บทที่ 401 เก็บเกี่ยวครั้งใหญ่ ได้รับของวิเศษระดับรองเซียน มีดบินสังหารเซียน

"เรื่องพรรค์นี้ยังห่างไกลจากตัวเจ้าในตอนนี้มากนัก"

"ปัจจุบันเจ้าจงจดจ่ออยู่กับการบำเพ็ญเพียรเถิด"

"ทะลวงสู่ขอบเขตฮว่าเสินให้ได้เสียก่อน จึงจะมีคุณสมบัติจัดการเรื่องราวเหล่านี้ได้"

จิตวิญญาณแท้จริงมังกรพฤกษากลับไม่ได้อธิบายสิ่งใดมากนัก

มันรู้สึกว่าเจียงฝานในตอนนี้ยังอ่อนแอเกินไป เป็นเพียงผู้บำเพ็ญเพียรขอบเขตหยวนอิงขั้นห้าเท่านั้น

หากเป็นในยุคโบราณกาล ฐานการฝึกฝนเพียงเท่านี้ก็เป็นแค่ผู้เพิ่งเข้าสู่เส้นทางได้เพียงระยะหนึ่งเท่านั้น

หากต้องการครอบครองพลังได้อย่างแท้จริง ก็ยังต้องกลายเป็นผู้บำเพ็ญเพียรขอบเขตฮว่าเสิน หรือแม้กระทั่งเหนือกว่าฮว่าเสิน

ทว่าการที่สามารถบำเพ็ญเพียรจนมีฐานการฝึกฝนระดับนี้ได้ในยุคที่ปราณวิญญาณเบาบางถึงเพียงนี้ อีกทั้งยังใช้เวลาสั้นยิ่งนัก ก็นับว่าน่าทึ่งมากแล้วจริงๆ

"อืม" เจียงฝานพยักหน้า

แม้ยามนี้เขาจะเต็มไปด้วยความสงสัย แต่เขาก็รู้ดีว่าตามฐานการฝึกฝนของตนเองในปัจจุบัน ต่อให้ล่วงรู้ความจริงไปก็ไร้ความหมาย เขาไม่อาจแก้ไขภัยพิบัติเช่นนี้ได้

มีเพียงต้องยกระดับฐานการฝึกฝนให้ก้าวหน้ายิ่งขึ้น กลายเป็นผู้บำเพ็ญเพียรขอบเขตฮว่าเสิน หรือผู้บำเพ็ญเพียรที่แข็งแกร่งยิ่งกว่านั้น จึงจะสามารถล่วงรู้ความลับของโลกใบนี้ได้

"ทว่าเจ้าได้ช่วยชีวิตข้าเอาไว้ สำหรับข้าแล้ว นับเป็นบุญคุณอันใหญ่หลวง"

"นี่คือของวิเศษเก้าชิ้นบนร่างข้า"

"เจ้าจงเลือกไปชิ้นหนึ่งตามใจชอบเถิด ถือเสียว่าเป็นสิ่งตอบแทน"

ในเวลานี้เอง กรงเล็บมังกรของจิตวิญญาณแท้จริงมังกรพฤกษาก็ตวัดเบาๆ

ชั่วพริบตา กลางอากาศก็มีลูกแก้วแสงสีทองเก้าลูกลอยขึ้นมา ภายในบรรจุของวิเศษเอาไว้ทีละชิ้น ทว่าเนื่องจากมีพลังงานสีทองห่อหุ้มอยู่ จึงทำให้เจียงฝานไม่อาจมองเห็นเลยว่าของวิเศษภายในนั้นคือสิ่งใดกันแน่

ตูม~~

ในเวลานี้เอง ข้อมูลสายหนึ่งก็พุ่งเข้าสู่ส่วนลึกในทะเลจิตสำนึกของเจียงฝานในชั่วพริบตา

เขารู้ได้ทันทีว่าคำชี้แนะแห่งโชคชะตาทำงานขึ้นมาอีกครั้งแล้ว

"จิตวิญญาณแท้จริงมังกรพฤกษาเพิ่งจะฟื้นตื่นขึ้น มันได้รับรู้ถึงเคราะห์กรรมแห่งการดับสูญที่โลกไท่ซวีกำลังเผชิญหน้า ในขณะเดียวกัน ในฐานะจิตวิญญาณแท้จริงบรรพกาล ความลับที่มันล่วงรู้นั้นมีมากกว่าสิ่งมีชีวิตใดๆ ในโลกไท่ซวี หากได้รับการช่วยเหลืออย่างเต็มที่จากมัน ย่อมต้องได้รับผลประโยชน์อย่างไม่สิ้นสุด

ทว่าฐานการฝึกฝนของท่านยังอ่อนแอเกินไป สำหรับมังกรพฤกษาแล้ว เป็นเพียงแค่ตัวตนเล็กจ้อย ต่อให้จะทำพันธสัญญาแห่งเต๋าแล้ว แต่นี่คือพันธสัญญาที่เท่าเทียม จึงไม่อาจบังคับการกระทำใดๆ ของมังกรพฤกษาได้

ทว่าถึงกระนั้น มังกรพฤกษาก็ยินดีที่จะมอบโอกาสให้ท่านหนึ่งครั้ง มันอยากจะทดสอบดูว่าท่านคือบุตรแห่งสวรรค์ในตำนานหรือไม่ หากท่านใช่ มันก็จะเชื่อฟังคำสั่งของท่านอย่างไม่มีเงื่อนไข"

"โชคดีที่โชคชะตาจะมอบคำชี้แนะให้แก่ท่าน"

"คำชี้แนะแห่งโชคชะตาที่หนึ่ง: เลือกของวิเศษชิ้นที่สามนับจากทางซ้าย มันคือของวิเศษที่มีมูลค่าสูงที่สุดในบรรดาของวิเศษทั้งเก้าชิ้น หากเลือกของวิเศษชิ้นนี้ มังกรพฤกษาก็จะเชื่อมั่นว่าท่านคือบุตรแห่งสวรรค์ และจะช่วยเหลือท่านอย่างสุดความสามารถ"

"คำชี้แนะแห่งโชคชะตาที่สอง: เลือกของวิเศษชิ้นอื่น ท่านย่อมไม่สูญเสียสิ่งใด เพราะถึงอย่างไรของวิเศษชิ้นอื่นก็มีมูลค่าควรเมืองเช่นกัน สามารถทำให้ท่านได้รับผลประโยชน์อย่างไม่สิ้นสุด ทว่ามังกรพฤกษาจะรู้สึกผิดหวังเล็กน้อย มันจะลงมือตามแผนการเดิมของตนเอง และท่านก็จะสูญเสียการช่วยเหลือจากมังกรพฤกษาไปอย่างสิ้นเชิง"

เมื่อรับรู้ถึงข้อมูลเหล่านี้ ม่านตาของเจียงฝานก็หดเกร็ง เขานึกไม่ถึงเลยว่านี่ก็จะเป็นการเลือกแห่งโชคชะตาครั้งหนึ่งเช่นกัน

หากไม่มีคำชี้แนะแห่งโชคชะตา เขาก็คงมีโอกาสสูงที่จะไม่สามารถเลือกของวิเศษที่มีมูลค่าสูงที่สุดได้

แน่นอนว่าต่อให้ต้องสูญเสียการช่วยเหลือจากมังกรพฤกษาไปก็ไม่ได้นับเป็นเรื่องใหญ่อันใด

เขามีความมั่นใจอย่างเต็มเปี่ยม ต่อให้ต้องพึ่งพาเพียงตนเอง ก็ยังสามารถยืนหยัดอยู่บนจุดสูงสุดได้เช่นกัน

ปัญหาคือหากได้รับการช่วยเหลือจากมังกรพฤกษา เช่นนั้นย่อมเป็นการเสริมส่งให้ดียิ่งขึ้นไปอีก เทียบเท่ากับได้รับการช่วยเหลือจากยอดฝีมือผู้ยิ่งใหญ่

เบื้องหลังของตนเองก็จะมีที่พึ่งพาอันแข็งแกร่ง

ดังนั้นเขาย่อมไม่มีเหตุผลที่จะยอมละทิ้งผลประโยชน์เช่นนี้ไป

"มาเถอะ เลือกของวิเศษชิ้นหนึ่งจากในนี้"

นัยน์ตามังกรของจิตวิญญาณแท้จริงมังกรพฤกษาจ้องมองเจียงฝานอย่างลึกซึ้ง สาเหตุที่มันทำเช่นนี้ ก็เพียงแค่อยากจะทดสอบดูว่าผู้บำเพ็ญเพียรมนุษย์ตรงหน้าผู้นี้คือบุตรแห่งสวรรค์ในตำนานหรือไม่

ว่ากันว่าเมื่อโลกต้องเผชิญกับวิกฤต วิถีสวรรค์ก็จะให้กำเนิดบุตรแห่งสวรรค์ขึ้นมา

บุตรแห่งสวรรค์เหล่านี้ครอบครองวาสนาอันมหาศาลอยู่บนร่าง ไม่ว่าจะทำสิ่งใด ล้วนสามารถเปลี่ยนเรื่องร้ายให้กลายเป็นดีได้

ต่อให้ออกไปข้างนอก ก็ยังสามารถเก็บของวิเศษล้ำค่าได้

ในยุคโบราณกาล บุตรแห่งสวรรค์ในลักษณะคล้ายคลึงกันนี้ มันเองก็เคยพบเจอมาบ้าง

มนุษย์ตรงหน้าผู้นี้สามารถทำพันธสัญญาแห่งเต๋ากับตนเองได้ อีกทั้งยังช่วยชีวิตตนเองเอาไว้ บนร่างย่อมต้องมีวาสนาอันยิ่งใหญ่อย่างแน่นอน

แต่ถึงที่สุดแล้วจะใช่บุตรแห่งสวรรค์ที่แท้จริงหรือไม่ ตอนนี้มันยังไม่อาจล่วงรู้ได้

ดังนั้นมันจึงอยากจะทดสอบผู้บำเพ็ญเพียรมนุษย์ตรงหน้าผู้นี้ดูสักหน่อย

หากอีกฝ่ายเป็นบุตรแห่งสวรรค์ที่แท้จริง เช่นนั้นย่อมต้องสามารถเลือกของวิเศษที่มีมูลค่าสูงที่สุดได้อย่างแน่นอน

หากได้ติดตามบุคคลเช่นนี้ บางทีอาจจะมีความหวังในการกอบกู้โลกไท่ซวีได้

มิเช่นนั้น มันก็ทำได้เพียงปลีกตัวจากไปชั่วคราว แล้วเลือกวิธีอื่นในการกอบกู้โลก

"ข้าต้องการชิ้นนี้"

เจียงฝานไม่ลังเลเลยแม้แต่น้อย เขาเลือกของวิเศษชิ้นที่สามตามคำชี้แนะแห่งโชคชะตา

ตูม~~

ทันใดนั้น ลูกแก้วแสงสีทองก็สลายไปในชั่วพริบตา

สิ่งที่ปรากฏขึ้นเบื้องหน้าของเขากลับกลายเป็นมีดสั้นสีดำเล่มหนึ่ง บนนั้นสลักอักขระลึกลับเอาไว้อย่างหนาแน่น ในขณะเดียวกันก็แผ่ซ่านประกายความเย็นยะเยือกอันน่าสะพรึงกลัวออกมาเป็นสาย ราวกับสามารถฉีกกระชากความว่างเปล่าได้อย่างง่ายดาย

เพียงแค่พริบตาที่ได้เห็นมีดเล่มนี้ เจียงฝานก็ราวกับได้เห็นภูเขาซากศพทะเลเลือด เจตจำนงดาบนับไม่ถ้วนพุ่งทะยาน สังหารหมู่สรรพสัตว์ ทำให้ของวิเศษล้ำค่ามากมายถึงกับต้องสั่นสะท้าน ส่งเสียงร้องหึ่งๆ

"นี่คือของวิเศษล้ำค่าอันใดกัน?"

ม่านตาของเจียงฝานหดเกร็ง

เขาสามารถรับรู้ได้ว่าของวิเศษล้ำค่าชิ้นนี้ไม่ธรรมดา ภายในแฝงไว้ด้วยอานุภาพอันน่าสะพรึงกลัว

ทันทีที่ปะทุออกมา ต่อให้เป็นตัวเขาเองก็ต้องตาย

"นี่คือของวิเศษระดับรองเซียนชิ้นหนึ่งที่ข้าเคยได้รับมา มีนามว่ามีดบินสังหารเซียน"

"มันคือของเลียนแบบของวิเศษเซียนมีดบินสังหารเซียนแห่งโลกเซียน"

"แต่ถึงกระนั้น ภายในก็ยังคงแฝงไว้ด้วยเจตจำนงแท้จริงแห่งการทำลายล้างอยู่สายหนึ่ง"

"ขอเพียงแค่โจมตีถูกคู่ต่อสู้ ก็จะสามารถสังหารศัตรูได้ในชั่วพริบตา"

"ในยุคโบราณกาล ข้าเคยใช้มีดบินสังหารเซียนเล่มนี้ สังหารคู่ต่อสู้ไปมากน้อยเพียงใดก็สุดจะรู้ได้"

"กล่าวได้ว่ามันสะกดข่มพวกปีศาจมารที่มีกายาอมตะเป็นพิเศษ"

จิตวิญญาณแท้จริงมังกรพฤกษาอธิบาย

แต่มันกลับรู้สึกตื่นตะลึงในใจเป็นอย่างยิ่ง

ก่อนหน้านี้มันรู้สึกว่าผู้บำเพ็ญเพียรมนุษย์ผู้นี้อาจจะสามารถเลือกของวิเศษที่มีมูลค่าสูงที่สุดได้จริงๆ ทว่าเมื่อเหตุการณ์นี้เกิดขึ้นเบื้องหน้าของมันอย่างแท้จริง มันก็ยังคงรู้สึกตื่นตะลึงอย่างหาที่เปรียบมิได้อยู่ดี

มีตัวเลือกถึงเก้าตัวเลือก แต่อีกฝ่ายกลับยังคงค้นพบคำตอบที่ดีที่สุด

หากนี่ไม่ใช่บุตรแห่งสวรรค์ เช่นนั้นผู้ใดเล่าจึงจะเป็นบุตรแห่งสวรรค์

ในฐานะจิตวิญญาณแท้จริง มันตระหนักถึงประโยชน์ของวาสนาเป็นอย่างดี

หากครอบครองวาสนาอันมหาศาล ต่อให้เป็นสุกรตัวหนึ่ง ก็ยังสามารถบรรลุเต๋ากลายเป็นเซียนได้

ในทางกลับกัน ต่อให้มีพรสวรรค์ที่แข็งแกร่งที่สุด แต่วาสนาไม่ดี ก็อาจต้องตกตายกลางคันและสูญสิ้นวิถีเต๋า

ดูเหมือนว่าผู้บำเพ็ญเพียรมนุษย์ตรงหน้าผู้นี้ จะคู่ควรแก่การช่วยเหลือจริงๆ

บางทีอีกฝ่ายอาจจะเป็นบุตรแห่งสวรรค์ที่วิถีสวรรค์แห่งโลกไท่ซวีในยุคสมัยนี้เป็นผู้คัดเลือกออกมา

ในอนาคต เคราะห์กรรมของโลกไท่ซวีอาจจะได้รับการแก้ไขโดยอีกฝ่าย

"ของวิเศษระดับรองเซียน มีดบินสังหารเซียนงั้นหรือ?"

เจียงฝานหรี่ตาลง

เขาสามารถสัมผัสได้ถึงความร้ายกาจของมีดบินเล่มนี้

หากสามารถครอบครองได้ พลังการต่อสู้ของตนเองก็คงจะก้าวหน้าขึ้นไปอีกขั้น

พูดตามตรง เขาปวดหัวกับพวกปีศาจมารที่มีกายาอมตะมากจริงๆ

บางครั้งแม้แต่ระฆังสยบมารและกระจกต้าจื่อหรูไหลก็อาจจะไม่แน่ว่าจะสามารถจัดการพวกมันได้

ทว่าหากเป็นมีดบินสังหารเซียนตรงหน้านี้ บางทีอาจจะสามารถสังหารพวกปีศาจมารที่รับมือยากเหล่านั้นได้อย่างง่ายดาย

สมแล้วที่เป็นของวิเศษที่จิตวิญญาณแท้จริงมังกรพฤกษาเก็บสะสมเอาไว้ สมคำร่ำลือจริงๆ

แค่หยิบออกมาส่งๆ ก็ยังเป็นถึงของวิเศษระดับรองเซียน

"ทว่าของวิเศษระดับรองเซียนชิ้นนี้ดุร้ายไร้เปรียบ ภายในแฝงไว้ด้วยจิตสังหารอันน่าสะพรึงกลัว"

"หากไม่มีเจตจำนงอันแข็งแกร่ง ก็จะไม่อาจควบคุมของวิเศษล้ำค่าชิ้นนี้ได้"

"ถึงขั้นอาจจะถูกของวิเศษล้ำค่าชิ้นนี้ควบคุม กลายเป็นหุ่นเชิดของมีดบินสังหารเซียน"

จิตวิญญาณแท้จริงมังกรพฤกษากล่าวด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำ

ไม่ต้องสงสัยเลยว่า อาวุธดุร้ายชิ้นนี้น่าสะพรึงกลัวอย่างยิ่ง ถึงขั้นคล้ายคลึงกับของวิเศษมารแล้ว

หากผู้บำเพ็ญเพียรที่มีพลังใจไม่แข็งแกร่งพอมากุมมีดบินสังหารเซียนเล่มนี้เอาไว้ ก็อาจจะตกเป็นทาสของมันได้

ในประวัติศาสตร์ก็เคยเกิดเรื่องราวคล้ายคลึงกันนี้มาก่อน

ผู้บำเพ็ญเพียรบางคนได้รับมีดบินสังหารเซียนไป ทว่ากลับตกเป็นทาสของมัน และกลายเป็นทาสมีดไปในที่สุด

ถึงเวลานั้นจะไม่ใช่คนควบคุมมีดอีกต่อไป แต่จะเป็นมีดควบคุมคน

แน่นอนว่าหากสามารถควบคุมได้ อานุภาพที่แฝงอยู่ในมีดบินสังหารเซียนก็น่าสะพรึงกลัวอย่างยิ่งเช่นกัน

หากอยู่ในยุคที่รุ่งเรืองที่สุด ถึงขั้นสามารถสังหารเซียนได้เลยทีเดียว

"หากเป็นเช่นนี้ ก็ไม่มีปัญหาอันใดแล้ว"

"สิ่งที่ข้าถนัดที่สุดก็คือการควบคุมของวิเศษล้ำค่านี่แหละ"

เจียงฝานเผยรอยยิ้มบางๆ

"เคี๊ยกๆ เจ้าหนู"

"เจ้าช่างโอหังเกินไปแล้ว เจ้าคิดว่าตนเองเป็นใครกัน"

"ข้าคือมีดบินสังหารเซียนเชียวนะ เป็นสิ่งที่เจ้าหนูอย่างเจ้าจะควบคุมได้งั้นหรือ?"

"โลกใบนี้ไม่มีผู้ใดสามารถควบคุมข้าได้"

ในเวลานี้ มีดบินสังหารเซียนก็แค่นเสียงเย็นชา ดูเหมือนว่ายามนี้จิตวิญญาณของวิเศษจะเริ่มฟื้นตัวขึ้นมาแล้ว

มันจ้องมองเจียงฝานด้วยความเหยียดหยามเป็นอย่างยิ่ง

หากไม่ใช่เพราะจิตวิญญาณแท้จริงมังกรพฤกษาควบคุมมันเอาไว้ เกรงว่ามันคงหลบหนีไปตั้งนานแล้ว

ทว่าเจียงฝานไม่ได้พูดพร่ำทำเพลงใดๆ เขายื่นมือใหญ่คว้าหมับ กุมมีดบินสังหารเซียนเล่มนี้เอาไว้ในทันที

ตูม~~

ชั่วพริบตา เขาก็ผลาญแต้มวาสนาไปเป็นจำนวนมาก หนึ่งแสนแต้ม ห้าแสนแต้ม หนึ่งล้านแต้ม

จนท้ายที่สุดก็ผลาญไปถึงสองล้านแต้มเต็มๆ

ทันใดนั้น แต้มวาสนาเหล่านี้ก็แปรเปลี่ยนเป็นพลังงานลึกลับอันมหาศาล พุ่งเข้าสู่ส่วนลึกในตัวมีดบินสังหารเซียนในชั่วพริบตา

"เกิดอะไรขึ้น?"

มีดบินสังหารเซียนถึงกับมึนงงไปในทันที เดิมทีเมื่อถูกเจียงฝานกุมเอาไว้ในมือ มันก็คิดจะต่อต้านในทันที เพื่อสั่งสอนบทเรียนอันลึกซึ้งให้แก่เจ้าหนูมนุษย์ผู้โง่เขลาผู้นี้ ว่าไม่ใช่ของวิเศษล้ำค่าใดๆ ก็สามารถควบคุมได้ตามใจชอบ

แต่มันกลับคิดไม่ถึงเลยว่า จะมีพลังงานลึกลับขุมหนึ่งส่งผ่านมาทางร่างของผู้บำเพ็ญเพียรมนุษย์ผู้นี้ ภายในแฝงไว้ด้วยกลิ่นอายอันกว้างใหญ่ ไพศาล โบราณ และลึกล้ำสุดหยั่ง ราวกับครอบคลุมทุกสรรพสิ่ง

ที่สำคัญยิ่งกว่านั้นก็คือ มันไม่อาจต้านทานพลังงานขุมนี้ได้เลยแม้แต่น้อย

ราวกับว่าขอเพียงตนเองได้รับมาเพียงเล็กน้อย ก็จะสามารถวิวัฒนาการก้าวหน้าไปได้อีกขั้น

นี่คือสัญชาตญาณที่มาจากจิตวิญญาณของวิเศษ

ตูม~~

เวลาผ่านไปเพียงหนึ่งลมหายใจ มันก็ตระหนักได้ว่าตนเองได้สร้างการเชื่อมต่อทางวิญญาณกับผู้บำเพ็ญเพียรมนุษย์ผู้นี้แล้ว อีกทั้งยังทำพันธสัญญากันเรียบร้อยแล้ว และตนเองก็ไม่อาจต่อต้านได้อีกต่อไป

ราวกับว่าในวินาทีนี้ได้บรรลุถึงขอบเขตคนและของวิเศษรวมเป็นหนึ่งแล้ว

"ล้อเล่นอะไรกันเนี่ย เจ้าทำอะไรกับข้ากันแน่?"

"เหตุใดจึงหลอมรวมข้าได้อย่างง่ายดายถึงเพียงนี้?"

"ข้ายังไม่ได้ตกลงเลยนะ"

มีดบินสังหารเซียนคลุ้มคลั่งอย่างหาที่เปรียบมิได้ มันรู้สึกว่าตนเองถูกผู้บำเพ็ญเพียรมนุษย์ผู้น่าชังผู้นี้บีบบังคับฝืนใจเสียแล้ว

ตนเองยังไม่ได้ตกลงให้เจ้านี่มาหลอมรวมตนเองเลย แต่มันกลับถูกบังคับให้หลอมรวมไปเสียอย่างนั้น

อีกทั้งดูเหมือนว่ามันจะไม่มีทางต่อต้านได้เลย ช่างแปลกประหลาดเกินไปแล้วจริงๆ เรียกได้ว่าคิดอย่างไรก็คิดไม่ตก

"ไม่จำเป็นต้องให้เจ้าตกลง"

เจียงฝานแค่ขยับความคิด เขาก็สยบจิตวิญญาณของวิเศษของมีดบินสังหารเซียนได้อย่างง่ายดาย ทำให้อีกฝ่ายต้องตกอยู่ในห้วงนิทรา

แม้ตอนนี้จิตวิญญาณของวิเศษดวงนี้จะยังคงดื้อดึงไม่ยอมเชื่อฟัง แต่เชื่อว่าเมื่อเวลาผ่านไป อีกฝ่ายย่อมต้องค่อยๆ ยอมจำนนอย่างแน่นอน

ฟุ่บ! ของวิเศษล้ำค่าชิ้นนี้ก็หลอมรวมเข้าสู่ร่างกายของเขาในชั่วพริบตา กลายเป็นส่วนหนึ่งในร่างกายของเขา

"นี่..."

เมื่อเห็นภาพนี้ จิตวิญญาณแท้จริงมังกรพฤกษาก็ถึงกับมึนงงไปในทันที เดิมทีมันคิดว่าจำเป็นต้องลงมือช่วยสยบมีดบินสังหารเซียนด้วยตนเองเสียอีก นึกไม่ถึงเลยว่าไม่จำเป็นต้องให้ตนเองลงมือ ผู้บำเพ็ญเพียรมนุษย์ผู้นี้ก็สามารถหลอมรวมได้อย่างง่ายดายถึงเพียงนี้

พรสวรรค์อันเป็นเอกลักษณ์เช่นนี้ ช่างยากจะจินตนาการได้จริงๆ มิน่าเล่าจึงสามารถทำพันธสัญญาแห่งเต๋ากับตนเองได้

ทว่าก็เป็นเพราะความสามารถเช่นนี้นี่แหละ จึงจะสามารถกลายเป็นบุตรแห่งสวรรค์ได้

"ไม่เลว เจ้าทำได้ไม่เลวเลย"

"จริงสิ ก่อนหน้านี้ข้ายังไม่ได้บอกชื่อของข้าให้เจ้ารู้เลย"

"ข้ามีนามว่าชางเถิง ในอดีตสรรพสัตว์ต่างเรียกขานข้าว่า ราชันมังกรชางเถิง"

มังกรพฤกษาชางเถิงจ้องมองเจียงฝานด้วยความพึงพอใจเป็นอย่างยิ่ง

มันเอ่ยชื่อของตนเองออกมาตรงๆ เห็นได้ชัดว่ายอมรับในตัวอีกฝ่ายแล้ว

"ชางเถิง ข้าอยากจะถามเรื่องหนึ่ง ดินแดนเร้นลับมังกรพฤกษาแห่งนี้ ข้าสามารถควบคุมมันได้หรือไม่?"

เจียงฝานเอ่ยถาม

"ดินแดนเร้นลับมังกรพฤกษาเดิมทีก็คืออาณาเขตของข้าอยู่แล้ว"

"หากเจ้าต้องการควบคุม ย่อมไม่มีปัญหาใดๆ อย่างแน่นอน"

"แต่เจ้าคิดจะทำสิ่งใดเล่า"

มังกรพฤกษาชางเถิงเอ่ยถามด้วยความอยากรู้

"ตอนนี้ข้าคือประมุขแห่งสำนักยันต์ฮุ่นหยวน"

"สำนักกำลังพัฒนาไปอย่างรวดเร็ว"

"ดังนั้นจึงต้องการโลกดินแดนเร้นลับมาเป็นอาณาเขตให้มากขึ้น"

"ดินแดนเร้นลับมังกรพฤกษาเหมาะที่จะมาเป็นอาณาเขตของสำนักยันต์ฮุ่นหยวนมาก บางทีอาจจะสามารถดัดแปลงให้กลายเป็นสวนสมุนไพร เพื่อเพาะปลูกยาสมุนไพรวิญญาณจำนวนมหาศาลได้"

"หากเจ้าไม่รังเกียจ ข้าอยากจะให้ศิษย์ของสำนักยันต์ฮุ่นหยวนบางส่วนเข้ามาประจำการในสถานที่แห่งนี้"

เจียงฝานต้องการพัฒนาสำนักยันต์ฮุ่นหยวนให้ก้าวหน้าไปอีกขั้น

เพราะถึงอย่างไรเมื่อเวลาผ่านไป พื้นที่ของดินแดนเร้นลับหมื่นสัตว์อสูรก็เริ่มจะไม่เพียงพอแล้ว

แน่นอนว่าไม่ใช่ไม่สามารถรองรับผู้คนจำนวนมหาศาลได้

แต่หากมีผู้บำเพ็ญเพียรมากเกินไป ก็จะส่งผลให้ปราณวิญญาณในโลกดินแดนเร้นลับมีไม่เพียงพอให้แบ่งปัน

นี่ก็เป็นสาเหตุที่ว่าเหตุใดแต่ละสำนักจึงต้องจำกัดจำนวนศิษย์

เพราะหากมีศิษย์เข้าสำนักมากเกินไป ก็จะผลาญปราณวิญญาณในเส้นชีพจรวิญญาณไปอย่างรวดเร็ว

หากไม่ใช่เพราะเหตุนี้ แต่ละสำนักก็คงเปิดรับศิษย์กันอย่างไม่จำกัดแล้ว

"แน่นอนว่าย่อมไม่มีปัญหา"

"ถึงอย่างไรดินแดนเร้นลับมังกรพฤกษาก็ปล่อยทิ้งไว้เปล่าๆ อยู่แล้ว"

มังกรพฤกษาชางเถิงพยักหน้า

หากเป็นในยุคโบราณกาล มันย่อมไม่มีทางยอมตกลงเรื่องเช่นนี้แน่

เพราะถึงอย่างไรที่นี่ก็คือรังเก่าของตนเอง จะยอมให้มนุษย์มากมายถึงเพียงนี้เข้ามาอาศัยอยู่ที่นี่ได้อย่างไร

แต่ยุคสมัยมันเปลี่ยนไปแล้ว

โลกไท่ซวีกำลังเผชิญกับความเสี่ยงที่จะพังพินาศ

หากไม่สามารถแก้ไขเคราะห์กรรมนี้ได้ ทั่วทั้งโลกก็จะต้องพบกับความพินาศ ถึงเวลานั้นดินแดนเร้นลับมังกรพฤกษาก็คงไม่มีอยู่อีกต่อไป

ดังนั้นไม่ว่ามนุษย์ตรงหน้าผู้นี้อยากจะทำสิ่งใด มันก็จะยอมตกลงทั้งหมด

ขอเพียงสามารถช่วยเหลือมนุษย์ผู้นี้ได้ นั่นก็เพียงพอแล้ว

"เช่นนั้นก็ดี"

เจียงฝานหัวเราะเบาๆ

ไม่ต้องสงสัยเลยว่า หากได้รับการช่วยเหลือจากมังกรพฤกษาชางเถิง สำนักยันต์ฮุ่นหยวนก็ย่อมต้องสามารถพัฒนาขึ้นมาได้อย่างรวดเร็วแน่นอน

ว่ากันว่าในยุคโบราณกาล จิตวิญญาณแท้จริงมังกรพฤกษาเชี่ยวชาญการเพาะปลูกยาสมุนไพรวิญญาณเป็นอย่างยิ่ง

และดินแดนเร้นลับมังกรพฤกษาก็เต็มไปด้วยยาสมุนไพรวิญญาณจำนวนมหาศาลจริงๆ เรียกได้ว่าเป็นดินแดนล้ำค่าอันไร้ที่เปรียบเลยทีเดียว

"ต่อไปก็คือการยกระดับฐานการฝึกฝนแล้ว"

"จำเป็นต้องยกระดับฐานการฝึกฝนให้รวดเร็วเสียแล้ว"

"ทว่าข้าก็คงอยู่ห่างจากขอบเขตหยวนอิงขั้นหกอีกไม่ไกลแล้ว"

หลังจากแก้ไขเคราะห์กรรมในครั้งนี้ได้ เจียงฝานก็อดไม่ได้ที่จะพรูลมหายใจออกมาด้วยความโล่งอก

ไม่ต้องสงสัยเลยว่า การเก็บเกี่ยวของเขาในครั้งนี้มันช่างยิ่งใหญ่มากจริงๆ

ไม่เพียงแต่จะได้รับมังกรพฤกษาชางเถิงมาเท่านั้น แต่ในขณะเดียวกันก็ยังได้รับของวิเศษระดับรองเซียน มีดบินสังหารเซียนมาอีกด้วย ถึงขั้นยังได้ควบคุมดินแดนเร้นลับมังกรพฤกษาอีกต่างหาก เรียกได้ว่ายิงปืนนัดเดียวได้นกหลายตัว นับเป็นการเก็บเกี่ยวครั้งใหญ่จริงๆ

ถึงขั้นที่เขายังสามารถฉวยโอกาสนี้ปราบปรามผู้บำเพ็ญเพียรขอบเขตหยวนอิงของเผ่ามังกรวารีเกล็ดพิษจำนวนมากได้อีกด้วย

คาดว่าคงใช้เวลาอีกไม่นาน เขาก็จะสามารถปกครองน่านน้ำมังกรดำทั้งหมดได้แล้ว

หากทำสำเร็จ วาสนาบนร่างของเขาก็ย่อมต้องพุ่งทะยานขึ้นไปอีกขั้นอย่างแน่นอน