ตอนที่ 33 ป่วย

ไอร่าค่อย ๆ ฉีกแผ่นอนามัยที่ระบบให้มาและยัดมันลงในชุดชั้นในของเธอ

เธอนั่งบนเตียงและห่อตัวเองด้วยผ้าห่มหนังหนาแต่นุ่ม ใบหน้าของเธอซีดจากการเสียเลือด และเธอดูหดหู่มาก

ในที่สุดเธอก็พบความกล้าที่จะสร้างความสัมพันธ์กับเชร์ แต่เธอถูกบังคับให้ยกเลิกเนื่องจากการมาเยี่ยมกะทันหันของประจำเดือน

เธอทนไม่ได้ที่จะมองหน้าเชร์ซึ่งต้องแสร้งทำเป็นสงบแม้ว่าเขาจะรับความอยากของเขาอยู่ก็ตาม มันเป็นโศกนาฏกรรม!

ไอร่าฝังหน้าของเธอไว้ในผ้าห่ม เผยให้เห็นเพียงดวงตากลมโตที่ไม่สบายใจของเธอ “ข้าขอโทษ” เชร์อุ้มเธอไว้ในอ้อมแขนทั้งผ้าห่ม การจ้องมองของเขาอ่อนโยนมาก “ไม่เป็นไร เรายังมีเวลาอีกมาก ไว้ในอนาคตมาลองกันใหม่ก็ได้”

เช้าวันรุ่งขึ้น ทันทีที่คอนริเดินผ่านประตู เขาได้กลิ่นเลือดหนาทึบ กลิ่นเลือดนี้แตกต่างจากเลือดธรรมดา มีกลิ่นหอมหวานผสมอยู่ สีหน้าของเขาเปลี่ยนไปเมื่อเขารีบเข้าไปในห้องนอน เมื่อเขาเห็นใบหน้าซีดเซียวของไอร่า ขณะที่เธอห่อตัวอยู่ในตัวผ้าห่ม จิตใจของเขาก็ตึงเครียด

“เกิดอะไรขึ้นกับเจ้า เจ้าเจ็บตรงไหนหรือไม่ ข้าได้กลิ่นเลือด ข้าจะไปตามหมอพ่อมดเฒ่ามาตรวจดูเจ้านะ” ไอร่าหยุดเขาอย่างรวดเร็ว “ข้าไม่ได้รับบาดเจ็บ อย่ารบกวนหมอพ่อมดเฒ่าเลย”

“แล้วเหตุใดเจ้าถึงมีกลิ่นเลือด อย่าโกหกข้า เจ้าต้องได้รับบาดเจ็บเป็นแน่”

ตอนนี้ไอร่ารู้สึกกระสับกระส่ายมากและไม่มีแรงแม้แต่จะพูด

ดังนั้น เชร์จึงริเริ่มที่จะเรียกคอนริออกไป และอธิบายเรื่องพิเศษของไอร่าให้เขาฟัง

หัวใจของคอนริผ่อนคลาย ไม่มีอะไรสำคัญอีกต่อไปตราบใดที่ไอร่าไม่ได้รับบาดเจ็บ

แต่เมื่อเขาเห็นว่าเธอดูอ่อนแอเพียงใด เขาก็อดไม่ได้ที่จะขมวดคิ้ว “เจ้าดูอาการไม่ดีเลย เจ้าไม่ต้องการให้หมอพ่อมดเฒ่ามาตรวจจริง ๆ หรือ”

“ไม่ มันเป็นปฏิกิริยาปกติ ข้าจะหายดีหลังจากได้พักผ่อนไม่กี่วัน”

คอนริช่วยพยุงเธอให้นอนลงและห่มผ้าให้เธอ “ถ้าอย่างนั้นก็พักผ่อนให้ดี ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้นในอีกไม่กี่วันข้างหน้าก็อย่าได้ขยับตัว พวกเราจะช่วยทำแทนเจ้าทุกอย่างเอง”

ไอร่ามองเขาอย่างสนุกสนาน “ทำไมตอนนี้เจ้าถึงดูอ่อนโยนขึ้นล่ะ” สีหน้าของเขาแข็งทื่อ จากนั้นเขาก็ตะคอก “เจ้าคิดไปเอง”

“อย่างนั้นหรือ”

คอนริหลับตาและสั่งเธอ “เมื่อนับถึงสาม เจ้าต้องนอน หนึ่ง สอง สาม!”

ไอร่าหัวเราะเบา ๆ

คอนริโกรธมาก “เจ้าหัวเราะอะไร”

“ข้าพบว่าแม้บางครั้งเจ้าจะน่ารำคาญ ทว่าในบางครั้ง เจ้าก็น่ารัก” ปลายหูของคอนริเปลี่ยนเป็นสีแดงเล็กน้อย แต่น้ำเสียงของเขายังคงหนักแน่น “น่ารักเป็นคำที่ใช้อธิบายสตรีและเด็ก”

ขณะที่พวกเขาคุยกัน เชร์ก็ถอยออกจากห้องนอนอย่างเงียบ ๆ เขาไปที่ห้องใต้ดินและหยิบผลเบอร์รี่สีแดงออกจากขวดหินที่ปิดสนิท

หมอพ่อมดเฒ่าบอกเขาว่าผลไม้ชนิดนี้สามารถช่วยเพิ่มเลือดได้ ไอร่าจะได้รับประโยชน์มากหากรับประทานสิ่งเหล่านี้ทุกครั้งที่เธอมีประจำเดือน

น่าเสียดายที่มีเก็บไว้ที่บ้านไม่มากนัก เขาจะต้องถามหมอพ่อมดเฒ่าว่าเขามีอีกหรือไม่

ด้วยเหตุผลบางอย่าง เมื่อประจำเดือนของไอร่ามาถึงในครั้งนี้ มันเจ็บปวดมาก

เธอขดตัวเป็นลูกบอลใต้ผ้าห่ม ใบหน้าของเธอซีดเซียว และเธอเจ็บปวดมากจนพูดไม่ออกด้วยซ้ำ

ความเจ็บปวดบรรเทาลงเล็กน้อยเมื่อเชร์ป้อนผลเบอร์รี่ให้เธอ แต่เธอยังคงดูแย่มากและอ่อนแอ

คอนริเฝ้าดูอย่างใจจดใจจ่อ

โดยไม่สนใจคำพูดของไอร่าก่อนหน้านี้ เขาจึงรีบลากหมอพ่อมดเฒ่าฟากัสมาที่นี่เพื่อตรวจอาการของเธอและอธิบายอย่างช้า ๆ

“เป็นเพราะเจ้ามักจะอยู่ที่ปากทางเข้าถ้ำเมื่อครั้งก่อน ลมและหิมะแรงเกินไป แต่เดิมร่างกายของเจ้าก็อ่อนแอมากอยู่แล้ว พูดตามหลักแล้ว เจ้าน่าจะล้มป่วยตั้งแต่ตอนนั้นแล้วด้วยซ้ำ แต่เชร์ได้ให้เจ้ากินผลลีฟ มันจึงช่วยบรรเทาอาการป่วยได้ ตอนนี้เจ้าอยู่ในช่วงประจำเดือนและร่างกายอ่อนแอ ความเจ็บปวดนั้นก็ฉวยโอกาสกลับมาแสดงอาการอีกครั้ง”

คอนริถามอย่างประหม่า “นางจะหายหรือไม่”

ฟากัสลูบเคราสีขาวของเขา “แน่นอน นางจะดีขึ้น แต่ระหว่างนี้นางต้องทนทุกข์ทรมานเสียเล็กน้อย” จากนั้นเขาก็บีบผลไม้สองสามชนิดลงในน้ำผลไม้แล้วผสมผงแปลก ๆ จากนั้นเขาก็หยิบมันไปที่ปากของไอร่า “ดื่มสิ่งนี้ เจ้าจะรู้สึกดีขึ้น”

สีของยาดูแปลกมาก และกลิ่นก็ทำให้เหงื่อเย็นไหลออกมา

ไอร่าไม่ต้องการดื่ม

แต่คอนริและเชร์ไม่ยอมให้เธอปฏิเสธ มันหายากสำหรับพวกเขาที่จะทำงานร่วมกัน ทั้งสองคนเกลี้ยกล่อมและโน้มน้าวไอร่า บังคับให้เธอดื่มยารสขม ยาขมมากจนเกือบทำให้เธอเป็นลม

เชร์ต้องยัดผลไม้รสหวานหลายลูกเข้าปากของเธอเพื่อช่วยเธอระงับความขม

ฟากัสยิ้มและพูดว่า “ต่อจากนี้ไป ให้ดื่มวันละชามติดต่อกันห้าวัน แล้วเจ้าจะดีขึ้น”

เธอต้องดื่มมันต่อไปอีกห้าวันเลยหรือ?

ใบหน้าของไอร่าซีดลง

ในที่สุดเธอก็เข้าใจความหมายของฟากัสที่เขาพูดว่า ‘ทนทุกข์เสียหน่อย’

ความทุกข์เพียงเล็กน้อยนี้เป็นอย่างไร นี่แย่กว่านั้นมาก

ไอร่าพักฟื้นที่บ้านเป็นเวลาถึงเจ็ดวัน

ในช่วงเจ็ดวันที่ผ่านมา เชร์และคอนริจะคอยดูแลเธอทุกวัน กลัวว่าเธอจะฝ่าฝืนคำแนะนำของหมอพ่อมดเฒ่าและแอบออกไปข้างนอก

ไอร่าทำอะไรไม่ถูก เธอไม่ใช่เด็ก เธอจะแอบออกไปทำไม

หลังจากผ่านไปเจ็ดวัน ประจำเดือนของเธอก็สิ้นสุดลงในที่สุด กลิ่นเลือดบนร่างกายของไอร่าหายไปหมดแล้ว

สิ่งแรกที่เธอทำเมื่อลุกจากเตียงคือการต้มน้ำเช็ดตัว

เนื่องจากเธอถูกเฝ้าดูอย่างเข้มงวดเป็นเวลาเจ็ดวัน เธอจึงไม่สามารถลุกจากเตียงได้ในช่วงเวลานั้นด้วยซ้ำ เธอกินและดื่มบนเตียง เธอต้องกินผลเบอร์รี่สีแดงวันละโหลด้วย

เธอเกือบจะคิดว่าเธอไม่มีประจำเดือน แต่จะเป็นอัมพาตอยู่บนเตียงด้วยอาการป่วยระยะสุดท้าย

จู่ ๆ เจโรมก็วิ่งเข้ามา เขาซึ่งปกติเป็นคนที่สงบและนิ่งมาก กลับรู้สึกตื่นเต้นเป็นพิเศษ

“เซียร่าท้องแล้ว เป็นลูกของข้า”

ไอร่ารู้สึกประหลาดใจอย่างมาก “จริงหรือ เยี่ยมไปเลย ยินดีด้วยนะ”

เจโรมถามอย่างจริงใจว่า “เซียร่าไม่สามารถออกไปข้างนอกได้ระยะหนึ่ง หากเจ้าว่างก็แวะไปคุยเล่นกับนางบ้างจะได้หรือไม่”

“ได้สิ”

นี่เป็นครั้งแรกที่ไอร่าสัมผัสกับหญิงตั้งครรภ์ เธอทั้งอยากรู้อยากเห็นและคาดหวัง

เธอไม่รู้จริง ๆ ว่าลูกอสูรจะมีหน้าตาเป็นอย่างไร

เธอไปที่บ้านเซียร่าพร้อมกับเชร์

เซียร่าที่ตั้งครรภ์ดูไม่แตกต่างจากปกติ ยกเว้นว่าเอวของเธอหนาขึ้นเล็กน้อยและรูปร่างของเธอก็ดูอวบอ้วนและกลมขึ้น

ทันทีที่เธอเห็นไอร่า เธอก็ดีใจและรีบกวักมือเรียกอีกฝ่ายให้นั่งลง

ไอร่าแสดงความยินดีกับเธอ

เซียร่าจับท้องของเธอแล้วยิ้ม “ข้าท้องแล้ว เจ้าต้องเร่งทำงานให้หนักขึ้นนะ”

ไอร่ารู้สึกเขินอาย “ปล่อยให้เป็นเรื่องของโชคชะตาเถอะ”

เซียร่าศึกษาสีหน้าของเธออย่างระมัดระวังและถามทันที “อย่าบอกนะว่าเจ้ายังไม่ได้สมสู่กับคู่ครองของเจ้า”

ไอร่าปิดปากของเธออย่างรวดเร็ว “ลดเสียงลงหน่อย”

เชร์และเจโรมอยู่ไม่ไกล จะเกิดอะไรขึ้น หากพวกเขาได้ยินที่เธอพูด? น่าอายชะมัด!