บทที่ 316 - ขุดหลุมศพของโก่วเทียนฮ่าว

บทที่ 316 - ขุดหลุมศพของโก่วเทียนฮ่าว

พอโดนคนอื่นแซวแบบนั้น กัวโหย่วหลี่ก็หลุดหัวเราะเสียงดังลั่นออกมาทันที

หลังจากหัวเราะจนพอใจแล้ว เขาก็ทำหน้าขึงขังขึ้นมา

"จริงๆ มันก็ไม่ใช่ว่าจะเป็นไปไม่ได้หรอกนะ ถ้าแม่ม่ายอย่างหลินซือหาน ยินดีที่จะมาอยู่กับฉันด้วยความเต็มใจ ฉันก็ใช่ว่าจะรับเธอไว้ไม่ได้ ถึงฉันจะอายุ 53 แล้ว แต่ร่างกายก็ยังฟิตปั๋งอยู่นะ"

เมื่อได้ยินกัวโหย่วหลี่พูดเช่นนั้น คนที่อยู่รอบๆ สองสามคนก็พากันหัวเราะร่วนตามไปด้วย พร้อมกับประจบสอพลอไปพลาง ว่าเขาไม่เห็นจะดูแก่เลย ยังหนุ่มยังแน่น แถมยังบอกว่าเป็นวาสนาของหลินซือหานอีกต่างหาก

ส่วนเฉาคุนที่ยืนอยู่ไม่ไกล ก็เอาแต่ยืนกินขนมพร้อมกับจ้องมองดูอยู่เงียบๆ

กัวโหย่วหลี่... ไม่ค่อยได้ติดต่อกันเท่าไหร่นัก

ในชาติก่อน ตอนที่ตระกูลกัวโดนกวาดล้าง กัวโหย่วหลี่ก็ตายไปแล้ว

แต่สำหรับอีกคนหนึ่ง เฉาคุนกลับคุ้นเคยเป็นอย่างดี

กัวโหย่วไฉ!

กัวโหย่วไฉเป็นน้องชายของกัวโหย่วหลี่ อายุน้อยกว่ากัวโหย่วหลี่ 12 ปี

ในชาติก่อน หลังจากที่กัวโหย่วหลี่ตาย ทรัพย์สินทั้งหมดของตระกูลกัวก็ตกไปอยู่ในมือของกัวโหย่วไฉผู้เป็นน้องชาย

แต่ผ่านไปได้แค่ปีเดียว การกวาดล้างก็ลามมาถึงตระกูลกัว แล้วเรื่องราวสกปรกผิดกฎหมายที่กัวโหย่วหลี่กับกัวโหย่วไฉเคยทำไว้ ก็ถูกขุดคุ้ยขึ้นมาจนหมด

จากนั้น กัวโหย่วไฉก็ถูกจับเข้าคุก กลายมาเป็นลูกน้องของเฉาคุน

แต่ไอ้หมอนี่มันไม่ซื่อสัตย์ เป็นลูกน้องเฉาคุนได้ไม่ถึงปีก็ทรยศ หันไปซบไหล่ลูกพี่คนอื่นแทน

แถมยังเกือบทำให้เฉาคุนถูกแทงตายในคุกช่วงบ่ายวันนั้น โชคดีที่เฉาคุนไวต่อจิตสังหาร ไม่งั้นคงเสร็จไอ้คนทรยศกัวโหย่วไฉไปแล้ว

สุดท้าย ไอ้คนทรยศกัวโหย่วไฉ ก็ถูกหยางผิงจัดการจนตาย

หยางผิงก็คือคนที่ตอนนี้กำลังบวชเป็นนักพรตเต๋าอยู่ที่อารามในมณฑลอวิ๋นไงล่ะ และวิชาถังข้าว 72 ท่า กับวิชา 36 ท่าอะไรนั่น ก็ได้มาจากเขานี่แหละ

ขณะที่กำลังรำลึกความหลังเกี่ยวกับสถานการณ์ของตระกูลกัวอยู่นั้น รอยยิ้มก็ผุดขึ้นบนใบหน้าของเฉาคุน ก่อนที่เขาจะเดินก้าวขึ้นไปบนเวทีพิธี

ญาติมิตรที่มาร่วมงานศพของโก่วอีเหว่ยมากันพร้อมหน้าแล้ว แถมเวลาฤกษ์ก็มาถึง ถึงเวลาต้องเริ่มพิธีเสียที

เฉาคุนเดินขึ้นเวที เคาะไมโครโฟนเบาๆ เสียงดังปังๆ ก็ดังก้องไปทั่วทั้งบริเวณงานทันที

"เทสต์ๆ" เฉาคุนลองไมค์พลางกวาดสายตามองดูสถานการณ์ด้านล่าง

จากการกระทำของเขา ฝูงชนที่เคยวุ่นวายพูดคุยกันเจียวจ้าว ก็เริ่มทยอยกลับไปนั่งประจำที่ของตัวเองอย่างเป็นระเบียบเรียบร้อย

แต่ก็ยังแอบมีเสียงฮือฮาดังขึ้นมาเบาๆ!

เพราะทุกคนคาดไม่ถึงว่าเฉาคุนจะไปยืนอยู่บนเวทีพิธีได้

พอเขาไปยืนเด่นเป็นสง่าอยู่บนเวที ผู้คนด้านล่างก็อดไม่ได้ที่จะกระซิบกระซาบกัน

เกิดอะไรขึ้นเนี่ย?

ทำไมเฉาคุนถึงขึ้นไปอยู่บนนั้นได้?

หลังจากที่แขกเหรื่อด้านล่างนั่งลงกันเรียบร้อยแล้ว เฉาคุนถึงได้เริ่มพูดด้วยรอยยิ้ม

"ขอขอบคุณทุกท่านเป็นอย่างยิ่ง ที่สละเวลาอันมีค่ามาร่วมงานศพของเพื่อนรักของผม คุณโก่วอีเหว่ย"

เพียงแค่ประโยคนี้หลุดออกมา สีหน้าของคนจำนวนไม่น้อยด้านล่างก็เปลี่ยนไปทันที

คำว่า 'เพื่อนรัก' สองคำนี้ มันตีความได้กว้างมากนะ

ถ้านับแบบแคบๆ ก็หมายถึงแค่เพื่อนที่รู้จักกันเฉยๆ

แต่ถ้านับแบบกว้างๆ ล่ะก็ มันไม่มีที่สิ้นสุดเลยล่ะ

ถึงขนาดที่ว่า แค่ใช้คำว่าเพื่อนรักสองคำนี้บังหน้า เขาก็สามารถออกตัวแทนตระกูลโก่วได้แล้ว

เฉาคุนไม่สนใจสีหน้าที่เปลี่ยนไปของคนด้านล่างแม้แต่น้อย เขาพูดต่อไปว่า "หลายท่านอาจจะยังไม่ค่อยรู้จักผมเท่าไหร่นัก ผมขออนุญาตแนะนำตัวก่อนนะครับ"

"ผมชื่อเฉาคุน เฉาจากโจโฉ (เฉาเชา) คุนจากเมืองคุนหมิง"

"การที่ผมมาปรากฏตัวที่นี่ในวันนี้ ไม่ใช่แค่ในฐานะเพื่อนรักของคุณโก่วอีเหว่ยเท่านั้น แต่ยังได้รับมอบหมายจากคุณหลินซือหาน ให้มารับหน้าที่เป็นพิธีกรในงานศพวันนี้ด้วยครับ"

"ลำดับต่อไป ขอเชิญทุกท่านร่วมรำลึกถึงประวัติและผลงานของคุณโก่วอีเหว่ย ผู้เป็นที่รักของเรากันครับ"

พูดจบ เฉาคุนก็หยิบสคริปต์ในมือขึ้นมาอ่าน

"คุณโก่วอีเหว่ย เกิดเมื่อวันที่ 3 มิถุนายน 1992 ในครอบครัวชนชั้นกลางธรรมดาครอบครัวหนึ่ง ตั้งแต่เด็ก เขาก็มีความตั้งใจอันแน่วแน่ ว่าจะต้องเติบโตเป็นคนที่มีประโยชน์ต่อประเทศชาติ สังคม และประชาชนให้ได้"

"เพื่ออุดมการณ์อันยิ่งใหญ่นี้ ตั้งแต่เด็ก เขาก็ยึดมั่นในการช่วยเหลือผู้อื่นมาโดยตลอด......."

ผ่านไปพักใหญ่ จนกระทั่งอ่านสคริปต์ความยาวหลายพันตัวอักษรจบ เฉาคุนถึงได้พับเก็บสคริปต์ลง แล้วเอ่ยว่า

"คุณโก่วอีเหว่ยอันเป็นที่รักของเรา ได้จากพวกเราไปอย่างไม่มีวันกลับแล้ว ลำดับต่อไป หากญาติมิตรท่านใดมีคำกล่าวไว้อาลัยที่อยากจะมอบให้ผู้จากไป ก็ขอเชิญใช้โอกาสนี้ได้เลยครับ"

ทั้งงานเงียบกริบ ไม่มีใครลุกขึ้นยืนแม้แต่คนเดียว

จริงๆ แล้วก็มีหลายคนที่เตรียมตัวจะขึ้นไปกล่าวคำไว้อาลัยอยู่หรอก แต่พอเห็นว่าพิธีกรงานศพคือเฉาคุน ความอยากที่จะขึ้นไปพูดก็มลายหายไปจนหมดสิ้น

อย่างเช่นกัวโหย่วหลี่ ที่ตั้งใจจะขึ้นไปกล่าวบทไว้อาลัยแสดงความอาลัยอาวรณ์อย่างสุดซึ้งเสียหน่อย

แต่ตอนนี้ เขาไม่มีอารมณ์จะทำแบบนั้นแล้ว

สิ่งที่อยู่ในหัวเขาตอนนี้มีเพียงคำถามเดียว ธุรกิจท่าเรือของตระกูลโก่ว ยังจะแย่งมาได้อยู่ไหม?

ถ้าจะแย่งล่ะก็ ดูจากท่าทีของเฉาคุนในวันนี้แล้ว มีหวังได้ปะทะกับเฉาคุนแหงๆ

พูดตามตรง เขาไม่อยากมีเรื่องบาดหมางกับเฉาคุนเลยสักนิด

เพราะเขาพอจะรู้กิตติศัพท์ของเฉาคุน มาเฟียหน้าใหม่ที่กำลังผงาดในไห่เฉิงคนนี้อยู่บ้าง

ฝีมือไม่ธรรมดาเลยทีเดียว!

แต่ถ้าไม่แย่ง ก็รู้สึกเจ็บใจ

โก่วอีเหว่ยก็ตายไปแล้ว โอกาสดีๆ แบบนี้ ธุรกิจท่าเรือที่เป็นชิ้นเนื้อมันย่องขนาดนั้น จะปล่อยผ่านไปเฉยๆ งั้นเหรอ?

แบบนี้มันอึดอัดตายชัก!

เฉาคุนกวาดสายตามองไปรอบๆ พอเห็นว่าไม่มีใครคิดจะขึ้นมาบนเวที เขาก็ยกมุมปากขึ้นยิ้ม

"เป็นอะไรไปครับ เขินกันเหรอ ถ้าพลาดโอกาสนี้ไป จะไม่มีโอกาสอีกแล้วนะครับ"

เมื่อเห็นว่าพูดไปขนาดนี้แล้ว ก็ยังไม่มีใครคิดจะขึ้นมาบนเวที เฉาคุนจึงข้ามช่วง 【กล่าวคำไว้อาลัย】 ไปเลย และเข้าสู่ช่วง 【เปิดเพลงไว้อาลัย】 ในลำดับถัดไปทันที

"ดูเหมือนว่าทุกคนจะยังคงเศร้าโศกเสียใจกับการจากไปของคุณโก่วอีเหว่ยกันอยู่มาก งั้นลำดับต่อไป เรามาใช้บทเพลงเพื่อแสดงความไว้อาลัยแด่คุณโก่วอีเหว่ยกันเถอะครับ"

เสียงเพลงบรรเลงช้าๆ แฝงความโศกเศร้าดังขึ้น เฉาคุนถือไมค์พูดคั่นจังหวะเป็นระยะๆ

ไม่นานนัก เมื่อช่วงเวลานี้ผ่านไป ก็เข้าสู่ช่วง 【วางดอกไม้และจุดเทียน】 【ประกาศมรณกรรม】 【รำลึกด้วยความสงบ】 และลำดับอื่นๆ ตามมา

และหลังจากที่ลำดับพิธีการเหล่านี้สิ้นสุดลง ก็จะเข้าสู่ช่วงสุดท้ายของงานศพ

【การอำลา】 ซึ่งก็คือการฝังศพนั่นเอง!

เฉาคุนถือไมค์ ยืนอยู่บนเวทีพิธี กล่าวอย่างฉะฉานว่า

"ในฐานะเพื่อนรักที่ยังมีชีวิตอยู่ของคุณโก่วอีเหว่ย ความจริงแล้ว ผมเคยคุยกับคุณโก่วอีเหว่ยเรื่องวิธีการจัดการศพหลังจากที่เขาตายไปแล้วด้วยนะครับ"

"ผมคิดว่าคุณโก่วอีเหว่ยคงจะยึดถือประเพณีการฝังศพให้ลงดินอย่างสงบตามธรรมเนียมดั้งเดิมของเรา แต่ผลปรากฏว่า คำตอบของคุณโก่วอีเหว่ยกลับเป็น เขาหวังว่าหลังจากที่เขาตายไป เถ้ากระดูกของเขาจะถูกสายลมพัดพาไปทั่วทุกสารทิศ เพื่อชื่นชมความงามของประเทศชาติของเราต่อไป"

"แถมคุณโก่วเทียนฮ่าว คุณพ่อของคุณโก่วอีเหว่ย ก็มีความคิดแบบเดียวกัน น่าเสียดาย ที่คุณโก่วอีเหว่ยไม่ได้ทำตามเจตนารมณ์สุดท้ายของคุณพ่อของเขา"

"ผมคิดว่าแบบนี้นะ ในฐานะเพื่อนรักของคุณโก่วอีเหว่ย ไม่ว่าจะยังไง ผมก็ต้องเติมเต็มความปรารถนานี้ของเขาให้จงได้"

"รวมถึงความปรารถนาของคุณโก่วเทียนฮ่าวที่ยังไม่สำเร็จ ผมก็จะขอรับช่วงต่อจัดการให้ด้วยเช่นกัน"

"ดังนั้น ผมจึงตัดสินใจว่า วันนี้ผมจะทำพิธีฝังกับสายลมให้กับคุณโก่วอีเหว่ยและคุณโก่วเทียนฮ่าวคุณพ่อของเขาพร้อมกันไปเลย!"

"ทูโก่ว ขุดเลย!"

ทันทีที่เฉาคุนพูดจบ ทุกคนก็ต้องตกตะลึง เมื่อพบว่ารถขุดดินที่จอดอยู่ข้างหลุมศพของโก่วเทียนฮ่าว จู่ๆ ก็สตาร์ทเครื่องเสียงดังกระหึ่มขึ้นมา

หัวตักขนาดใหญ่ตักจ้วงลงไปเพียงครั้งเดียว ก็เกลี่ยเนินดินบนหลุมศพของโก่วเทียนฮ่าวจนราบเรียบ

ตักครั้งที่สอง ก็ขุดลึกลงไปจนเป็นหลุม

พอตักครั้งที่สาม โลงศพไม้ชั้นดีก็ถูกกระแทกจนแตกเป็นเศษไม้

จากนั้น โถใส่เถ้ากระดูกของโก่วเทียนฮ่าวก็ถูกขุดขึ้นมาให้เห็นแสงตะวันอีกครั้ง!

(จบแล้ว)