บทที่ 9 - การใช้จ่าย

บทที่ 9 - การใช้จ่าย

༺༻

วันรุ่งขึ้น

เซี่ยเหยี่ยนตื่นแต่เช้าตรู่ พกเงินกว่า 3,500 โปเกดอลลาร์ พาบีเดิลออกไปเดินเล่นในเมือง

ก่อนหน้านี้เพราะไม่มีเงิน เลยไม่ได้สนใจเรื่องการแต่งตัว แต่ในเมื่อตอนนี้พอมีเงินบ้างแล้ว ก็ควรจะเปลี่ยนชุดสักหน่อย อย่างน้อยก็ไม่ควรให้ดูแย่จนเกินไป ไม่งั้นถ้าทำให้ลูกค้าประทับใจในด้านลบ แล้วไม่มีใครเรียกใช้บริการจะทำยังไง?

ราคาค่าบริการคู่ซ้อมของสโมสรต่อสู้โปเกมอนซิลฟ์นั้นสูงมาก การมีงานคู่ซ้อมมากขึ้นก็จะทำให้เขาหาเงินได้มากขึ้นด้วย

แค่เงินเดือนพื้นฐาน 8,000 นั้น ไม่เพียงพอต่อการทำตามแผนการเพาะเลี้ยงบีเดิลอย่างแน่นอน

เขาใช้เงินไปร้อยกว่าโปเกดอลลาร์ เพื่อเปลี่ยนเสื้อผ้าตั้งแต่หัวจรดเท้าใหม่หมด

ไม่ต้องหรูหราอะไรมากมาย แต่อย่างน้อยก็เป็นเสื้อผ้าที่พอดีตัวและสะอาดสะอ้าน

ออกจากร้านเสื้อผ้า

เซี่ยเหยี่ยนก็ตรงไปยังร้านหนังสือเพาะเลี้ยงโปเกมอน ซื้อหนังสือเกี่ยวกับการเพาะเลี้ยงโปเกมอนธาตุแมลงและธาตุพิษมาหลายเล่ม

เขามีความรู้เรื่องโปเกมอนอยู่ไม่น้อย แถมอาจจะมากกว่าคนส่วนใหญ่บนโลกใบนี้ด้วยซ้ำ แต่เขาก็ยังมีข้อบกพร่องอยู่จุดหนึ่ง

นั่นคือ ความรู้เรื่องโปเกมอนของเขา ส่วนใหญ่จะจำกัดอยู่แค่สายพันธุ์, ท่าโจมตี, ความสามารถ และการจัดทีมโปเกมอนกับท่าโจมตีในหัว ซึ่งทั้งหมดนี้มาจากเกมโปเกมอนที่เขาเคยเล่น

โปเกมอนในเกมนั้นไม่มีชีวิต แต่โปเกมอนในตอนนี้คือสิ่งมีชีวิตที่มีเลือดเนื้อ

เขาไม่สามารถเพาะเลี้ยงพวกมันเหมือนกับเล่นเกมได้

ต้องปรับเปลี่ยนให้เข้ากับสถานการณ์จริง

ดังนั้นเขาจึงต้องการทฤษฎีความรู้ที่หลากหลาย ไม่ว่าจะเป็นเรื่องการเพาะเลี้ยง, การเปลี่ยนแปลงทางร่างกาย, การเปลี่ยนแปลงทางนิสัย และอีกมากมาย

ซึ่งตอนนี้ เขาสามารถเรียนรู้ได้จากการอ่านหนังสือเท่านั้น

ในมือของเขามีหนังสืออยู่หลายเล่ม เช่น 《พฤติกรรมและกฎการกินอาหารของโปเกมอนธาตุแมลง》, 《การตีความอย่างลึกซึ้งและการขยายผลพิษของโปเกมอนธาตุพิษ》, 《การวิเคราะห์เจาะลึกวิวัฒนาการจากบีเดิลสู่สเปียร์》

ชื่อหนังสือแต่ละเล่มฟังดูหรูหราอลังการมาก แต่จะใช้ประโยชน์ได้จริงไหม ก็คงต้องอ่านให้จบก่อนถึงจะวิจารณ์ได้

แต่หนังสือพวกนี้ราคาแพงหูฉี่จริงๆ แค่หนังสือ 5 เล่ม ก็ปาไปเกือบ 500 โปเกดอลลาร์แล้ว

ความรู้คือสิ่งที่แพงที่สุดจริงๆ

หลังจากซื้อหนังสือเสร็จ เขาก็ยังมีอีกสิ่งหนึ่งที่ต้องทำ

เป้าหมายการออกจากบ้านทั้ง 3 อย่าง วันนี้เขาทำเป้าหมายที่ง่ายที่สุด 2 อย่างสำเร็จแล้ว

เขาเดินเข้าไปในร้านขายอาหารโปเกมอนแห่งหนึ่ง

"รับอะไรดีคะคุณลูกค้า?"

สินค้ามากมายถูกจัดวางอยู่บนชั้นวางอย่างเป็นระเบียบ มีทั้งขนมโปเกมอนน่ารักๆ โปเกบล็อกและอาหารเสริมพลังงานสำหรับโปเกมอนแต่ละชนิด และยังมีชั้นวางที่เรียงรายไปด้วยนมหลากหลายชนิด ซึ่งนมที่แพงและมีชื่อเสียงที่สุด ก็คือนมมูมูจากภูมิภาคโจโต

บีเดิลที่เกาะอยู่บนไหล่ของเซี่ยเหยี่ยน เมื่อเห็นอาหารกลิ่นหอมหวนมากมายขนาดนี้ ก็เบิกตาโพลง น้ำลายแทบจะไหลหยดออกมา

เซี่ยเหยี่ยนตบหลังมันเบาๆ เพื่อปลอบประโลมหัวใจที่เต้นรัวของมัน ก่อนจะหันไปถามพนักงานว่า "ที่นี่มีอาหารเฉพาะสำหรับโปเกมอนประเภทบีเดิลบ้างไหมครับ? คล้ายๆ กับโปเกบล็อกน่ะครับ"

พนักงานมองบีเดิลบนไหล่ของเขาด้วยความรู้สึกลำบากใจเล็กน้อย ก่อนจะตอบว่า "ขออภัยด้วยนะคะคุณลูกค้า อาหารเฉพาะสำหรับโปเกมอนแต่ละตัวต้องสั่งทำพิเศษค่ะ หากคุณต้องการ สามารถแจ้งความประสงค์ไว้ได้ ทางเราจะผลิตอาหารโปเกมอนให้ตรงตามลักษณะเฉพาะและทิศทางที่คุณต้องการพัฒนาค่ะ"

พนักงานค่อนข้างใจเย็น และไม่ได้แสดงสีหน้ารังเกียจใดๆ เพียงเพราะเซี่ยเหยี่ยนมีแค่บีเดิล

แต่เห็นได้ชัดว่า อาหารโปเกมอนที่สั่งทำพิเศษ ย่อมมีราคาแพงลิ่ว ซึ่งด้วยกำลังทรัพย์ของเซี่ยเหยี่ยนในตอนนี้ คงจ่ายไม่ไหวแน่ๆ

"งั้นมีโปเกบล็อกที่เหมาะกับโปเกมอนธาตุแมลงบ้างไหมครับ? ถ้าให้ดีก็อยากได้แบบที่เข้ากับธาตุพิษด้วย"

เซี่ยเหยี่ยนทำได้เพียงลดระดับความต้องการลง

"งั้นขอแนะนำให้ดูสินค้าเหล่านี้ค่ะ"

พูดจบ พนักงานก็นำกล่องออกมา 2-3 กล่อง ภายในบรรจุโปเกบล็อกที่ดูใสแวววาว

เมื่อได้กลิ่นที่โชยออกมาจากโปเกบล็อก บีเดิลก็ตาเป็นประกายทันที

เห็นได้ชัดว่าโปเกบล็อกพวกนี้เย้ายวนใจบีเดิลมากแค่ไหน

"สองกล่องนี้คือโปเกบล็อกระดับต้นค่ะ เหมาะสำหรับโปเกมอนธาตุแมลงและธาตุพิษตามลำดับ หากกินติดต่อกันเป็นเวลานาน จะช่วยเพิ่มขีดความสามารถของโปเกมอนได้ในระดับหนึ่ง และยังช่วยให้โปเกมอนควบคุมและพัฒนาพลังงานธาตุของตัวเองได้ดีขึ้นด้วยค่ะ" พนักงานชี้ไปที่กล่องสองใบ

กล่องหนึ่งเป็นโปเกบล็อกสีเขียวอ่อน ส่วนอีกกล่องเป็นโปเกบล็อกสีม่วงอ่อน แม้จะดูใสแวววาว แต่ก็มีสิ่งเจือปนที่มองเห็นด้วยตาเปล่าได้อย่างชัดเจน

"แล้วกล่องนี้ล่ะครับ?" เซี่ยเหยี่ยนมองไปที่กล่องข้างๆ

พนักงานยิ้มและอธิบายว่า "กล่องนี้คือโปเกบล็อกระดับกลางค่ะ เราเรียกว่า โปเกบล็อกอิ๋งชุ่ย เป็นการผสมผสานพลังงานธาตุแมลงและธาตุพิษเข้าด้วยกันอย่างลงตัว วัตถุดิบที่ใช้คือผลชุยเยี่ย ซึ่งเป็นรสชาติที่โปเกมอนธาตุแมลงชื่นชอบมากที่สุด..."

พนักงานอธิบายเกี่ยวกับโปเกบล็อกชนิดนี้อย่างละเอียด

ยิ่งฟัง เซี่ยเหยี่ยนก็ยิ่งรู้สึกสนใจ จึงอดถามไม่ได้ว่า "ราคาเท่าไหร่ครับ?"

รอยยิ้มบนใบหน้าของพนักงานกว้างขึ้น "เนื่องจากเป็นโปเกบล็อกระดับกลาง ราคาจึงค่อนข้างสูงค่ะ ตกอยู่ที่ 50 โปเกดอลลาร์ต่อก้อนค่ะ"

50 โปเกดอลลาร์...

สีหน้าของเซี่ยเหยี่ยนแข็งค้าง

เขาพอเดาได้ว่าราคาโปเกบล็อกต้องแพง แต่ไม่คิดว่าจะแพงขนาดนี้

นี่ขนาดแค่ระดับกลางนะ ไม่อยากจะคิดเลยว่าระดับสูงหรือระดับพิเศษจะราคาโหดร้ายขนาดไหน

ในโปเกบล็อกนั้นอัดแน่นไปด้วยพลังงานมหาศาล ด้วยปริมาณความต้องการอาหารของบีเดิลในตอนนี้ อาหารหนึ่งมื้อน่าจะต้องการประมาณ 2-3 ก้อน วันละ 3 มื้อ ก็เท่ากับ 6-9 ก้อนต่อวัน เอาแบบประหยัดสุดๆ ให้กินวันละ 7 ก้อน ก็ตกวันละ 350 โปเกดอลลาร์แล้ว

พอคำนวณดูแล้ว เซี่ยเหยี่ยนก็รู้สึกเสียวฟันวาบ

ราวกับมองออกว่าเขากำลังลำบากใจ พนักงานจึงพูดต่อ: "แน่นอนว่าโปเกบล็อกระดับต้นอีกสองแบบก็เป็นสินค้าที่คุณภาพดีมากเช่นกันค่ะ แถมราคาแค่ก้อนละ 20 โปเกดอลลาร์เท่านั้น ซึ่งถือว่าคุ้มค่ามากเลยนะคะ"

แต่เซี่ยเหยี่ยนกลับส่ายหน้าอย่างเด็ดขาด

พื้นฐานของบีเดิลนั้นด้อยกว่าโปเกมอนตัวอื่นๆ อยู่แล้ว หากในเรื่องอาหารเขายังยอมลดมาตรฐานลงไปอีก ก็ไม่รู้ว่าเมื่อไหร่มันถึงจะแข็งแกร่งอย่างที่เขาต้องการได้

เขาคิดอยู่ครู่หนึ่ง "งั้นรบกวนเอามาให้ผม 50 ก้อนก่อนแล้วกันครับ"

เงินในมือเขาเหลือไม่มากแล้ว 50 ก้อนน่าจะพอให้บีเดิลกินไปได้หลายวัน

ถ้าเกิดช่วงหลายวันนี้สโมสรไม่ได้จัดงานคู่ซ้อมให้เขาเลย หลังจากนี้เขาก็คงต้องกินแกลบแน่ๆ

แต่ไม่ว่าตัวเองจะต้องอดอยากแค่ไหน เซี่ยเหยี่ยนก็จะไม่ยอมตระหนี่กับอาหารของบีเดิลเด็ดขาด

"ได้ค่ะ" พนักงานมองเขาด้วยความแปลกใจเล็กน้อย

ไม่คิดเลยว่าเทรนเนอร์ที่แต่งตัวดูธรรมดา แถมท่าทางเหมือนคนขาดสารอาหารคนนี้ จะกล้าทุ่มเงินซื้ออาหารแพงๆ ให้กับบีเดิล

"อ้อ แล้วนมมูมูนี่ขายยังไงเหรอครับ?"

นมมูมูจะช่วยให้ร่างกายของบีเดิลแข็งแรงขึ้น และส่งผลดีอย่างเห็นได้ชัดต่อการเจริญเติบโตของเปลือกของมัน

"นมมูมูขวดละ 450 มิลลิลิตร ราคาขวดละ 50 โปเกดอลลาร์ค่ะ ส่วนนมโปเกมอนธรรมดาก็จะถูกหน่อย ขวดละ 10 โปเกดอลลาร์ค่ะ" พนักงานตอบพลางห่อโปเกบล็อกไปพลาง

นมของมิลแทงค์นี่มันมีค่าดั่งทองคำจริงๆ...

เขาบ่นในใจ "ถ้าผมซื้อเยอะ จะมีส่วนลดไหมครับ?"

"เอ่อ..." พนักงานชะงักมือไปครู่หนึ่ง ดูเหมือนจะลำบากใจ สุดท้ายก็เหมือนจะตัดสินใจครั้งใหญ่ "งั้นลดให้ 5% แล้วกันค่ะ ปกติร้านเราไม่ค่อยลดให้ใครหรอกนะคะ"

เซี่ยเหยี่ยนรู้ทันกลยุทธ์การขายพวกนี้ดี แต่ก็ไม่ได้เปิดโปง มีส่วนลดก็ยังดีกว่าไม่มี เขาคำนวณเงินที่เหลือแล้วบอกว่า "งั้นเอานมมูมู 8 ขวด แล้วก็นมโปเกมอนธรรมดาอีก 12 ขวดครับ"

"ได้ค่ะ กรุณารอสักครู่นะคะ"

สุดท้าย

หลังจากจ่ายเงินไปจนเหลือเงินติดตัวไม่ถึง 50 โปเกดอลลาร์ เขาก็หอบข้าวของพะรุงพะรัง ขึ้นรถเมล์เตรียมกลับสโมสร

โชคดีที่เขาไม่ต้องกังวลเรื่องอาหารของตัวเอง เพราะสโมสรมีอาหารเลี้ยง แม้จะไม่ได้อร่อยเลิศเลอ แต่ขอแค่อิ่มท้อง เซี่ยเหยี่ยนก็ไม่ซีเรียสอะไร

ตราบใดที่บีเดิลสามารถเติบโตได้อย่างราบรื่น สิ่งที่เขาทุ่มเทไปทั้งหมดนี้ก็ถือว่าคุ้มค่า

༺༻