บทที่ 21 ปราณเริ่มต้นกายาศักดิ์สิทธิ์อัปเกรด! เลเวล 2!

หลินโม่ใช้ดาบเหล็กกล้าคว้านเอาคริสตัลคอร์และต่อมพิษออกมาจากซากค้างคาวผีดูดเลือด

ได้มาทั้งหมด 14 ชุด

หลินโม่รู้สึกพึงพอใจกับความเร็วในการฟาร์มสัตว์ประหลาดในระดับนี้มาก

เวลาที่ใช้ไปตั้งแต่เดินเข้ามาในถ้ำจนถึงตอนที่ได้ของเหล่านี้มา อันที่จริงแล้วกินเวลาไม่ถึง 3 นาทีด้วยซ้ำ

และเวลาส่วนใหญ่ก็หมดไปกับการคว้านเอาคริสตัลคอร์และต่อมพิษออกมาเสียมากกว่า

หลินโม่อาศัยจังหวะที่ซูโย่วเวยไม่ได้ทันสังเกต ยัดต่อมพิษอันหนึ่งเข้าปากไปอย่างรวดเร็ว

ตอนแรกหลินโม่ก็รู้สึกกังวลอยู่บ้าง

"ไอ้นี่มันจะทำให้ฉันท้องเสียไหมเนี่ย... ดูสภาพแล้วไม่ค่อยจะถูกสุขอนามัยเท่าไหร่เลยแฮะ"

โชคดีที่พรสวรรค์เถาเที่ยยังคงทำงานได้อย่างมีประสิทธิภาพเช่นเคย

[พรสวรรค์เถาเที่ยกลืนกินสำเร็จ เปลี่ยนเป็นค่าประสบการณ์ +250]

ดวงตาของหลินโม่เบิกกว้าง!

มันได้ผลจริงๆ ด้วย! แถมถึงแม้มันจะอยู่ในระดับขั้น 3 เหมือนกัน แต่ค่าประสบการณ์ที่ได้จากไอ้นี่กลับมากกว่าหมาป่าวายุเงาถึง 50 แต้มเลยนะ!

สุดยอดไปเลย!

หลินโม่เก็บคริสตัลคอร์และต่อมพิษอย่างระมัดระวัง

เขาตั้งใจจะรอให้รวบรวมได้สักระยะหนึ่งก่อน แล้วค่อยกลืนกินรวดเดียวเหมือนกินยาเลยทีเดียว

"ไปกันเถอะ เข้าไปดูข้างในกันต่อ"

หลินโม่พาซูโย่วเวยเดินลึกเข้าไปสำรวจในถ้ำต่อ

หลังจากเดินผ่านทางเดินที่ค่อนข้างแคบ โถงทรงกลมที่เกิดขึ้นตามธรรมชาติก็ปรากฏขึ้นเบื้องหน้าหลินโม่

ความสูงของมันน่าจะประมาณ 15 เมตรได้

ค้างคาวผีดูดเลือดจำนวนมหาศาลกำลังห้อยหัวอยู่บนเพดานถ้ำและผนังหินรอบๆ

จำนวนของพวกมันมีมากเสียจนมองเผินๆ เหมือนกับโขดหินสีดำเลยทีเดียว

พื้นถ้ำถูกปกคลุมไปด้วยมูลค้างคาวหนาเตอะ และยังสามารถมองเห็นคราบเลือดแห้งกรังได้อย่างเลือนลาง

ยิ่งไปกว่านั้น อุณหภูมิและความชื้นภายในนี้ยังสูงกว่าข้างนอกมาก

ซูโย่วเวยรู้สึกคลื่นไส้และวิงเวียนศีรษะขึ้นมาทันที

ในทางกลับกัน หลินโม่กลับไม่รู้สึกอะไรเลยสักนิด

ซูโย่วเวยพยายามข่มความรู้สึกไม่สบายกายเอาไว้ และกวาดสายตามองจำนวนค้างคาวผีดูดเลือดที่น่าสะพรึงกลัวเหล่านั้น

"นี่มัน... จำนวนมันเยอะเกินไปนะ แถมความแข็งแกร่งของพวกมันก็แกว่งอยู่ระหว่างขั้น 3 กับขั้น 5 ด้วย

ถ้าเราลงมือเมื่อไหร่ เราต้องโดนล้อมกรอบแน่ๆ ถึงแม้พลังทำลายล้างของพวกมันจะไม่มาก แต่ด้วยจำนวนมหาศาลขนาดนี้ ลำพังแค่พิษที่สะสมเข้าไปก็ทำเอาถึงตายได้แล้วนะ

เราควรจะไปต่อดีไหม"

"ไปต่อสิ!" หลินโม่พูดด้วยน้ำเสียงตื่นเต้น "ต้องมีค้างคาวผีดูดเลือดเกือบๆ ร้อยตัวแน่เลย ถ้าเราฆ่าพวกมันได้ เธออาจจะไปถึงขั้น 6 ได้เลยนะ

แต่ว่า... คราวนี้เราจะบุ่มบ่ามไม่ได้แล้วล่ะ!"

ขณะที่พูด หลินโม่ก็กวาดสายตามองไปรอบๆ

ไม่นาน สายตาของหลินโม่ก็ไปหยุดอยู่ที่ทางเดินแคบๆ ที่พวกเขาสองคนเพิ่งจะเดินผ่านมา!

"คิดออกแล้ว!"

หลินโม่ดึงซูโย่วเวยกลับมาที่ทางเดิน

เขาให้ซูโย่วเวยยืนอยู่ข้างในทางเดิน ส่วนเขาก็ยืนขวางทางออกเอาไว้

"ด้วยวิธีนี้ ฉันจะยืนอยู่ข้างหน้าเพื่อดึงดูดความสนใจ ค้างคาวผีดูดเลือดก็จะไม่สามารถโจมตีเธอได้

และด้วยวิธีนี้ จำนวนค้างคาวผีดูดเลือดที่จะสามารถโจมตีฉันได้พร้อมๆ กันก็จะลดลงไปมากเลยล่ะ!"

"นี่มัน... น่าจะได้ผลนะ..." ซูโย่วเวยขบริมฝีปากและพูดด้วยความเป็นห่วง "แต่ถึงจะไม่นับเรื่องพิษ ร่างกายของนายจะทนรับไหวเหรอถ้าโดนรุมแบบนั้นน่ะ"

หลินโม่ยกยิ้มมุมปาก "ฉันสงสัยจังเลยว่าเธอเคยได้ยินคำพูดนี้ไหม"

ซูโย่วเวยถามด้วยความสงสัย "คำพูดอะไรเหรอ"

"อย่าตั้งคำถามกับความแข็งแกร่งของผู้ชายเด็ดขาด!"

เธออึ้งไปชั่วขณะ ก่อนจะตระหนักได้ว่าหลินโม่กำลังพูดถึงอะไร

แก้มของเธอแดงระเรื่อขึ้นมาเล็กน้อย

แต่ก่อนที่เธอจะทันได้พูดอะไรต่อ

เธอก็เห็นหลินโม่หยิบดาบเหล็กกล้าขึ้นมา และค่อยๆ สะกิดนิ้วที่เพิ่งจะหายดีเมื่อครู่นี้

หยดเลือดซึมออกมา

กลิ่นเลือดอันเป็นเอกลักษณ์ของกายาศักดิ์สิทธิ์กระจายไปทั่วอากาศในพริบตา

ค้างคาวผีดูดเลือดที่กำลังหลับใหลอยู่ในโถงทรงกลมแห่งนี้ตื่นขึ้นมาทันที

ดวงตากว่าร้อยคู่ที่เปล่งประกายแสงสีเขียวริบหรี่ล้วนจับจ้องมาที่หลินโม่

เมื่อเห็นภาพนี้ ใบหน้าของซูโย่วเวยก็ซีดเผือดลงทันที

เธอทำได้เพียงกำคทาแน่น เตรียมพร้อมรับมือกับการต่อสู้ที่ยากลำบากที่กำลังจะมาถึง!

ในทางกลับกัน หลินโม่กลับดูเป็นปกติและถึงกับหัวเราะออกมา

"เข้ามาเลย นี่ไม่ใช่สิ่งที่พวกแกโหยหาหรอกหรือ ถ้าไม่รีบมาตอนนี้ เดี๋ยวแผลก็สมานกันพอดี!"

ค้างคาวผีดูดเลือดที่อยู่ใกล้หลินโม่ที่สุดไม่อาจอดใจรอได้อีกต่อไป พวกมันกระพือปีกและทิ้งภาพติดตาไว้ในอากาศขณะพุ่งตรงมาที่หลินโม่

ทว่า ด้วยตำแหน่งที่หลินโม่เลือกยืน

มีเพียงค้างคาวผีดูดเลือดระดับขั้น 5 ที่เร็วที่สุดประมาณสิบกว่าตัวเท่านั้นที่สามารถเข้ามาถึงตัวหลินโม่ได้โดยตรง

ส่วนตัวที่ช้ากว่าหน่อยล้วนถูกขวางไว้ด้านหลังทั้งหมด

ดาบเหล็กกล้าของหลินโม่ตวัดฟันอย่างรวดเร็วจนทิ้งภาพติดตาเอาไว้ วิถีดาบเพียงครั้งเดียวสามารถฟันค้างคาวผีดูดเลือดได้ถึง 4 ตัวพร้อมกัน

พละกำลังอันน่าสะพรึงกลัวทำให้ค้างคาวผีดูดเลือดเหล่านี้ร่วงหล่นลงสู่พื้นในทันที

สังหารค้างคาวผีดูดเลือดพวกนี้ได้ในพริบตา!

แต่ทันทีที่ค้างคาวผีดูดเลือดเหล่านี้ถูกฟันร่วงลงไป

ตัวอื่นๆ ก็รีบบินเข้ามาแทนที่ทันที

ตัวหนึ่งงับเข้าที่แขนของหลินโม่

ความรู้สึกชาหนึบแล่นพล่านไปทั่ว

หลินโม่สามารถมองเห็นกลุ่มพลังงานสีดำบนบาดแผลของเขา ซึ่งเตรียมจะแพร่กระจายไปตามกระแสเลือดของเขา

ทว่า เมื่อพลังปราณพวยพุ่งขึ้นที่บาดแผล กลุ่มพลังงานสีดำนั้นก็สลายหายไปในอากาศ!

ปราณเริ่มต้นกายาศักดิ์สิทธิ์! ต้านทานพิษโดยสมบูรณ์!!!

การคาดเดาของเขาถูกต้องจริงๆ!

ในขณะที่หลินโม่กำลังลิงโลดใจ ข้อความแจ้งเตือนก็ปรากฏวาบขึ้นตรงหน้าเขา

[ระดับทักษะปราณเริ่มต้นกายาศักดิ์สิทธิ์เพิ่มขึ้น!]

[ระดับทักษะปัจจุบัน เลเวล 2]

ในที่สุดก็เลเวลอัปแล้ว!

หลินโม่เรียกหน้าต่างสถานะขึ้นมาและชำเลืองมองข้อมูลทักษะ

[ปราณเริ่มต้นกายาศักดิ์สิทธิ์ (เลเวล 2): ปราณสีทองอ่อนบางๆ ปกคลุมไปทั่วพื้นผิวของร่างกาย เมื่อได้รับการโจมตีทางกายภาพ ความเสียหายจะลดลง 15 เปอร์เซ็นต์ และต้านทานผลของพิษโดยสมบูรณ์]

การลดความเสียหายทางกายภาพเพิ่มขึ้นอีก 5 เปอร์เซ็นต์!

นี่มันช่างมาได้จังหวะพอดิบพอดีเสียจริงๆ!

เมื่อเทียบกับหมาป่าวายุเงาในระดับเดียวกัน การโจมตีของค้างคาวผีดูดเลือดพวกนี้ก็ถือว่าอ่อนแอกว่ามากอยู่แล้ว!

บาดแผลที่เกิดขึ้นจึงถือว่าเล็กน้อยมากสำหรับเขา

หลังจากผลของปราณเริ่มต้นกายาศักดิ์สิทธิ์เพิ่มขึ้น มันก็ย่อมปลอดภัยมากขึ้นโดยธรรมชาติ!

ตอนนี้ มีเพียงการถูกค้างคาวผีดูดเลือดจำนวนมหาศาลรุมล้อมพร้อมๆ กันเท่านั้นที่จะเป็นอันตรายต่อเขาได้!

เมื่อนำมารวมกับความได้เปรียบทางภูมิประเทศแล้ว

เรียกได้ว่าหลินโม่ยืนอยู่ในจุดที่ไร้พ่ายเลยทีเดียว!

ในเวลานี้ หลินโม่ไม่จำเป็นต้องจงใจสังเกตวิถีการบินของค้างคาวผีดูดเลือดเหล่านี้ด้วยซ้ำ

ดาบเหล็กกล้าในมือของเขา แม้จะแกว่งไปมามั่วๆ โดยไม่ต้องอาศัยเทคนิคใดๆ ก็ยังสามารถฟันโดนค้างคาวผีดูดเลือดได้หลายตัว

ไม่มีทางเลือกอื่นแล้ว

จำนวนของเจ้าพวกนี้มันมีมากเกินไปจริงๆ

ด้านหลังเขา เมื่อเห็นว่าหลินโม่ดูเหมือนจะมีวิธีรับมือกับพิษได้จริงๆ ซูโย่วเวยก็รู้สึกโล่งใจ

เธอเริ่มใช้กระสุนเวทมนตร์ดำอย่างต่อเนื่องเพื่อจัดการค้างคาวผีดูดเลือดที่เข้ามาใกล้หลินโม่

ในขณะเดียวกัน เมื่อมีโอกาส เธอจะยิงลำแสงเวทมนตร์ดำออกไป

สังหารค้างคาวผีดูดเลือดจำนวนมหาศาลได้ในคราวเดียว!

ลำแสงเวทมนตร์ดำนี้เป็นทักษะสร้างความเสียหายเป็นวงกว้างแบบเส้นตรงโดยธรรมชาติ

ตราบใดที่พวกมันอยู่ในระยะการโจมตีของทักษะ มันก็สามารถสร้างความเสียหายให้กับศัตรูได้หลายตัวพร้อมกัน

และตอนนี้...

ค้างคาวผีดูดเลือดเหล่านี้ล้วนกำลังโจมตีพร้อมกับรุมล้อมหลินโม่เอาไว้

จำนวนสัตว์ประหลาดที่โดนลำแสงเวทมนตร์ดำเพียงครั้งเดียวน่าจะเกิน 30 ตัวเลยทีเดียว

มันน่าทึ่งมาก!

ชั่วขณะหนึ่ง

ข้อความแจ้งเตือนค่าประสบการณ์ที่ได้รับจากการสังหารก็ปรากฏวาบขึ้นตรงหน้าทั้งสองคนอย่างต่อเนื่อง

เมื่อค้างคาวผีดูดเลือดพวกนี้ถูกกำจัดไปประมาณสองในสามแล้ว

ความผันผวนของกลิ่นอายความมืดก็แผ่ซ่านออกมาจากร่างของซูโย่วเวย

ความแข็งแกร่งของเธอเพิ่มขึ้นอีกครั้ง

เธอทะลวงไปถึงขั้น 6 เรียบร้อยแล้ว!

ความเร็วในการสังหารค้างคาวผีดูดเลือดของพวกเขาก็เพิ่มขึ้นอีกครั้งเช่นกัน

ทว่า ถึงจะเป็นเช่นนั้น หลินโม่และซูโย่วเวยก็ยังต้องใช้เวลากว่าครึ่งชั่วโมงในการกำจัดค้างคาวผีดูดเลือดเหล่านี้จนหมดสิ้น!

หลังจากฟันค้างคาวผีดูดเลือดตัวสุดท้ายจนร่วงลงไป หลินโม่ก็หันไปมองซูโย่วเวย

ในจังหวะที่เขากำลังจะถามว่าเธอบาดเจ็บตรงไหนหรือเปล่า

เขาก็สังเกตเห็นว่าใบหน้าของซูโย่วเวยนั้นซีดเซียวมาก และมีเหงื่อเม็ดเล็กๆ ผุดพรายจนเต็มหน้าผากของเธอ

ทั้งร่างของเธอโซเซไปมา ราวกับจะล้มลงไปกองกับพื้นได้ทุกเมื่อ

หลินโม่รีบเข้าไปประคองซูโย่วเวยไว้

"ฉันไม่เป็นไร..." ซูโย่วเวยพูดเสียงเบา "ก็แค่พลังจิตถูกใช้ไปจนหมดน่ะ

ฉันต้องทำสมาธิเพื่อฟื้นฟูก่อนนะ"

หลินโม่เพิ่งนึกขึ้นได้ว่าสำหรับคลาสจอมเวทมนตร์ดำแล้ว

พลังทำลายล้างในช่วงสั้นๆ นั้นอาจจะรุนแรงมากก็จริง แต่พวกเขาไม่ถนัดการต่อสู้ที่มีความเข้มข้นสูงอย่างต่อเนื่องแบบที่เพิ่งผ่านมาเลย

เมื่อพลังจิตถูกใช้ไปจนหมดสิ้น มันจะรู้สึกเจ็บปวดราวกับถูกเข็มทิ่มแทงในหัวเลยล่ะ

พลังจิตของซูโย่วเวยคงจะหมดไปตั้งนานแล้ว

เธอแค่กลัวว่าการหยุดโจมตีจะสร้างแรงกดดันให้เขามากเกินไป เธอจึงฝืนรีดเค้นพลังจิตเพื่อร่ายเวทต่อไป

เขาประคองซูโย่วเวยไปพักยังบริเวณที่ค่อนข้างสะอาดด้านใน

จากนั้นซูโย่วเวยก็หลับตาลงและเริ่มทำสมาธิเพื่อฟื้นฟู และคิ้วที่ขมวดมุ่นของเธอก็ค่อยๆ คลายออก

หลังจากยืนยันได้ว่าซูโย่วเวยปลอดภัยดีแล้วในตอนนี้

หลินโม่ก็หันหลังกลับและเดินไปที่กองซากศพของค้างคาวผีดูดเลือด

เมื่อนึกถึงค่าประสบการณ์ที่คริสตัลคอร์และต่อมพิษทั้งหมดนี้จะสามารถเปลี่ยนไปเป็นได้

ฝีเท้าของหลินโม่ก็เบาหวิวขึ้นมาทันที

เขาสามารถเก็บเกี่ยวของรางวัลได้อีกแล้ว... โอ้ ไม่สิ เก็บเกี่ยวค่าประสบการณ์ต่างหาก!

แต่เขาเพิ่งเดินไปได้แค่สองก้าวเท่านั้น

สีหน้าของหลินโม่ก็เปลี่ยนเป็นระแวดระวังอย่างถึงที่สุด

ด้วยประสาทการได้ยินที่เหนือชั้น หลินโม่ก็ได้ยินเสียงฝีเท้าแว่วมาอย่างเลือนลาง!

มีคนกำลังมางั้นหรือ