บทที่ 4 - ปลดล็อกหน้าต่าง [นักสู้]

บทที่ 4 - ปลดล็อกหน้าต่าง [นักสู้]

บนรถประจำทางสีฟ้าที่ติดป้ายโฆษณาโรงพยาบาลไว้ด้านนอก บริเวณที่นั่งพลาสติกแถวหลังฝั่งขวา ไป๋เซียวยัดซาลาเปาไส้เนื้อลูกสุดท้ายเข้าปาก ขยำถุงพลาสติกเป็นก้อนกลมแล้วยัดใส่ช่องตาข่ายด้านข้างกระเป๋าเป้ เอื้อมมือไปเปิดหน้าต่างครึ่งบาน ปล่อยให้อากาศบริสุทธิ์จากภายนอกพัดโชยเข้ามาเป็นระลอก

แสงแดดเจิดจ้าอาบไล้ท้องฟ้า ไป๋เซียวหรี่ตาเล็กน้อย ปอยผมสีดำปรกหน้าผากปลิวไสว ทอดสายตามองร้านรวงและต้นไม้ริมทางที่เคลื่อนผ่านไปอย่างรวดเร็ว

"รถถึงสถานีแล้ว กรุณาลงทางประตูด้านหลังค่ะ"

เสียงประกาศในรถดังขึ้น ไป๋เซียวลุกขึ้นและเดินลงจากรถ

เขาสะพายเป้ เดินไปตามทางเท้าก่อนจะเลี้ยวเข้าสู่ทางแยก

เครปธัญพืช ข้าวปั้นหมูหย็อง บะหมี่หยุนชิ่ง พ่อค้าแม่ค้าเริ่มตั้งแผงขายของตรงทางแยก ลูกค้าที่ตื่นสายสวมรองเท้าแตะกำลังสแกนจ่ายเงิน

ไป๋เซียวปรายตามองแวบหนึ่งก่อนจะเร่งฝีเท้าให้เร็วขึ้น

ไม่นานเขาก็มองเห็นป้ายโฆษณาของสำนักศิลปะการต่อสู้ตั้งตระหง่านอยู่เบื้องหน้า

"ไป๋เหนี่ยว!"

ตัวอักษรศิลป์ขนาดใหญ่สองตัวเตะตา ลวดลายขอบตัวอักษรคล้ายปีกนกอินทรีที่สยายเตรียมโบยบิน ดูทรงพลัง ใต้คำว่าไป๋เหนี่ยวยังมีคำสำคัญอีกสองสามคำ: ต่อสู้, มืออาชีพ, แพ็กเกจ, โปรโมชั่น

เดินต่อไปอีกไม่ไกล

ป้ายโลหะที่สะท้อนแสงแดดยามกลางวันก็ปรากฏแก่สายตา

[สำนักศิลปะการต่อสู้ไป๋เหนี่ยว]

ไป๋เซียวเดินเข้าไปอย่างคุ้นเคยและมุ่งตรงไปยังห้องเปลี่ยนเสื้อผ้า

หลังจากเปลี่ยนเป็นชุดฝึกซ้อมแล้ว เขาก็รีบเดินไปยังห้องฝึกซ้อมหมายเลขสอง

แสงแดดสาดส่องผ่านหน้าต่างกระจกบานใหญ่ทั้งสองฝั่ง เบาะยางสีดำบนพื้นส่งกลิ่นหนังจางๆ เมื่อมองไปรอบๆ จะเห็นกระสอบทรายหนังหลายใบแขวนอยู่บนโครงเหล็ก มีขนาดตั้งแต่ 80, 120 ไปจนถึง 160 เซนติเมตร

ตรงมุมห้องฝั่งหนึ่งมีชั้นวางอุปกรณ์โลหะสี่ห้าชั้น บนนั้นมีอุปกรณ์สำหรับมืออาชีพ เช่น เป้าชก นวม ยางกันกระแทก ผ้าพันมือ เข็มขัด ฯลฯ นี่คืออุปกรณ์ป้องกันที่สำนักไป๋เหนี่ยวจัดเตรียมไว้สำหรับคลาสเรียนซานต่าโดยเฉพาะ

ห้องฝึกซ้อมมีขนาดกว้างขวาง แม้จะมีอุปกรณ์เหล่านี้ แต่ก็สามารถรองรับนักเรียนได้กว่าสามสิบคน ขณะนี้มีคนมาถึงห้องฝึกซ้อมพอสมควร ครึ่งหนึ่งดูอายุต่ำกว่าสิบแปดปี ใบหน้ายังดูอ่อนเยาว์และไร้เดียงสา

ไป๋เซียวเดินเข้าไป นั่งลงในแถวของตัวเอง

ข้างๆ มีกลุ่มคนกำลังคุยกันเจื้อยแจ้ว

หญิงสาวผมหางม้าสีดำ ใบหน้าสะสวย รูปร่างสูงโปร่ง เป็นที่ชื่นชอบมากที่สุด อีกคนเป็นหญิงสาวผมสั้น แต่งหน้าอ่อนๆ ทาลิปสติก ก็ดึงดูดสายตาไม่แพ้กัน เด็กหนุ่มรุ่นราวคราวเดียวกันรอบๆ ต่างพยายามเข้ามาพูดคุยด้วย

แต่เห็นได้ชัดว่า ความสนใจของสองสาวพุ่งเป้าไปที่กัวหาว ชายหนุ่มร่างสูง 180 เซนติเมตร หุ่นนักกีฬา ใบหน้าหล่อเหลา พวกเธอพยายามสร้างบทสนทนา หัวเราะคิกคัก สร้างบรรยากาศที่ผ่อนคลาย

"กัวหาว เมื่อวานครูฝึกเรียกเธอไว้ทำไมเหรอ?"

สาวผมหางม้าตากลมโตจ้องมองกัวหาว เอ่ยถามด้วยน้ำเสียงสดใส

"ไม่มีอะไรหรอก แค่ฉันทำผลงานได้ดีที่สุดในคลาส ครูฝึกจางก็เลยจะเลื่อนขั้นฉันไปอยู่คลาสหัวกะทิ สงสัยอยากให้ฉันไปฝึกระดับสูงต่อน่ะ..."

กัวหาวเหยียดยิ้มที่มุมปาก พูดอวดอ้างอย่างเนียนๆ

เด็กหนุ่มวัยนี้ก็แบบนี้แหละ ยิ่งต่อหน้าสาวๆ ด้วยแล้ว

"เก่งจังเลยนะ" สาวผมสั้นหันมามองเช่นกัน

แม้จะไม่ถึงขั้นเทิดทูน แต่ก็แฝงแววประหลาดใจ

"แน่นอน พี่หาวเขามีพรสวรรค์ด้านกีฬาอยู่แล้ว เล่นบาสแป๊บเดียวก็ได้เป็นกัปตันทีม วิ่งมาราธอนก็ที่หนึ่ง ฝึกศิลปะการต่อสู้แค่นี้จิ๊บๆ..."

เด็กหนุ่มหน้าตกกระที่ดูเหมือนลูกน้องของกัวหาวพูดแทรกขึ้นมา พลอยภูมิใจไปกับเขาด้วย

ขณะนั้นเอง ครูฝึกจางหงเทาก็เดินเข้ามาอย่างรวดเร็ว

เขาถือกระติกน้ำร้อนในมือขวา สวมชุดฝึกซ้อมสีดำ ที่แขนเสื้อและไหล่มีลวดลายคล้ายขนนกอินทรี

"ได้เวลาแล้ว ทุกคนเริ่มวอร์มอัพกันก่อน"

"วอร์มอัพเสร็จแล้ว ให้ทบทวนท่าที่สอนไปเมื่อวานสองรอบ..."

เสียงพูดคุยจอแจในห้องฝึกซ้อมเงียบลงทันที

นักเรียนทุกคนลุกขึ้นยืน เริ่มยืดเส้นยืดสาย

สิบนาทีต่อมา

ครูฝึกจางสั่งหยุด และเริ่มอธิบายท่าซานต่าที่เหลือต่อ

และเหมือนเช่นเมื่อวาน เขาให้ทุกคนทำตามเขา ในระหว่างนั้น จางหงเทาก็เดินไปรอบๆ เพื่อแก้ไขท่าทางที่ผิดพลาด

คนที่แย่ที่สุดโดนแก้ไปเป็นสิบครั้ง

ไป๋เซียวเองก็โดนแก้ไปเจ็ดแปดครั้ง

มีเพียงกัวหาวที่มีไหวพริบดี โดนแก้ไปแค่ครั้งเดียว

เวลาผ่านไปทีละน้อย ดวงอาทิตย์ภายนอกก็ลอยสูงขึ้นเรื่อยๆ

"ต่อไป ฝึกซ้อมด้วยตัวเอง"

จางหงเทายืนอยู่หน้าสุดของลานฝึกซ้อมแล้วสั่งการ

หลังจากพูดจบ เขาก็ถือกระติกน้ำร้อนไปยืนข้างๆ กัวหาว

ในการฝึกศิลปะการต่อสู้ พรสวรรค์มีความสำคัญมาก บางทีอาจสำคัญกว่าความพยายามเสียอีก

"ครูฝึกครับ ท่าของผมเป็นยังไงบ้าง?"

กัวหาวออกหมัดพื้นฐานได้อย่างมาตรฐาน พลางถามจางหงเทาที่ยืนอยู่ริมหน้าต่าง คำพูดของเขาแฝงทั้งความสนิทสนมและการโอ้อวด

"ก็ใช้ได้ แต่แกอย่าเพิ่งได้ใจไป"

"โอกาสนั้นอาจจะไม่ใช่ของแกก็ได้"

จางหงเทาจิบชา

เขารู้สึกรำคาญนิสัยชอบโอ้อวดของเด็กหนุ่มอย่างกัวหาวนิดหน่อย

"ฮี่ฮี่"

กัวหาวหัวเราะเบาๆ แต่ไม่ได้พูดสิ่งที่คิดอยู่ในใจออกมา

"ไม่ใช่ของฉัน แล้วจะเป็นของใครล่ะ?"

ในขณะเดียวกัน ที่มุมห้องฝึกซ้อม

ชายหนุ่มผมดำกำลังตั้งหน้าตั้งตาฝึกซ้อมอย่างหนัก เหงื่อท่วมตัว

ไป๋เซียวจับจังหวะได้แล้ว!

ไม่รู้ว่าถูกกระตุ้นจากเมื่อคืน หรือว่าจู่ๆ ก็ตรัสรู้ขึ้นมาเมื่อเช้า แต่เขารู้สึกว่ายิ่งฝึกก็ยิ่งลื่นไหล ยิ่งฝึกก็ยิ่งมีพลัง

นิ้วทั้งสี่เรียงชิด บิดเอวและสะโพกเล็กน้อย ส่งแรงจากแขนพุ่งออกไปอย่างรวดเร็ว

นี่คือ หมัดตรง

ย่อเข่าเล็กน้อย ออกแรงทันที เตะขาขวาขึ้นสูงและรวดเร็ว

นี่คือ เตะตวัด

ไม่นาน ชุดฝึกซ้อมสีเทาก็ชุ่มไปด้วยเหงื่อที่ซึมออกมา

ไป๋เซียวเข้าสู่ภวังค์ แววตาเป็นประกายเจิดจ้า

สุดท้าย เขาสืบเท้าไปข้างหน้า ออกหมัดตรงอย่างรุนแรง

จากนั้นก็ยืนนิ่งงันอยู่กับที่

สำเร็จแล้ว!

ในลานสายตา หน้าต่างตัวละครสว่างวาบขึ้น

ในช่องอาชีพ มีบางอย่างเรืองแสงและขยายใหญ่ขึ้นอย่างรวดเร็ว

[อาชีพ: นักสู้ (กำลังเปิดใช้งาน)]

[เงื่อนไข: 1. ค่าสถานะเฉลี่ย 10 ขึ้นไป √ 2. ทักษะการต่อสู้ระดับเริ่มต้น √]

วิ้งๆๆ...

[คุณเปิดใช้งานอาชีพใหม่ 'นักสู้'!!!]

[คุณได้รับพรสวรรค์อาชีพใหม่ 'หัวใจบริสุทธิ์'!]

สมองขาวโพลนไปชั่วขณะ ตามมาด้วยอาการวิงเวียนเล็กน้อย

ไป๋เซียวมองไปข้างหน้าอีกครั้ง

[อาชีพ: นักสู้ LV.1 (1/100)]

[พรสวรรค์: หัวใจบริสุทธิ์]

[ทักษะ: ซานต่าระดับเริ่มต้น (1/100)]

ในที่สุดก็ปลดล็อกอาชีพนักสู้ได้แล้ว ทักษะซานต่าก็เข้าสู่ระดับเริ่มต้นแล้วเช่นกัน

ต่อมาคือพรสวรรค์อาชีพ 'หัวใจบริสุทธิ์'

หัวใจบริสุทธิ์: ขจัดข้อมูลที่ยุ่งเหยิงและซับซ้อนในระหว่างการเรียนและการทำงาน สกัดเฉพาะส่วนที่สำคัญที่สุด เพื่อเพิ่มประสิทธิภาพ

ของดีนี่หว่า!

ไป๋เซียวตาเป็นประกาย รู้สึกเหมือนกำลังง่วงแล้วมีคนเอาหมอนมาให้พอดี

ร่างกายนี้ไม่มีพรสวรรค์ด้านกีฬา อยู่ในระดับต่ำกว่าเกณฑ์ หรืออาจจะต่ำต้อยเลยด้วยซ้ำ แต่ถ้ามี 'หัวใจบริสุทธิ์' มาช่วย สถานการณ์จะพลิกผันอย่างแน่นอน!

"ลองทดสอบดูตอนนี้เลยดีไหมนะ?"

เขากำลังถูมือเตรียมทดสอบพรสวรรค์อาชีพนักสู้

แต่จู่ๆ ก็มีการเปลี่ยนแปลงเกิดขึ้นตรงหน้า

[หน้าต่างตัวละครของคุณมีอาชีพตั้งแต่ 2 อาชีพขึ้นไป!]

[ระบบแยกอาชีพหลักและอาชีพรอง เริ่มทำงาน]

[ต้องการตั้งค่าอาชีพ 'นักสู้' เป็นอาชีพหลักหรือไม่?]

[ต้องการตั้งค่าอาชีพ 'พนักงานส่งอาหาร' เป็นอาชีพหลักหรือไม่?]