บทที่ 14: หัตถ์พระเจ้า บุกทะลวงสองทิศทาง

บทที่ 14: หัตถ์พระเจ้า บุกทะลวงสองทิศทาง

"คุณนายครับ นี่มันการแสดงแบบไหนกันเนี่ย คงไม่ได้ตั้งใจจะสาธิตให้ลูกสาวดูหรอกใช่ไหมครับ"

ฟางหยวนนั่งตรงข้ามพวกเธอทั้งสอง สัมผัสถึงความอ่อนนุ่มของโซฟา ดื่มด่ำกับความสุขในฐานะผู้เล่น แถมยังเป็นผู้เล่นที่เต็มไปด้วยประสบการณ์และมองการณ์ไกลอีกด้วย

"ความจริงแล้ว ซางิริไม่ใช่ลูกสาวสายเลือดเดียวกันกับฉันหรอกนะ!"

ฟางหยวนพยักหน้ารับ ก็แค่เอ็นพีซีย้อมแมว จะแต่งพล็อตเรื่องยังไงก็ได้ทั้งนั้นแหละ

"แล้วเรื่องนั้นมันเกี่ยวอะไรกับผมล่ะครับ"

"อ๊ะ!"

ฟางหยวนเริ่มเข้าใจ "จดหมายที่คุณนายเขียนก่อนหน้านี้บอกว่าผมห้ามแตะต้องลูกสาวของคุณนาย ในเมื่อตอนนี้ซางิริไม่ใช่ลูกสาวของคุณนายแล้ว ข้อจำกัดนั้นก็หายไปแล้วสินะครับ!"

เขาหยิบแก้วน้ำบนโต๊ะขึ้นมา และอิซึมิ คิริชิมะก็รีบรินน้ำชาให้เขาทันที

"อันที่จริง ฉันไม่เคยคิดที่จะรักษาสัญญาตั้งแต่แรกอยู่แล้ว ฉันก็แค่อยากเห็นสีหน้าของคุณตอนที่รู้ว่าลูกสาวเป็นฝ่ายเสนอตัวมาหาเองก็เท่านั้น"

"น่าเสียดายจังเลยนะครับ ฉากที่น่าประทับใจขนาดนั้น ผมคงไม่มีโอกาสได้เห็นแล้ว"

สีหน้าของอิซึมิ คิริชิมะดูเคร่งเครียดเล็กน้อย แต่ความจริงก็เป็นไปตามที่ฟางหยวนพูด

เธอไม่คาดคิดมาก่อนเลยว่าอิซึมิ ซางิริจะอยู่ที่นั่นตั้งแต่ต้น

แม้กระทั่งเมื่อคืนนี้... ก็อยู่ข้างหลังเธอแท้ๆ

"ถ้าอย่างนั้น พี่ชายคะ ฉันจะกลายเป็นเหมือนคุณแม่ได้ไหมคะ"

"อืม! มานี่สิ"

อิซึมิ ซางิริก้าวเดินมาข้างหน้าด้วยความดีใจและนั่งลงบนตักของฟางหยวน

เนื่องจากผลพิเศษของผู้เฝ้ามองทำงานอย่างต่อเนื่อง และตอนนี้อิซึมิ ซางิริก็หันหลังให้ฟางหยวน จึงเป็นการกระตุ้นผลพิเศษของถ้วยรางวัลนักลอบแทงข้างหลัง บวกกับผลพิเศษของถ้วยรางวัลปืนใหญ่มนุษย์เข้าไปอีก

เพียงแค่สัมผัสแผ่วเบา อิซึมิ ซางิริก็สั่นสะท้านอย่างไม่อาจควบคุมได้

"รู้สึกดีจังเลย"

"นี่คุณแม่แอบมีความสุขกับเรื่องที่รู้สึกดีแบบนี้อยู่คนเดียวมาตลอดเลยเหรอเนี่ย"

"แบบนี้มัน... ขี้โกงเกินไปแล้ว"

อิซึมิ ซางิริหนีบขาเข้าหากัน รู้สึกได้ว่าความคิดของเธอเริ่มเชื่องช้าลง

"แย่แล้ว ร่างกายของฉันมันขยับไปเอง"

"พี่ชาย! พี่ชาย..."

ฟางหยวนนั่งนิ่งๆ โดยไม่ได้ทำอะไร ในขณะที่ใบหน้าของอิซึมิ คิริชิมะแสดงอารมณ์ที่ซับซ้อน แต่ร่างกายของเธอกลับแสดงหลักฐานออกมาอย่างซื่อตรง

"คุณนายครับ คุณหนีบขาซะแน่นเลย อยากจะมาร่วมสนุกด้วยกันไหมครับ"

ฟางหยวนตบเบาะที่นั่งข้างๆ เขา

แต่อิซึมิ คิริชิมะกัดริมฝีปาก หันหน้าหนี และไม่ยอมขยับตัว

หึหึ!

สมจริงใช้ได้เลย

แต่ในฐานะผู้เล่นมากประสบการณ์ ในเกมผู้ใหญ่ที่มีอิสระสูงขนาดนี้ เขาจะปล่อยอิซึมิ คิริชิมะไปได้อย่างไร

อีกอย่าง ถ้าเขาไม่สร้างเรื่องวุ่นวาย แล้วเขาจะปลดล็อกถ้วยรางวัลได้อย่างไร!

เขาลุกขึ้นและเดินผ่านโต๊ะกาแฟ

อิซึมิ ซางิริใช้มือยันตัวขึ้น คลานไปอยู่ตรงหน้าอิซึมิ คิริชิมะ จากนั้นก็ขยับเข้าไปสวมกอดอิซึมิ คิริชิมะ

"คุณแม่คะ หนูมีความสุขจังเลย"

"หนูคิดอะไรไม่ออกแล้วค่ะคุณแม่!"

ฟางหยวนเดินหน้าต่อไป ส่วนสองแม่ลูกก็กอดก่ายซ้อนทับกัน

แม้จะไม่ได้มีความเกี่ยวพันทางสายเลือด แต่อิซึมิ คิริชิมะก็ดูแลอิซึมิ ซางิริเหมือนลูกสาวแท้ๆ มาโดยตลอด

แต่ตอนนี้ สายใยความผูกพันระหว่างแม่ลูกถูกเจือจางลงด้วยเกลียวคลื่นแห่งอารมณ์ และเธอก็ต้องการฟางหยวนเช่นกัน

"ที่รัก จริงๆ แล้ว ตอนที่ฉันอยู่กับคุณครั้งแรก นั่นเป็นครั้งแรกของฉันเลยนะ"

"คุณแม่... โกหก... ก่อนหน้านี้... เห็นๆ อยู่ว่าคุณแม่... แอบมีความสุข... หนูต่างหาก...!"

"แม่ตัวคนเดียวมาตลอด ไม่มีผู้ชายคนไหนนอกจากที่รักหรอก"

"แถมแม่ก็ยังไม่ได้แต่งงาน ซางิริจังเป็นเด็กจากสถานเลี้ยงเด็กกำพร้านะ"

"คุณแม่..."

ตอนนี้ฟางหยวนไม่มีอารมณ์มาสนใจเรื่องพวกนี้หรอก

เพราะความคืบหน้าในการพิชิตใจลูกสาวพุ่งทะยานขึ้นเป็น 90% แล้ว

บทที่สองถูกปลดล็อกแล้ว!

ในเมื่อเป็นอย่างนั้น เขาจึงเร่งความเร็วให้มากขึ้น

ติ๊ด ติ๊ด ติ๊ด!

ติ๊ด ติ๊ด ติ๊ด!

เสียงนาฬิกาปลุกจากโทรศัพท์ดังขึ้น ฟางหยวนบิดขี้เกียจ พลางขยับเอวและสะโพก

เขาเดินเข้าไปในห้องน้ำเป็นครั้งแรกเพื่อจัดการร่องรอยบนร่างกาย

เขาไม่ได้คิดที่จะออกจากเกมแล้วเข้ามาใหม่ เพราะการอาบน้ำหลังจากออกกำลังกายก็ถือเป็นประสบการณ์อย่างหนึ่งเหมือนกัน

พอมาถึงตรงนี้ ฟางหยวนก็อดไม่ได้ที่จะเอ่ยปากชมอีกครั้ง

สัมผัสของสายน้ำ กลิ่นหอมของแชมพูและครีมอาบน้ำ ทุกอย่างให้ความรู้สึกเหมือนจริงไปหมด

ในตอนนั้นเอง ข้อความแจ้งเตือนก็ปรากฏขึ้นตรงหน้าฟางหยวนอย่างต่อเนื่อง

"ขอแสดงความยินดีกับผู้เล่นที่พิชิตใจในบทที่หนึ่งสำเร็จ"

"ได้รับรางวัล ทักษะหัตถ์พระเจ้า เมื่อมือทั้งสองข้างสัมผัสสิ่งมีชีวิตเดียวกัน ประสาทสัมผัสของสิ่งมีชีวิตที่ถูกสัมผัสจะเพิ่มขึ้นเป็นสองเท่า"

"ได้รับรางวัล ทักษะบุกทะลวงสองทิศทาง มือซ้ายและมือขวาของผู้เล่นมีความยืดหยุ่นเท่าเทียมกัน เพิ่มความเชี่ยวชาญในการใช้อาวุธสองมือขึ้น 50%"

"ได้รับรางวัล คฤหาสน์มูลค่า 200 ล้านเยน"

"ได้รับรางวัล รถสปอร์ตมายบัคมูลค่า 100 ล้านเยน"

"ความแข็งแกร่ง +10"

"ความทนทาน +11.5"

"ความว่องไว +11.5"

"พลังจิต +10"

สบายจัง!

สบายสุดๆ ไปเลย!

ผ่านด่านไปแค่ด่านเดียว หน้าต่างสถานะก็เพิ่มขึ้นเป็นสองเท่าทันที

บรรลุอิสรภาพทางการเงินอย่างสมบูรณ์ ความรู้สึกนี้มันช่างน่าตื่นเต้นเร้าใจจริงๆ

และถึงแม้จะไม่มีการระบุอย่างชัดเจน แต่ฟางหยวนก็ยังสังเกตเห็นว่านาฬิกาทรายป้องกันการติดเกมดูเหมือนจะใหญ่ขึ้นมาเล็กน้อย โดยขีดวัดถูกแบ่งออกเป็นสี่ส่วน ดูเหมือนว่าจะเพิ่มเวลาทำกิจกรรมขึ้นมาอีกหนึ่งรอบ

พลังกายในเกมของเขาก็เพิ่มขึ้นจาก 110 เป็น 130 เช่นกัน

ชื่อ: ฟางหยวน

อายุ: 18 ปี

อาชีพ: พนักงานร้านสะดวกซื้อ

ความแข็งแกร่ง: 19.8

ความว่องไว: 21.3

ความทนทาน: 20.2

พลังจิต: 11.8

ทักษะ: ความเชี่ยวชาญศิลปะการต่อสู้ระดับสมบูรณ์แบบ, ทักษะการปาแม่นยำระดับสมบูรณ์แบบ, ความเชี่ยวชาญวิชาดาบระดับสมบูรณ์แบบ, หัตถ์พระเจ้า, บุกทะลวงสองทิศทาง

จิ๊!

หน้าต่างสถานะนี้มันหรูหราจริงๆ!

เมื่อถึงเวลาเล่นบทที่สอง มันจะต้องง่ายดายสุดๆ อย่างแน่นอน

อย่างไรก็ตาม ฟางหยวนรู้สึกงุนงงเล็กน้อยว่าทำไมถ้วยรางวัลที่เกี่ยวกับการเหมาทั้งแม่ทั้งลูกถึงไม่ทำงาน

แต่พอมาคิดดู อิซึมิ คิริชิมะกับอิซึมิ ซางิริไม่ได้เป็นแม่ลูกกันจริงๆ ดังนั้นการที่มันไม่ทำงานก็ถือเป็นเรื่องปกติ

หลังจากอาบน้ำเสร็จ สองแม่ลูกบนโซฟาก็ยังไม่ฟื้นคืนสติ

ฟางหยวนเดินมาที่ลานบ้านและรวบรวมพละกำลังทั้งหมด

ทันใดนั้น ร่างของเขาก็พุ่งทะยานขึ้นสู่ท้องฟ้า สูงกว่าคฤหาสน์ของครอบครัวนั้นหลายเมตรในทันที

เมื่อเขาร่อนลงพื้น เขาก็สัมผัสเข้ากับกำแพงล่องหนพอดี

เมนูเด้งขึ้นมา

ฟางหยวนเลือกตัวเลือกที่เพิ่งเพิ่มเข้ามาใหม่โดยไม่ลังเล — บทต่อไป... โรงเรียนมัธยมปลาย

ในช่วงบ่ายหลังเลิกเรียน

เด็กสาวแสนสวยในชุดนักเรียนเรียบร้อยเดินออกมาจากประตูโรงเรียน

ฟางหยวนยืนอยู่ห่างออกไปด้านข้าง เฝ้ามองกลุ่มนักเรียนที่เต็มไปด้วยชีวิตชีวาและไร้กังวลเหล่านี้

ทันใดนั้น เด็กสาวสองคนที่มีเครื่องหมายอยู่บนศีรษะก็ปรากฏตัวขึ้น ทำให้ฟางหยวนต้องรีบขยี้ตา

นั่นมันบุซุจิมะ ซาเอโกะกับคิริกายะ สึงุฮะไม่ใช่เหรอ

และเครื่องหมายที่ระบุไว้คือสีแดงกับสีม่วง ซึ่งทั้งคู่ดูอันตรายมาก!

บุซุจิมะ ซาเอโกะ!

คิริกายะ สึงุฮะ!

เกมผู้ใหญ่นี้แอบดูความเป็นส่วนตัวของเขาหรือเปล่าเนี่ย ถึงได้เพิ่มสองคนนี้เข้ามา

แต่อย่างไรก็ตาม เพิ่มมาได้ดีมาก!

พอใจสุดๆ

เอามาอีกเยอะๆ เลย

ฟางหยวนมองดูทั้งสองคนค่อยๆ เดินห่างออกไป ทันใดนั้น เด็กสาวที่มีเครื่องหมายอีกคนก็ปรากฏตัวขึ้น

เธอมีผมสีดำยาวตรง มัดด้วยที่คาดผม ในมือถือหนังสือเล่มขนาดเท่าฝ่ามือ และถุงน่องสีดำของเธอก็ดูโดดเด่นมากในฝูงชน

ระดับความอันตรายของเธอคือสีชมพู

เธอชื่อคาสุมิกาโอกะ อุตาฮะ