ตอนที่ 116 ระบบใหม่

ตอนที่ 116 ระบบใหม่

คอนริยังคิดว่าคำแนะนำของเชร์นั้นดี

“ในแปลงผักและสวนยังขาดแคลนกำลังพล ข้าจะให้ม้าป่าเหล่านั้นทำงานในไร่ในภายหลัง”

ไอร่าคิดต่อและพูดอย่างตื่นเต้นว่า “เราสามารถใช้ระบบคะแนนการทำงานเพื่อแลกเปลี่ยนเป็นบ้าน อาหาร และสิ่งยังชีพต่าง ๆ ได้”

ระบบคะแนนการทำงาน? คอนริ เชร์ และธยาน์ต่างมองดูเธอ รอคอยว่าหญิงสาวตัวน้อยจะคิดอะไรแปลก ๆ ขึ้นมา

ไอร่าอธิบายอย่างจริงจังว่า “ก็อย่างเช่น หากอสูรทำงานหนึ่งวัน พวกเขาจะได้คะแนนหนึ่งแต้ม หากสะสมคะแนนได้ 10 คะแนนก็สามารถแลกสิทธิ์การใช้งานได้ นอกจากนี้อาหารและสมุนไพรก็สามารถแลกเปลี่ยนกับคะแนนการทำงานด้วยเช่นกัน”

คอนริ เชร์ และธยาน์ไม่ใช่สัตว์ธรรมดา พวกเขาสัมผัสได้ถึงประโยชน์มหาศาลของกฎนี้ทันทีจากคำอธิบายของไอร่า

เชร์คิดอยู่ครู่หนึ่ง “หากเราสร้างระบบการทำงานขึ้นมา ทำไมเราไม่ตั้งกฎของชนเผ่าด้วยล่ะ”

ไอร่ากะพริบตา “กฎอะไรหรือ”

“มีอสูรมากขึ้นเรื่อย ๆ ในภูเขาหิน นอกจากพวกเราหมาป่าแล้ว ยังมีนกและม้าป่าอีกด้วย บางทีอาจมีชนเผ่าเพิ่มขึ้นในอนาคต เราจำเป็นต้องมีกฎเพื่อจำกัดพฤติกรรมของอสูรเพื่อไม่ให้เกิดความวุ่นวาย”

ไอร่าตระหนักรู้ “นั่นไม่ใช่กฎหมายหรอกเหรอ”

“กฎ?” คอนริเข้าใจคำนี้ “ฟังดูดี จากนี้ไป กฎของเผ่าของเราจะถูกเรียกว่ากฎ”

ไอร่ากล่าวอย่างรวดเร็วว่า “กฎหมายนี้บังคับใช้ได้เฉพาะในประเทศเท่านั้น เราเป็นเพียงชนเผ่า ไม่จำเป็นที่จะต้องใช้คำพูดจริงจังขนาดนั้น”

คอนริถามอย่างไร้ยางอาย “ประเทศคืออะไร”

“คือกลุ่มอาณาเขตที่ใหญ่กว่าเมืองอสูร”

คอนริคิดอย่างจริงจังแล้วจึงประกาศอย่างจริงจังว่า “ดูเหมือนว่าเป้าหมายของเราในอนาคตคือการสร้างประเทศ”

ไอร่าปิดหน้าผากของเธออย่างช้า ๆ

‘อย่าทำให้การสร้างประเทศฟังดูง่ายนักสิ’

ธยาน์ที่เงียบสักพักก็พูดขึ้นว่า “จริง ๆ แล้ว ตามความเร็วของการพัฒนาในปัจจุบันของเผ่าหมาป่าหิน มันมีแนวโน้มที่จะกลายเป็นเมืองอสูรร้ายแห่งใหม่ในอนาคต บางทีประเทศอาจจะได้รับการสถาปนาขึ้นจริง ๆ ก็ได้”

ไอร่ามองดูเขาด้วยความตกใจ “ธยาน์ เกิดอะไรขึ้น ความโง่เขลาของคอนริติดต่อได้อย่างนั้นหรือ”

เชร์กล่าวว่า “เป้าหมายของการสร้างประเทศนั้นใหญ่เกินไป”

ไอร่าถอนหายใจด้วยความโล่งอก ในที่สุดก็มีคนปกติคนหนึ่งพูดสิ่งที่ปกติเสียที

เธอได้ยินเชร์พูดต่อว่า “มาตั้งเป้าหมายเล็ก ๆ กันเถอะ อย่างเช่น เราจะวางกฎหมายก่อน จากนั้นเราจะคิดถึงการสร้างประเทศ”

ไอร่า “...”

มันจบลงแล้ว ทั้งสามคนนี้กำลังทุกข์ทรมานจากความโง่เขลาจนสิ้นหวังอยู่หรือไง

เชร์ คอนริ และธยาน์มองหน้ากัน พวกเขาทั้งหมดได้ตัดสินใจแล้ว

ไอร่ามีความลับมากเกินไป การซ่อนความแข็งแกร่งของเธออาจเป็นเพียงวิธีแก้ปัญหาชั่วคราวเท่านั้น เมื่อพวกเขาแข็งแกร่งพอที่จะไม่มีใครกล้ารังแกพวกเขาเท่านั้น เธอจึงจะปลอดภัยอย่างแท้จริง

ทั้งสามยังหารือเรื่องการจัดตั้งระบบคะแนนการทำงานและกฎหมายต่อไป

ไอร่าขัดจังหวะเป็นครั้งคราวเพื่อช่วยให้พวกเขาเสนอแนวคิดใหม่ ๆ

..

วันรุ่งขึ้น คอนริเรียกอสูรทั้งหมดมาที่จัตุรัสหน้าห้องประชุม

ไม่เพียงแค่มีอสูรเผ่าหมาป่าเท่านั้น ยังมีเผ่านกและม้าป่าอยู่ที่นั่นด้วย

คอนริวางแผ่นหินกว้างประมาณหนึ่งเมตรบนที่นั่งตรงกลางจัตุรัส

เขาชี้ไปที่คำบนพื้นและกล่าวว่า “นี่คือกฎหมายใหม่ที่กำหนดโดยเผ่าหมาป่าภูเขาหิน ไม่ว่าจะเป็นเผ่าหมาป่าหินหรืออสูรอื่น ๆ ตราบใดที่อาศัยอยู่ในภูเขาหิน ทุกคนต้องปฏิบัติตามกฎเหล่านี้ หากผู้ใดไม่ทำตามกฎจะถูกไล่ออกจากภูเขาหินหรือถูกฆ่าในทันที”

ที่ด้านหน้าของเผ่าขนนก อัลแทร์หันไปถามบุหรง “มีคำสลักไว้บนแผ่นหินจริงหรือ”

บุหรงมองดูอย่างใกล้ชิด “ใช่ แต่ข้าไม่เคยเห็นตัวอักษรเช่นนี้มาก่อน”

อัลแทร์ครุ่นคิด “แม้แต่ท่านไม่เคยเห็นอักษรเช่นนี้มาก่อน แล้วใครกันเป็นคนแกะสลักคำเหล่านี้”

“ถามคอนริภายหลังเอาก็ได้”

อัลแทร์ลังเล “เขาจะเต็มใจบอกเราหรือ”

“ไม่ลองจะรู้ได้อย่างไร”

“นั่นก็จริง”

..

คอนริอ่านข้อความบนแผ่นหิน

กฎข้อที่ 1 : พวกเจ้าไม่ได้รับอนุญาตให้ถ่ายอุจจาระหรือปัสสาวะในสถานที่ที่ไม่ได้กำหนดไว้ เจ้าไม่ได้รับอนุญาตให้ปรับเปลี่ยนโครงสร้างของบ้านตามต้องการได้

กฎข้อที่ 2 : ห้ามมิให้ผู้ใดเปิดเผยสิ่งใด ๆ เกี่ยวกับภูเขาหินแก่บุคคลภายนอกโดยไม่ได้รับอนุญาต

กฎข้อที่ 3 : ห้ามการต่อสู้ส่วนตัวโดยเด็ดขาด ห้ามทำร้ายผู้อื่นเด็ดขาด

เมื่อคอนริอ่านข้อความนี้ อสูรจำนวนมากก็เริ่มพูดคุยเรื่องนี้ พวกเขาล้วนเป็นอสูรร้ายเลือดร้อน พวกเขามักจะทะเลาะกันเวลาที่ไม่มีอะไรทำ

เป็นเรื่องยากสำหรับพวกเขาที่จะยอมรับว่าจู่ ๆ พวกเขาก็ไม่ได้รับอนุญาตให้ต่อสู้ พลังของคอนริในฐานะอสูรวิญญาณสองดาวระงับการสนทนาของทุกคน

เขามองไปรอบ ๆ ฝูงชนและพูดอย่างเคร่งเครียด “หากพวกเจ้ามีอะไรต้องการแก้ไขด้วยการดวล เจ้าสามารถขอประลองอย่างยุติธรรมกับผู้คุมได้ ตราบใดที่การรองขอได้รับการอนุมัติ เจ้าสามารถประลองกันได้อย่างยุติธรรมภายใต้การดูแลของผู้คุม แต่จำไว้ว่าห้ามฆ่า”

มีคนถามทันที “ผู้คุมคืออะไร”

“ไว้ข้าจะอธิบายภายหลัง” คอนริเคาะแผ่นหินด้านหลังเขา “มีกฎข้อสุดท้ายอีกข้อ หลังจากที่สตรีกลายเป็นคู่ครองของอสูรตัวผู้แล้ว เธอไม่ได้รับอนุญาตให้ละทิ้งอสูรตัวผู้อย่างไร้เหตุผล”

ประโยคสุดท้ายระเบิดขึ้นในฝูงชน

ตลอดเวลา สตรีมักจะมีความได้เปรียบในความสัมพันธ์คู่ครองเสมอ เมื่ออสูรตัวผู้ถูกทิ้ง ผลที่ตามมาก็คือความตายจากการฟันเฟือง อย่างเช่นพ่อของคอนริ

เนื่องจากการละทิ้งอย่างไร้ความปรานีของสตรี พ่อของเขาจึงเสียชีวิตอย่างผิดธรรมชาติ โศกนาฏกรรมดังกล่าวมีนับไม่ถ้วน

อย่างไรก็ตาม นี่เป็นเรื่องปกติ ไม่มีใครรู้สึกว่ามีอะไรผิดปกติกับเรื่องนี้ ข้อเสนอแนะอย่างกะทันหันของหัวหน้าคอนริที่ว่าสตรีไม่ได้รับอนุญาตให้ละทิ้งอสูรตัวผู้โดยไร้เหตุผลเป็นเพียงการท้าทายโลกทัศน์ของทุกคน

โดยเฉพาะพวกผู้หญิงคิดว่าสถานะของพวกเธอกำลังถูกท้าทาย

คอนริจงใจปราบปรามและแย่งชิงตัวเมีย

พวกสตรีก้าวออกมาประท้วง แม้ว่าคอนริจะเป็นผู้นำ แต่เขาก็ยังเด็กและเป็นอสูรตัวผู้ พวกสตรีไม่กลัวเขา

“เหตุใดเราจะละทิ้งตัวผู้ไม่ได้ หากเขาปฏิบัติต่อเราไม่ดี เราก็ต้องละทิ้งเขาสิ นี่มันถูกต้องและเหมาะสมแล้ว ท่านไม่มีสิทธิ์เข้ามายุ่ง”

คอนริกำลังจะพูดบางอย่างเมื่อไอร่าเดินออกมาทันที

เธอพยักหน้าเล็กน้อยไปที่คอนริ หลังจากได้รับอนุญาตแล้ว เธอก็พูดคุยกับผู้หญิงเหล่านั้น

“ข้าเป็นคนแนะนำข้อสุดท้ายเอง มันไม่เกี่ยวกับคอนริหรอก”

ฝ่ายผู้หญิงตัวแข็ง

เมื่อเปรียบเทียบกับคอนริ พวกเขาให้ความเคารพกับไอร่ามากกว่าอย่างชัดเจน

ไอร่าไม่เพียงช่วยชีวิตพวกเขา แต่เธอยังรู้จักยาและเวทมนตร์อีกด้วย เธอมีพลังมาก

ตราบใดที่เธอเป็นผู้พูด หญิงสาวก็จะเชื่อเธอโดยไม่มีเงื่อนไข

แต่คราวนี้พวกผู้หญิงกลับลังเล