บทที่ 380 - เทพแห่งสายฝนประทับร่าง

บทที่ 380 - เทพแห่งสายฝนประทับร่าง

เฉิงฮ่าวรู้สึกตึงเครียดมาก

"อาจารย์ครับ นี่มันคืออะไรเหรอครับ?"

ซูเฉินลุกขึ้นยืน น้ำเสียงแฝงความหนักใจ "นี่คือค่ายกล 'สี่ทิศสะกดวิญญาณ' มีคนแอบมาทำของใส่สุสานบรรพบุรุษตระกูลเฉิงของคุณครับ หม้อดินเผาทั้งสี่ใบนี้บรรจุของอาถรรพ์เอาไว้ ตั้งใจจะทำลายฮวงจุ้ยและสูบเอาโชคลาภของตระกูลเฉิงไปจนหมด ถ้าไม่รีบจัดการ บุญบารมีของตระกูลเฉิงก็จะถูกสูบไปจนเกลี้ยง แล้วความพินาศก็จะตามมาในไม่ช้า"

พอเฉิงฮ่าวได้ฟัง สีหน้าก็ซีดเผือดลงทันที "นี่... ใครเป็นคนทำเรื่องชั่วช้าแบบนี้กัน?"

ซูเฉินส่ายหน้า "ตอนนี้ยังบอกไม่ได้ครับ แต่คนที่สร้างค่ายกลแบบนี้ได้ ฝีมือไม่ธรรมดาแน่นอน ช่วงนี้ตระกูลเฉิงไปมีเรื่องบาดหมางกับใครมาหรือเปล่าครับ?"

เฉิงฮ่าวขมวดคิ้วคิดอยู่พักหนึ่ง ก่อนจะเบิกตากว้างด้วยความตกใจ "หรือว่าจะเป็น... ตระกูลหลี่?"

ซูเฉินไม่ได้ซักไซ้ไล่เลียงต่อ เพียงแต่บอกว่า "เดี๋ยวเอาหม้อดินพวกนี้ไปทำลายซะ ผมจะช่วยแก้เคล็ดปรับฮวงจุ้ยให้ใหม่ ส่วนเรื่องใครเป็นคนบงการ พวกคุณคงต้องไปสืบหากันเอาเองนะครับ"

เฉิงฮ่าวพยักหน้ารับรัวๆ "ขอบคุณมากครับอาจารย์! ขอบคุณจริงๆ ครับ!"

【อาจารย์ วันนี้มาสายจังเลยนะคะ】

【เฮ้อ นึกว่าวันนี้สตรีมเมอร์จะขอลาหยุดซะแล้ว ทำเอาตกใจหมดเลย】

【สตรีมเมอร์ กินอะไรอยู่เหรอคะ ดูน่ากินจังเลย~】

【ตั้งแต่ฉันเริ่มดูไลฟ์สดของอาจารย์ซู ฉันก็ชอบเอาคลิปย้อนหลังมาเปิดดูตอนกินข้าวตลอดเลย】

【ฉันก็เหมือนกัน แต่ฉันดูตอนกินมื้อดึกนะ เพิ่งสั่งกุ้งเครย์ฟิชหม่าล่ากับหมูปิ้งมาเลย】

หลังจากแก้ฮวงจุ้ยให้ตระกูลเฉิงเสร็จ ซูเฉินก็ปฏิเสธคำเชิญให้อยู่ต่อ แล้วรีบบินกลับมาทันที

พักเหนื่อยได้แป๊บเดียว ก็ถึงเวลาต้องเริ่มไลฟ์สดพอดี

ตอนนี้เขากำลังซู้ดบะหมี่เนื้อฝีมืออวิ๋นเหยาอยู่

เพราะของกินเต็มปาก เลยพูดไม่ค่อยถนัด จู่ๆ ก็มีคอมเมนต์นึงเด้งขึ้นมา

【ซือเวิน: พอดีอาจารย์แวะมาช่วยธุระที่บ้านหนูน่ะค่ะ เลยมาสายหน่อย ขอโทษทุกคนด้วยนะคะ~】

ชาวเน็ตในไลฟ์สดเห็นแล้วก็พากันขำก๊าก

【โธ่ น้องสาวจ๋า พวกเราก็แค่แซวเล่นเฉยๆ แหละ ดึกแค่ไหนก็รออาจารย์ซูได้เสมอจ้า】

【ฮ่าๆๆ น้องยังเด็ก คงไม่ค่อยเข้าใจมุกตลกในเน็ตล่ะสิ!】

【อ๋อ เป็นแบบนี้นี่เอง ว่าแต่น้องสาว เรื่องที่บ้านเรียบร้อยดีไหมจ๊ะ?】

【แหม ถามมาได้ ระดับอาจารย์ซูลงมือเองทั้งที ก็ต้องจบสวยอยู่แล้วสิ!】

【.】

ซูเฉินอ่านคอมเมนต์แล้วก็ได้แต่ส่ายหน้า พวกชาวเน็ตนี่ช่างคึกคักกันซะจริง จะทำไงได้ล่ะ ก็ต้องตามใจแฟนคลับตัวเองไปนั่นแหละ

กินบะหมี่เสร็จ ซดน้ำซุปตามอีกหน่อย แล้วก็หยิบกระดาษทิชชู่มาเช็ดปาก ก่อนจะเริ่มพูด

"เอาล่ะครับ ไม่ให้เสียเวลา เรามาแจกถุงนำโชคถุงแรกของคืนนี้กันเลยดีกว่า"

เชื่อมต่อวิดีโอคอลสำเร็จ อีกฝั่งเป็นผู้ชายอายุราวๆ สามสิบ แววตาดูอิดโรย ท่าทางเหมือนคนอดหลับอดนอนมาเป็นเวลานาน

【พี่ชายแอบหนีไปเที่ยวกลางคืนที่ไหนมาเนี่ย? ขอบตาคล้ำเป็นหมีแพนด้าเชียว】

【แอบไปปาร์ตี้ดึกๆ มาล่ะสิ? ฮ่าๆๆ】

【เห็นแล้วนึกถึงตาคนนั้นเลย ที่ใช้ชื่อว่าหัวหน้าเผ่าน่ะ ที่โดนปู่ตามมาด่าในฝันทุกคืน น้องชายคงไม่ได้โดนใครตามมาด่าเหมือนกันใช่ไหมเนี่ย?】

【.】

ฟ่านเจี้ยนพยายามเบิกตาที่คล้ำเป็นหมีแพนด้าให้กว้างขึ้น พลางส่ายหน้าปฏิเสธ "เปล่าครับ ผมไม่ได้ฝันร้าย แล้วก็ไม่ได้โดนใครด่าด้วย"

"ตรงกันข้าม ผมไม่เคยฝันเลยด้วยซ้ำ เพราะพอจะเคลิ้มหลับทีไร ก็โดนฝนตกใส่จนตื่นทุกที"

"อาจารย์ครับ ผมว่าผมต้องโดนผีอำแน่ๆ เลย!"

ซูเฉินเลิกคิ้ว "???"

ฟ่านเจี้ยนพยักหน้ายืนยัน "จริงครับ โดนฝนตกใส่จนตื่นเลย แถมฝนก็ไม่ได้ตกหนักอะไรด้วย ตอนแรกผมก็นึกว่าน้ำรั่วจากฝ้าเพดาน แต่พอไปเช็กดูก็ไม่เห็นมีรอยรั่วตรงไหนเลย มันเหมือนฝนตกจริงๆ เหมือนตอนอยู่ข้างนอกเลยล่ะครับ ไม่สิ อยู่ข้างนอกยังไม่ตกหนักขนาดนี้เลย ช่วงนี้ที่เมือง C อากาศแห้งแล้งจะตาย ฝนไม่ตกมาพักใหญ่แล้ว"

"ผมลองเปลี่ยนที่นอนดูแล้ว แต่จะไปนอนที่ไหน ฝนก็ตกตามไปทุกที่ ขนาดไปขอนอนบ้านเพื่อนก็ยังโดน นอนเตียงเดียวกันแท้ๆ เพื่อนผมไม่เป็นอะไรเลย มีแต่ผมที่เปียกปอนไปทั้งตัว"

เขามองหน้าซูเฉินด้วยความหวาดกลัว "เพื่อนผมมันก็บอกว่าผมต้องโดนของแน่ๆ ต้องมีผีมาแกล้งผมแน่เลย อาจารย์ครับ อาจารย์ช่วยดูให้หน่อยได้ไหมครับว่าใช่จริงๆ หรือเปล่า?"

ซูเฉินมองพิจารณาเขาอย่างละเอียด ก่อนจะทำหน้ากลืนไม่เข้าคายไม่ออก

【น้องชาย นายมันเทพแห่งสายฝนประทับร่างชัดๆ ที่ไหนแห้งแล้ง นายก็ไปที่นั่นเลยสิ สร้างกุศลให้ชาวบ้าน】

【ฮ่าๆๆ ไอเดียเริ่ดมาก เผลอๆ รัฐบาลอาจจะมอบเหรียญเกียรติยศให้ด้วยนะ】

【ฉันไม่เชื่อหรอก ฝนจะตกหนักเหมือนตอนที่อีผิงไปขอเงินพ่อเลยเหรอ? (อ้างอิงจากซีรีส์ดัง)】

ฟ่านเจี้ยนยิ้มเจื่อน ชี้ไปที่ขอบตาคล้ำของตัวเอง "ทุกคนเลิกแซวผมเถอะครับ ตอนนี้ผมยังเอาตัวไม่รอดเลย จะไปช่วยใครได้ล่ะ? ขืนไม่ได้นอนพักผ่อนอีก มีหวังผมต้องเข้าห้องไอซียูแน่ๆ"

ชาวเน็ตเห็นสภาพขอบตาคล้ำๆ ของเขาแล้วก็อดสงสารไม่ได้ ดูท่าทางจะน่าสงสารจริงๆ แฮะ

มีคนลองตั้งข้อสังเกตขึ้นมา

【หรือว่าสุสานบรรพบุรุษจะมีปัญหา เก่าจนพังแล้วน้ำฝนซึมเข้าไป บรรพบุรุษก็เลยมาเข้าฝันเตือน】

【บ้านเราก็เคยเป็นแบบนี้นะ สุสานของพ่อสามีพังทลายลงมามุมนึงจนน้ำรั่วเข้า สามีฉันก็เลยฝันว่าจมน้ำติดกันหลายคืนติด พอรีบกลับไปดูที่บ้านเกิดถึงได้รู้เรื่อง เลยต้องรีบจ้างช่างมาซ่อมแซมให้เรียบร้อย หลังจากนั้นสามีก็ไม่ฝันร้ายอีกเลย】

【ใช่ๆๆ ฉันก็เคยได้ยินเรื่องแนวๆ นี้เหมือนกัน】

ฟ่านเจี้ยนนึกสงสัย "เพื่อนผมก็พูดแบบนี้เหมือนกัน ผมเลยรีบกลับไปดูสุสานบรรพบุรุษที่บ้านเกิด แต่ก็ไม่เห็นมีอะไรผิดปกติเลย พ่อแม่เพิ่งจะบูรณะไปเมื่อช่วงก่อนปีใหม่นี้เอง สภาพยังดีอยู่เลยครับ"

【แล้วมันเกิดจากอะไรกันแน่เนี่ย?】

【คงแค่ดวงซวยเฉยๆ มั้ง ฤดูร้อนปีที่แล้ว ตอนฉันยืนรอรถเมล์ก็เป็นแบบนี้นะ รอบข้างแดดเปรี้ยง มีแค่ตรงที่ฉันยืนอยู่ฝนตกใส่ ฉันยังหันไปมองรอบๆ เลย ฝนตกใส่ฉันคนเดียวจริงๆ โชคดีที่ฝนตกไม่หนัก ไม่งั้นเสื้อผ้าคงเปียกชุ่มหมดแน่】

【ฉันเคยดูซีรีส์สั้นเรื่องนึงนะ เจ้านายโดนแมวฉี่รดใส่ตัวทุกคืนเวลาเดิมเป๊ะ พอตื่นมาผมก็เปียกเหมือนเพิ่งสระผมเสร็จใหม่ๆ นายก็เลี้ยงสัตว์เหมือนกันใช่ไหมล่ะ?】

【เป็นไปไม่ได้หรอก ถ้าเป็นฉี่แมวก็ต้องได้กลิ่นสิ แถมเขานอนกับเพื่อน แมวคงไม่เลือกฉี่ใส่เขาคนเดียวหรอกมั้ง】

"ผมก็เลี้ยงสัตว์นะ แต่หมาผมเชื่องมาก ไม่เคยฉี่รดที่นอนเลย แล้วมันก็ไม่ใช่แมวด้วย"

ซูเฉินหันไปถามฟ่านเจี้ยน "คุณเลี้ยงหมาใช่ไหมครับ?"

ฟ่านเจี้ยนพยักหน้ารับ "ใช่ครับ แล้วการเลี้ยงหมามันเกี่ยวอะไรด้วยล่ะครับ? หรือว่ามันผิดกฎข้อห้ามอะไร?"

ซูเฉินตอบว่า "การเลี้ยงหมาไม่ผิดกฎหรอกครับ แต่ตอนพาหมาไปเดินเล่น ถ้าไม่ระวังก็อาจจะไปลบหลู่สิ่งศักดิ์สิทธิ์ได้ง่ายๆ นะครับ"

ฟ่านเจี้ยนทำหน้างง "อาจารย์หมายความว่ายังไงครับ?"

ซูเฉินอธิบาย "ก็ตอนพาหมาไปเดินเล่น คุณจะปล่อยให้มันไปฉี่รดหลุมศพคนอื่นไม่ได้นะครับ แถมยังทำแบบนั้นทุกวันอีก มิน่าล่ะ เจ้าของเขาถึงได้โกรธเอา"

"หลุม... หลุมศพเหรอครับ?" ฟ่านเจี้ยนพูดตะกุกตะกัก

พอได้ยินคำนี้ ชาวเน็ตก็เปลี่ยนจากการเห็นใจมาเป็นการรุมด่าทันที

【อ้าว น้องชาย ทำไมทำเรื่องไร้ศีลธรรมแบบนี้ล่ะ?】

【ปล่อยให้หมาไปฉี่รดหลุมศพคนอื่นได้ยังไง? แถมยังทำทุกวันอีก!】

【เขาแค่ทำฝนตกใส่ ไม่ได้สาดขี้สาดเยี่ยวใส่ก็ถือว่าเมตตามากแล้วนะ】

【คนที่แล้วปล่อยหมาฉี่รดหลุมศพ โดนผีเข้าสิงเลยนะ นายยังถือว่าโชคดีแล้วเนี่ย】

【ใช่เลย!】

ฟ่านเจี้ยนร้องโวยวายด้วยความบริสุทธิ์ใจ "เปล่านะครับ! ผมจะไปทำเรื่องแบบนั้นได้ยังไง? ต่อให้ผมจะแย่แค่ไหนก็ไม่มีทางทำเรื่องพรรค์นี้แน่ๆ! เข้าใจผิดแล้วล่ะครับ ต้องมีอะไรเข้าใจผิดแน่ๆ อาจารย์ครับ อาจารย์ช่วยดูให้ดีๆ อีกทีสิครับ"

ซูเฉินถามต่อ "แล้วปกติคุณพาหมาไปเดินเล่นที่ไหนบ้างล่ะครับ?"

ฟ่านเจี้ยนรีบตอบ "ก็ใต้ตึกที่ผมอยู่ แล้วก็สวนสาธารณะแถวๆ นั้นแหละครับ"

พอได้ยินแบบนั้น ยังไม่ทันที่ซูเฉินจะตอบกลับ ก็มีชาวเน็ตที่อยู่เมืองเดียวกันพิมพ์คอมเมนต์ขึ้นมา

【นายอยู่เมือง C ใช่ไหม คงไม่ใช่สวนสาธารณะที่เพิ่งปรับปรุงใหม่หรอกนะ ถ้าใช่ล่ะก็ นายก็ซวยของแท้เลยว่ะ】

【คนข้างบน สวนสาธารณะนั่นมันมีอะไรเหรอ?】

(จบแล้ว)