บทที่ 385 เปลี่ยนตัวกลางดึก

บทที่ 385 เปลี่ยนตัวกลางดึก

“อ้อ? เอาสิ” เฉินเซียวลุกขึ้นยืนแล้วตอบรับ

“ถ้าอย่างนั้น ฉันจะไปเตรียมรถให้นะคะ”

“อืม”

หลินเยียนหรานโค้งคำนับเล็กน้อย ก่อนจะหันหลังเดินจากไป

เฉินเซียวจ้องมองดูแผ่นหลังของเด็กสาวคนนี้ เขารู้สึกว่าเธอดูแปลกไปจากเดิมอยู่บ้าง

คิดไปคิดมา เขาก็เพิ่งจะสังเกตเห็น ว่าสไตล์การแต่งตัวของหลินเยียนหรานในช่วงสองสามวันนี้ มันเริ่มจะเปลี่ยนไป

ส้นรองเท้าส้นสูงของเธอ มันดูสูงและแหลมปรี๊ดกว่าเดิม กระโปรงทรงสอบก็ดูสั้นเต่อขึ้นมา เสื้อเชิ้ตสีขาวก็รัดรูปจนเห็นสัดส่วนชัดเจน แถมยังสวมถุงน่องตาข่ายสีดำอีกต่างหาก......

เฉินเซียวอดไม่ได้ที่จะส่ายหน้า

“ยัยเด็กคนนี้นี่...”

ภายในรถเบนซ์ S600 บอดี้การ์ดนั่งอยู่ที่เบาะข้างคนขับ ส่วนหลินเยียนหรานก็นั่งอยู่เบาะหลังคู่กับเฉินเซียว

เรียวขาคู่สวยที่สวมทับด้วยถุงน่องตาข่ายสีดำของเธอ หุบเข้าหากันจนชิด แล้วเอนมาทางฝั่งของเฉินเซียวเล็กน้อย

เฉินเซียวเหลือบมองดูสองแวบ ก่อนจะละสายตากลับมา

พอหลินเยียนหรานนั่งลง กระโปรงของเธอก็ดูจะสั้นเต่อขึ้นมาอีก เธอจึงเผลอเอามือดึงชายกระโปรงลงมาปิดต้นขาโดยไม่รู้ตัว

เฉินเซียวถึงกับพูดไม่ออก ท่าทางแบบนี้ สู้ไม่ต้องทำซะยังจะดีกว่า

พอดึงลงมาแบบนี้ มันก็ยิ่งดูยั่วยวนชวนให้คิดลึกเข้าไปใหญ่

เฉินเซียวหันหน้าไปมอง

“ฟุ่บ!”

ก่อนจะโยนเสื้อโค้ตที่เพิ่งจะถอดออก ไปคลุมลงบนตักของเธอ

“เอาไอนี่คลุมเอาไว้สิ จะได้มิดชิดหน่อย”

หลินเยียนหราน: “......”

......

ณ สนามบินนานาชาติจินหนิง

เครื่องบินเจ็ตส่วนตัว กัลฟ์สตรีม G650 ลำหนึ่ง จอดสงบนิ่งอยู่ที่ลานจอดเครื่องบิน

เพื่อรอให้เฉินเซียวมาตรวจสอบ

ภายใต้แสงไฟสาดส่อง เครื่องบินลำนี้มันช่างดูประณีตและหรูหราซะเหลือเกิน

ตัวเครื่องบินมีรูปทรงปราดเปรียวและโฉบเฉี่ยว สามารถรองรับผู้โดยสารได้สูงสุด 18 คน

บินได้ระยะทางไกลกว่า 13,000 กิโลเมตร

มูลค่ากว่า 400 ล้านหยวน

มันคือเครื่องบินโดยสารส่วนบุคคล ที่สามารถทำความเร็วได้ใกล้เคียงกับความเร็วเสียงมากที่สุด

เฉินเซียวเดินเข้าไปสำรวจดูภายในห้องโดยสาร ก็พบว่าโดยรวมแล้ว มันก็ไม่ได้แตกต่างอะไรไปจากเครื่องบินของลู่เซวียนอี๋สักเท่าไหร่นัก จะมีก็แค่การจัดวางเลย์เอาต์ที่แตกต่างกันไปบ้างเล็กน้อย

ก็แหงล่ะ นี่มันเครื่องบินรุ่นใหม่ล่าสุดเลยนะ

“อืม ก็ดีเหมือนกัน ทน ๆ ใช้ไปก่อนก็แล้วกัน” เฉินเซียววิจารณ์

หลินเยียนหราน: “......”

เครื่องบินราคา 400 ล้านหยวนเนี่ยนะ...แค่พอทนใช้ไปก่อน?

ความหรูหราและประณีตของเครื่องบินลำนี้ มันไม่มีที่ติเลยจริง ๆ

ในปัจจุบัน คนที่มีปัญญาซื้อเครื่องบิน G650 มาครอบครองในประเทศนี้ มีอยู่แค่ไม่กี่คนเท่านั้น

แต่เฉินเซียวกลับไม่ได้มองว่ามันมีค่าอะไรเลย เพราะความใฝ่ฝันที่แท้จริงของเขาก็คือ พระราชวังลอยฟ้าที่สร้างขึ้นมาจากเครื่องบินแอร์บัส A380 ต่างหากล่ะ

เพียงแต่ว่า ไอของพรรค์นี้ มันต้องบินไปสั่งทำพิเศษถึงสำนักงานใหญ่ในประเทศฝรั่งเศส

มันก็เลยยังไม่สามารถเนรมิตให้เป็นจริงได้ในระยะเวลาอันใกล้นี้

พอมีเครื่องบินเจ็ตส่วนตัวแล้ว การเดินทางมันก็จะสะดวกรวดเร็วมากยิ่งขึ้น

เฉินเซียวสั่งการ “ไปขออนุญาตเส้นทางบิน ไปที่เมืองลี่เจียงสำหรับวันพรุ่งนี้ให้ด้วยนะ”

“รับทราบค่ะ เจ้านาย”

เฉินเซียวนั่งเล่นอยู่บนเครื่องบินได้สักพัก เขาก็ลุกขึ้นเดินลงจากเครื่องบิน เพื่อเตรียมตัวเดินทางกลับ

เพิ่งจะก้าวเท้าลงมาจากเครื่องบิน เขาก็เห็นนักบินและพนักงานต้อนรับบนเครื่องบิน วิ่งกระหืดกระหอบตรงเข้ามาหา

“ขออภัยด้วยครับเจ้านาย พวกเรามาสายครับ”

เฉินเซียวหัวเราะ “ไม่เป็นไรหรอกน่า ฉันก็แค่แวะมาดูลาดเลานิดหน่อย อันที่จริง ก็ไม่ต้องลำบากพวกคุณให้รีบมาต้อนรับกันหรอก วันนี้ฉันก็ไม่ได้......หืม?”

“ลู่หวานหนิง?”

ลู่หวานหนิง น้องสาวต่างมารดาของลู่เซวียนอี๋ พอได้เห็นหน้าเฉินเซียว เธอก็รู้สึกประหลาดใจเป็นอย่างมาก

“นาย...นี่มันเครื่องบินของนายงั้นเหรอ?”

“ใช่แล้วล่ะ ถูกต้อง” เฉินเซียวตอบรับ

แม่งเอ๊ย นี่มันเป็นเรื่องบังเอิญจริง ๆ เหรอ?

“ถ้าอย่างนั้น มันก็ช่าง...บังเอิญดีแท้นะคะ” ลู่หวานหนิงเอ่ย

เฉินเซียวหัวเราะ “บางที นี่อาจจะเป็นพรหมลิขิตล่ะมั้ง”

ลู่หวานหนิงยิ้มตอบ “ยินดีที่ได้ให้บริการค่ะ”

เฉินเซียวตัดบท “ขอบคุณนะ เอาไว้โอกาสหน้าเราคงจะได้ร่วมงานกันอีก ฉันมีธุระ ขอตัวก่อนล่ะ”

“ได้ค่ะ เดินทางปลอดภัยนะคะคุณเฉิน”

เฉินเซียวพยักหน้ารับ ก่อนจะพาลูกน้องเดินจากไป

เดินห่างออกมาได้ประมาณสิบกว่าเมตร เขาก็หันไปกระซิบกับหลินเยียนหรานที่อยู่ข้าง ๆ

“ก่อนจะถึงวันพรุ่งนี้ ไปจัดการเปลี่ยนตัวนักบินและพนักงานต้อนรับบนเครื่องบินทั้งหมดออกให้เกลี้ยงเลยนะ”

หลินเยียนหรานชะงักไป เธอแทบจะตั้งรับไม่ทันเลยทีเดียว

ก็เมื่อตะกี้นี้ เจ้านายยังคุยกับพวกเขาอย่างสนุกสนานอยู่เลยนี่นา......

“อ้อ ดะ...ได้ค่ะ”

หลินเยียนหรานไม่เข้าใจเจตนาที่แท้จริงของเฉินเซียว

นั่นก็เป็นเพราะเธอไม่รู้จักตัวตนที่แท้จริงของลู่ซิงเฉินนั่นเอง

แค่เฉินเซียวไปตามจีบลูกสาวของเขาสักคนหนึ่ง ตาลุงนั่นก็แทบจะเอาเป็นเอาตายกับเขาอยู่แล้ว

ขืนปล่อยให้ลู่หวานหนิงเข้ามายุ่งเกี่ยวด้วยอีกล่ะก็...มีหวังลู่ซิงเฉินคงจะอาละวาดบ้าคลั่งยิ่งกว่าตระกูลหวังซะอีก

เฉินเซียวไม่มีทางยอมหาเรื่องใส่ตัว ด้วยการไปยั่วยุศัตรูที่มีอิทธิพลระดับโลก เพียงเพราะผู้หญิงแค่คนเดียวหรอกนะ......