บทที่ 201 เวทสมาธิ? คณิตศาสตร์! มาทบทวนแคลคูลัสกันเถอะ!

เกร็กเริ่มศึกษาวิธีเวทสมาธิเหล่านั้นในที่สุด

ก่อนหน้านี้ จอมเวทคาร์ไลล์หน้าบึ้งดึงม้วนกระดาษสองม้วนและคริสตัลหนึ่งก้อนออกไป ส่วนวิธีใช้คริสตัลเวทมนตร์ เขาบอกเกร็กก่อนจากไปว่า  ไม่มีอะไรมาก แค่ใช้พลังจิตสำรวจเข้าไปในคริสตัล แล้วรับข้อมูลก็พอ

ส่วนจะรับมือกับกระแสข้อมูลขนาดนี้ได้หรือไม่ จะรับได้มากแค่ไหน อันนี้... แล้วแต่โชคชะตา อย่างไรก็ลองหลายๆ ครั้งได้

เกร็ก "..." รู้สึกว่าเส้นเลือดในสมองอาจจะแตกได้ทุกวินาที ควรเตรียมยาลดความดันไว้ หรือเตรียมแมนนิทอลสักขวดไว้ข้างๆ ดีไหม...

เขาวางคริสตัลในมือลงเงียบๆ หันไปดูม้วนกระดาษก่อน สมกับเป็นเวทสมาธิที่สำนักพลังมอบให้จอมเวทใหม่ ข้อความกระชับชัดเจน เขียนด้วยอักษรเวทมนตร์สากล เกร็กที่เรียนมาครึ่งปีกว่าเข้าใจภาษานี้แล้ว อ่านได้อย่างคล่องแคล่ว

แต่ว่า... เวทสมาธินี้ชื่อ 'เวทสมาธิดวงดาว' เน้นการใช้พลังจิตเชื่อมต่อกับดวงดาวบนฟ้า ค้นหาดาวที่ลิขิตไว้สำหรับตน ใช้แสงดาวช่วยในการฝึกฝน ว่ากันว่าเวทสมาธิแบบนี้ขึ้นอยู่กับดวงมาก หากโชคดี ดาวที่สั่นพ้องกับตนแข็งแกร่งพอ ก็จะสร้างจอมเวทผู้ทรงพลังได้

เกร็กคิดถึงระยะทางเป็นปีแสงจากที่นี่ถึงดวงดาวที่ใกล้ที่สุด รู้สึกว่าพลังจิตของตนไม่มีทางแรงขนาดนั้น จึงวางม้วนกระดาษกลับไปเงียบๆ...

ส่วนเวทสมาธิที่เขียนอยู่ด้านในของหนังสัตว์สีทอง กลับใช้ภาษาเวทมนตร์โบราณอีกแบบที่เกร็กไม่รู้จัก เกร็กต้องพลิกตำราอยู่นาน และขอคำแนะนำจากจอมเวทคาร์ไลล์ จึงเข้าใจหลักการของเวทสมาธินี้

หนังสัตว์แผ่นนั้นมาจากสัตว์ประหลาดโบราณที่ทรงพลัง ผ่านมาเป็นพันปีก็ยังไม่เสื่อมสลาย จอมเวทต้องรับรู้พลังงานบนหนังสัตว์ ปรับพลังจิตให้สอดคล้อง สุดท้ายให้พลังจิตแปรเปลี่ยนเป็นสัตว์ประหลาด ได้รับพลังในการพ่นสายฟ้าและท่องเวหา

เกร็ก ...นี่มันถอยหลังไปเรื่อยๆ นะ ผมเป็นมนุษย์นะ ทำไมต้องไปเลียนแบบสัตว์? แล้วการจำลองสัตว์ประหลาดโบราณผ่านหนังสัตว์แผ่นเดียว ไม่ใช่เหมือนคนตาบอดคลำช้างหรือ คลำโดนตรงไหนก็เป็นแบบนั้น? ถ้ามีวิศวกรรมพันธุกรรม โคลนสัตว์ประหลาดที่มีชีวิตจากหนังสัตว์ก่อน แล้วค่อยปรับพลังจิตให้เข้ากับสัตว์ประหลาดที่มีชีวิต น่าจะน่าเชื่อถือกว่า...

จนปัญญา เกร็กจึงต้องหยิบคริสตัลขึ้นมา นอนลงบนเตียง

แมนนิทอลตอนนี้เขาทำไม่ได้ ถึงทำได้ก็ไม่กล้าใช้กับตัวเอง มันเป็นยาฉีดเข้าเส้น ไม่มีน้ำที่บริสุทธิ์และปราศจากเชื้อพอ ไม่มีอุปกรณ์ควบคุมความเร็วในการให้สารน้ำ สุ่มสี่สุ่มห้าฉีดเข้าเส้นเลือดตัวเอง นั่นมันฆ่าตัวตาย!

แน่นอน หากพลังจิตกระแทกแรงเกินไป เส้นเลือดในสมองใกล้จะแตก อีกวิธีหนึ่งคือลดความดันโลหิต ยาตะวันตกอย่างเมโทโพรลอล หรือนิเฟดิพีนเขาทำไม่ได้ ส่วนยาสมุนไพร... โสมเบญจมาศ เมล็ดคาเซีย เห็ดหลินจือ ต้นตังกุย...

ลาก่อน ภูมิภาคไม่ตรงกัน ไม่มีสมุนไพรพวกนี้ ถึงมีวางอยู่ตรงหน้าเขาก็จำไม่ได้

จนปัญญา เกร็กจึงต้องเริ่มแผนแรกในการรักษาเส้นเลือดในสมองแตก  นอนนิ่งๆ...

อ้อใช่ ยังมีการลดอุณหภูมิเฉพาะที่บริเวณศีรษะ เกร็กคว้าแก้วน้ำมา ใช้มนตร์ [ลำแสงน้ำแข็ง] ใส่ไป ให้แน่ใจว่าน้ำแข็งพร้อมใช้ได้ทันที แล้วนอนลงบนหมอน วางคริสตัลเวทมนตร์แนบหว่างคิ้ว ปรับลมหายใจให้สม่ำเสมอ หลับตา ค่อยๆ ปล่อยพลังจิตออกไป

นอกห้องรับรอง จอมเวทคาร์ไลล์และจอมเวทตำนานดีคาร์ลใช้พลังจิตสังเกตความเคลื่อนไหวของเกร็กผ่านกำแพง มองหน้ากันไปมา

"เขาวุ่นวายกับพวกนี้ทำไม?" "ไม่รู้เหมือนกัน..."

เกร็กเริ่มรับข้อมูลแล้ว กระแสข้อมูลไหลบ่าเข้าสู่สมอง โชคดีที่ยังอยู่ในขอบเขตที่รับได้ รู้สึกเหมือนกำลังดูพาวเวอร์พอยต์ ภาพกราฟิก ตัวอักษร ภาพที่หมุนได้ แยกส่วนได้ คำอธิบายที่ปรากฏตามภาพ...

ไม่มีอาการหัวระเบิด ไม่มีเส้นเลือดในสมองแตก ไม่รู้สึกขมับเต้นตุบๆ ขอบคุณสวรรค์

เวทสมาธิในคริสตัลนี้ซับซ้อนกว่าแบบก่อนๆ มีการอธิบายทั้งแกนกลางสมาธิ เปลือกหุ้มสภาพแวดล้อมสมาธิ และวิธีปล่อยพลังจิต ส่วนที่อธิบายมากที่สุดคือการสร้างเปลือกหุ้ม...

ใช้พลังจิตสร้าง "เปลือก" รูปเกลียวที่ขอบนอกของสภาพแวดล้อมสมาธิ หมุนวนออกไปทีละวง เปิดปากกว้างขึ้นเรื่อยๆ ดูดซับพลังงานจากภายนอกผ่านปากที่เหมือนแตร กรองทีละชั้น ทีละวง ไม่หยุด

พลังงานที่ไม่ต้องการหรือขัดแย้งกับตัวเอง ให้ระบายออกทางรูบนเปลือก ส่วนที่ต้องการ หลังผ่านการกรองทีละชั้น จะถูกดูดซึมเข้าแกนสมาธิ เสริมความแข็งแกร่งให้ตัวเอง

ยิ่งวงเกลียวมาก ปากเปิดกว้าง ประสิทธิภาพในการดูดซับพลังงานก็ยิ่งสูง และเปลือกที่ซ้อนกันเป็นชั้นๆ นี้ ยังป้องกันแกนพลังจิตของจอมเวทได้อย่างแข็งแกร่ง เปลือกที่เป็นเกลียวหมุน ยังทำให้พลังงานภายนอกที่ดูดซับเข้ามามีความว่องไวสูงสุด

ฟังดูมีเหตุผลดี ส่วนวิธีสร้างเปลือกที่แท้จริง กระแสข้อมูลจากคริสตัลวาดรูปร่างให้อย่างกระตือรือร้น และบอกว่าแค่วาดตามก็พอ...

อะไรนะ? จำไม่ได้เหรอ? คริสตัลยังให้วิธีทางเลือก ไปซื้อหอยสังข์สักตัวที่คิดว่าถูกใจ พยายามสร้างตามรูปร่างมัน อ้อ จำไว้ว่าเปลือกนอกอาจขรุขระได้ แต่ผนังด้านในต้องเรียบ สม่ำเสมอ เหมือนผนังด้านในหอยสังข์ที่สัมผัสด้วยนิ้ว

ดีล่ะ ก่อนหน้านี้ยังเป็นสัตว์มีกระดูกสันหลัง ตอนนี้ลดระดับมาถึงสัตว์ไม่มีกระดูกสันหลังแล้ว... นี่เรียกว่าถอยหลังลงเรื่อยๆ หรือเปล่า? เกร็กครุ่นคิดเงียบๆ สักพัก ลุกขึ้นนั่ง มองไปรอบๆ น่าประหลาดใจที่ในตู้โชว์ของห้องรับรอง มีหอยสังข์วางอยู่หลายตัว ขนาดและรูปร่างต่างกัน มีทั้งแบบเขาสัตว์ แบบหนาม แบบแจกัน และแบบกรวยมาตรฐาน แต่ละตัวสมบูรณ์ เรียบสะอาด เห็นได้ชัดว่าคัดสรรมาอย่างพิถีพิถัน

เกร็กรู้สึกซาบซึ้งอยู่เงียบๆ จอมเวทคาร์ไลล์ใส่ใจจริงๆ แม้เขาจะเลือกมากแค่ไหน ก็ยังเตรียมอุปกรณ์สำหรับยกระดับสมาธิไว้ให้ แต่... ขออภัยที่เขาจู้จี้เกินไป หอยสังข์ที่นี่สวยทุกตัว แต่ไม่มีตัวไหนถึงมาตรฐานความสมบูรณ์แบบในใจเขา...

แบบที่เขาต้องการ... แบบที่เขาต้องการ...

เกร็กใช้นิ้ววาดวงกลมบนกระจกตู้โดยไม่รู้ตัว วนไปวนมา วนแล้ววนเล่า กว้างขึ้นเรื่อยๆ จู่ๆ เขาก็ชะงัก นี่มันเส้นเกลียวนี่!

อย่างมากก็แค่เส้นเกลียวทรงกรวย อย่างมากที่สุดก็แค่ท่อทรงกรวย! ผมใช้ฟังก์ชันอธิบายได้นี่! ใช้คณิตศาสตร์ ใช้คณิตศาสตร์กำหนดเส้นโค้งนี้ ใช้คณิตศาสตร์สร้างแบบจำลอง เปลือกสมาธิที่สร้างขึ้นจะน่าเชื่อถือที่สุด! เกร็กแทบจะกลิ้งตัวไปที่โต๊ะ กางกระดาษ จับปากกา แล้วชะงัก

ฟังก์ชันของเส้นเกลียวทรงกรวยคืออะไรนะ? ต้องตั้งค่าพารามิเตอร์ยังไงนะ? แย่แล้ว ลืมไปแล้ว...

เขาหลับตาระลึก ขอบคุณความทรงจำที่ได้จากการข้ามมิติ 'คณิตศาสตร์ขั้นสูงสำหรับแพทย์' ปรากฏชัดทีละหน้า เขาเรียนจบจริงๆ และได้คะแนนสูงด้วย แต่ไม่ได้ใช้มาหลายปี สูตรในหนังสือบางอันดูคุ้นๆ บางอัน เอ่อ มองไม่ออกแล้ว...

ไม่ต้องพูดอะไร ทบทวนเลย! เกร็กดึงสายกระดิ่งเรียกคน เผชิญหน้ากับคนรับใช้ที่ปรากฏตัวอย่างไร้เสียง เขายิ้มเขินๆ แต่แฝงความเด็ดเดี่ยว  "ขอกระดาษหนึ่งรีม... เอ่อ เอาน้ำหมึกมาสองขวด ปากกาเอามาสักสิบด้ามก่อน?"