บทที่ 06 - วิชาเนตรมังเงเคียวของชินจิ

บทที่ 06 - วิชาเนตรมังเงเคียวของชินจิ

༺༻

จากสายตาที่ตื่นตะลึงของชิออน ชินจิรู้ว่าอีกฝ่ายต้องเห็นการต่อสู้อันดุเดือดระหว่างเขากับอสูรมือแน่ๆ

พูดอีกอย่างก็คือ

'ซูซาโนะโอ' ของเขาถูกเปิดเผยแล้ว ความลับของมังเงเคียวชาริงกันคงยากจะปกปิด

ชิออนไม่ได้สังเกตเห็นความลังเลในใจของชินจิเลยแม้แต่น้อย เธอจ้องมองชินจิตั้งแต่หัวจรดเท้า แววตาเต็มไปด้วยความชื่นชมบูชา

"หรือว่าจะต้องฆ่าปิดปาก..."

ชินจิตัดสินใจไม่ได้เลยจริงๆ

วิ้ง...

ราวกับสัมผัสได้ถึงจิตสังหารจางๆ ที่ชินจิแผ่ออกมา กระดิ่งเล็กๆ ที่แขวนอยู่ตรงหน้าอกของชิออนก็เปล่งแสงเจิดจ้าออกมาทันที

"นี่มัน...?"

ชินจิที่สัมผัสได้ถึงภัยคุกคามถอยหลังไปก้าวหนึ่ง

คนอื่นอาจจะไม่รู้ แต่เขารู้ตื้นลึกหนาบางของมิโกะแคว้นโอนิดี

กระดิ่งเล็กๆ หน้าอกชิออนเป็นของขลังที่ร้ายกาจมาก

ดูเหมือนมันจะปกป้องชิออน แต่แท้จริงแล้ว หน้าที่จริงๆ ของมันคือการผนึกพลังมิโกะของชิออนไว้ เพื่อป้องกันไม่ให้ชิออนในวัยเยาว์ใช้พลังมิโกะพร่ำเพรื่อจนทำร้ายคนรอบข้าง

พูดง่ายๆ ก็คือ ของพรรค์นั้นมันคืออุปกรณ์กักขังที่อำพรางตัวเป็นของขลังคุ้มกาย!

หากต้องการจะฆ่าชิออน ก็ต้องทำลายกระดิ่งนั่นทิ้งก่อน และเมื่อทำลายกระดิ่งแล้ว ก็จะต้องเผชิญหน้ากับมิโกะแคว้นโอนิที่ถูกปลดผนึก

ชินจิเลิกล้มความคิดที่จะฆ่าปิดปาก

ตอนนี้ชิออนเป็นมิโกะมือใหม่ก็จริง แต่ตัวเขาเองก็ไม่ใช่ว่าจะเป็นนินจามือใหม่เหมือนกันหรอกเหรอ

เขาไม่แน่ใจนักว่า 'ซูซาโนะโอ' ของตัวเองจะต้านทานวิชาผนึกของชิออนได้ไหม ต้องรู้ว่ามิโกะแคว้นโอนิมีความสามารถในการผนึกสัตว์ประหลาดระดับสัตว์หางเชียวนะ

แต่จะปล่อยปละละเลยไปแบบนี้ก็คงไม่ได้เหมือนกัน

ดังนั้นเขาจึงนึกถึงคาถาลวงตา จ้องมองไปที่ชิออน เบิกมังเงเคียวชาริงกัน ใช้พลังเนตรปลูกฝังคำบอกใบ้ทางจิตใจลงในใจของชิออน "เธอไม่เคยเห็นฉัน..."

ฉับพลัน

สีหน้าของชิออนก็เหม่อลอยขึ้นมา พึมพำตามชินจิอย่างเลื่อนลอย "ไม่เคยเห็น... ไม่เคยเห็น..."

"สำเร็จแล้วงั้นเหรอ?"

ชินจิสังเกตดูครู่หนึ่ง จากนั้นก็ลอบถอนหายใจอย่างโล่งอก

โชคดีที่ตอนนี้ชิออนถูกผนึกพลังมิโกะเอาไว้ และเวลาที่อยู่ด้วยกันก็สั้นมากๆ ไม่เช่นนั้น ด้วยวิชาเนตรวงแหวนลวงตาแบบครึ่งๆ กลางๆ ของเขา คงยากจะปลูกฝังคำบอกใบ้ทางจิตใจนี้ได้สำเร็จ

ถึงกระนั้น เขาก็ยังรู้สึกว่ามันไม่ค่อยชัวร์เท่าไหร่

ในอนาคตหากเขากับชิออนได้พบกันอีก ก็ยังมีโอกาสไม่น้อยที่ชิออนจะนึกถึงความทรงจำส่วนนี้ขึ้นมาได้

ยังดีที่ชิออนในฐานะมิโกะแคว้นโอนิ คงไม่ออกจากแคว้นโอนิง่ายๆ ดังนั้นในระยะสั้นโอกาสที่พวกเขาจะได้พบกันจึงต่ำมาก

ตอนนั้นเอง แสงไฟก็สว่างวาบขึ้นท่ามกลางความมืดมิดในยามค่ำคืนแต่ไกล ดูเหมือนจะมีกองกำลังกลุ่มใหญ่ชูคบเพลิงรีบรุดมาทางพระราชวังอย่างร้อนรน

เห็นได้ชัดว่าพวกนี้คือทหารองครักษ์แคว้นโอนิที่เร่งเดินทางมาจากที่อื่นเพื่อเสริมกำลัง

และในขณะที่ชินจิกำลังกลุ้มใจว่าจะกลับหมู่บ้านโคโนฮะยังไงดี 'ฟุบ' ร่างของเขาก็หายวับไปจากที่เดิม...

มองดูห้องที่คุ้นเคย ชินจิก็รู้ตัวว่าตัวเองกลับมาแล้ว

เวลานี้นาฬิกาแขวนบนผนังบอกเวลาว่า เขาจากไปประมาณ 30 นาที

เวลานี้ตรงกับเวลาที่เขาเห็นอสูรมือเข่นฆ่าทหารองครักษ์ และเวลาที่เขาฆ่าอสูรมือพอดี

พูดอีกอย่างก็คือ เขาถูกส่งตัวไปในพื้นที่ที่อสูรมือบุกรุกในพริบตา ซึ่งก็คือพระราชวังของมิโกะแคว้นโอนิ และเมื่อจบลงก็ถูกส่งตัวกลับมาในพริบตา

คล้ายกับ 'วิชาเทพอัสนี' อยู่เหมือนกัน

"อ๊า!"

จู่ๆ ดวงตาทั้ง 2 ข้างก็ปวดแปลบขึ้นมา

ชินจิอดทนต่อความเจ็บปวดรีบปิดมังเงเคียวชาริงกัน ดวงตาสีเลือดค่อยๆ กลับคืนสู่สีดำสนิท

พักใหญ่อาการปวดแปลบที่ดวงตาถึงค่อยๆ ทุเลาลง

ฟู่...

เขาพ่นลมหายใจขุ่นมัวออกมา สีหน้าดูย่ำแย่เล็กน้อย

เขาหยุดยั้งการบุกรุกได้สำเร็จ และได้รับของขวัญจากโลกนินจา ปริมาณจักระในร่างกายก็เพิ่มขึ้นเกือบ 2 เท่าจริงๆ แต่จักระก็คือจักระ พลังเนตรของมังเงเคียวชาริงกันก็คือพลังเนตร

อธิบายง่ายๆ

จักระนั้นถูกสกัดรวมกันมาจากพลังกายและพลังจิตวิญญาณ ซึ่งสามารถฟื้นฟูได้ด้วยการพักผ่อน

เป็นสิ่งที่สามารถสร้างขึ้นใหม่ได้!

ส่วนพลังเนตรของมังเงเคียวชาริงกัน คือจักระหยินที่มีคุณภาพสูงมากชนิดหนึ่ง

ปริมาณรวมของมันถูกกำหนดไว้ตั้งแต่ตอนเบิกมังเงเคียวชาริงกันแล้ว ยิ่งใช้ก็ยิ่งลดลง

ก่อนที่จะมีความสามารถในการแปลงจักระธรรมดาให้เป็นจักระหยินคุณภาพสูง การสูญเสียพลังเนตรของมังเงเคียวชาริงกันจะไม่สามารถเติมเต็มได้

"ครั้งนี้เปิดใช้ซูซาโนะโอ สิ้นเปลืองเกินไปแล้ว ถ้าทำแบบนี้อีกสัก 2-3 ครั้ง มังเงเคียวชาริงกันของฉันพังแน่!"

ช่วงความเป็นความตายก่อนหน้านี้ เขาไม่ได้คิดอะไรมากตอนเบิก 'ซูซาโนะโอ'

แต่อาการปวดตาอย่างรุนแรงเมื่อครู่ ทำให้เขาสัมผัสได้อย่างลึกซึ้งถึงความจริงที่ว่า 'มังเงเคียวชาริงกันคือของใช้แล้วทิ้ง'

ชินจิเอามือกุมหน้าผาก ทรุดตัวนั่งลงบนเตียง

การรุกรานโลกนินจาครั้งนี้คืออสูรในเรื่องดาบพิฆาตอสูร ถ้าอย่างนั้นครั้งต่อไป ความน่าจะเป็นที่จะยังคงเป็นอสูรก็สูงมาก

แต่เรื่องรับมือกับอสูร เขาไม่เชี่ยวชาญเอาซะเลย!

ตอนที่กำจัดอสูรมือเมื่อกี้ เขาใช้วิธีที่โง่ที่สุด

หลังจากใช้ 'ซูซาโนะโอ' ทุบอสูรมือจนแหลกในครั้งแรก เขาก็อาศัยการมองเห็นอันละเอียดอ่อนของมังเงเคียวชาริงกัน ยืนยันว่าอสูรมือที่ฟื้นฟูแล้วมีขนาดตัวเล็กลงกว่าเดิมเล็กน้อย

ดังนั้นเขาจึงแน่ใจว่าแม้อสูรจะสามารถฟื้นฟูได้เรื่อยๆ แต่ก็ยังคงต้องสูญเสียพลังเลือดเนื้อบางอย่างไป

ขอเพียงโจมตีอสูรอย่างหนักหน่วงทำลายล้างหลายๆ ครั้งในระยะเวลาอันสั้น และอสูรไม่ได้รับเลือดเนื้อมาเติมเต็ม อสูรก็จะสูญเสียความสามารถในการฟื้นฟูไปเนื่องจากการสูญเสียพลังงานมากเกินไป

แต่วิธีนี้ใช้ได้กับอสูรมือที่อ้วนฉุเท่านั้น กับอสูรตัวอื่นคงไม่แน่

หากครั้งหน้าเจออสูรที่ความคล่องตัวสูง มีความสามารถทางยุทธวิธีสูง ชินจิอยากจะทำซ้ำชัยชนะในครั้งนี้ก็คงยากแล้ว

"ต้องหาวิธีที่แก้ทางอสูรได้อย่างแท้จริง!"

การใช้ดาบนิจิรินบั่นคอคือวิธีที่ง่ายที่สุดอย่างไม่ต้องสงสัย แต่ชินจิไม่แน่ใจว่าโลกนินจามีแร่พิเศษที่ใช้ตีดาบนิจิรินหรือเปล่า

ของอย่างดอกฟูจินั่น เขาก็ไม่เคยเห็นในโคโนฮะ

ส่วนเรื่องแสงอาทิตย์ อสูรคงไม่บุกรุกโลกนินจาในตอนกลางวันแน่ๆ

"ถ้าอสูรกลัวแสงอาทิตย์ แล้ว 'เทวีสุริยา' ที่ได้ชื่อว่าเป็นเปลวเพลิงแห่งสุริยัน จะใช้ได้ผลกับอสูรหรือเปล่านะ?"

จู่ๆ ชินจิก็คิดถึง 'เทวีสุริยา' ซึ่งเป็นวิชาเนตรมังเงเคียวชาริงกันขึ้นมา

เพลิงดำ 'เทวีสุริยา' มีคุณสมบัติเผาผลาญทุกสรรพสิ่งและไม่มีวันดับ

ดังนั้นต่อให้มันจะไม่มีผลในการต้านทานอสูรอย่างเฉพาะเจาะจงเหมือนดาบนิจิริน ก็ยังสามารถใช้มันเกาะติดกับตัวอสูร ทำให้อสูรสลายกลายเป็นเถ้าถ่านท่ามกลางการเผาไหม้ที่ไม่มีวันสิ้นสุดได้

น่าเสียดาย...

มังเงเคียวชาริงกันของชินจิไม่มีวิชาเนตร 'เทวีสุริยา' นี้

พอนึกถึงวิชาเนตรมังเงเคียวของตัวเอง เขาก็เกาหัวแกรกๆ อย่างจนปัญญา

ตาซ้ายและขวาของเขาเป็นวิชาเนตรเดียวกัน ชื่อว่า 'โคมศักดิ์สิทธิ์ซูซาโนะโอ'

จากชื่อก็พอจะเดาออก นี่เป็นวิชาเนตรที่สร้างขึ้นบนพื้นฐานของ 'ซูซาโนะโอ' หากต้องการเบิก 'โคมศักดิ์สิทธิ์ซูซาโนะโอ' ก็ต้องเบิก 'ซูซาโนะโอ' ก่อน

และสิ่งที่แตกต่างจากวิชาเนตรประเภทนินจาและลวงตาที่พบเห็นได้ทั่วไปอย่าง 'เทวีสุริยา' หรือ 'สึคุโยมิ' คือ 'โคมศักดิ์สิทธิ์ซูซาโนะโอ' เป็นวิชาเนตรประเภทฟังก์ชันการใช้งานที่ค่อนข้างหาได้ยาก...

เมื่อเปิดใช้งาน 'ซูซาโนะโอ' และ 'โคมศักดิ์สิทธิ์ซูซาโนะโอ' พร้อมกัน บนใบหน้าของเงามายา 'ซูซาโนะโอ' ของชินจิก็จะปรากฏเบ้าตาคู่ที่ 2 ขึ้น เป็นเบ้าตาว่างเปล่าที่สามารถรองรับดวงตาอีก 1 คู่ได้!

ใช่แล้ว!

ความสามารถของ 'โคมศักดิ์สิทธิ์ซูซาโนะโอ' คือทำให้ 'ซูซาโนะโอ' ของเขาสามารถควบคุมดวงตาคู่ที่ 2 ได้!

มองในมุมหนึ่ง การก่อกำเนิดวิชาเนตรนี้ อาจเป็นการสะท้อนภาพรวมภายในจิตใจระหว่างร่างเดิมกับผู้ทะลุมิติอย่างเขาผ่านเนตรวงแหวนก็เป็นได้

ในสายตาชินจิ วิชาเนตรนี้แข็งแกร่งมากทีเดียว

เพียงแต่ตอนนี้ในมือเขาไม่มีดวงตาคู่ที่ 2 ให้ควบคุม ดังนั้นมังเงเคียวชาริงกันของเขาในตอนนี้จึงว่างเปล่า วิชาเนตรที่ใช้ได้มีเพียง 'ซูซาโนะโอ' อย่างเดียว

และเมื่อเทียบกับวิชาเนตรมังเงเคียวอย่าง 'เทวีสุริยา' และ 'สึคุโยมิ' ที่ใช้เพียงตาข้างเดียวได้ 'ซูซาโนะโอ' เป็นภาระต่อร่างกายมากกว่า และสิ้นเปลืองพลังเนตรมากกว่าเยอะ

หากต่อสู้ด้วย 'ซูซาโนะโอ' ทุกรอบ เขาทนได้ไม่กี่รอบหรอก

ชินจิจัดระเบียบความคิด ครุ่นคิดหาวิธีแก้ไข

วิธีแก้ไขก็พอมี

วิธีที่เรียบง่ายตรงไปตรงมาที่สุดคือ ตามหามังเงเคียวชาริงกันของสายเลือดใกล้ชิด 1 คู่ เพื่อพัฒนามังเงเคียวชาริงกันของตนเองให้กลายเป็นมังเงเคียวชาริงกันนิรันดร์

อย่างน้อยที่สุด ก็ต้องหามังเงเคียวชาริงกันคู่ที่ 2 มาให้ 'โคมศักดิ์สิทธิ์ซูซาโนะโอ' ควบคุม เพื่อให้มีวิชาเนตรไว้ใช้งานมากขึ้น

ตามแนวคิดนี้ เขาเริ่มประเมินมังเงเคียวชาริงกันหลายคู่ที่มีอยู่ในโลกนินจาตอนนี้ "ไม่นับของฉัน ตอนนี้มังเงเคียวในโลกนินจาน่าจะมี 4 คู่..."

มังเงเคียวของโอบิโตะ ข้างหนึ่งอยู่ที่โอบิโตะเอง อีกข้างอยู่ที่คาคาชิ

มังเงเคียวของชิซุย ข้างหนึ่งถูกดันโซแย่งไป อีกข้างถูกอิทาจิเก็บไว้

มังเงเคียวของอิทาจิอยู่กับตัวเขาเอง

มังเงเคียวทั้ง 3 คู่นี้ล้วนถูกครอบครองโดยผู้แข็งแกร่ง ด้วยความแข็งแกร่งของชินจิตอนนี้ อย่าแม้แต่จะคิด

คู่เดียวที่พอจะมีความหวัง ก็มีแค่มังเงเคียวชาริงกันของอุจิวะ ฟุกาคุ ผู้นำตระกูลอุจิวะผู้ล่วงลับคู่เดียวเท่านั้น

เหตุผลที่บอกว่าพอจะมีความหวัง หลักๆ เป็นเพราะฟุกาคุไม่เคยเปิดเผยความลับที่ว่าตัวเองมีมังเงเคียวชาริงกันจนกระทั่งตัวตาย

ดังนั้นแม้หมู่บ้านจะริบเนตรวงแหวนของฟุกาคุไป แต่ก็คงยังไม่รู้ว่านั่นคือมังเงเคียวคู่หนึ่ง

หากเป็นเช่นนี้ ระดับการคุ้มกันดวงตาคู่นั้นก็คงไม่สูงมาก

ท้ายที่สุดในคืนนั้นที่ห้องเก็บศพ ชินจิเห็นกับตาว่าหน่วยแพทย์ควักเนตรวงแหวนจากศพคนตระกูลอุจิวะทีละร่างใส่ในขวดน้ำยา

ได้เนตรวงแหวนไปมากมายในคราวเดียว ความล้ำค่าของเนตรวงแหวนย่อมถูกลดทอนลง

ดังนั้นในบรรดามังเงเคียว 4 คู่ในโลกนินจา คู่นี้ของฟุกาคุน่าจะได้มาง่ายที่สุด และเป็นคู่ที่ชินจิมีโอกาสได้มาครอบครองมากที่สุด

"แต่ก่อนอื่นต้องรู้ก่อนว่าหมู่บ้านผนึกเนตรวงแหวนไว้ที่ไหน..."

แม้จะร้อนใจ แต่ชินจิก็รู้ว่าเรื่องนี้เร่งรีบไม่ได้ ต้องคิดให้รอบคอบ เพราะหากพลาดพลั้งไปนิดเดียว มังเงเคียวนอกจากจะไม่ได้มาแล้ว ตัวเขาเองอาจจะซวยไปด้วย

นอกจากนี้ การยกระดับกระบวนท่าและวิชานินจาของตัวเองให้เร็วที่สุด ก็เป็นเรื่องเร่งด่วนของเขาเช่นกัน

คิดไปคิดมา เขาก็เริ่มง่วงนอน หลังจากความตื่นเต้นจากการต่อสู้จางหายไป ความเหนื่อยล้าก็จู่โจมเข้ามา...

༺༻