บทที่ 14: นางฟ้าตัวน้อยแห่งห้อง D

บทที่ 14: นางฟ้าตัวน้อยแห่งห้อง D

ระหว่างเดินกลับหอพัก ซูซูกิ โทรุก็ยังคงลืมภาพเหตุการณ์ก่อนหน้านี้ไม่ลง เขาไม่คิดเลยว่าจะจัดการกับเด็กสาวคนนั้นได้ง่ายดายขนาดนี้

อย่างที่คิดไว้ พลังของจุดอ่อนนั้นขึ้นอยู่กับว่าเจ้าตัวให้ความสำคัญกับมันมากแค่ไหน

เห็นได้ชัดว่าอิจิโนเสะ โฮนามิรู้สึกเสียใจอย่างสุดซึ้งกับพฤติกรรมลักขโมยในอดีตของเธอ และเกลียดชังตัวเองอย่างรุนแรง นั่นจึงเป็นเหตุผลที่เธอหวาดกลัวว่าเขาจะแฉเรื่องนี้

พักเรื่องของอิจิโนเสะ โฮนามิไว้ก่อน ปัญหาที่ใหญ่กว่าคือนางุโมะ มิยาบิต่างหาก ในฐานะรองประธานสภานักเรียน ทำไมเขาถึงอยากใช้ประโยชน์จากเด็กปีหนึ่งล่ะ? เขากำลังวางแผนอะไรอยู่กันแน่?

ถ้าเป็นแค่การแข่งขันระหว่างทั้งสี่ห้อง นางุโมะ มิยาบิก็ไม่เห็นจำเป็นต้องใส่ใจพวกเด็กปีหนึ่งเลยนี่นา

หรือว่าในอนาคตจะมีการแข่งขันข้ามระดับชั้นด้วยงั้นเหรอ?

ซูซูกิ โทรุถอนหายใจ ไม่ว่าจะเป็นอาจารย์ประจำชั้นอย่างมาชิมะ โทโมยะ หรือพวกรุ่นพี่ ก็ไม่มีใครยอมปล่อยให้เขาได้อยู่อย่างสงบสุขเลยสักคน

ถ้าซาคายานางิ อาริสึยังไม่เริ่มเคลื่อนไหวเร็วๆ นี้ เขาคงต้องเป็นฝ่ายรวบรวมคนในห้องให้เป็นหนึ่งเดียวกันเสียแล้วล่ะมั้ง

ช่างเถอะ เขาไม่คิดจะเข้าไปยุ่งเกี่ยวกับการแข่งขันอะไรนั่นหรอก สิ่งสำคัญที่สุดก็ยังคงเป็นการทำตามคำขอต่างหาก แบบนี้จะช่วยประหยัดพลังงานได้เยอะเลย

เขาไม่อยากถูกลากไปพัวพันกับพวกคนหมู่มากในระหว่างที่กำลังง่วนอยู่กับการทำตามคำขอหรอกนะ

ในตอนนั้นเอง ก็มีใครบางคนเรียกเขาด้วยท่าทางกล้าๆ กลัวๆ

"เอ่อ ขอโทษนะคะ คุณคือซูซูกิคุงจากห้อง 1-A ใช่ไหมคะ?"

ซูซูกิ โทรุหันไปมอง เด็กสาวหลายคนดูเหมือนจะเพิ่งกลับมาจากย่านการค้า ในมือเต็มไปด้วยข้าวของมากมาย ดูท่าทางคงจะผลาญพอยต์ไปไม่น้อยเลยทีเดียว

มีเด็กสาวคนหนึ่งที่ดูโดดเด่นสะดุดตา ผมสั้นสีชาของเธอทอประกายเจิดจ้าเมื่อต้องแสงแดด เธอสวมที่คาดผมน่ารักๆ ปล่อยให้ผมม้าปรกหน้าเล็กน้อย

เธอไม่ได้ตัวสูงนัก แต่กลับมีเรียวขาที่ขาวเนียนน่าสัมผัส ผิวต้นขาที่โผล่พ้นกระโปรงออกมาดูอวบอิ่มเล็กน้อย น่องของเธอถูกปกปิดด้วยถุงน่องสีดำ เผยให้เห็นสีผิวที่ซ่อนอยู่รำไร

ที่สะดุดตายิ่งกว่านั้นก็คือ แม้รูปร่างของเธอจะเล็กและบอบบาง แต่หน้าอกหน้าใจกลับดูอวบอิ่มเกินตัวเสียจนต่อให้ใส่เสื้อผ้าที่ไม่เน้นสัดส่วน สายตาก็ยังอดไม่ได้ที่จะถูกดึงดูดไปมองอยู่ดี

【อยากเห็นนางฟ้าตัวน้อยคิเคียวจังหลุดมาด】, 【คิเคียวจังอะไรนั่น น่าจะจับกดลงเตียงแล้ว 'สั่งสอน' ให้หลาบจำด้วยการกระแทกแรงๆ】, 【เป็นแกนนำในการแบนคุชิดะ คิเคียว】, 【เลียเท้าสวยๆ ของคุชิดะ คิเคียวจนกว่าจะพังยับเยิน】, 【อยากเห็นคิเคียวจังชูสองนิ้ว】, 【จุดชนวนระเบิดคุชิดะ คิเคียว】...

ซูซูกิ โทรุถึงกับชะงักไปเล็กน้อย ไม่ใช่เพราะคำขอที่เริ่มจะเสื่อมทรามลงเรื่อยๆ หรอกนะ แต่เป็นเพราะเขาไม่เข้าใจว่าทำไมโรงเรียนนี้ถึงมีคนดังเยอะขนาดนี้ต่างหาก

ในโลกก่อนหน้านี้ของเขา มีแค่พวกไอดอลเท่านั้นแหละที่มีคำขอพัวพันอยู่ คนธรรมดาไม่มีเรื่องแบบนี้หรอก

ไม่คิดเลยว่าที่นี่จะมีอยู่ทุกหนทุกแห่ง หรือว่าเครื่องจักรขอพรส่งเขามาบุกเบิกที่นี่กันนะ?

"เธอรู้จักฉันด้วยเหรอ?" ซูซูกิ โทรุถามเธอ

คุชิดะ คิเคียวยิ้มอย่างโล่งอก ก่อนจะทำหน้าเขินนิดๆ "ขอโทษด้วยนะคะ ฉันคิดว่านี่น่าจะเป็นครั้งแรกที่เราเจอกัน ฉันชื่อคุชิดะ คิเคียว จากห้อง 1-D ค่ะ ฉันได้ยินเรื่องของคุณมาจากเพื่อนร่วมห้องของคุณเมื่อก่อนหน้านี้น่ะ ซูซูกิคุงค่อนข้างจะดังในหมู่สาวๆ เลยนะคะ"

ขณะที่พูด เด็กสาวที่อยู่ข้างๆ เธอก็มองซูซูกิ โทรุด้วยความอยากรู้อยากเห็นเช่นกัน

"ฉันไม่เห็นจำได้เลยว่าเคยทำอะไรที่ทำให้ตัวเองดังด้วย" ซูซูกิ โทรุรู้สึกงุนงงเล็กน้อย

เมื่อเห็นปฏิกิริยาของเขา คุชิดะ คิเคียวก็กะพริบตาปริบๆ "ก็เพราะซูซูกิคุงหน้าตาเหมือนดาราไงล่ะคะ บางคนยังคิดว่าคุณเป็นไอดอลด้วยซ้ำ แต่พวกเขากลับหาข้อมูลของคุณในเน็ตไม่เจอเลย"

เจอแบบนี้เข้าไปก็ไม่รู้จะตอบยังไงดีเหมือนกันแฮะ

"แล้วก็มีคนเห็นคุณเดินอยู่กับผู้หญิงที่น่ารักมากๆ ด้วยนะคะ พวกเราก็เลยสงสัยว่าพวกคุณจะเป็นคู่รักคู่แรกตั้งแต่เปิดเทอมมาหรือเปล่าน่ะค่ะ" จู่ๆ เด็กสาวผมแกละอีกคนก็พูดแทรกขึ้นมาด้วยท่าทางกล้าๆ กลัวๆ

ซูซูกิ โทรุยิ่งเงียบหนักกว่าเดิม เธอคงหมายถึงซาคายานางิ อาริสึสินะ คนอื่นมองว่าเขาคบกับเด็กม.ต้นงั้นเหรอ?

"ขอโทษนะคะ พวกเราพูดมากไปหรือเปล่าคะ?" คุชิดะ คิเคียวสังเกตสีหน้าของเขา น้ำเสียงของเธอแฝงไปด้วยความรู้สึกผิด

"เปล่าหรอก ฉันแค่ไม่คิดว่าจะมีใครเข้ามาทักทายฉันน่ะ" ซูซูกิ โทรุตอบ

คุชิดะ คิเคียวดูจะผ่อนคลายลงเล็กน้อย ก่อนจะถามด้วยความอยากรู้อยากเห็น "อาจจะดูเสียมารยาทไปหน่อยนะคะ แต่นั่นหมายความว่าซูซูกิคุงไม่มีเพื่อนเลยเหรอคะ?"

"ช่วงนี้ฉันค่อนข้างยุ่งน่ะ เลยไม่มีเวลาหาเพื่อนเลย" ซูซูกิ โทรุแสร้งทำเป็นเสียดาย "พอรู้ตัวอีกที ทุกคนก็มีกลุ่มเพื่อนของตัวเองกันหมดแล้ว"

คุชิดะ คิเคียวดูประหลาดใจเล็กน้อย แววตาของเธอฉายแววเห็นอกเห็นใจ "ที่จริงตอนนี้ก็ยังไม่สายเกินไปนะคะ ฉันคิดว่าถ้าซูซูกิคุงเป็นฝ่ายเข้าหาบ้าง จะต้องมีคนยินดีต้อนรับคุณเข้ากลุ่มแน่นอนค่ะ"

ความจริงแล้ว พวกผู้หญิงแอบจัดอันดับหนุ่มหล่อปีหนึ่งกันอย่างลับๆ หากวัดกันที่หน้าตาของซูซูกิ โทรุเพียงอย่างเดียว เขาก็น่าจะคว้าอันดับหนึ่งไปครองได้อย่างสบายๆ

แต่เนื่องจากซูซูกิ โทรุไม่ค่อยสุงสิงกับใครและดูเข้าถึงยาก เขาจึงถูกจัดให้อยู่อันดับสองแทน

"งั้นเหรอ ดูเหมือนว่าปัญหาจะอยู่ที่ตัวฉันเองสินะ" ซูซูกิ โทรุครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะโพล่งขึ้นมาว่า "ฉันขอเป็นเพื่อนกับคุชิดะและกลุ่มของเธอได้ไหม?"

คุชิดะ คิเคียวถึงกับชะงักไปเล็กน้อย เธอตั้งใจจะเป็นฝ่ายชวนเขาแท้ๆ ทำไมเขาถึงชิงตัดหน้าไปได้ล่ะเนี่ย?

แปลกจัง ผู้ชายคนนี้กล้ากว่าที่คิดแฮะ

"แน่นอนค่ะ! ความจริงแล้ว ฉันเองก็อยากจะสนิทกับซูซูกิคุงเหมือนกันนะคะ!"

พูดจบ คุชิดะ คิเคียวก็หยิบโทรศัพท์ออกมาอย่างกระตือรือร้น

เมื่อเธอขยับเข้ามาใกล้ซูซูกิ โทรุ กลิ่นหอมสดชื่นก็โชยมาเตะจมูก เนื่องจากความสูงที่แตกต่างกัน ซูซูกิ โทรุจึงแอบเห็นผิวขาวเนียนบริเวณกระดูกไหปลาร้าที่ซ่อนอยู่ใต้ร่มผ้าได้เลือนราง ถึงจะเห็นไม่ชัดนัก แต่มันก็ดึงดูดสายตาได้อย่างประหลาด

"เรียบร้อย แลกคอนแทกต์สำเร็จแล้วค่ะ!" ใบหน้าของคุชิดะ คิเคียวเต็มไปด้วยรอยยิ้มแห่งความสุข ลำคอของเด็กสาวดูขาวสะอาดตา

หลังจากนั้น ซูซูกิ โทรุก็แลกคอนแทกต์กับเพื่อนๆ ของเธอด้วย ซึ่งก็ไม่มีใครคัดค้านอะไร เพราะบนโลกใบนี้ คงไม่มีใครรังเกียจคนหน้าตาดีหรอก

แต่ก็เพราะเหตุนี้ พวกเธอจึงดูสงวนท่าทีกันนิดหน่อย มีเพียงคุชิดะ คิเคียวเท่านั้นที่สามารถพูดคุยกับเขาได้อย่างเป็นธรรมชาติ

หลังจากเก็บโทรศัพท์ ซูซูกิ โทรุก็ถามขึ้นมาว่า "ในห้องของเธอมีผู้หญิงที่ชื่อโฮริคิตะ ซุซุเนะหรือเปล่า?"

ทันใดนั้น สีหน้าของคุชิดะ คิเคียวก็แข็งทื่อไปชั่วขณะ

แม้เธอจะกลับมาทำตัวตามปกติได้อย่างรวดเร็ว แต่ความเปลี่ยนแปลงเล็กๆ น้อยๆ นี้ก็ไม่รอดพ้นสายตาของซูซูกิ โทรุไปได้

"อาฮะฮะ คุณหมายถึงคุณโฮริคิตะเหรอคะ?" คุชิดะ คิเคียวทำเป็นไม่ใส่ใจ "เธอชอบไปไหนมาไหนคนเดียวน่ะค่ะ ไม่เคยเห็นเธออยู่กับเพื่อนเลย ซูซูกิคุงรู้จักเธอด้วยเหรอคะ?"

"งั้นเหรอ? ไม่มีใครอยากเป็นเพื่อนกับซุซุเนะเลยเหรอ?" ซูซูกิ โทรุแสร้งทำเป็นประหลาดใจ

เขาถึงกับเรียกโฮริคิตะ ซุซุเนะด้วยความสนิทสนมขนาดนี้เลยเหรอเนี่ย สีหน้ายิบย่อยของคุชิดะ คิเคียวยิ่งดูน่าสนใจเข้าไปใหญ่

"ไม่มีเลยค่ะ ความจริงทุกคนก็อยากจะสนิทกับคุณโฮริคิตะนะคะ แต่เธอก็เอาแต่ปฏิเสธพวกเราตลอดเลย" คุชิดะ คิเคียวถอนหายใจราวกับกำลังหนักใจ "มีแค่ผู้ชายคนเดียวที่คุยกับเธอได้ พวกเขาน่าจะรู้จักกันมาตั้งแต่แรกแล้วล่ะมั้งคะ"

ซูซูกิ โทรุนึกถึงตอนปฐมนิเทศชมรม เขาเห็นผู้ชายคนหนึ่งยืนอยู่ข้างๆ โฮริคิตะ ซุซุเนะในตอนนั้น

"เขาชื่ออายาโนะโคจิ คิโยทากะหรือเปล่า?"

"เอ๊ะ? ซูซูกิคุงรู้จักอายาโนะโคจิคุงด้วยเหรอคะ?" คุชิดะ คิเคียวดูประหลาดใจจริงๆ "คุณไม่เห็นเหมือนคนไม่มีเพื่อนเลยนี่นา เมื่อกี้โกหกฉันเหรอคะ?"

"ฉันพอจะมีเพื่อนอยู่บ้างน่ะ แต่ยังขาดคุชิดะไปคนนึงไง" ซูซูกิ โทรุยิ้ม

รอยยิ้มของชายหนุ่มรูปงาม บวกกับคำพูดที่ช่างฉอเลาะเช่นนี้ น่าจะสามารถเอาชนะใจสาวๆ ได้หลายคนเลยทีเดียว

คุชิดะ คิเคียวหรี่ตาลง เสียงสัญญาณเตือนภัยดังลั่นในใจ ดูเหมือนว่าวันนี้เธอจะได้เจอคู่ปรับที่สมน้ำสมเนื้อเข้าให้แล้ว

"นี่เป็นครั้งแรกเลยนะคะที่ฉันได้เจอเพื่อนแบบซูซูกิคุง คุณไม่ได้ดูเย็นชาเหมือนที่ข่าวลือบอกเลยนี่นา"

"ไว้ว่างๆ ไปเที่ยวกันไหม?"

"อาฮะฮะ ฉันคิดว่าทุกคนคงจะยินดีต้อนรับซูซูกิคุงแน่ๆ ค่ะ"