บทที่ 47 - ชื่อเลื่องสู่ศาลนักรบ

บทที่ 47 - ชื่อเลื่องสู่ศาลนักรบ

อำนาจสะเทือนแดนตะวันออก!

เด็กน้อยหยุดร้องไห้!

เหล่าแม่ทัพในห้องโถงเหลือเพียงความอิจฉาเท่านั้น

ลูกผู้ชายสร้างความชอบบนหลังม้า สิ่งที่ปรารถนามิใช่ให้ชื่อเสียงสะเทือนยุคสมัยและเกียรติคุณส่องสว่างพันปีหรอกหรือ ความชอบศึกเช่นนี้ ใครเล่าจะไม่อิจฉา

กวนอูไม่อิจฉา

“ความพ่ายแพ้ในศึกนี้มิใช่โทษของซุนกวนผู้ขลาดเพียงอย่างเดียว” เทพยุทธ์ลูบหนวดยาวอันเป็นที่รักของตนแล้วกล่าวว่า

“มองตลอดศึกนี้ เหวินหย่วนยามปรึกษากันสามารถยืนกรานขอออกรบเพื่อยกขวัญทหาร ก่อนศึกสามารถซ่อนทหารไว้ที่เสียวเหยาเจินเพื่อรอจังหวะสวนกลับ ยามกองทัพง่อยังตั้งหลักไม่มั่นก็กล้านำหน้าเข้าตีกระบวนศัตรู และยามถอยกลับยังไม่ทอดทิ้งสหายร่วมรบ พากลับมาด้วยกันได้”

หลังกล่าวรวดเดียวหลายประโยค กวนอูก็ให้คำประเมินของตน

“ไร้ช่องโหว่!”

“ความพ่ายแพ้ของทัพง่อมิได้เกิดภัยเพียงที่ซุนกวน หากอยู่ที่ง่อก๊กทั้งแคว้น พ่ายศึกจนขวัญแตก จะแตกก็ไม่นับว่าไม่สมควร!”

แม้ปากจะชมเตียวเลี้ยว แต่ถ้อยคำที่ดูแคลนทหารแดนตะวันออกก็ชัดเจนยิ่ง

ฮองตงก้มศีรษะลง จะทำอย่างไรดี ก่อนหน้านี้ตอนเขาเฝ้าเกงจิ๋ว ยังรู้สึกว่าทหารง่อก๊กก็ใช้ได้อยู่ หรือว่าเกงเซียงจำกัดสายตาของเขาจริง ๆ

【มองศึกเหอเฝยและเสียวเหยาเจินโดยรวม

หากซุนเกี๋ยนอยู่ที่นี่ ตอนเตียวเลี้ยวนำคนแปดร้อยบุกกระบวน ซุนเกี๋ยนย่อมตอบโต้ทันที มีทหารหนึ่งแสนตั้งขบวนคุมอยู่ จะกลัวเจ้าไปไย

หากซุนเซ็กอยู่ที่นี่ ตรงท่าเรือเสียวเหยาเจิน ซุนเซ็กย่อมร่วมเป็นร่วมตายกับทหารใกล้ชิด ขอเพียงยื้อไว้ได้ ทัพหน้าฝั่งใต้ก็มีเวลาซ่อมสะพานกลับมาช่วย วิกฤตย่อมคลี่คลายเอง

หากจิวยี่อยู่ที่นี่ ตอนถอนทัพย่อมตั้งกระบวนทัพลวงหลอกเตียวเลี้ยวแน่ และที่ท่าเรือเสียวเหยาเจินก็ต้องสร้างสะพานลอยหลายเส้น ไม่ปล่อยให้เกิดหายนะเช่นนี้

แม้แต่หากหลู่ซู่ผู้เฝ้าเกงจิ๋วอยู่ที่นี่ หลังหนีรอดมาได้ หลู่ซู่ก็ย่อมวางแผนให้ซุนกวนและบอกเขาว่าเส้นทางขึ้นเหนือมิได้มีเพียงทางเดียว ไม่ถึงขั้นต้องมองหน้ากันแล้วร้องไห้อีก

แต่น่าเสียดาย ที่อยู่ตรงนี้มีเพียงซุนกวนเท่านั้น อีกสองปีให้หลัง หลู่ซู่ก็ป่วยตาย จากนั้นก็ไม่มีใครวางแผนที่มีสายตากว้างไกลให้ซุนกวนได้อีก】

ทุกคนอดทอดถอนใจไม่ได้

“ซุนพั่วหลู่รบโดยไม่กลัวตาย หากเขาอยู่ใต้เมืองเหอเฝยจริง ย่อมตะโกนคุมขวัญทหารไปพร้อมกับสวนกลับเข้าชนเตียวเลี้ยว เตียวเลี้ยวคงไม่มีความชอบถึงเพียงนี้” เล่าปี่นึกถึงภาพซุนพั่วหลู่ในความทรงจำแล้วอดส่ายหน้าไม่ได้ คนกล้าหาญองอาจเช่นนั้น เหตุใดลูกหลานจึง...เดี๋ยวก่อน อาเต๊าหรือ จบแล้ว เจ็บใจกว่าเดิมอีก!

“เสี่ยวป้าอ๋องแดนตะวันออกและท่านแม่ทัพใหญ่ล้วนเป็นยอดคนแห่งยุค ต่อให้ข้าเป็นสตรีก็ยังได้ยินชื่อจนหูแทบชา”

หวงเยว่อิงกล่าวอย่างไม่รีบร้อน “สองคนนี้ย่อมมิใช่คนขลาดที่รู้แต่หนีเอาตัวรอด”

“หลู่จื่อจิ้งก็เป็นเช่นนั้น” ขงเบ้งยืนประสานมือ นึกถึงสหายผู้ดูเหมือนกำชัยไว้ในมือเสมอ แต่ต่างคนต่างมีนายของตน

“มีทั้งความกล้าและปัญญา อีกทั้งไม่ขาดสายตากว้างไกล อกมีใต้หล้า ไม่ถูกจำกัดอยู่เพียงแดนตะวันออก น่าเสียดายที่มิอาจร่วมงานกันได้”

เจียงหว่านมองรายชื่อที่ตนคัดไว้ในมือแล้วกล่าวว่า

“หลังหลู่จื่อจิ้งแห่งแดนตะวันออกป่วยตาย ผู้กุมอำนาจต่อมาก็คือคนชื่อ ลิบอง ผู้นี้หรือ”

“ต้องเป็นเช่นนั้นแน่!” เตียวหุยกัดฟันกรอด “คนต่ำช้าที่ฆ่าคนแล้วยังทำลายใจ! ต้องใช้เล่ห์กลสกปรกทำร้ายพี่รองของข้าแน่!”

กวนอูส่ายหน้า “ลิบองยามนี้ก็เป็นเพียงแม่ทัพกล้าคนหนึ่งเท่านั้น ในสายตาข้าไม่มีเขาอยู่”

เทพยุทธ์ไม่ใส่ใจเลย ตอนร่วมงานกันที่หนานจวิ้น อย่างน้อยอีกฝ่ายก็ยังไม่มีสมอง หากพูดถึงความดุดัน ต่อให้ดุดันกว่านี้ยังจะเหนือกว่างันเหลียงได้หรือ

【ศึกนี้เตียวเลี้ยวกลับเก็บเกี่ยวได้มาก เดิมก็มีความชอบจากศึกเขาไป๋หลางที่ทำลายอูหวนและฟันท่าตุ้นซานอวี๋ในสนาม คราวนี้ยังมีชัยใหญ่เสียวเหยาเจินเพิ่มเข้าไปอีก ความชอบโดดเด่นยิ่ง

ดังนั้นในรัชสมัยจักรพรรดิถังซู่จง เตียวเลี้ยวจึงได้รับเลือกเข้าสู่ศาลนักรบหกสิบสี่ยอดแม่ทัพ ได้รับเครื่องหอมและการเซ่นไหว้สืบชั่วกาล

ความชอบอันดับแรกของชัยใหญ่เสียวเหยาเจินของเตียวเลี้ยว แน่นอนว่าย่อมต้องยกให้ซุนกวนอย่างไม่ต้องสงสัย!

ใจกว้างถึงเพียงนี้ เหมือนกับ...เงินอุดหนุนแสนล้านของแอปถูกแสนถูกจริง ๆ!

โปรโมชันใหญ่ฤดูร้อน ของดีราคางามจากแอปถูกแสนถูกรอให้ท่านสั่งซื้อ!

ดาบฮั่นแปดเหลี่ยมเหล็กกล้าหลอมประสานตำรับโบราณ เพียง 199 เท่านั้น!

ชุดตัวต่อหน้าไม้แปดวัวจำลอง เพียง 299 เท่านั้น!

ยังมีตำราเทียนกงไคอู้ฉบับโบราณจำลองงดงาม เพียง 49 เท่านั้น!

ตอนนี้เปิดแอปค้นหา “ชาน้ำเย็นใส่น้ำแข็ง” ยังมีคูปองส่วนลดก้อนใหญ่!

หรือกดที่ด้านล่างคลิปเพื่อเข้าสู่ลานโปรโมชันเงินอุดหนุนแสนล้านได้โดยตรง สินค้าทั้งหมดรับประกันคุณภาพ รีบมาเลือกซื้อกันเถิด!

เอิ๊ก~ เจ้าของช่องกินอิ่มแล้ว งั้นตอนนี้พวกเราพอเท่านี้ก่อน!

ตอนหน้ารอชมได้เลย: “กำลังหนึ่งเมืองต้านทั้งใต้หล้า! เหตุใดน้ำท่วมเจ็ดทัพจึงทำให้อำนาจสะเทือนแผ่นดินฮวาเซี่ย”】

〖ตัดจบแบบนี้หรือ เก่งจริง ๆ เจ้าของช่อง ส่งที่อยู่มาให้ข้าหน่อย พวกเราจะได้ไปสนิทสนมกันสักหน่อย

เจ้าเป็นเจ้าของช่องหน้าใหม่ไร้ความรู้ แล้วยังเรียนแบบพวกช่องดังขายของกินเงินใช่ไหม ถูกเลี้ยงไว้ก็ขยิบตาหน่อย

ดาบฮั่นแปดเหลี่ยมเหล็กกล้าหลอมประสานคืออะไร วิธีหลอมประสานเหล็กกล้ามิใช่เพิ่งมีสมัยซ่งหรือ

อย่ามั่ว วิธีหลอมประสานเหล็กกล้ามีตั้งแต่ฮั่นตะวันออกแล้ว! เพียงแต่ภายหลังมีเครื่องเป่าลมกับเตาหลอมสูงขนาดเล็ก สมัยซ่งจึงทำให้ขั้นตอนเป็นระบบและขยายขนาดได้

ตัดแบบนี้หรือ เปิดต้นด้วยอำนาจสะเทือนฮวาเซี่ย ปิดท้ายด้วยอำนาจสะเทือนแดนตะวันออก เตียวเลี้ยวสะเทือนแล้วก็เท่ากับกวนอูสะเทือนใช่ไหม

แล้วนี่ก็ไม่ใช่หน้าไม้กลจูกัดด้วย ดูแวบเดียวก็รู้ว่าเป็นหน้าไม้แปดวัวมาตรฐาน สมแล้วที่เป็นแอปถูกแสนถูก!

ใช่จริง ๆ หน้าไม้แปดวัว ของสิ่งนี้ตอนแส้สวรรค์ยกทัพตะวันตกก็ยังเอาไปด้วย ดัดแปลงเป็นแบบยิงลูกเพลิงได้ ตีพวกคนเถื่อนเยอรมันจนร้องหาพ่อหาแม่

ว่าแต่ตอนท่านกวนปล่อยน้ำท่วมเจ็ดทัพ พวกคนเถื่อนเยอรมันทำอะไรอยู่

ปี 219 เอลากาบาลุสผู้โด่งดัง แต่งงานกับเพศเดียวกัน ลงไปเป็นชายขายบริการด้วยตนเอง นักสะสมเครื่องเพศชายขนาดยักษ์ ราชาเสเพลแห่งทะเลเมดิเตอร์เรเนียน ผู้บุกเบิกทฤษฎีแปลงเพศ และผู้นำแฟชั่นแต่งหญิง ขึ้นครองบัลลังก์เป็นจักรพรรดิโรมอย่างเป็นทางการ

โอ้โห แสบตา

โอ้โห พูดกลับมาก็จริง ตระกูลเล่าในยุคเดียวกับโรมก็เหมือนจะนิยมบุรุษเพศอยู่มาก นี่คือเคล็ดลับพิชิตโลกหรือ

หยุดพูดเถิด ขอร้อง ข้าจะไปล้างตา แล้วดูน้ำท่วมเจ็ดทัพสามรอบเพื่อไล่เอลากาบาลุสออกจากหัว

หลี่ซื่อหมิน: ศาลนักรบเป็นความคิดที่ดี ตั้งแต่นี้ไป ถือว่าเจิ้นเป็นผู้ริเริ่มสร้างขึ้นเองแล้วกัน! แล้วแอปของเจ้านี่คืออะไร〗

ข้อมูลที่โถมมาดุจพายุฝนสาดใส่ทุกคนจนมึนงงไปทั้งศีรษะ

เตียวหุยอ้าปากค้าง ชั่วขณะไม่รู้ว่าควรมองตรงไหนก่อน

“เดี๋ยวก่อน ศาลนักรบหรือ ไม่สิ เซ่นไหว้ด้วยเครื่องหอมหรือ แล้วแอปถูกแสนถูกคืออะไร”

มองดาบฮั่น ชุดตัวต่อ และภาพพิมพ์หนังสือที่กระโดดผ่านบนม่านแสงอย่างรวดเร็ว เตียวหุยรู้สึกว่าหัวตนเองเริ่มหมุนแล้ว

“คัดลงมาก่อนทั้งหมด!” ขงเบ้งตะโกน “กงเหยียน ให้ความสำคัญกับการคัดตัวอักษรทั้งหมดก่อน นายท่านก็โปรดช่วยด้วย!”

“เยว่อิงมาช่วยข้า อีกทั้งจื่อจ้ง พยายามลอกภาพที่ปรากฏออกมาให้ได้มากที่สุด!”

ชั่วขณะทุกคนหยิบพู่กันขึ้นพร้อมกัน เหลือเพียงกวนอู เตียวหุย และฮองตงสามคนที่มองหน้ากัน

ทั้งสามไม่ถนัดจับพู่กัน เตียวหุยในที่สุดก็ย้ายสายตาออกจากคำว่า “ราชาเสเพล” และขับมันออกจากหัว แล้วจ้องคำว่า ศาลนักรบ อีกครั้ง

“ศาลนักรบหกสิบสี่ยอดแม่ทัพต้องมีพี่รองของข้าแน่! ข้าเตียวหุยก็ควรมีตำแหน่งหนึ่งเช่นกัน!”

ฮองตงนิ่งเงียบ เขาอยากพูดยิ่งนักว่าศาลนักรบนี้ ตนเองพอจะหวังได้หรือไม่ แต่เมื่อย้อนมองครึ่งชีวิตแรก เขาเฝ้าเกงเซียงอย่างธรรมดาและปล่อยกาลเวลาล่วงไปครึ่งชีวิต

แก่แล้วจึงฮึกเหิมลุกขึ้นฟันแม่ทัพศัตรู มีความชอบเพียงครั้งเดียว จะเข้าไปอยู่ในศาลนักรบและรับเครื่องหอมเซ่นไหว้จากคนรุ่นหลังได้อย่างไร

ฮองตงผู้ก้มตาเงียบ ๆ รู้สึกถึงแรงหนักบนไหล่ เงยหน้าขึ้นก็เห็นเตียวหุยที่ยิ้มอย่างเบิกบาน

“ท่านแม่ทัพเฒ่าฮอง ข้าคิดออกแล้ว!”

ฮองตง: หา

“แทนที่จะฝากความชอบศึกไว้ให้คนรุ่นหลังตัดสิน ทำไมพวกเราไม่ทำอย่างที่พี่ใหญ่บอกเล่า!”

“ติดตามพี่ใหญ่ผู้เป็นทายาทจักรพรรดิฮั่นอู่รุ่นที่สอง ฟื้นฟูฮั่นและสร้างรากฐานใหญ่ขึ้นใหม่! หลังฟื้นคืนจงหยวนแล้ว หนานหมาน เป่ยตี๋ ซีหรง และตงอี๋ พวกเราพี่น้องก็ไล่ตีกันทีละพวก!”

“ถึงเวลานั้นยังต้องรอให้คนรุ่นหลังมาประเมินอะไรอีก ถึงเวลานั้นพี่ใหญ่ของข้าจะเปิดศาลนักรบให้พวกเราเอง!”

“ถึงเวลานั้นพวกเราพี่น้องยืนเรียงกันอยู่ข้างใน ใครหน้าไหนจะไม่ยอม!”

เตียวหุยตบอกดังปึง ๆ กวนอูลูบหนวดนิ่งเงียบและยิ้ม ฮองตงใจไหวอย่างยิ่ง

เล่าปี่ที่เพิ่งคัดเสร็จขยี้ข้อมือแล้วเงยหน้าหัวเราะ “หากมีรากฐานหมื่นชั่วคนเช่นนั้นจริง ไยต้องมีเพียงศาลนักรบ พวกเจ้าทุกคนตั้งศาลเดี่ยวก็ยังได้!”

“เช่นนั้นไม่ได้!” เตียวหุยขยี้จมูก “ตั้งศาลคนเดียวเหงาเกินไป ข้าจะอยู่กับพี่รองและพี่ใหญ่!”

“น้องสาม!” เล่าปี่ซาบซึ้งยิ่ง

“แต่พี่ใหญ่ ตัวอักษรนี้บอกว่าตระกูลเล่านิยมบุรุษเพศคืออะไร” บนใบหน้าใสซื่อของเตียวหุยมีดวงตาที่เต็มไปด้วยความไม่เข้าใจ

[จบแล้ว]