บทที่ 19 ปรากฏการณ์ทะเลทุกข์! เมล็ดพันธุ์เคออสแห่งบงกชเขียว!

ภายในห้อง

ทะเลทุกข์สีทองเบ่งบานในท้องน้อยของหลินโม่ อาบย้อมทั่วทั้งห้องด้วยรัศมีสีทองอร่าม

"ทะลวงระดับได้จริงๆ ด้วย!!"

"ถ้าไม่นับรวมผลของยาเม็ดรวบรวมเส้นลมปราณ ดีของราชาหมาป่าวายุเงาตัวนี้สามารถเปลี่ยนเป็นค่าประสบการณ์ได้ถึง 1000 แต้มเลยนะ!

สมแล้วที่เป็นจ้าวแห่งป่ารกร้าง!

ยอดเยี่ยมจริงๆ!"

หลังจากที่แสงสีทองบนร่างกายค่อยๆ จางหายไป หลินโม่ก็เปิดหน้าต่างสถานะขึ้นมาตรวจสอบทันที

[ชื่อ: หลินโม่]

[อายุ: 18]

[เพศ: ชาย]

[แม่แบบคลาส: จักรพรรดิบรรพกาล]

[พรสวรรค์: เถาเที่ย (ระดับเฉพาะตัว)]

[กายา: กายาศักดิ์สิทธิ์บรรพกาล (ระดับเฉพาะตัว)]

[พลังต่อสู้ปัจจุบัน: ระดับ 0 ขั้น 5 (93 / 50000)]

[ความแข็งแกร่ง: 111 (15 * 7+6)]

[จิตวิญญาณ: 106 (15 * 7+1)]

[ความคล่องตัว: 106 (15 * 7+1)]

[ความอดทน: 110 (15 * 7+5)]

[พลังชีวิต: 100 เปอร์เซ็นต์]

[ทักษะ: ปราณเริ่มต้นกายาศักดิ์สิทธิ์ เลเวล 1, หมัดกายาศักดิ์สิทธิ์ เลเวล 1]

เมื่อเหลือบดูกายาศักดิ์สิทธิ์บรรพกาล ความคืบหน้าในการปลดล็อกปัจจุบันก็ถึง 4 เปอร์เซ็นต์แล้ว

หลินโม่หยิบดาบเหล็กกล้าออกมาแล้วลองตวัดฟันดู

เขาได้ยินเสียงแหวกอากาศดังกึกก้องจนน่าสะพรึงกลัว!

หลินโม่พยักหน้าด้วยความพึงพอใจ

"ถ้าฉันเจอราชาหมาป่าวายุเงาตัวนั้นตอนนี้ล่ะก็ ฉันคงไม่ต้องตกอยู่ในสภาพทุลักทุเลแบบนั้นแน่ ดีไม่ดีฉันอาจจะปลิดชีพมันได้ในดาบเดียวก่อนที่มันจะได้ใช้คมมีดสายลมด้วยซ้ำ!"

เมื่อจินตนาการถึงฉากการต่อสู้กับราชาหมาป่าวายุเงาอีกครั้ง หลินโม่ก็รู้สึกฮึกเหิมขึ้นมา

คลาสระดับทริปเปิลเอสอย่างจักรพรรดิบรรพกาลนี้ไม่ใช่เรื่องเล่นๆ เลยจริงๆ

ตราบใดที่เขาสามารถแก้ปัญหาเรื่องความเร็วในการเลเวลอัปได้ พลังต่อสู้ของเขาก็จะสามารถบดขยี้คนในระดับเดียวกันได้อย่างราบคาบ!

"หืม"

หลินโม่สัมผัสได้ถึงทะเลทุกข์ของเขา และจู่ๆ ก็ส่งเสียงประหลาดใจออกมา

"นี่มัน..."

เมื่อความแข็งแกร่งของหลินโม่ก้าวไปถึงระดับ 5 เขาก็พบว่าทะเลทุกข์ในท้องน้อยของเขามีขนาดใหญ่ขึ้นมาก

และที่ใจกลางทะเลทุกข์ของเขา หลินโม่ก็สัมผัสได้อย่างเลือนลางถึงสัมผัสแห่งชีวิต

หลังจากค้นหาอย่างละเอียด หลินโม่ก็พบว่ามันคือรากบัวที่กำลังแตกหน่อ!

"หรือว่านี่คือปรากฏการณ์ทะเลทุกข์ เมล็ดพันธุ์เคออสแห่งบงกชเขียว!"

ดวงตาของหลินโม่เปล่งประกายเจิดจ้า

นี่มันเรื่องดีชัดๆ ถ้าเขาจำไม่ผิด สิ่งนี้สามารถเติบโตไปพร้อมกับกายาศักดิ์สิทธิ์ได้

เมื่อมันเติบโตเต็มที่และมีใบบัว 9 ใบ มันจะสามารถสะกดข่มได้แม้กระทั่งเทพและมารอย่างง่ายดาย!

"นอนดีกว่า!"

"พรุ่งนี้ตื่นเช้าไปเก็บเลเวลกัน! เพื่อให้กายาศักดิ์สิทธิ์สมบูรณ์แบบโดยเร็วที่สุด!"

เช้าวันรุ่งขึ้น หลินโม่มาถึงจุดทางออกก่อนเวลา

แม้ว่าท้องฟ้าจะเพิ่งสางและยังคงเป็นสีเทา แต่หลายทีมก็มารวมตัวกันที่นี่แล้ว

พวกเขาล้วนเป็นผู้ถือครองคลาสที่เอาชีวิตเข้าแลกในป่ารกร้าง ที่นี่จึงคึกคักเป็นพิเศษ

ทว่า หลินโม่ไม่ได้เสียเวลาไปกับคนเหล่านี้ เขากลับกวาดสายตามองไปที่ร้านค้าโดยรอบแทน

"ร้านนวดพี่สาวไป๋, สามพี่น้องฝั่งตะวันตก, กุหลาบแรกแย้ม ดูเหมือนว่าสำหรับผู้ถือครองคลาสที่ต้องเสี่ยงชีวิตหาเงินทุกวัน เรื่องเซ็กซ์จะเป็นรายจ่ายก้อนโตเลยทีเดียว"

ในที่สุด หลินโม่ก็เห็นร้านที่เขากำลังมองหา

"ตลาดแลกเปลี่ยนหัวเซี่ย!"

เขารู้สึกกระปรี้กระเปร่าขึ้นมาทันทีและเดินตรงเข้าไป

ในโลกนี้ แม้ว่าการชอปปิงออนไลน์จะสะดวกสบายมากแล้ว แต่มันก็จำกัดอยู่แค่วัตถุดิบธรรมดาทั่วไปเท่านั้น หากเป็นของที่ซับซ้อนกว่านี้ จำเป็นต้องทำธุรกรรมแบบออฟไลน์

ในฐานะตลาดแลกเปลี่ยนอย่างเป็นทางการของจักรวรรดิหัวเซี่ย ที่นี่จึงได้รับความไว้วางใจมากที่สุด

แน่นอนว่า... ค่าธรรมเนียมของที่นี่ก็แพงที่สุดเช่นกัน

ที่เขามาแต่เช้าก็เพราะอยากจะดูว่าวัตถุดิบที่ได้มาจากราชาหมาป่าวายุเงา จะสามารถนำไปแลกเป็นเงินที่ตลาดแลกเปลี่ยน หรืออาจจะแลกเป็นวัตถุดิบที่เขาสามารถดูดซับได้หรือไม่

เมื่อเข้าไปในตลาดแลกเปลี่ยน หน้าจอขนาดใหญ่ก็ปรากฏแก่สายตา บนหน้าจอแสดงสินค้าที่กำลังวางขายอยู่

ผู้ที่สนใจสามารถซื้อกับพนักงานได้โดยตรง

หลินโม่เพียงแค่ชำเลืองมอง และก็ต้องถอดใจเมื่อเห็นตัวเลขศูนย์ยาวเหยียดในราคาสินค้าเหล่านั้น

เขาเดินตรงไปยังห้องทำธุรกรรมทันที

ภายในห้องมีหญิงสาวคนหนึ่งนั่งอยู่ เธออายุประมาณ 23 หรือ 24 ปี สวมเสื้อเชิ้ตสีขาว ถุงน่องผ้าไหมสีดำ และสวมแว่นตากรอบทอง

ทันทีที่เห็นหลินโม่ หญิงสาวก็ลุกขึ้นยืนเป็นคนแรก

รูปร่างของเธอสูงโปร่ง สัดส่วนช่วงเอวและเรียวขาก็โดดเด่นสะดุดตา ทำให้ยากที่จะละสายตาไปจากเรียวขายาวๆ ของเธอได้

"สวัสดีค่ะ ดิฉันเจียงซือ เป็นผู้รับผิดชอบการทำธุรกรรมของคุณ มีอะไรให้ดิฉันรับใช้คะ"

หลินโม่พยักหน้าอย่างสุภาพแล้วกล่าวว่า "ผมต้องการจะขายของครับ ต้องทำยังไงบ้างครับ"

เจียงซือยิ้มและตอบว่า "คุณต้องลงทะเบียนข้อมูลยืนยันตัวตนก่อนค่ะ หลังจากลงทะเบียนแล้ว คุณสามารถนำสินค้ามาฝากขายผ่านช่องทางของตลาดแลกเปลี่ยนหัวเซี่ยของเราได้ ปัจจุบันเรามี 3 วิธีด้วยกัน คือ ขายตรง, ฝากขาย และประมูลค่ะ"

"แล้ว 3 วิธีนี้ต่างกันยังไงล่ะครับ" หลินโม่ถามด้วยความอยากรู้อยากเห็น

เจียงซืออธิบายว่า "ขายตรง หมายถึงการขายให้ทางตลาดแลกเปลี่ยนของเราโดยตรงค่ะ ราคาจะต่ำกว่า แต่ข้อดีคือไม่ต้องเสียค่าธรรมเนียม และการทำธุรกรรมจะเสร็จสิ้นทันที ส่วนฝากขาย คุณเป็นคนกำหนดราคา เราจะช่วยคุณขายให้ และเราจะหักค่าธรรมเนียม 1 เปอร์เซ็นต์เมื่อขายสำเร็จ สำหรับการประมูล จะเหมาะกับอุปกรณ์ ไอเทม และวัตถุดิบที่หายาก ราคาจะผันผวน แต่ถ้ามีคนต้องการพร้อมกันหลายคน ก็จะสามารถขายได้ในราคาสูงอย่างง่ายดาย แน่นอนว่าค่าธรรมเนียมจะแพงที่สุด อยู่ที่ 1.5 เปอร์เซ็นต์ค่ะ"

หลินโม่พยักหน้า "งั้นช่วยดูให้ผมหน่อยครับว่าวัตถุดิบพวกนี้จะขายได้เท่าไหร่"

พูดจบ หลินโม่ก็หยิบขน กรงเล็บ และเขี้ยวของราชาหมาป่าวายุเงาออกมาจากถุงมิติ

ประกายแสงวาบขึ้นในดวงตาของเจียงซือ

แม้จะยังไม่ได้ตรวจสอบรายละเอียดที่เฉพาะเจาะจงของวัตถุดิบเหล่านี้ แต่ด้วยความเชี่ยวชาญของเธอ เธอก็ยังพอดูออกว่าของพวกนี้ไม่ได้มาจากสัตว์ประหลาดธรรมดาทั่วไปอย่างแน่นอน

"กรุณารอสักครู่นะคะ ขอเวลาดิฉันตรวจสอบสักครู่ค่ะ"

น้ำเสียงของเจียงซือแฝงความเคารพเล็กน้อย

เธอหยิบแท็บเล็ตสำหรับใช้งานภายในของตลาดแลกเปลี่ยนออกมาสแกนของสองสิ่งนั้นทันที

เมื่อเห็นผลลัพธ์ที่แสดงบนแท็บเล็ต เจียงซือก็อดไม่ได้ที่จะส่งเสียงประหลาดใจออกมา "นี่มัน... วัตถุดิบจากราชาหมาป่าวายุเงางั้นหรือคะ"

"ใช่ครับ ถ้าผมขายให้ตลาดแลกเปลี่ยนของคุณ ผมจะได้ราคาเท่าไหร่ครับ"

หลังจากแตะแท็บเล็ตอยู่ครู่หนึ่ง เจียงซือก็พูดว่า "สำหรับวัตถุดิบทั้งสองชิ้นนี้รวมกัน ทางตลาดแลกเปลี่ยนสามารถเสนอราคารับซื้อได้ที่ 200000 หยวนค่ะ"

"200000 หยวนเลยเหรอ" หลินโม่ถึงกับอึ้งไปเล็กน้อย นึกดีใจที่ตอนนั้นเขาไม่ขี้เกียจ

ไม่อย่างนั้น เงิน 200000 หยวนนี่คงจะปลิวหายไปกับสายลมแล้วสินะ

"แต่ทว่า..." เจียงซือเปลี่ยนเรื่อง "ดิฉันไม่แนะนำให้คุณเลือกขายตรงนะคะ"

"ราชาหมาป่าวายุเงาเป็นสัตว์ประหลาดธาตุลมที่ค่อนข้างหายาก และขน เขี้ยว และกรงเล็บของมันก็อัดแน่นไปด้วยธาตุลม"

"ถ้านำไปให้ช่างตีเหล็กหลอมเป็นอุปกรณ์ มันจะเป็นอุปกรณ์ระดับแนวหน้าสำหรับมือใหม่ที่มีทักษะธาตุลมเลยล่ะค่ะ!"

"ตอนนี้เป็นช่วงที่นักเรียนใหม่กำลังเปลี่ยนคลาส ถ้าคุณเลือกการประมูล แม้ว่าค่าธรรมเนียมจะสูงกว่า แต่ราคาจะพุ่งสูงขึ้นอย่างแน่นอน ซึ่งโดยรวมแล้วจะคุ้มค่ากว่ามากเลยนะคะ!"

เมื่อเห็นว่าการวิเคราะห์ของอีกฝ่ายมีเหตุผล หลินโม่ก็อดไม่ได้ที่จะยอมรับในความเป็นมืออาชีพของเธอ

"ผมไม่ค่อยเข้าใจเรื่องพวกนี้เท่าไหร่ เอาเป็นว่าทำตามที่คุณว่ามาก็แล้วกันครับ นี่ข้อมูลยืนยันตัวตนของผมครับ"

เจียงซือรับข้อมูลจากหลินโต้อย่างนอบน้อมและดำเนินการให้เขา

ทว่า เมื่อเห็นว่าหลินโม่เพิ่งอายุแค่ 18 ปี เจียงซือก็อดไม่ได้ที่จะมองเขาอีกครั้ง

ไม่นาน เจียงซือก็จัดการข้อมูลที่เกี่ยวข้องเสร็จสิ้น

เธอพูดด้วยความเคารพว่า "ถ้าอย่างนั้น ดิฉันจะจัดเตรียมการประมูลแบบ 12 ชั่วโมงสำหรับวัตถุดิบพวกนี้ให้คุณนะคะ ราคาเริ่มต้นอยู่ที่ 100000 หยวน และการเสนอราคาแต่ละครั้งต้องเพิ่มขึ้นไม่ต่ำกว่า 5000 หยวนค่ะ"

"หลังจากเสร็จสิ้นการประมูล ทางเราจะแจ้งให้คุณทราบอีกครั้ง นี่คือบัตรสมาชิกของคุณค่ะ"

"นอกจากนี้ ดิฉันยังใช้สิทธิพิเศษของพนักงานอัปเกรดสถานะให้คุณด้วย การทำธุรกรรมครั้งนี้และค่าธรรมเนียมการทำธุรกรรมทั้งหมดในอนาคต จะได้รับส่วนลด 20 เปอร์เซ็นต์ค่ะ"

"หากคุณมีความต้องการใดๆ ในอนาคต คุณสามารถมาหาดิฉันเพื่อรับบริการได้โดยตรงเลยนะคะ"

หลินโม่เข้าใจได้ในทันทีว่าอีกฝ่ายคงรู้สึกว่าเขาคุ้มค่าแก่การลงทุน เธอจึงจงใจมาประจบประแจงเขาแบบนี้

"ตกลงครับ ถ้าผมต้องการอะไร ผมจะมาหาคุณโดยตรงเลยครับ"

หลังจากออกจากตลาดแลกเปลี่ยน หลินโม่ก็รอให้ซูโย่วเวยมาสมทบ

ทว่า จนกระทั่งถึงเวลานัดหมายตอนเก้าโมงเช้า ร่างของซูโย่วเวยก็ยังไม่ปรากฏให้เห็น

ในตอนที่หลินโม่กำลังจะติดต่อไปหาซูโย่วเวยเพื่อถามว่าเธออยู่ที่ไหน เขาก็สังเกตเห็นร่างในชุดสีขาวปรากฏขึ้นท่ามกลางฝูงชนที่พลุกพล่าน

ซูโย่วเวยกำลังแบกห่อสัมภาระขนาดใหญ่ไว้บนหลัง

เขาไม่รู้ว่าข้างในนั้นมีอะไร แต่มันน่าจะไม่เบาเลย

ซูโย่วเวยหอบหายใจถี่ และมีเหงื่อเม็ดเล็กๆ ผุดพรายจนเต็มหน้าผากของเธอ

แต่นั่นกลับไม่ได้ทำให้สภาพของเธอดูทุลักทุเลเลยแม้แต่น้อย

ในทางกลับกัน มันกลับเพิ่มเสน่ห์อันเป็นเอกลักษณ์ให้กับเธอ ทำให้ผู้พบเห็นรู้สึกอยากจะ... ถนุถนอมเธอ