ตอนที่ 395 : เดิมพัน

ในช่วงเช้า เมืองแห่งหมื่นอสูรเต็มไปด้วยความคึกคัก

คอนริไปถามยามเกี่ยวกับขั้นตอนของการทดสอบในนามของเผ่าหมาป่าภูเขาหิน

ไอร่าและเชร์รออยู่ระหว่างนั้น

ส่วนบุหรงบินขึ้นไปที่อาคารข้าง ๆ เพื่อสังเกตพื้นที่รอบ ๆ

ไอร่าสังเกตเห็นกลุ่มอสูรกำลังรวมตัวกันอยู่ไม่ไกลและส่งเสียงดังราวกับกำลังสนุกสนาน

เธอสงสัย “พวกเขากำลังทำอะไรกันนะ?”

ซิวหุ้ยเหลือบมองกลุ่มอสูรเหล่านั้นก่อนตอบ “กำลังเดิมพันกันอยู่”

“เดิมพัน? เดิมพันเรื่องอะไร?”

“เดิมพันว่าใครจะเป็นผู้ชนะสุดท้ายในรอบการทดสอบครั้งนี้”

ไอร่ารู้สึกว่าน่าสนใจ จึงดึงมือเชร์ไปดูด้วยกัน ส่วนซิวหุ้ยก็ตามมา

กลุ่มอสูรยืนล้อมรอบกำแพงที่มีสัญลักษณ์ขนาดใหญ่สี่อันเรียงกัน

สัญลักษณ์เหล่านั้นดูคล้ายอักษรภาพโบราณ แต่ดูเหมือนคนแกะจะฝีมือไม่ค่อยดีนัก เพราะรูปทรงเบี้ยวบูดจนไอร่าต้องเพ่งอยู่นานกว่าจะเดาได้ว่าอันแรกคือ "งู" และอันสุดท้ายคือ "หมาป่า" ส่วนอีกสองอันตรงกลาง เธอดูยังไงก็ไม่เข้าใจ

เชร์อธิบาย “สัญลักษณ์นั้นหมายถึงเผ่ากิ้งก่าแห่งแม่น้ำดาวเจ็ดดวง และเผ่าจระเข้แห่งทะเลสาบเถียนหวู่”

ไอร่าเบิกตากว้างอย่างตกใจ “นั่นคือรูปกิ้งก่ากับจระเข้เหรอ? ใครวาดเนี่ย? จินตนาการของเขานี่ล้ำเกินจักรวาลไปแล้ว!”

“จักรวาลคืออะไร?” เชร์ถามด้วยความงุนงง

ไอร่าครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง แต่ไม่สามารถอธิบายคำถามลึกซึ้งนี้ได้ “ไว้ค่อยพูดเรื่องจักรวาลทีหลัง เรามาดูว่าเขาเดิมพันกันยังไงดีกว่า”

การวางเดิมพันของอสูรพวกนี้ง่ายมาก พวกเขาใช้ศิลาแทนเงินซื้อกระดูกที่มีสัญลักษณ์ของเผ่าที่คิดว่าจะชนะ

เผ่าไหนมีคนซื้อมาก ราคาของกระดูกจะยิ่งสูง และอัตราต่อรองจะลดลง

ไอร่ามองไปยังกล่องไม้ใบสุดท้ายที่เป็นของเผ่าหมาป่าภูเขาหิน แล้วพบว่ามีใบไม้แทนคะแนนอยู่แค่ไม่กี่ใบ!

เธอโมโห “พวกนี้ตาบอดกันหรือไง!”

ไอร่ากล่าวด้วยความไม่พอใจ “ข้าจะซื้อกระดูกของเผ่าหมาป่าภูเขาหินทั้งหมด!”

เชร์ลูบหัวเธอเบา ๆ และยิ้มอย่างอ่อนโยน “ตกลง”

เขาหยิบศิลาสีเขียวกำมือใหญ่ออกมา ก่อนจะเดินเข้าไปซื้อกระดูกในกล่องเผ่าหมาป่าภูเขาหินอย่างเงียบ ๆ

เมื่อไม่มีใครสังเกต เขากล่าว “ข้าจะซื้อให้หมดเท่าที่มี”

เหล่าอสูรที่มุงดูต่างหันมามองเชร์ด้วยความตกใจ

ผู้ดูแลการแจกกระดูกถามย้ำ “ท่านแน่ใจหรือว่าจะซื้อกระดูกของเผ่าหมาป่าภูเขาหิน?”

“แน่ใจ”

อสูรตนหนึ่งพยายามเตือนเขาด้วยความหวังดี “ได้ยินมาว่าเผ่านี้มีแต่พวกเมืองเล็ก ๆ ไม่มีทางเอาชนะเผ่าใหญ่อื่นได้ ข้าขอแนะนำให้ซื้อกระดูกเผ่างูดีกว่า โอกาสชนะสูงกว่า”

เชร์ยิ้มสุภาพ “ข้าแค่ทำตามคำขอของคู่ชีวิต ไม่ว่าจะชนะหรือแพ้ก็ไม่สำคัญหรอก”

เหล่าอสูรเริ่มเข้าใจและพยักหน้าเห็นด้วย

“คู่ชีวิตของท่านนี่โชคดีจริง ๆ”

เชร์กลับมาหาไอร่าพร้อมกับถุงหนังที่บรรจุจนพองโต

ไอร่าเปิดดูในถุง พบว่าข้างในเต็มไปด้วยแผ่นกระดูกที่สลักสัญลักษณ์ของเผ่าหมาป่าภูเขาหิน

เชร์บอกว่า “ข้าซื้อมาได้ 300 ชิ้น”

“ทำไมมีแค่ 300 ชิ้นล่ะ?”

“อสูรที่ขายแผ่นกระดูกบอกว่าไม่มีใครซื้อแผ่นกระดูกของเผ่าหมาป่าภูเขาหิน เขาเลยไม่ทำเพิ่ม คิดว่าเสียเวลาเปล่า เลยเตรียมไว้แค่ 300 ชิ้น”

ไอร่าไม่พอใจอย่างมาก “พวกเขาดูถูกเรา!”

เชร์ยกเธอขึ้นด้วยมือข้างหนึ่ง แล้วใช้มืออีกข้างโอบรอบเอวเธอไว้ “ยิ่งพวกเขาดูถูกเรา ยิ่งดี” เขากล่าว “แบบนี้เราจะได้แสร้งทำเป็นอ่อนแอก่อน แล้วค่อยตบหน้าพวกเขาด้วยความสามารถของเรา”

เมื่อได้ยินเช่นนี้ ไอร่าก็ยิ้มออกมาอีกครั้ง “ใช่เลย! เราจะใช้ความสามารถของเราตบหน้าพวกเขาให้เสียใจที่ดูถูกเรา!”

เมื่อบุหรงเห็นคอนริกลับมา เขาก็กระโดดลงจากอาคารและลงมายืนข้างไอร่าอย่างมั่นคง

คอนริพาฝูงหมาป่าฝ่าฝูงชนและเดินเข้ามาอย่างรวดเร็ว

“การทดสอบวันนี้จะเริ่มตอนเที่ยง สถานที่รวมตัวคือสนามฝึกของกองทัพปักษาพิทักษ์สัตย์”

กองทัพปักษาพิทักษ์สัตย์เป็นกองกำลังในนาม แต่จริง ๆ แล้วคือกลุ่มอาวุธที่ก่อตั้งโดยเหล่าอสูร ผู้ที่สามารถเข้าร่วมกลุ่มนี้ได้ล้วนเป็นอสูรจิตวิญญาณที่ทรงพลัง

ตำแหน่งในกองทัพถูกกำหนดโดยลวดลายรูปดาว ซึ่งองค์กรนี้ยึดหลักว่า "พลัง" เป็นตัวตัดสินทุกอย่าง

เพราะเหตุนี้ อสูรในกองทัพปักษาพิทักษ์สัตย์จึงมีความกระหายอำนาจอย่างรุนแรงจนเกือบจะเรียกได้ว่าโรคจิต

เชร์อดคิดไม่ได้ว่าถ้าเหล่าคนบ้าพวกนี้รู้ว่าร่างกายของไอร่าสามารถรักษาโรคและเพิ่มโอกาสในการปลุกจิตวิญญาณอสูรได้ พวกเขาคงแย่งชิงไอร่าจนไม่เหลือแม้กระทั่งกระดูก!

เชร์กอดไอร่าแน่นขึ้น “ไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้นต่อจากนี้ อย่าเอ่ยอะไรหรือก้าวออกไปจากตัวข้าแม้แต่ก้าวเดียว”

ไอร่าพยักหน้าเห็นด้วย

คอนริและบุหรงต่างก็นึกถึงความพิเศษของร่างกายไอร่าเช่นกัน ทั้งสองยืนประกบซ้ายขวาเพื่อคุ้มครองเธอ ซิวหุ้ยและฝูงหมาป่าที่เหลือตามอยู่ไม่ห่าง

พวกเขาเดินเข้าไปในเขตของกองทัพปักษาพิทักษ์สัตย์ด้วยท่าทางระมัดระวังอย่างที่สุด

บนถนนเต็มไปด้วยอสูรชายที่แข็งแกร่ง แม้แต่ไอร่าที่ไม่ใช่อสูรจิตวิญญาณก็ยังสัมผัสได้ถึงความกดดันในอากาศ ราวกับว่าทุกลมหายใจปะปนไปด้วยความรุนแรง

ในขณะนี้ เพียงแค่ประกายไฟเล็ก ๆ ก็เพียงพอที่จะจุดชนวนความวุ่นวายให้ทั้งถนนลุกเป็นไฟ

พวกเขาพยายามเก็บตัวให้เงียบและเดินตามป้ายบอกทางไปยังสนามฝึก

สนามฝึกนี้เป็นสนามที่ใหญ่ที่สุดในเขตนอกเมือง มีพื้นที่กว่า 2,000 ตารางเมตร เผ่ากิ้งก่าจากแม่น้ำดาวเจ็ดดวงและเผ่าจระเข้จากทะเลสาบเถียนหวู่มาถึงสนามฝึกแล้ว

ทั้งสองเผ่าแยกยืนคนละมุมอย่างชัดเจนและไม่ได้ติดต่อกัน

เมื่อเผ่าหมาป่าภูเขาหินปรากฏตัว เผ่ากิ้งก่าดาวเจ็ดดวงและเผ่าจระเข้ทะเลสาบเถียนหวู่ต่างหันมามองพวกเขาพร้อมกัน