บทที่ 61 ปลาเสริมกระดูก ให้พวกเรากินหรือ?

บทที่ 61 ปลาเสริมกระดูก ให้พวกเรากินหรือ?

เจียงอวี๋เดินไปที่ริมฝั่ง วางถังไม้และตะกร้าไม้ไผ่ลง

เขาตักน้ำจากแม่น้ำใส่ถังไม้ครึ่งถัง จากนั้นเกี่ยวเหยื่อไส้เดือน สะบัดข้อมือเบาๆ เบ็ดก็ตกลงตรงจุดพิกัดอย่างแม่นยำ

ทุ่นลอยขยับเบาๆ บนผิวน้ำ ขึ้นลงตามเกลียวคลื่นของแม่น้ำ

เบ็ดแรก รอไม่นานก็มีปลากินเหยื่อ

เจียงอวี๋กระตุกข้อมือ ปลาเฉาฮื้อตัวเขื่องน้ำหนักกว่าสองชั่งก็ถูกดึงขึ้นมา ดิ้นกระแด่วๆ

เขาโยนมันลงในตะกร้าไม้ไผ่อย่างไม่ใส่ใจ ปลาแม่น้ำธรรมดาแบบนี้ เอากลับไปทำปลาสามรสกำลังดี

เบ็ดที่สอง ก็ยังคงเป็นปลาปลาเฉาฮื้อธรรมดา

เบ็ดที่สาม ตกได้ปลาเส้นเงินตัวเรียวยาว ปลาชนิดนี้เอาไปต้มซุปอร่อยที่สุด

เบ็ดที่สี่ ตกได้ปลาเบญจพรรณตัวเล็กหนักครึ่งชั่ง เจียงอวี๋ปลดเบ็ดแล้วโยนกลับลงแม่น้ำ

จนกระทั่งเบ็ดที่ห้า

เบ็ดเพิ่งจมลงไปไม่นาน ทุ่นลอยก็มุดลงอย่างแรงและรวดเร็ว

เจียงอวี๋หรี่ตา มาแล้ว

เขาจับคันเบ็ดแน่น กระตุกข้อมือเบาๆ

ซ่า!

น้ำกระจาย ปลาตัวเล็กสีแดงก่ำถูกดึงขึ้นเหนือน้ำ

ลำตัวปลายาวประมาณหนึ่งฟุต ขอบเกล็ดมีแสงสีเลือดจางๆ สะท้อนแสงแดดราวกับเปลวไฟที่เต้นระบำ

มันพยายามสะบัดหางอย่างเอาเป็นเอาตายอยู่ที่ริมฝั่ง พลังเหลือล้น ที่หางปลามีลวดลายวิญญาณสว่างจ้าชัดเจน

[ปลาวิญญาณระดับหนึ่ง ปลาบำรุงเลือด]

[สรรพคุณ มีฤทธิ์บำรุงร่างกายและเลือดสำหรับผู้ที่ยังไม่ได้ฝึกยุทธ์ การรับประทานช่วยปรับปรุงสมรรถภาพทางกาย]

ใบหน้าของเจียงอวี๋เผยรอยยิ้ม

ปลาตัวนี้มาได้จังหวะจริงๆ!

ปลาบำรุงเลือดอาจไม่มีประโยชน์สำหรับเขาที่เป็นผู้ฝึกยุทธ์นัก แต่มันคือของดีที่สุดสำหรับแม่และน้องสาว

เขาปลดปลาบำรุงเลือดออกจากเบ็ดอย่างระมัดระวัง แล้วใส่ลงในถังไม้ที่มีน้ำจากแม่น้ำ

เจียงอวี๋ปิดฝาถัง หยิบของแล้วเดินไปยังจุดพิกัดที่สอง

ตำแหน่งของปลาวิญญาณระดับสองนั้นห่างไกลกว่าปลาวิญญาณระดับหนึ่งมาก

ตรงนั้นเป็นจุดที่แม่น้ำโค้ง น้ำเชี่ยวกราก ริมฝั่งเต็มไปด้วยหินน้อยใหญ่ระเกะระกะ

น้ำในแม่น้ำซัดกระหน่ำก้อนหิน เสียงดังสาดกระเซ็น เกิดเป็นฟองคลื่นสีขาว

บริเวณนี้ไม่มีใครมาตกปลาเลย

นักตกปลาทั่วไปรู้ดีว่า ในบริเวณที่น้ำเชี่ยวกราก ปลาจะไม่ค่อยอยู่ และเบ็ดมักจะติดโขดหิน นอกจากจะตกยากแล้วยังอันตรายอีกด้วย

แต่เจียงอวี๋ไม่ได้สนใจ

เขาเหยียบไปตามก้อนหินระเกะระกะ ไปนั่งลงบนก้อนหินที่ใหญ่และแบนที่สุด

ตรงนี้วิสัยทัศน์กว้างไกล หันหน้าเข้าหาพิกัดของปลาวิญญาณระดับสองพอดี

เขาวางตะกร้าไม้ไผ่ไว้แทบเท้า ยัดถังไม้ไว้ในซอกหินข้างๆ เพื่อไม่ให้ลมพัดล้ม

จากนั้นเกี่ยวเหยื่อ เหวี่ยงเบ็ดสุดแรง เบ็ดวาดเป็นแนวโค้ง ตกลงในน้ำที่เชี่ยวกรากอย่างแม่นยำ

สายเบ็ดเพิ่งสัมผัสน้ำ ก็ถูกกระแสน้ำพัดพาลอยไปตามน้ำ

เจียงอวี๋จับคันเบ็ดแน่น ปรับความยาวของสายเบ็ด เพื่อให้เบ็ดอยู่ในบริเวณพิกัดตลอดเวลา

เวลาค่อยๆ ผ่านไป

ลมแม่น้ำพัดหวีดหวิว พัดชายเสื้อของเขาปลิวไสว

ไกลออกไปได้ยินเสียงพูดคุยหัวเราะของนักตกปลาคนอื่นๆ แว่วมา

สิบห้านาทีผ่านไป

ทุ่นลอยก็ขยับ

เจียงอวี๋ดึงคันเบ็ดทันที

พอดึงขึ้นมา กลับกลายเป็นเต่าแม่น้ำขนาดเท่าฝ่ามือ กำลังหดหัว ตะกุยตะกายกรงเล็บทั้งสี่

เจียงอวี๋ยิ้ม ปลดเบ็ดออกอย่างระมัดระวัง แล้วปล่อยมันกลับลงแม่น้ำ

เต่าแม่น้ำพอดำน้ำลงไป ก็หายวับไปทันที

เขาเกี่ยวเหยื่อใหม่ แล้วเหวี่ยงเบ็ดไปยังจุดพิกัดอีกครั้ง

ครั้งนี้ รอไม่ถึงสามนาที

คันเบ็ดก็ดึงลงอย่างแรง!

แรงดึงมหาศาลส่งมาจากใต้น้ำ

แรงเยอะจัง!

เจียงอวี๋หรี่ตา สองมือจับคันเบ็ดแน่น กล้ามเนื้อแขนตึงเปรี๊ยะ

คันเบ็ดเหล็กโค้งงอเป็นรูปพระจันทร์เต็มดวงทันที สายเบ็ดตึงเปรี๊ยะ ส่งเสียงดังหวีดหวิว

ปลาตัวนั้นมีแรงมหาศาล มันพยายามดำดิ่งลงไปในน้ำที่เชี่ยวกรากหลายครั้งเพื่อหวังจะอาศัยกระแสน้ำให้หลุดจากเบ็ด

แต่มือของเจียงอวี๋มั่นคงดั่งภูเขา ค่อยๆ ดึงสายเบ็ดกลับมาทีละนิด

คนหนึ่งคนกับปลาหนึ่งตัว ยื้อยุดกันอยู่ในแม่น้ำที่เชี่ยวกราก

ผ่านไปประมาณห้านาที แรงจากใต้น้ำก็ค่อยๆ ลดลง

เจียงอวี๋กะจังหวะ แล้วดึงคันเบ็ดขึ้นอย่างแรง

ซ่า!

น้ำกระจาย ปลาตัวใหญ่สีเทาขาวโผล่พ้นน้ำ!

ปลาตัวนี้อ้วนท้วน เกล็ดหนาและแข็ง ราวกับเกราะกระดูกชิ้นเล็กๆ ติดอยู่ตามลำตัว

หัวปลาแบน ปากกว้าง ดูดุร้ายมาก

ที่หางปลา ลวดลายวิญญาณสองเส้นสะท้อนแสงแดดระยิบระยับ

[ปลาวิญญาณระดับสอง ปลาเสริมกระดูก]

[สรรพคุณ บำรุงกระดูก ออกฤทธิ์นานสามวัน เพิ่มประสิทธิภาพการขัดเกลากระดูกสำหรับผู้ฝึกยุทธ์ระดับกระดูกเหล็กอย่างมาก และเพิ่มความหนาแน่นของกระดูก]

[เบ็ดตกปลาของนักตกปลา ระดับสอง (3/20)]

ดวงตาของเจียงอวี๋เบิกกว้าง

ปลาเสริมกระดูก!

แถมยังเป็นปลาวิญญาณระดับสองที่เหมาะสำหรับระดับกระดูกเหล็กโดยเฉพาะ!

และยังออกฤทธิ์นานถึงสามวัน!

ตอนนี้เขาเพิ่งทะลวงสู่ระดับกระดูกเหล็กขั้นกลาง เป็นช่วงที่ต้องการทรัพยากรเพื่อขัดเกลากระดูกอย่างมาก

ปลาเสริมกระดูกตัวนี้ เหมือนสวรรค์ประทานมาให้จริงๆ

เจียงอวี๋ดึงปลาเสริมกระดูกขึ้นฝั่งอย่างตื่นเต้น ปลดเบ็ดออกอย่างระมัดระวัง แล้วใส่ลงในถังไม้อีกใบ

ปลาเสริมกระดูกพุ่งชนถังไม้อย่างแรงจนถังสะเทือน บ่งบอกถึงพละกำลังของมัน

เขาปิดฝาถังให้แน่น รู้สึกดีใจมาก

ไม่เพียงได้ปลาบำรุงเลือดไปบำรุงร่างกายให้แม่และน้องสาว แต่ยังได้ปลาเสริมกระดูกมาช่วยฝึกยุทธ์ แถมยังได้อัปเกรดเบ็ดตกปลาอีกหนึ่งระดับ

การมาครั้งนี้ คุ้มค่าจริงๆ

เจียงอวี๋ยกถังไม้ที่หนักอึ้งทั้งสองใบ สะพายตะกร้าไม้ไผ่ แล้วเดินจากริมแม่น้ำ

ตอนกลับถึงบ้าน ก็เกือบจะเที่ยงแล้ว

หลิ่วซื่อกำลังพาน้องสาวเด็ดผักอยู่ที่ระเบียง เจียงเยว่นั่งยองๆ บนเก้าอี้ตัวเล็ก ใช้มือเล็กๆ งุ่มง่ามเด็ดใบผักออกทีละใบ บางทีก็เผลอเด็ดก้านอ่อนๆ หักไปด้วย หลิ่วซื่อไม่ได้ว่าอะไร แค่ยิ้มแล้วหยิบก้านผักที่หักออกมา

"พี่ กลับมาแล้วเหรอ!"

พอได้ยินเสียงเปิดประตู เจียงเยว่ก็ทิ้งผักในมือ แล้ววิ่งกระโดดโลดเต้นมาหาทันที

เจียงอวี๋ยิ้มพร้อมกับโน้มตัวลง ลูบหัวของเธอ

"วิ่งช้าๆ หน่อย ระวังหกล้ม"

เขาวางตะกร้าไม้ไผ่ไว้ที่มุมกำแพง ยกถังไม้ที่หนักอึ้งทั้งสองใบเดินเข้าไปในครัว

หลิ่วซื่อวางผักในมือ แล้วตามเข้ามา

"วันนี้ตกปลาเป็นยังไงบ้าง เห็นหิ้วถังมาสองใบ ได้เยอะเลยสิ?"

"อืม โชคดีน่ะ ได้ปลาวิญญาณมาสองตัว"

เจียงอวี๋วางถังไม้ลง แล้วตอบ

หลิ่วซื่อชะงักไป แม้จะไม่ใช่ครั้งแรกที่เห็นปลาวิญญาณ แต่พอได้ยินคำนี้ทีไร เธอก็ยังรู้สึกตื่นเต้นอยู่ดี

เจียงอวี๋เปิดถังไม้ใบแรก

ปลาบำรุงเลือดในถังกำลังว่ายช้าๆ เกล็ดสีแดงก่ำสะท้อนแสงสลัวในครัว ดูเหมือนลูกไฟเล็กๆ ที่กำลังเต้นระบำ

"นี่คือปลาวิญญาณระดับหนึ่ง ปลาบำรุงเลือด เอาไว้บำรุงร่างกายและเลือด"

เจียงอวี๋ยิ้ม

"เหมาะกับคนที่ไม่ได้ฝึกยุทธ์ที่สุด เที่ยงนี้ทำกินเลยนะ แม่กับน้องแบ่งกันกินให้หมด ซดน้ำให้เกลี้ยงด้วย อย่าให้เหลือ"

"ให้พวกเรากินหรือ?"

หลิ่วซื่อรีบปฏิเสธ

"จะทำแบบนั้นได้ยังไง ลูกฝึกยุทธ์ทุกวันต้องใช้แรงเยอะ ควรจะบำรุงร่างกายมากกว่า

ลูกกินเถอะ แม่กับน้องกินปลาธรรมดาก็พอแล้ว"

"แม่ ปลาตัวนี้ไม่มีประโยชน์กับผมจริงๆ"

เจียงอวี๋เลื่อนถังไม้ไปข้างหน้าเธอ

"ผมฝึกยุทธ์มีปลาวิญญาณสำหรับผมอยู่แล้ว พวกแม่กินปลาตัวนี้ จะได้บำรุงร่างกายให้แข็งแรง"