บทที่ 278: ความเป็นตาย 19

ร่างที่อยู่เบื้องหลังประตูแสงปรากฏชัดเจนยิ่งขึ้น เป็นชายหนุ่มในชุดคลุมสีเขียวใบหน้าหล่อเหลาหมดจด นัยน์ตาแฝงไว้ด้วยความอยากรู้อยากเห็นและระแวดระวัง เขาลองยื่นมือทะลุผ่านประตูแสงเข้ามา และแกว่งมือไปมาเบาๆ ภายในจวนตระกูลซ่ง

"ข้าข้ามมาได้จริงๆ ด้วย!" ชายหนุ่มชุดเขียวหันกลับไปตะโกนด้วยความประหลาดใจ

หัวใจของซ่งฉางอันบีบรัดแน่น มือที่กำกระจกสังสารวัฏชื้นไปด้วยเหงื่อ จ้าวอู๋หยาและคนอื่นๆ ต่างก็จ้องมองประตูแสงอย่างตึงเครียด เตรียมพร้อมที่จะลงมือได้ทุกเมื่อ

"ท่านผู้นำ พวกเราควรจะ..." คนของตระกูลซ่งผู้หนึ่งทำท่าปาดคอ

ซ่งฉางอันส่ายหน้า ในเมื่ออีกฝ่ายสามารถข้ามผ่านประตูแสงมาได้อย่างง่ายดาย ความแข็งแกร่งย่อมไม่ธรรมดาเป็นแน่ การวู่วามลงมือมีแต่จะทำให้ความขัดแย้งบานปลาย

ขณะที่เขากำลังลังเลว่าจะปิดผนึกช่องทางนี้ดีหรือไม่ ชายหนุ่มชุดเขียวก็ก้าวข้ามผ่านประตูแสงเข้ามาทั้งตัว และเหยียบลงบนพื้นของจวนตระกูลซ่งแล้ว เขากวาดสายตามองไปรอบๆ อย่างใคร่รู้ สายตาหยุดชะงักอยู่ที่สิ่งปลูกสร้างซึ่งพังทลายอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะไปหยุดนิ่งที่กระจกสังสารวัฏในมือของซ่งฉางอัน

"นี่มัน... อาวุธวิเศษมิติงั้นหรือ?" ดวงตาของชายหนุ่มเป็นประกาย "ไม่คิดเลยว่าในโลกที่หลิงชี่เบาบางปานนี้ จะมีสมบัติล้ำค่าเช่นนี้ดำรงอยู่ด้วย"

น้ำเสียงของเขาราบเรียบและไร้ซึ่งเจตนาร้าย ทว่าความรู้สึกเหนือกว่าในน้ำเสียงกลับทำให้คนตระกูลซ่งรู้สึกอึดอัดใจนัก

"เจ้าเป็นใคร? เหตุใดจึงบุกรุกเข้ามาในจวนตระกูลซ่งของข้า?" ซ่งฉางอันเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำ

ชายหนุ่มชุดเขียวเพิ่งจะสังเกตเห็นซ่งฉางอัน เขาประสานมือคารวะและกล่าวว่า "ข้าน้อยมีนามว่า หลินชิงเฟิง มาจากดินแดนชิงอวิ๋น เมื่อครู่ข้าสัมผัสได้ถึงความผันผวนของมิติ จึงตามมาตรวจสอบดู"

ขณะที่เขาเอ่ยปาก ร่างอีกหลายร่างก็ก้าวข้ามผ่านประตูแสงและร่อนลงจอดเบื้องหลังเขา คนเหล่านี้แต่งกายด้วยรูปแบบที่แตกต่างกันไป ทว่าแต่ละคนล้วนแผ่กลิ่นอายที่ไม่ธรรมดา แม้แต่ผู้ที่อ่อนด้อยที่สุดในกลุ่มก็ยังอยู่ในขอบเขตสร้างรากฐาน

หัวใจของซ่งฉางอันดิ่งวูบ หากคนเหล่านี้มีเจตนาร้าย ตระกูลซ่งย่อมไร้ซึ่งกำลังที่จะต่อกรอย่างสิ้นเชิง

"ดินแดนชิงอวิ๋นงั้นรึ?" จ้าวอู๋หยาโพล่งขึ้นมากะทันหัน "ใช่ดินแดนชิงอวิ๋นที่มีชื่อเสียงเลื่องลือด้านการหลอมโอสถหรือไม่?"