บทที่ 135: ชนแก้วให้เดอะแฟลช! (ฟรี)

แต่ถึงจะต้องเผชิญหน้ากับศัตรูที่น่าสะพรึงกลัวขนาดนี้

ก็ยังมีร่างหนึ่งที่ราวกับเทพเจ้ายืนหยัดต่อสู้กับผู้ทำลายล้างอย่างดุเดือด ทั้งสองฝ่ายไม่อาจทำอะไรอีกฝ่ายได้ ตกอยู่ในภาวะชะงักงันอย่างรุนแรง

“แข็งแกร่งเกินไปแล้ว...”

สการ์เล็ตวิทช์อดถอนหายใจไม่ได้

“มีฮีโร่ที่แข็งแกร่งขนาดสามารถต่อกรกับเทพเซเลสเชียลได้จริงๆ ด้วย”

หากสลับตำแหน่งกัน แม้เธอจะมีเวทมนตร์แห่งความโกลาหลที่สามารถบิดเบือนความเป็นจริงได้ แต่สการ์เล็ตวิทช์ก็ไม่กล้ารับประกันว่าตัวเองจะต่อกรกับเทพเซเลสเชียลได้

“ทุกคนเตรียมตัว!”

ด็อกเตอร์สเตรนจ์ลอยตัวขึ้นสู่ท้องฟ้าแล้วตะโกนเสียงดัง

“คุณอยากนิยามคำว่า ‘เตรียมตัว’ ใหม่หรือไง?”

สการ์เล็ตวิทช์อดบ่นไม่ได้

“ฉันกำลังพูดกับเพื่อนที่อยู่บนฟ้า!”

“เข้าใจแล้ว!”

ทันทีที่ด็อกเตอร์สเตรนจ์พูดจบ ก็ได้ยินเสียงตะโกนก้องมาจากบนท้องฟ้า จากนั้นก็เห็นว่าผู้ทำลายล้างเหมือนจะถูกยั่วโมโห จึงทุบหมัดลงบนพื้นอย่างรุนแรง แผ่นดินแตกออกเป็นรอยแยกยาวมหาศาล

สายฟ้าที่ก่อนหน้านี้กำลังต่อสู้กับผู้ทำลายล้างและตรึงมันเอาไว้ได้ถอยออกมา พร้อมกันนั้นเอง ด็อกเตอร์สเตรนจ์และเหล่าจอมเวทแห่งโลกที่อยู่ด้านหลังก็เริ่มแผ่คลื่นพลังเวทมนตร์เข้มข้นออกมา

“เหล่าจอมเวท ทำเหมือนตอนซ้อมไว้! อย่าตื่นตระหนก!”

“คาถาย้อนมิติหมู่! เวทแห่งวิชานติ!”

“โอ้ ฉันเกลียดคาถานี้ที่สุด!”

คลื่นพลังงานรวมตัวกันจนเป็นรูปธรรม ล้อมรอบเหล่าเทพเซเลสเชียลเอาไว้ ผู้ทำลายล้างดูเหมือนจะคาดเดาได้ว่ากำลังจะเกิดอะไรขึ้น มันส่งเสียงคำรามอย่างไม่ยอมจำนน

วินาทีต่อมา

เหล่าเทพเซเลสเชียลทั้งหมดก็หายไปจากโลกโดยสิ้นเชิง

“ได้ผลแล้วเหรอ?”

สไปเดอร์แมนถึงกับตะลึงกับภาพตรงหน้า

พลังเวทมนตร์เมื่อครู่น่ากลัวเกินไปจริงๆ มันปกคลุมไปทั่วท้องฟ้า ถึงขั้นโอบล้อมผู้ทำลายล้างที่แม้แต่เวลามองยังเห็นได้เพียงหัวเข่าเท่านั้น

แค่คิดก็รู้แล้วว่าพลังนั้นมหาศาลเพียงใด

“พวกมันถูกส่งกลับไปยังที่ที่จากมาแล้ว”

ด็อกเตอร์สเตรนจ์ร่วงลงจากฟ้า ก่อนจะนั่งลงบนพื้นอย่างหมดแรง แล้วตอบคำถามของสไปเดอร์แมน

“และรอยแยกที่เชื่อมต่อมายังโลกของเราก็ถูกปิดผนึกเรียบร้อยแล้ว”

“ได้ผลจริงด้วย! เยี่ยมไปเลย!”

เหล่าฮีโร่ส่งเสียงเฮกันทันที

ทุกอย่างดำเนินไปอย่างราบรื่น ยกเว้นเพียงว่าความแข็งแกร่งของเทพเซเลสเชียลเกินกว่าที่คาดไว้เล็กน้อย จนทีมของโทนี่แทบจะถ่วงเวลาผู้ทำลายล้างไม่อยู่ ทำให้จางหยางต้องลงสนามก่อนกำหนด

นอกเหนือจากนั้น ทุกอย่างถือว่าสมบูรณ์แบบ

หรือจะพูดว่า สมบูรณ์ยิ่งกว่าตอนซ้อมเสียอีก

ไม่มีใครคาดคิดเลยว่าความสามารถของจางหยางจะทรงพลังขนาดนี้

สามารถรับมือผู้ทำลายล้างเพียงลำพังและถ่วงเวลาเอาไว้ได้ตลอด โดยไม่มีฝ่ายใดเพลี่ยงพล้ำ

แม้เขาจะทำลายการป้องกันของผู้ทำลายล้างไม่ได้

แต่ผู้ทำลายล้างก็โจมตีเขาไม่โดนเหมือนกัน

ทั้งสองต่อสู้กันจนทุกคนลุ้นแทบขาดใจ

การโจมตีเหล่านั้น ถ้าตกใส่พวกเขาสักครั้งเดียว อาจถึงขั้นร่างแหลกเป็นผุยผง

แต่เจ้าสองคนนี้กลับสู้กันอย่างดุเดือดมานานขนาดนั้น

แล้วยังไม่มีใครบาดเจ็บเลยสักนิด

ถ้าพวกเขาไม่ได้เห็นกับตาตั้งแต่ต้นจนจบ ต่อให้มีคนบอกว่าเป็นการจัดฉาก ก็คงมีคนเชื่อแน่

“เฮ้ สรุปแล้วใครกันแน่ที่เป็นคนให้ข่าวกับพวกเรา?”

วูล์ฟเวอรีนจากเอ็กซ์เมนถามขึ้น

การต่อสู้ครั้งนี้หน้าที่ของเขาหลักๆ คือจัดการพวกทหารตัวเล็ก และที่สำคัญ ทหารของเทพเซเลสเชียลพวกนั้นก็ไม่ได้อ่อนแอเลย

ถึงขั้นสู้กับวูล์ฟเวอรีนได้สูสี

กว่าเขาจะฆ่าได้สักตัวก็แทบหมดแรง

“พวกเราไปช่วยเก็บกวาดบนถนนกันดีกว่า”

กัปตันอเมริกามองเมืองที่พังยับเยินแล้วส่ายหน้า ถอนหายใจอย่างเห็นใจประชาชนที่ได้รับผลกระทบ

“เอ่อ... ถือว่าฉันไม่ได้พูดแล้วกัน”

วูล์ฟเวอรีนรีบโบกมือแล้วเผ่นหนีทันที ราวกับกลัวจะถูกลากไปช่วยงาน

คืนนั้น

ภายในสตาร์คทาวเวอร์

นี่คือปาร์ตี้ฉลองชัยชนะของเหล่าฮีโร่

“เฮ้! ฉันขอเสนอ!”

โทนี่ยกแก้วขึ้นแล้วตะโกน

“ชนแก้วให้อินฮิวแมนก่อน! ชัยชนะครั้งนี้ต้องขอบคุณข้อมูลของพวกเขา!”

“พวกเราขาดชัยชนะแบบสมบูรณ์มานานเกินไปแล้ว! พวกเขาให้ข้อมูลที่สำคัญและแม่นยำในเวลาที่เหมาะสม ทำให้พวกเราส่งไอ้พวกนั้นกลับบ้านได้สำเร็จ!”

“ชนแก้วให้อินฮิวแมน!”

ทุกคนต่างยกแก้วขึ้นพร้อมกัน

“ชนแก้วให้อินฮิวแมน!”

ทำเอาเหล่าอินฮิวแมนเขินกันไม่น้อย แต่ละคนดูประหม่าอย่างเห็นได้ชัด

“แล้วก็!”

โทนี่หันไปมองจางหยางที่กำลังคุยอะไรบางอย่างกับชีฮัลค์ แววตาเป็นประกาย

“ส่วนตัวฉัน ยังต้องชนแก้วให้เดอะแฟลชอีกหนึ่งครั้ง!”

“ฮีโร่หนุ่มคนนี้เป็นคนที่ยืนหยัดออกมา ทำให้ทีมของฉันรอดชีวิต และยังซื้อเวลาให้แผนของพวกเราสำเร็จได้อีกด้วย!”

“ชนแก้วให้เดอะแฟลช!”

“ชนแก้วให้เดอะแฟลช!”

“ในเมื่อทุกคนพูดกันขนาดนี้แล้ว ฉันก็ไม่พูดอะไรล่ะนะ หมดแก้วเลยแล้วกัน”

จางหยางไม่ได้รู้สึกเขินแม้แต่น้อย เขายกแก้วขึ้นแล้วดื่มรวดเดียวจนหมดอย่างเปิดเผย

ท่าทีตรงไปตรงมาและใจกว้างของเขา ทำให้ฮีโร่จำนวนไม่น้อยเกิดความรู้สึกดีๆ ขึ้นมา

จากการต่อสู้ก่อนหน้านี้ พวกเขารู้ดีอยู่แล้วว่าฮีโร่คนนี้แข็งแกร่งเพียงใด

และนิสัยก็ยังถูกคออีก

ไม่นานนัก รอบตัวจางหยางก็เต็มไปด้วยผู้คน

จางหยางเองก็ไม่ถือเนื้อถือตัว เขาพูดคุยกับเหล่าฮีโร่อย่างออกรสออกชาติ ฟังพวกเขาโม้เรื่องวีรกรรมของตัวเองอย่างตั้งใจ พร้อมจดจำที่มาและความสามารถของแต่ละคนเอาไว้ในใจ

พรุ่งนี้หลังกลับไป เขาจะลองออกตามหาคนเหล่านี้ดู

บางทีในจักรวาลของเขา พวกเขาอาจมีตัวตนอยู่เหมือนกัน

ถึงตอนนั้นอเวนเจอร์สของเขาก็จะเติบโตได้อย่างรวดเร็ว

พูดตามตรง

จักรวาลนี้มีฮีโร่มากจนกระทั่งปกป้องทั้งจักรวาลยังไหว

แค่ปกป้องโลกใบเดียวถือว่าสบายมาก

ทำเอาจางหยางอิจฉาจนแทบบ้า

แต่ไม่นานนัก ทางฝั่งของกัปตันมาร์เวลกับโทนี่ก็เริ่มเกิดความวุ่นวายขึ้น

ตอนแรกจางหยางไม่ได้สนใจเท่าไร

แต่เสียงเริ่มดังขึ้นเรื่อยๆ

ทุกคนจึงรีบเดินไปดูว่าเกิดอะไรขึ้น

หลังฟังอยู่พักหนึ่ง จางหยางก็เข้าใจสถานการณ์

เรื่องมันง่ายมาก

กัปตันมาร์เวลถามราชินีเมดูซ่าว่า อินฮิวแมนรู้ได้อย่างไรว่าเทพเซเลสเชียลกำลังจะมา

เมดูซ่าไม่มีทางเลือก จึงเตรียมพาพวกเขาไปพบยูริซีส

อินฮิวแมนผู้สามารถมองเห็นอนาคตได้

“นี่คือยูริซีสค่ะ”

เมดูซ่าแนะนำชายหนุ่มที่เดินออกมาจากห้อง

“ถ้าพวกคุณอยากขอบคุณใครสำหรับเรื่องวันนี้จริงๆ ก็ควรขอบคุณเขา”

“เอ่อ... รู้สึกว่าฉากนี้จะใหญ่เกินไปหน่อยนะ”

ยูริซีสทักทายอย่างประหม่า

“สวัสดีครับ ผมเป็นแฟนของทุกคนเลย”

“แฟนของทุกคนงั้นเหรอ?”

จางหยางหัวเราะออกมา ก่อนจะส่ายหน้า

“งั้นคงไม่รวมฉันหรอกมั้ง”

“คุณ!”

ยูริซีสจำเขาได้ทันที สีหน้ากลายเป็นดีใจอย่างมาก

“คนที่เคยเจอกันก่อนหน้านี้!”

“ฉันก็เป็นแฟนของคุณเหมือนกัน! แบบแฟนพันธุ์แท้เลยนะ!”

FB Page: Rubybibi นิยายแปล [ฝากกดติดตามเพจด้วยนะคะ]

……………