว่า ใหญ่กว่าครึ่งฝ่ามือของเขาเล็กน้อย ประมาณ 6 ซม. ถึง 5 ซม. ของเหลวข้นภายใน ท้องส่วนบนขวา...

นิ้วค่อยๆ เคลื่อนทีละนิด สีหน้าของเกร็กก็จริงจังขึ้นทีละนิด  "ท้องส่วนบนขวาพบก้อนถุงน้ำ ด้านบนถึงใต้ชายโครง ด้านล่างถึงระดับสะดือ ด้านขวาถึงแนวรักแร้ด้านหน้า ด้านซ้ายถึงแนวกลางไหปลาร้า... มีผนังกั้น ของเหลวใส... เห็นระดับของเหลว มี มีจุดสะท้อนคลื่นเสียงเข้ม!!!"

"เป็นยังไงบ้าง? เธอท้องหรือเปล่า!"

เซเรล่ายื่นหน้าเข้ามาอีกครั้ง ถ้าไม่ติดหนามที่ใบหู คางแทบจะวางบนไหล่เกร็ก เกร็กขมวดคิ้วเล็กน้อย เงียบไป

ท้องแน่ๆ ว่าไม่ได้ท้อง แต่ว่า...

จู่ๆ นอกประตูก็มีเสียงอึกทึก เสียงแหบแห้งของชายคนหนึ่งที่ไม่เหมือนพ่อของผู้ป่วยเลย ตะโกนมาแต่ไกล  "ลูก! ลูกของข้า! เอาเด็กคนนั้นมาให้ข้า!"

เซเรล่ากดพื้นกระโดดขึ้น ครู่เดียวก็จับนักเวทย์เนโครแมนเซอร์ร่างผอมแห้ง สวมชุดดำทั้งตัวเข้ามา

"เด็กคนนั้นเป็นของนาย?"

"มันเป็นทารกผี! เป็นสิ่งที่ข้าเลี้ยงดูมา! แน่นอนว่าเป็นของข้า!"