ตอนที่ 603: นี่มันฉิบหายชัดๆ

ตอนที่ 603: นี่มันฉิบหายชัดๆ

ซูเย่มองไปที่ลิลิธซึ่งมีรอยยิ้มประดับบนใบหน้า

ในฐานะยูนิตฮีโร่ตัวแรกที่เขาได้รับสมัคร เธอมีตำแหน่งที่พิเศษในใจเขา; ท้ายที่สุดแล้ว ครั้งแรกมักจะน่าจดจำและลืมไม่ลงเสมอ

ซูเย่ก็รู้สึกเช่นเดียวกัน

เขาดึงมือลิลิธและเอนตัวลงนอนข้างๆ เธอ

ลิลิธยิ้มและใช้มือบีบนวดให้ซูเย่ พลางมองเขาด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความรักใคร่เอ็นดู

ระดับไดมอนด์เรียกว่าเขตแดน , ระดับศักดิ์สิทธิ์เรียกว่าเขตแดนศักดิ์สิทธิ์  และสำหรับระดับตำนาน , มหากาพย์  และตำนานศักดิ์สิทธิ์  พวกมันล้วนมีชื่อเรียกเหมือนกัน

เพียงแต่ลักษณะของเขตแดนที่แสดงออกมาในแต่ละระดับนั้นจะมีความแตกต่างกัน

เวลาล่วงเลยผ่านไป รัตติกาลมาเยือน

กองไฟในอาณาเขตถูกจุดขึ้น และซูเย่ก็เพลิดเพลินกับไวน์ชั้นเลิศและอาหารพร้อมกับรอยยิ้มบนใบหน้าและแน่นอนว่าเขาขาดสาวงามข้างกายไม่ได้

ค่ำคืนแห่งพายุฝนโหมกระหน่ำ!!

เช้าวันรุ่งขึ้น ซูเย่ปรากฏตัวข้างน้ำพุเคออสอีกครั้งในสภาพงัวเงียและสับสน ราวกับว่าเขาอาจจะขาดใจตายได้ทุกเมื่อ

จนกระทั่งได้ซดน้ำพุเคออสเข้าไปสองสามอึก ซูเย่ถึงได้ฟื้นคืนสติกลับมา

"ค่อยรู้สึกดีขึ้นหน่อย" เขายืดเส้นยืดสายและมองดูอาณาเขตของตัวเองด้วยรอยยิ้ม

ดักแด้ขนาดยักษ์ปรากฏขึ้นทีละอันภายในอาณาเขตของซูเย่

ซูเย่มองดักแด้ขนาดยักษ์เหล่านั้นด้วยประกายแสงในดวงตา; นี่คือดักแด้ที่ก่อตัวขึ้นจากกองทหารธรรมดา ซึ่งกำลังอยู่ในช่วงลอกคราบเพื่อเลื่อนขั้นไปสู่ระดับสีทอง

ผลของคุณลักษณะ 'อัปเกรดฉับไว' นั้นยิ่งใหญ่กว่าที่ซูเย่จินตนาการไว้มาก

โดยเฉพาะความเร็วในการอัปเกรดของกองทหารที่เดินเตร็ดเตร่ว่างงานอยู่ในอาณาเขตนั้นเหนือจินตนาการไปมาก; พวกเขาเปลี่ยนไปแบบวันต่อวัน และบางคนถึงกับก้าวเข้าสู่ระดับแพลตทินัมแล้วด้วยซ้ำ

แน่นอนว่านี่เป็นเพราะความอุดมสมบูรณ์ของของดีๆ ภายในอาณาเขตของซูเย่เองด้วย ที่มีพลังวิญญาณและเทวสภาพแบบจัดเต็มขั้นสุด

ทรัพยากรไม่ได้ขาดแคลนเลยแม้แต่น้อย; มิฉะนั้น ต่อให้มี 'อัปเกรดฉับไว' พวกเขาก็คงไม่สามารถอัปเกรดได้รวดเร็วขนาดนี้

ซูเย่ตรวจสอบบัฟดวงดาวแห่งพรสำหรับวันนี้

การรับสมัครไร้ขีดจำกัด !!

"บัดซบเอ๊ย ตอนที่ฉันต้องการ แกดันไม่มา แต่พอฉันล็อกอันอื่นไปแล้ว แกกลับโผล่มางั้นเหรอ?" ซูเย่มองบัฟดวงดาวแห่งพร ปากก็พ่นคำด่าทอ "หวานๆ" ออกมา

จากนั้น เขาตรวจสอบพรแห่งมหาเต๋า

เกียรติยศอมตะ : กองทหารของคุณจะมีจิตวิญญาณการต่อสู้ที่สูงส่ง และจะไม่สูญเสียขวัญกำลังใจจากการสูญเสียในการรบ; ระยะเวลา 24 ชั่วโมง

ซูเย่มองดูบัฟเกียรติยศอมตะ; เขาไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากต้องเลือกอันนี้ แม้ว่าซูเย่จะไม่ได้ขาดแคลนมันก็ตาม แต่บัฟรับสมัครไร้ขีดจำกัดก่อนหน้านี้มันไปทับซ้อนกับการล็อกของเขา และซูเย่ก็ไม่มีสิทธิ์เลือกใหม่เขาไม่สามารถล็อกซ้ำได้ ใช่ไหมล่ะ?

"ล็อก: เกียรติยศอมตะ!" เสียงของซูเย่ดังกังวาน

【ติ๊ง: คุณได้ใช้อำนาจล็อกไร้ขีดจำกัดเพื่อล็อก: เกียรติยศอมตะ! คุณสามารถตรวจสอบคุณสมบัติเฉพาะได้ด้วยตนเอง】

หลังจากล็อกเสร็จสิ้น ซูเย่ก็เริ่มภารกิจประจำวัน โดยเดินไปที่อ่างสมบัติ  เป็นอันดับแรก

เหรียญทอง X10,000,000!

【ติ๊ง: คุณได้รับสมบัติลับแบบใช้ครั้งเดียวทิ้ง: ลางบอกเหตุภัยพิบัติ !!】

"หืม?" ซูเย่มองดูไอเทมที่ออกมาจากอ่างสมบัติ

ร่องรอยของความอยากรู้อยากเห็นปรากฏในดวงตา; ครั้งนี้มันไม่ใช่การ์ดเลื่อนขั้นฮีโร่ แต่เป็นสมบัติลับ

ซูเย่สูดลมหายใจลึกขณะมองดูไอเทมจากอ่างสมบัติ หัวใจของเขากระตุกวูบ

ช่วงนี้โชคของซูเย่ค่อนข้างหนาแน่นมาก; ของที่สุ่มได้มักจะเป็นประโยชน์เสมอ ต่อให้มันจะเป็นสัญญาปีศาจก็ตามเถอะ

แต่ตอนนี้ การปรากฏตัวของลางบอกเหตุภัยพิบัติ ทำให้ซูเย่รู้สึกไม่สบายใจขึ้นมาเล็กน้อย!

เกิดอะไรขึ้นกันแน่?

มีเรื่องเลวร้ายครั้งใหญ่เกิดขึ้นในโลกหลักงั้นเหรอ?

เมื่อคิดเช่นนี้ ซูเย่จึงกดใช้งานลางบอกเหตุภัยพิบัติโดยตรง

ภาพฉายปรากฏขึ้นเบื้องหน้าซูเย่

ซูเย่มองดูภาพฉายตรงหน้าแล้วเลิกคิ้วขึ้น; มันดูเหมือนจะเป็นต่างประเทศ และภาษาที่ใช้ก็ฟังดูคล้ายกับคนจากฟิลิปปินส์

ซูเย่เฝ้าดูต่อไป

ฟิลิปปินส์ทั้งประเทศปรากฏขึ้นประจักษ์แก่สายตาของซูเย่

"ก็ดูเหมือนจะไม่มีอะไรผิดปกตินี่นา" ซูเย่อดไม่ได้ที่จะคิด พลางมองภาพฉายของฟิลิปปินส์ด้วยความงุนงง

"เดี๋ยวก่อน นั่นมันไม่ใช่นี่!!!" ซูเย่รู้สึกหนังหัวชาหนึบเมื่อมองไปที่เหล่าลอร์ดของฟิลิปปินส์ในภาพฉาย

ทุกคนล้วนมีรอยยิ้มประดับบนใบหน้า ราวกับว่าพวกเขาได้รับการฝึกฝนมาเป็นอย่างดี; ซูเย่รู้สึกเหมือนหัวจะระเบิด

พวกลิงพวกนี้มันเชื่อฟังและเป็นระเบียบขนาดนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่กัน? ยิ่งไปกว่านั้น ท้องถนนทั้งสายก็เป็นระเบียบเรียบร้อย และทุกคนก็ดูเหมือนหุ่นยนต์ที่ถูกตั้งโปรแกรมไว้ล่วงหน้า ต่างคนต่างทำหน้าที่ของตัวเอง

ไม่มีความโกลาหลเลยแม้แต่นิดเดียว

นี่มันก็แค่หุ่นยนต์กลุ่มหนึ่งที่มีโปรแกรมจัดเตรียมไว้ล่วงหน้าชัดๆ; ดูผิวเผินอาจจะปกติ แต่ในความเป็นจริงแล้ว มันมีปัญหาใหญ่ซ่อนอยู่

เพราะมนุษย์ไม่ใช่หุ่นยนต์; มันเป็นไปไม่ได้ที่จะไม่มีการโต้เถียง และเป็นไปไม่ได้ที่จะไม่มีความผิดพลาดใดๆ เกิดขึ้นเลย การกระทำของพวกเขามันสมบูรณ์แบบเกินไป

แต่มันกลับให้ความรู้สึกที่ผิดปกติแทน

"บัดซบเอ๊ย ฟิลิปปินส์ทั้งประเทศถูกแทรกซึมไปแล้วเหรอเนี่ย?" เมื่อคิดได้ดังนั้น ซูเย่ก็รู้สึกเหมือนตัวเองกำลังจะระเบิด

เรื่องนี้มันเกิดขึ้นเมื่อไหร่กัน?

เชี่ยเอ๊ย!!!

เมื่อภาพฉายดำเนินต่อไป ซูเย่ก็เห็นเทพเจ้าของฟิลิปปินส์ และยังเห็นการดำรงอยู่ของระดับ 'ข้อห้าม'  ด้วย โดยเฉพาะข้อห้ามของฟิลิปปินส์ แววตาของเขามีร่องรอยของการดิ้นรนต่อสู้ขัดขืนซ่อนอยู่ แต่เขาก็ยังคงให้การต้อนรับทุกคนด้วยรอยยิ้ม ซึ่งรวมถึงผู้คนจากจักรวรรดิและจากส่วนต่างๆ ของโลกด้วย

ดูเหมือนว่าฟิลิปปินส์กำลังจัดงานอีเวนต์อะไรบางอย่างอยู่

โคตรหลอน!!

ซูเย่มองดูฟิลิปปินส์ในภาพฉาย ซึ่งเปิดเผยให้เห็นสถานการณ์อันน่าขนลุกตั้งแต่ต้นจนจบ

จนกระทั่งภาพหายไป ซูเย่ก็ยังคงไม่คืนสติกลับมา

"แย่แล้ว เรื่องใหญ่กำลังจะเกิดขึ้นแน่ๆ" ซูเย่มองดูฉากนี้ หัวใจของเขาดิ่งวูบลงอย่างสมบูรณ์

ไม่ปกติ มันไม่ปกติเกินไปแล้ว

มนุษย์ไม่ใช่หุ่นยนต์; พวกเขามีอารมณ์ที่ซับซ้อน ต่อให้ทุกคนจะทำซ้ำในสิ่งเดียวกัน มันก็ต้องมีความแตกต่างเล็กๆ น้อยๆ ให้เห็นบ้าง

แต่ผู้คนในฟิลิปปินส์ในภาพฉายกลับเหมือนหุ่นยนต์ที่ถูกจัดเตรียมไว้ล่วงหน้าไม่มีผิด

"เดี๋ยวก่อน แนวหน้าของฟิลิปปินส์คืออะไรนะ?" ซูเย่นึกบางอย่างขึ้นได้ และเปิดส่วนเครือข่ายของโมดูลลอร์ดขึ้นมาโดยตรง

เขาเริ่มค้นหา

ปีศาจอวกาศ !!

วิญญาณต่างดาว สิ่งมีชีวิตชนิดพิเศษ

"เชี่ยเอ๊ย!! เป็นไปได้ไหมว่าฟิลิปปินส์ทั้งประเทศถูกพวกปีศาจอวกาศรุกรานไปแล้ว?" ซูเย่อดไม่ได้ที่จะคิด แต่เมื่อพิจารณาจากสถานการณ์ในภาพแล้ว

ถึงจะไม่ใช่ก็คงใกล้เคียง โลกหลักยังไม่สังเกตเห็นอะไรเลยแม้แต่น้อย เชี่ยเอ๊ย!!

เกิดอะไรขึ้นกันแน่?

เป็นไปได้ไหมว่าโลกหลักล่มสลายไปแล้ว?

"มีบางอย่างผิดปกติ ผิดปกติมากๆ" ซูเย่นึกถึงทุกสิ่งที่เกิดขึ้นในภาพฉาย

"สมมติว่ามีปัญหาใหญ่เกิดขึ้นในฟิลิปปินส์ และในเวลานี้มีการจัดงานประชุมอะไรบางอย่างที่นั่น และคนที่ไปร่วมงานล้วนถูกควบคุมหรือสวมรอยแทนที่ จากนั้นพวกเขาก็เดินทางกลับและกระจายตัวกลับไปยังประเทศต่างๆ เพื่อหยั่งรากลึก" ซูเย่ครุ่นคิดอย่างรอบคอบ และยิ่งคิด หนังหัวของเขาก็ยิ่งชา

นี่มันฉิบหายชัดๆ

บัดซบเอ๊ย!

มันเกิดบ้าอะไรขึ้นกันแน่? ฟิลิปปินส์ไม่ได้ส่งเสียงเตือนออกมาเลยแม้แต่น้อย; เป็นไปได้ไหมว่าตัวตนระดับข้อห้ามหลายตนร่วมมือลงมือพร้อมกัน?

เมื่อคิดเช่นนี้ ซูเย่ก็เลียริมฝีปากที่แห้งผากของเขา

"มีบางอย่างผิดปกติ ผิดปกติจริงๆ ข้อมูลมันผิดเพี้ยนไปหมด" ซูเย่ขมวดคิ้ว; เกิดการเปลี่ยนแปลงขึ้นในฟิลิปปินส์

แต่มันเกิดขึ้นเมื่อไหร่ล่ะ? มันคือตอนนี้ หรือว่าเป็นในอนาคต?

"หรือว่าการเปลี่ยนแปลงมันได้เริ่มต้นขึ้นแล้ว?" ซูเย่สูดลมหายใจลึก แต่กุญแจสำคัญก็คือ ต่อให้รู้ไปมันก็ไร้ประโยชน์

สำหรับเรื่องแบบนี้ เขาคงไม่สามารถแบกรับมันไว้ได้ด้วยตัวเองแน่ๆ; ตัวเล็กๆ อย่างเขาคงรับมือไม่ไหว โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อเห็นการดิ้นรนในดวงตาของข้อห้ามแห่งฟิลิปปินส์แม้ว่ามันจะเกิดขึ้นเพียงเสี้ยววินาที แต่ซูเย่ก็ยังคงเห็นได้ชัดว่านั่นไม่ใช่ตัวตนเดิมอีกต่อไปแล้ว