บทที่ 140: หัวขโมยจะไปกอบกู้โลกได้ยังไง? (ฟรี)

มีคนกระซิบ

“เขายอมสละชีวิตเพื่อกาโมร่าจริง ๆ......ฉันเคยคิดว่าความรู้สึกที่เขามีต่อเธอเป็นแค่การแสดงเสียอีก”

อีกคนถอนหายใจ

“ครั้งนี้สตาร์ลอร์ดเปลี่ยนไปจริง ๆ เขาไม่ได้ให้ผลประโยชน์ของตัวเองมาก่อนอีกแล้ว”

“หรืออย่างที่ผู้เขียนบอก ตอนที่โลกกำลังเผชิญวิกฤต เขาสามารถลุกขึ้นมาแบกรับทุกอย่างได้”

มีคนข้าง ๆ พูดเสริม

“ใช่แล้ว เขาอาจไม่เหมือนอย่างที่พวกเราคิด”

“แต่หัวขโมยจะไปกอบกู้โลกได้ยังไง เรื่องนี้ฉันยังคิดไม่ออก”

อีกคนแทรกขึ้นมา

“อย่าลืมนะ ผู้เขียนเคยบอกว่าเขาเป็นครึ่งมนุษย์ครึ่งเทพไม่ใช่เหรอ?”

“จริงด้วย! ถ้าไม่พูดฉันก็เกือบลืมแล้ว ทำไมถึงบอกว่าสตาร์ลอร์ดเป็นครึ่งเทพกัน?”

“คงอธิบายทีหลังมั้ง”

“แต่ตอนนี้ฉันสนใจอย่างเดียว ต่อจากนี้เขาจะรอดยังไง? เขาห้ามตายแบบนี้เด็ดขาด!”

ในช่วงเวลาสำคัญเช่นนี้ ความประทับใจที่ผู้คนมีต่อสตาร์ลอร์ดได้เปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิง

ครั้งหนึ่งเขาเคยถูกมองว่าเป็นหัวขโมยเห็นแก่ตัว

แต่ตอนนี้ เขายอมละทิ้งโอกาสรอดชีวิตของตัวเอง เพียงเพื่อแลกกับความปลอดภัยของกาโมร่า

การกระทำเช่นนี้ทำให้ผู้คนมองเขาในมุมใหม่

ขณะเดียวกัน ความกังวลก็ขยายตัวขึ้นอีก เมื่อไร้การปกป้องจากหน้ากากออกซิเจนแล้ว สตาร์ลอร์ดจะมีชีวิตรอดในอวกาศได้อย่างไร?

ขณะที่ทุกคนกำลังจมอยู่ในความวิตกกังวลและสิ้นหวัง หน้าจอที่กำลังกะพริบแสงก็เกิดการเปลี่ยนแปลงขึ้นอีกครั้ง

ผู้คนต่างเงยหน้ามองพร้อมกัน จับจ้องภาพบนจออย่างไม่กะพริบตา

ลำแสงสว่างหลายสายพุ่งทะลุความมืดมิดของจักรวาล ก่อนที่ยานอวกาศขนาดมหึมาจะค่อย ๆ ปรากฏขึ้น

ภายในห้องควบคุม ร่างของยอนดูมองเห็นได้อย่างชัดเจน

“ยอนดู! พ่อบุญธรรมของสตาร์ลอร์ด! พวกเขารอดแล้ว!”

“ฉันรู้อยู่แล้วว่าสตาร์ลอร์ดไม่ตายง่าย ๆ หรอก”

“แต่ลูกแก้วจักรวาลถูกโรแนนชิงไปแล้ว วิกฤตที่ใหญ่กว่ากำลังจะมา......”

การปรากฏตัวของยอนดูทำให้ทุกคนโล่งใจ แต่ก็ทำให้ตระหนักเช่นกันว่า หลังจากโรแนนได้ลูกแก้วจักรวาลไปแล้ว แซนดาร์และทั้งกาแล็กซีกำลังเผชิญภัยคุกคามครั้งใหญ่

ภาพดำเนินต่อไป ยานอวกาศกลับมารวมตัวกันอีกครั้ง

กาโมร่าพูดอย่างหนักแน่น

“พวกเราต้องหยุดโรแนน”

แต่ร็อคเก็ตกลับตั้งคำถามอย่างไม่ไว้หน้า

“จะหยุดยังไง? ตอนนี้เขาถือมณีอยู่ในมือแล้ว ทำลายดาวเคราะห์ทั้งดวงยังง่ายเหมือนพลิกฝ่ามือ พวกเราไม่มีทางสู้เขาได้เลย”

สตาร์ลอร์ดพยายามอธิบายว่าเขามีแผนอยู่แล้ว แต่กลับถูกร็อคเก็ตปฏิเสธทันที

“ฉันไม่เชื่อหรอกว่านายจะมีแผนที่พึ่งพาได้!”

• ·········

แม้สตาร์ลอร์ดจะพยายามโน้มน้าวอย่างเต็มที่ แต่ทั้งกาโมร่าและร็อคเก็ตก็ยังเต็มไปด้วยความสงสัย จนถึงขั้นอดประชดประชันไม่ได้

บรรยากาศตึงเครียดภายในยานค่อย ๆ คลี่คลายลง

ผู้คนไม่ได้สนใจคำประชดของร็อคเก็ต แต่กลับจ้องมองใบหน้าของสตาร์ลอร์ด และมองเห็นความมุ่งมั่นบางอย่างในดวงตาของเขา

เห็นได้ชัดว่า สตาร์ลอร์ดต้องการหยุดยั้งโรแนนจากใจจริง

“ดูพวกเราสิ”

สตาร์ลอร์ดพูดด้วยน้ำเสียงสงบนิ่ง

“พวกเราทุกคนสูญเสียอะไรมามากเกินไป บ้าน คนที่รัก ชีวิตธรรมดา ๆ”

“ชีวิตมักพรากอะไรไปจากพวกเราเสมอ แต่วันนี้ไม่เหมือนกัน มันมอบโอกาสให้พวกเรา”

“โอกาสอะไร?”

มีคนถามเบา ๆ

“โอกาสที่จะเลือกความถูกต้อง”

“ครั้งนี้ พวกเราจะไม่หนีอีกแล้ว”

“ฉันจะไม่ยอมปล่อยให้โรแนนสังหารผู้บริสุทธิ์นับหมื่นนับล้านคนเด็ดขาด”

คำพูดเหล่านี้ราวกับเปลวไฟที่จุดประกายบรรยากาศขึ้นมา

ดนตรีประกอบค่อย ๆ ดังขึ้น ราวกับส่องให้เห็นเด็กหนุ่มผู้หลงทางคนหนึ่งกำลังพยายามเดินไปสู่แสงสว่าง

ผู้ชมต่างรู้สึกสะเทือนใจ สัมผัสได้ถึงการเปลี่ยนแปลงจากภายในของสตาร์ลอร์ด

เขากำลังพยายามเป็นคนที่ดีกว่าเดิม และอาจกลายเป็นฮีโร่ได้จริง ๆ

แต่คำพูดต่อมาของร็อคเก็ตก็ดึงความหวังกลับสู่ความจริง

“ควิลล์ การหยุดโรแนนก็ไม่ต่างจากการไปตาย พวกเราไม่มีทางชนะหรอก”

นี่ไม่ใช่ความท้อแท้ แต่เป็นการประเมินตามความเป็นจริง

พวกเขาไม่มีทั้งอุปกรณ์และพลังมากพอ การเผชิญหน้ากับโรแนนที่ครอบครองมณีอยู่แทบเป็นไปไม่ได้

สตาร์ลอร์ดไม่ได้โต้ตอบ มีเพียงความเงียบ

ทั้งทีมจมอยู่ในความเงียบอันหนักอึ้ง แม้แต่ผู้ชมที่ดูวิดีโอก็ยังรู้สึกไร้พลัง

หรือว่ามันจะไม่มีทางออกจริง ๆ?

ในตอนนั้นเอง เสียงบรรยายของหลินเฟิงก็ดังขึ้น จุดประกายความหวังขึ้นมาอีกครั้ง

“ในที่สุดสตาร์ลอร์ดก็เลิกหนี และตัดสินใจคว้าโอกาสนี้ไว้เพื่อทำสิ่งดี ๆ อย่างแท้จริง”

“แต่เขาจะยอมแพ้ง่าย ๆ เหรอ?”

“ไม่มีทาง!”

ทันทีที่เสียงนั้นจบลง เสียงดนตรีทุ้มต่ำก็ดังขึ้น

ผู้ชมทั่วทั้งจักรวาลราวกับมองเห็นลำแสงหนึ่งในความมืด หายใจถี่ขึ้น รูขุมขนลุกซู่ และหัวใจพลุ่งพล่านดั่งคลื่นทะเล

ความคาดหวังของทุกคนพุ่งขึ้นถึงขีดสุด ต่างอยากรู้ว่าสตาร์ลอร์ดจะรับมือกับโรแนนอย่างไร

“ฉันใช้ชีวิตต่อสู้มาตลอด หากได้ตายเคียงข้างเพื่อน ๆ ฉันก็ไม่เสียใจแล้ว”

กาโมร่าลุกขึ้นยืนท่ามกลางความเงียบ แดร็กซ์กับกรูทก็เดินตามมาทันที

ดนตรีประกอบยิ่งดังขึ้น จังหวะเร้าใจ ผู้ชมเลือดสูบฉีด ความเคารพนับถือก่อเกิดขึ้นอีกครั้ง

พวกเขารู้ดีว่าเบื้องหน้าคือหนทางไร้ทางรอด แต่ไม่มีใครถอย และไม่มีใครยอมดูผู้บริสุทธิ์นับล้านถูกโรแนนสังหาร

พวกเขาเลือกเผชิญหน้าร่วมกัน แม้จุดจบอาจเป็นความตายก็ตาม

“ไม่ใช่แค่สตาร์ลอร์ด พวกเขาทุกคนต่างก็เป็นฮีโร่!”

“ถูกต้อง! เพื่อชีวิตของชาวแซนดาร์ พวกเขาไม่กลัวความตายเลยสักนิด สมควรได้รับความเคารพสูงสุด!”

“เสียสละตัวเองเพื่อปกป้องผู้อื่น นี่คือแสงสว่างที่ฮีโร่ทุกคนมีร่วมกัน”

ขณะที่ผู้คนต่างแสดงความเคารพ ภายในภาพ สตาร์ลอร์ดก้าวเดินไปข้างหน้า ส่วนกาโมร่าและคนอื่น ๆ ก็เดินตามมาติด ๆ

ภาพนี้ทำให้หลายคนนึกถึงช่วงเวลาอันยิ่งใหญ่ของอเวนเจอร์สในศึกข้ามกาลเวลา

ดนตรีประกอบเปลี่ยนเป็นหนักแน่นและมั่นคง ราวกับกองทัพมดกำลังเคลื่อนพล แม้จะเล็กจ้อยดุจเม็ดทราย แต่กลับกล้าเผชิญหน้าสิ่งยิ่งใหญ่โดยไม่ถอย

ภาพตัดสลับอีกครั้ง เรือธงขนาดมหึมาของโรแนนปรากฏราวกับภูเขากดทับอยู่เหนือท้องฟ้าของแซนดาร์

เพียงมองแวบเดียวก็ทำให้รู้สึกอึดอัดจนหายใจไม่ออก

สตาร์ลอร์ดและกองเรือของยอนดูพุ่งเข้าสู่สนามรบกะทันหัน ทำให้ผู้ชมทุกคนฮึกเหิมขึ้นทันที

ยานรบของพวกเขาระดมยิงกระสุนแสงใส่เรือธงของโรแนน การระเบิดก่อเป็นม่านแสงสีส้มขนาดใหญ่ ปิดบังทัศนวิสัยของอีกฝ่ายในชั่วพริบตา

ฉวยโอกาสนี้ สตาร์ลอร์ดนำทีมฝ่าแนวป้องกัน มุ่งตรงเข้าสู่ใจกลางกองทัพดาร์กแอสเตอร์

ขณะเดียวกัน เรือธงของโรแนนยังคงเคลื่อนตัวลงสู่พื้นผิวของแซนดาร์อย่างต่อเนื่อง แม้โนวาคอร์ปจะพยายามสร้างแนวป้องกันอย่างเต็มกำลัง แต่ก็ยากจะต้านทานได้นาน

จังหวะดนตรีที่ตึงเครียดทำให้ทุกคนกลั้นหายใจ ราวกับได้ยินเสียงนาฬิกานับถอยหลัง

ทีมของสตาร์ลอร์ดถูกกลุ่มดาวเคราะห์น้อยขวางทางอยู่ภายในอุโมงค์ ความเร็วในการบุกจึงช้าลง

ส่วนโรแนนก็ออกคำสั่งอย่างไม่รีรอ

“เริ่มโจมตีดาวเคราะห์ได้!”

ฝูงยานรบไร้วิญญาณนับไม่ถ้วนพุ่งเข้าหาเมืองดุจอุกกาบาต เปลวไฟจากการระเบิดพุ่งขึ้นสู่ท้องฟ้าราวกับพลุไม่หยุดสาย ทำให้ผู้คนจำนวนมากรู้สึกสิ้นหวัง

ดนตรีประกอบค่อย ๆ ไต่ระดับสู่จุดสูงสุด ทุกวินาทีดึงหัวใจของผู้ชมให้เต้นแรงขึ้น

ภายในยานอวกาศ สตาร์ลอร์ดและพรรคพวกสามารถบุกเข้าไปถึงห้องควบคุมได้สำเร็จ

และในเวลานั้นเอง โรแนนผู้เป็นจอมทำลายล้างก็ปรากฏตัวต่อหน้าพวกเขา

เขาหันหลังให้ทุกคน จ้องมองแซนดาร์ที่อยู่นอกหน้าต่างอย่างแน่วแน่ เชื่อมั่นว่าดาวเคราะห์ดวงนี้กำลังจะถูกเขาทำลายจนสิ้นซาก

โรแนนค่อย ๆ หันกลับมา มือกำค้อนศึกเอาไว้แน่น ดวงตาเต็มไปด้วยแสงอำมหิตเย็นเยียบ

สตาร์ลอร์ดไม่ลังเลแม้แต่น้อย รีบยิงกระสุนพลังงานใส่เขาทันที

กระสุนพุ่งเข้าจุดเป้าหมายอย่างแม่นยำ เสียงระเบิดดังสนั่นหวั่นไหว ควันหนาและคลื่นกระแทกผลักสตาร์ลอร์ดกับพวกถอยไปหลายก้าว

แต่เมื่อควันจางหาย โรแนนกลับยืนขึ้นอีกครั้ง สายตาเย็นชาราวน้ำแข็ง

เขาไม่พูดอะไรสักคำ เพียงยกมือขึ้นปล่อยคลื่นพลังงานออกมา ซัดทุกคนกระเด็นปลิว

จากนั้น เรือธงของโรแนนก็พุ่งชนพื้นผิวดาวเคราะห์อย่างรุนแรง

ร็อคเก็ตพยายามเข้าไปช่วย แต่ไม่อาจทำอะไรได้ ทำได้เพียงปล่อยให้ตัวยานตกลงสู่พื้นพร้อมกัน

ขณะที่ทุกคนกำลังสิ้นหวัง กรูทก็เริ่มยืดกิ่งก้านนับไม่ถ้วนออกมา ท่ามกลางแสงเรืองรอง กิ่งไม้เหล่านั้นขยายตัวอย่างรวดเร็ว ก่อตัวเป็นเกราะทรงกลมแข็งแกร่ง ห่อหุ้มพรรคพวกทั้งหมดเอาไว้ภายใน

FB Page: Rubybibi นิยายแปล [ฝากติดตามเพจด้วยนะคะ]

……………