บทที่ 9 - จับตาดูจางเหลียนเซิง

บทที่ 9 - จับตาดูจางเหลียนเซิง

"บะหมี่ได้แล้วครับคุณลูกค้า ค่อยๆ ทานนะครับ"

หลิวฉางชวนนั่งอยู่ในร้านบะหมี่ กินบะหมี่ไปพลางก็จ้องมองไปที่ทางแยกฝั่งตรงข้าม รถขับออกมาคันหนึ่งเขาก็ใช้ดวงตาสแกนสแกนทีหนึ่ง แต่ผ่านไปครึ่งค่อนวันก็ยังไม่เห็นรถของจางเหลียนเซิงโผล่มาเลย

"ไอ้ระยำเอ๊ย หรือว่าจะไปนอนค้างอ้างแรมที่อื่นวะเนี่ย" หลิวฉางชวนวางชามเปล่าลงพลางคิดในใจ

ตอนเที่ยง หลิวฉางชวนกำลังคิดจะบุกเข้าไปสังเกตการณ์ใกล้ๆ ในย่านที่พักอาศัย ก็เห็นรถยนต์สีดำยี่ห้อเจเนอรัลมอเตอร์สขับออกมาจากเขตที่พักอาศัย หลิวฉางชวนรีบใช้ดวงตาสแกนสแกนทันที

กำลังสแกน…………

【จ้าวเหอฮวา อายุยี่สิบสามปี ไม่มีอาชีพ】

【หวังหู่ อายุสามสิบสามปี คนขับรถ】

【จางเหลียนเซิง อายุสี่สิบแปดปี พ่อค้า】

ถุย... หลิวฉางชวนถ่มน้ำลายดังถุย พ่อค้าส้นตีนอะไร ก็แค่อันธพาลแก๊งชิงปังเท่านั้นแหละ

"รถลาก…"

พอเดินออกจากร้านบะหมี่ หลิวฉางชวนก็เรียกรถลากทันที จากนั้นก็ยื่นเงินให้คนลากรถไปหนึ่งหยวน ปากก็บ่นพึมพำว่า "ฉันจะคอยดูสิว่าพวกแกจะหนีไปไหน หึ ถ้าฉันจับได้ว่าเธอมีชู้ล่ะก็ ฉันตีเธอตายแน่"

"พี่ชาย ช่วยตามรถยนต์คันหน้าไปทีได้ไหม"

คนลากรถดีใจเนื้อเต้น เจอคนใจป้ำเข้าให้แล้ว ควักทีเดียวตั้งหนึ่งหยวน น่าเสียดายก็แต่คุณผู้ชายคนนี้ ภรรยาดันมีชู้เสียนี่ ช่างน่าสงสารจริงๆ

"คุณผู้ชายวางใจได้เลยครับ ถนนสายใต้ช่วงนี้ทางเดินรถไม่ค่อยสะดวก รถยนต์ยังวิ่งสู้รถลากไม่ได้เลย คอยดูเถอะครับ ผมตามทันแน่" คนลากรถที่ได้เงินมาแล้วรู้สึกมั่นใจขึ้นเป็นกอง

คนลากรถวิ่งฉิว หลิวฉางชวนที่นั่งอยู่บนรถก็จดจำป้ายทะเบียนรถคันนั้นไว้ในใจ ถ้ามีโอกาสเขาจะลงมือจัดการปลิดชีพจางเหลียนเซิงเองเลย ถึงจะไม่ได้พกปืนมา แต่ในเสื้อเขาก็มีมีดสั้นซ่อนอยู่ เข็มบินมันก็ใช้ดีอยู่หรอก แต่เอาไว้ใช้ในสถานการณ์ฉุกเฉินเท่านั้น อาวุธพรรค์นั้นอานุภาพคาดเดายาก ตัวเขาเองก็ยังไม่ค่อยชำนาญ อาจจะฆ่าจางเหลียนเซิงไม่ตายก็ได้

รถยนต์ของจางเหลียนเซิงไปจอดสนิทอยู่ที่หน้าโรงอาบน้ำขุยหลี่ หลิวฉางชวนลงจากรถลาก ก็เดินตรงเข้าไปในร้านขายของชำข้างๆ โรงอาบน้ำเพื่อซื้อบุหรี่สักซอง

"น้องชาย รถยนต์สีดำคันนั้นยี่ห้ออะไรเหรอ ดูแข็งแรงบึกบึนจัง" หลิวฉางชวนแกล้งทำเป็นไม่รู้เรื่อง ถามพนักงานขายไป

"นั่นมันรถเก๋งเจเนอรัลมอเตอร์สของอเมริกาเลยนะ ได้ยินว่าเป็นรถคันใหม่ที่เถ้าแก่จาง ขาใหญ่แก๊งชิงปังในเขตชาวจีนเพิ่งซื้อมาเมื่อปีที่แล้วน่ะ หมดไปตั้งหลายพันเหรียญดอลลาร์ บริษัทฝรั่งที่ขายรถเขาไม่รับเงินฟากั๋วนะ รับแต่เงินตราต่างประเทศ เหรียญดอลลาร์ ไม่ก็ทองคำแท่ง คนธรรมดาไม่มีปัญญาซื้อหรอก" ลูกจ้างเด็กทำหน้าตาเย่อหยิ่งราวกับว่ารถคันนั้นเป็นของตัวเองเสียอย่างนั้น

"งั้นเหรอ"

"เถ้าแก่จางนี่รวยจริงๆ นั่งรถเก๋ง ว่างๆ ก็มาอาบน้ำแร่ ถ้าฉันมีชีวิตแบบนั้นบ้างก็คงจะดี" หลิวฉางชวนแกล้งทำหน้าอิจฉามองรถเจเนอรัลมอเตอร์สที่จอดอยู่ข้างนอก

"อิจฉาไปก็เท่านั้นแหละ ช่วงนี้เถ้าแก่จางมาอาบน้ำแร่ทุกสองสามวันเลย"

"จุ๊ๆ... คนเขามาอาบน้ำก็ต้องมีสาวสวยๆ มาคอยปรนนิบัติด้วย ช่างเสวยสุขจริงๆ" ลูกจ้างเด็กก็ทำหน้าอิจฉาไม่แพ้กัน

หลิวฉางชวนแค่นเสียงเย็นในใจ จ่ายค่าบุหรี่แล้วเดินออกจากร้านไปหลบอยู่หลังต้นไม้ริมถนนข้างโรงอาบน้ำ หยิบกล้องถ่ายรูปออกมาเตรียมจะแอบถ่ายรูปจางเหลียนเซิงไว้สักใบ

คนขับรถของจางเหลียนเซิงต้องเป็นบอดี้การ์ดประจำตัวแน่ๆ เขาไม่มีโอกาสเข้าใกล้จางเหลียนเซิง และก็ไม่อยากเสี่ยงลอบสังหารด้วย จึงตัดสินใจถ่ายรูปส่งไปให้หัวหน้าอวี๋หวย ให้พวกนั้นจัดการกันเอง

หลิวฉางชวนไม่เข้าใจเอาเสียเลย ปกติแล้วสถานีเซี่ยงไฮ้ไม่มีทางให้ทีมหัวกะทิอย่างอวี๋หวยมาทำงานลอบสังหารแบบนี้หรอก พวกเขาเป็นถึงยอดฝีมือ ไม่ใช่ว่าแผนกปฏิบัติการต้องเป็นคนลงมือจัดการผู้ทรยศหรอกเหรอ

เกิดอะไรขึ้นกันแน่

ที่สถานีเซี่ยงไฮ้ กรมข่าวกรอง อวี๋หวยยุ่งจนหัวหมุน หัวหน้าสถานีออกคำสั่งให้เจ้าหน้าที่ทุกคนเตรียมตัวอพยพเข้าไปอยู่ในเขตเช่าเพื่อเตรียมการแฝงตัวในอนาคต สถานการณ์สู้รบที่แนวหน้าย่ำแย่มาก หากไม่มีอะไรผิดพลาด อีกครึ่งเดือนกองทัพก็จะถอนกำลังแล้ว พวกเขาต้องเตรียมการล่วงหน้า

"อวี๋หวย นายมานี่หน่อย" อวี๋หวยที่กำลังจัดเรียงเอกสารอยู่ได้ยินจ้าวผิงจางเรียก ก็รีบสั่งให้ลูกน้องจัดเอกสารที่เหลือต่อ ส่วนตัวเองก็รีบวิ่งไปที่ห้องทำงานของหัวหน้าแผนกที่อยู่ติดกัน

"ภารกิจลงโทษที่ฉันสั่งไปถึงไหนแล้ว" จ้าวผิงจางรู้สึกหงุดหงิดงุ่นง่าน งานลอบสังหารจางเหลียนเซิงไม่ได้อยู่ในความรับผิดชอบของแผนกข่าวกรองเลยสักนิด แต่มันบังเอิญว่าช่วงนี้แผนกปฏิบัติการมัวแต่ไปสนับสนุนกองกำลังที่แนวหน้า หัวหน้าสถานีก็เลยโยนงานนี้มาให้แผนกข่าวกรองแทน

เบื้องบนให้ความสำคัญกับภารกิจกำจัดผู้ทรยศในครั้งนี้มาก จ้าวผิงจางไม่อยากให้แผนกข่าวกรองต้องเสียหน้าเพียงเพราะความไร้ประสิทธิภาพของทีมอวี๋หวย จางเหลียนเซิงต้องตายให้ได้

"ลูกน้องผมกำลังสืบอยู่ครับ ในสถานีไม่มีแม้แต่รูปถ่ายของจางเหลียนเซิงเลย ผมต้องใช้เวลาครับ" อวี๋หวยทำหน้าลำบากใจ การรู้ที่อยู่ของจางเหลียนเซิงไม่ได้หมายความว่าจะลงมือได้เลย อย่างน้อยก็ต้องรู้หน้าตา รู้กิจวัตรประจำวัน แล้วก็ต้องวางแผนเส้นทางหลบหนีหลังจากลงมือสำเร็จด้วย ต้องคิดให้รอบคอบทุกระเบียดนิ้ว

"5 วัน ฉันให้เวลานายแค่ 5 วัน ฉันเข้าใจความลำบากของนายนะ แต่จางเหลียนเซิงดันขายเสบียงให้กองทัพญี่ปุ่นจนเบื้องบนโกรธเป็นฟืนเป็นไฟ ศูนย์บัญชาการใหญ่สั่งเด็ดขาดลงมาแล้วว่าจางเหลียนเซิงต้องตาย ต่อให้ทีมนายทำงานพลาด อีกไม่กี่วันงานนี้ก็ต้องโอนไปให้แผนกปฏิบัติการอยู่ดี" จ้าวผิงจางมองหน้าอวี๋หวยอย่างลึกซึ้ง พร้อมกับกำหนดเส้นตายให้

อวี๋หวยเดินออกจากห้องทำงานของจ้าวผิงจาง ก็รีบออกไปพบหลิวฉางชวนทันที เขาต้องการรู้ว่าหลิวฉางชวนสืบไปถึงไหนแล้ว เบื้องบนเร่งรัดมาขนาดนี้ เขาเหลือเวลาไม่มากแล้ว

……

ชายเคราครึ้มนั่งคาบบุหรี่พ่นควันฉุยอยู่บนม้านั่งในสวนสาธารณะเล็กๆ แห่งหนึ่ง อวี๋หวยปรายตามองหลิวฉางชวนที่นั่งอยู่บนม้านั่งแล้วพูดอย่างอ่อนใจว่า "นายปลอมตัวได้ทุเรศมาก แถมยังสะดุดตาอีกต่างหาก กลับไปเปลี่ยนซะ"

หลิวฉางชวนไม่ตอบ เขาล้วงรูปถ่ายใบหนึ่งออกมาจากกระเป๋าส่งให้อีกฝ่ายแล้วกระซิบว่า "โรงอาบน้ำขุยหลี่ บ้านเลขที่ 48 ถนนสายตะวันออก ถนนเป่ยตัง จางเหลียนเซิงไปอาบน้ำแร่ทุกสองวัน ทะเบียน 8568 รถเก๋งเจเนอรัลมอเตอร์สสีดำ"

"ผู้หญิงข้างๆ จางเหลียนเซิงเป็นใคร" อวี๋หวยรับรูปไปดูอย่างละเอียด

"ชู้รักของมันครับ ส่วนคนขับรถน่าจะเป็นบอดี้การ์ด พวกคุณต้องระวังให้ดี" หลิวฉางชวนไม่ลืมที่จะเตือน บอดี้การ์ดคนนั้นอาจจะทำให้การลอบสังหารเกิดปัญหาที่ไม่จำเป็นขึ้นมาได้

"เข้าใจแล้ว พรุ่งนี้นายไปเฝ้าจางเหลียนเซิงที่เขตเช่าฝรั่งเศสต่อ ก่อนฟ้ามืดฉันจะพาทีมเข้าไปในเขตเช่าฝรั่งเศส ฉันจะให้เบอร์โทรศัพท์นายไว้ ถ้าจางเหลียนเซิงไปอาบน้ำแร่เมื่อไหร่ ก็ใช้รหัสลับโทรมาหาฉันนะ"

"อืม เข้าใจแล้วครับ ความจริงวันนี้ผมพกมีดสั้นไปที่เขตเช่าฝรั่งเศสด้วย กะว่าถ้ามีโอกาสก็จะฆ่าจางเหลียนเซิงซะเลย แต่ช่วยไม่ได้ จางเหลียนเซิงอาบน้ำเสร็จก็กลับบ้านเลย ผมก็เลยไม่มีโอกาสลงมือ"

"ไม่ได้หรอก ต่อให้นายลงมือสำเร็จ แต่ไม่มีคนคุ้มกัน ก็มีสิทธิ์โดนตำรวจของเขตเช่าเพ่งเล็งเอาได้ง่ายๆ ต้องเอาความปลอดภัยของตัวเองเป็นหลักก่อน ไม่งั้นก็อย่าผลีผลามลงมือ" อวี๋หวยเตือนด้วยน้ำเสียงจริงจัง

"เข้าใจแล้วครับ" หลิวฉางชวนรับคำ ก้มหน้าลงดึงปีกหมวกปิดบังใบหน้า รับเบอร์โทรศัพท์จากอวี๋หวยมา แล้วก้าวฉับๆ ออกจากสวนสาธารณะไป

พอกลับไปถึงสถานี อวี๋หวยก็เรียกตัวลูกน้องสองสามคนมา บอกกล่าวกับจ้าวผิงจางไว้ล่วงหน้า แล้วพาคนล่วงหน้าเข้าไปในเขตเช่าฝรั่งเศส เขาต้องไปดูลาดเลาที่เขตเช่าฝรั่งเศสให้คุ้นเคยเสียก่อน เพื่อที่หลังจากลอบสังหารจางเหลียนเซิงสำเร็จจะได้ถอนกำลังออกไปได้รวดเร็ว บางครั้งการลอบสังหารคนน่ะง่าย แต่การถอนกำลังต่างหากที่เป็นเรื่องยุ่งยาก หากเกิดข้อผิดพลาดเพียงนิดเดียว ก็อาจจะทำให้ทั้งทีมตกอยู่ในอันตรายได้

(จบแล้ว)