ตอนที่ 39 พื้นที่นอกเมือง

ที่นี่มีจุดจอดหุ่นยนต์รบด้วย คนที่ไม่สามารถเช่าจุดจอดได้ ก็จะนำหุ่นยนต์รบไปเก็บไว้ในพื้นที่เปิดโล่งตรงรอยเว้า ซึ่งมีลักษณะเป็นรูปตัวอักษรเว้า ตรงกลางนี้ค่อนข้างปลอดภัย มีหุ่นยนต์รบที่ควบคุมจากระยะไกลจำนวนมากจอดอยู่ พื้นที่แถบนี้กว้างใหญ่หลายตารางกิโลเมตร

เมื่อหุ่นยนต์รบทั้งห้าตัวออกมา ก็เรียกความสนใจจากหุ่นยนต์รบด้านนอกทันที ชาวดาวบลูสตาร์ที่ควบคุมหุ่นยนต์รบจำนวนมาก พอเห็นหุ่นยนต์รบทั้งห้าตัวนี้ก็อดอุทานไม่ได้ บนดาวเคราะห์สังหาร คนที่ใช้หุ่นยนต์รบแบบมนุษย์นั้นมีไม่มาก ส่วนใหญ่ไม่ใช่ยอดฝีมือจริงๆ ก็เป็นพวกชอบอวดเท่ เอาหุ่นยนต์รบแบบมนุษย์ปลอมๆ มาข่มคนอื่น

ที่นี่ มีเพียงหุ่นยนต์รบแบบมนุษย์เท่านั้นที่ใช้หน่วยนับเป็นหนึ่งตัวได้ ส่วนหุ่นยนต์รบชนิดอื่นจะนับเป็นหนึ่งคัน

แน่นอนว่าหลายคนก็ชอบใช้หน่วยนับเป็นตัวเพื่อให้ดูดีขึ้น ดังนั้นหนึ่งคันหรือหนึ่งตัวจึงใช้ปนกันเละไปหมด

【นี่มันหุ่นยนต์รบแบบมนุษย์จริงๆ!】

【แม่งเอ๊ย... นี่เป็นหุ่นยนต์รบแบบมนุษย์ชนิดหนัก ถ้าฉันมีสักหนึ่งคันคงรวยเละไปแล้ว!】

【นั่นเรียกว่าหุ่นยนต์รบชนิดหนักหนึ่งตัว ของแกน่ะเรียกหนึ่งคัน!】

【ตั้งห้าตัวเชียวนะ! อย่างแย่ก็เป็นระดับอีลิตทั้งนั้น นี่มันจะมีเรื่องใหญ่เกิดขึ้นหรือไง?】

【แม่เจ้า เร็วชะมัด! เร็วเกินไปแล้ว!】

เมื่อหุ่นยนต์รบของจางฮ่าวขยับ เขาจำเป็นต้องทดสอบดูเล็กน้อย จึงเคลื่อนที่อย่างรวดเร็ว พอขยับปุ๊บ ความเร็วนั้นก็น่าตกใจมาก

หุ่นยนต์รบของเขาแตกต่างจากหุ่นยนต์รบที่ควบคุมจากระยะไกลมาก ทั้งความเร็วในการตอบสนองและความเร็วของหุ่นยนต์รบที่จางฮ่าวควบคุมด้วยวิญญาณนั้นอยู่คนละระดับ ยิ่งไปกว่านั้นหุ่นยนต์รบของเขาเป็นสินค้าระดับท็อป เมื่อเทียบกับหุ่นยนต์รบของดาวบลูสตาร์แล้ว ย่อมดีกว่ามากตั้งแต่กำเนิด

【เร็วเกินไปแล้ว พวกนายสังเกตเห็นไหม นี่เป็นหุ่นยนต์รบสั่งทำพิเศษจากโรงงานลับพิเศษ!】

【แม่ง มีเงินนี่ดีจริง!】

หุ่นยนต์รบของโรงงานลับพิเศษบนดาวเคราะห์สังหาร ถือเป็นโรงงานอันดับหนึ่งอย่างแน่นอน หุ่นยนต์รบแข็งแกร่งน่ากลัว เป็นที่ยอมรับว่าแกร่งที่สุด แต่หุ่นยนต์รบของโรงงานลับพิเศษมักไม่ค่อยโผล่ออกมา และก็ไม่ค่อยนำออกมาขายภายนอก ส่วนใหญ่ทำไว้ใช้เอง ต่อให้ขายก็เป็นหุ่นยนต์รบเวอร์ชันตัดทอน และถึงจะเป็นเวอร์ชันตัดทอน ก็ยังเป็นสิ่งที่ผู้คนมากมายใฝ่ฝัน

ครั้งนี้ถ้าจางฮ่าวไม่ได้อยากออกมาลองเอง หุ่นยนต์รบแบบนี้ก็คงไม่มีวันปรากฏต่อหน้าทุกคน

ช่องทางสื่อสารแทบระเบิด เพราะหุ่นยนต์รบของจางฮ่าวทำท่าหนึ่งขึ้นมา

จู่ๆ บริเวณด้านหลังทั้งสองข้างของหุ่นยนต์รบก็ปรากฏแสงสีเงินวาบขึ้นมา ในชั่วพริบตา หุ่นยนต์รบของเขาก็ข้ามไปหลายร้อยเมตร ความเร็วนั้นน่ากลัวสุดๆ

【แม่จ๋า นี่มันแฟลชวาร์ป! แฟลชวาร์ปแบบกริดแสง!】

【ใครอัดไว้บ้างวะ?】

【ฉันมัวแต่ดูอยู่ ไม่ได้อัดไว้เลย!】

【ฉันอัดไว้ ฉันอัดไว้ ใครอยากดู จ่ายหนึ่งร้อยเหรียญดาวบลูสตาร์! ฮ่าๆ ฮ่าๆๆ!】

【พวกจากโรงงานเปลวเพลิง กับโรงงานสายฟ้าคงร้องไห้แน่ ฮ่าๆ!】

คนที่สะใจมีเยอะ คนที่ชื่นชมและอิจฉาก็มีเยอะ แต่มีจุดร่วมอย่างหนึ่งคือ พวกเขาไม่มีทางกล้าลงมือกับหุ่นยนต์รบแบบนี้เด็ดขาด ในใจก็รู้ดีว่า ถ้าเห็นหุ่นยนต์รบแบบนี้ในพื้นที่นอกเมือง สิ่งแรกที่ต้องทำคือหนี ใครมันโง่ถึงจะเข้าไปใกล้

หมี่เฟิงพูดว่า “พวกเราออกไปข้างนอกกันเถอะ อย่าอยู่ที่นี่!”

หุ่นยนต์รบแบบมนุษย์ทั้งห้าตัวพุ่งออกไปด้านนอก กวาดฝุ่นดินเป็นมังกรดินขึ้นมาถึงห้าสาย ไม่กี่อึดใจต่อมาก็หายลับไป และมังกรดินที่ถูกปัดขึ้นมาก็ถูกลมแรงพัดสลายไปในทันที

ดังนั้นไม่นานหลังจากนั้น ในฟอรั่มใหญ่ของดาวเคราะห์สังหารก็มีวิดีโอสามมิติถูกโพสต์ขึ้นมา พร้อมหัวข้อว่า ปรากฏตัวแล้ว! หุ่นยนต์รบแบบมนุษย์สุดยอดจากโรงงานลับพิเศษ!

พอออกมาจากเขตป้องกันของป้อมปราการ ก็จะเห็นเศษโลหะที่แตกหักกระจัดกระจายเต็มไปหมด ที่นี่ไม่มีออกซิเจน จึงไม่มีปัญหาเรื่องการเกิดออกซิเดชัน โลหะยังคงส่องแสงแวววาว เป็นโลหะที่โผล่พ้นพื้นดินขึ้นมา ส่วนเศษโลหะชิ้นเล็กๆ นั้นมองไม่เห็นเลย ถูกลมแรงพัดหายไปจนหมดแล้ว

หุ่นยนต์รบทั้งห้าตัววิ่งตะบึงอย่างรวดเร็ว ไม่นานก็มุ่งลึกเข้าไปในทุ่งราบ

ดาวเคราะห์สังหารมีขนาดใหญ่มาก ใหญ่กว่าดาวบลูสตาร์ถึงสิบเท่า ดาวเทียมที่โคจรรอบดาวเคราะห์สังหารมีมากกว่าหนึ่งแสนดวง ในอวกาศยังมีป้อมปราการติดอาวุธขนาดใหญ่ ยานอวกาศหลากหลายชนิด โดยส่วนใหญ่มักเป็นยานขนส่ง ตราบใดที่หุ่นยนต์รบเคลื่อนไหวอยู่บนพื้นดิน ก็ไม่มีทางรอดพ้นสายตาด้านบนไปได้

การตรวจจับของจางฮ่าวสามารถไปถึงในอวกาศได้ ดังนั้นสิ่งที่ปรากฏต่อหน้าเขาจึงเป็นดาวเทียมกับป้อมปราการอวกาศขนาดใหญ่ที่แน่นขนัดเต็มไปหมด เขาจึงพูดว่า “พวกมันจะทำอันตรายพวกเราไหม?”

หมี่เฟิงพูดว่า “ไม่หรอก! บนดาวบลูสตาร์มีคนของพวกเราอยู่ตั้งเยอะ!”

จางฮ่าวนึกถึงการจับมือขึ้นมา ก็เข้าใจทันที หมี่เฟิงน่าจะควบคุมตัวละครสำคัญไว้ไม่น้อย

“นายรีบทำความคุ้นเคยกับหุ่นยนต์รบให้เร็วที่สุด พวกเราอยู่ในพื้นที่นอกเมืองคงไม่อยู่นาน”

จางฮ่าววิ่ง กระโดด และวาร์ปไปมา การใช้สกิลต่างๆ เพราะเป็นการควบคุมด้วยวิญญาณร่วมกับระบบอัจฉริยะ เขารู้สึกว่าคล่องมือมาก สบายยิ่งกว่าควบคุมร่างปฐมของตัวเองเสียอีก

เขาหยิบปืนสไนเปอร์แม่เหล็กไฟฟ้าขึ้นมา ลองยิงไปที่ก้อนหินใหญ่ก้อนหนึ่งไกลออกไป

นัดเดียวก็ถล่มก้อนหินใหญ่ก้อนนั้นจนแหลก

ระยะทางสิบกิโลเมตร!

เก่งมาก!

จางฮ่าวรู้สึกแปลกใหม่มาก ปืนสไนเปอร์แม่เหล็กไฟฟ้ากระบอกนี้ กระสุนที่ยิงออกไปยังแบ่งได้หลายแบบ แบบนี้เป็นชนิดระเบิดได้ ถ้าเป็นแบบเจาะเกราะ คาดว่าหุ่นยนต์รบส่วนใหญ่ก็ต้านไม่อยู่

เอ๊ะ มีข้อความเข้ามา

บนดาวเคราะห์สังหาร พื้นดินเต็มไปด้วยเครื่องตรวจจับชนิดต่างๆ ตราบใดที่มีความเคลื่อนไหว ก็จะส่งข้อมูลไปยังหุ่นยนต์รบที่อยู่ใกล้ๆ แน่นอนว่าแต่ละขั้วอำนาจก็มีอุปกรณ์ตรวจจับแบบนี้ และพื้นที่แถบนี้อยู่ภายใต้การควบคุมของโรงงานลับพิเศษ

จากนั้นภาพก็ถูกส่งมา

หุ่นยนต์รบป้อมปราการชนิดหนักสามตัว ห่างกันหนึ่งกิโลเมตร ก่อเป็นการปิดล้อมรูปสามเหลี่ยม รอบๆ มีหุ่นยนต์รบอีกหลายร้อยตัว กำลังระดมยิงใส่พื้นดินอย่างบ้าคลั่ง

หมี่เฟิงพูดว่า “พวกเราไปกันเถอะ พวกเขาน่าจะเจอสิ่งมีชีวิตคริสตัลแล้ว!”

จางฮ่าวถามอย่างตกใจว่า “จะให้พวกเราหุ่นยนต์รบแค่ห้าตัวไปเองเหรอ?”

หมี่เฟิงพูดว่า “กำลังเสริมจะมาถึงในไม่ช้า พวกเราไปก่อน ถ้าเป็นสิ่งมีชีวิตคริสตัลจริง ก็แย่งชิงมันไปเลย!”

เชี่ยเอ๊ย!

จางฮ่าวตื่นเต้นขึ้นมาทันที ชาตินี้เขาไม่เคยออกรบมาก่อน พอเริ่มมาก็ต้องสู้ศึกหุ่นยนต์รบเลยเหรอ มันจะเร้าใจเกินไปแล้วไหม?

หมี่เฟิงออกตัวไปแล้ว พุ่งไปข้างหน้าอย่างรวดเร็ว เขารีบตามไป หุ่นยนต์รบของทั้งสองคนเร็วสุดขีด ส่วนหุ่นยนต์รบของจางอี้หู่ทั้งสามในตอนนี้ก็เผยให้เห็นช่องว่างอย่างมาก ค่อยๆ ห่างออกไปเรื่อยๆ ทั้งสองคนยิ่งวิ่งก็ยิ่งเร็ว และผู้คุ้มกันสามคนด้านหลังก็ไล่ตามอย่างสุดกำลัง

จางฮ่าววิ่งเร็วขึ้นเรื่อยๆ บางครั้งก็ใช้วาร์ปด้วย หมี่เฟิงก็ไม่ด้อยกว่าเลย หุ่นยนต์รบของเขาสูงสิบห้าเมตร แต่ละก้าวก้าวได้ไกลมาก ต่อให้จางฮ่าวใช้วาร์ป ก็ยังตามได้แค่พอหวุดหวิดเท่านั้น นี่ยังเป็นผลจากการที่หมี่เฟิงยั้งมืออยู่ด้วย ถ้าเขาวิ่งเต็มกำลังจริงๆ หุ่นยนต์รบของจางฮ่าวอาจตามไม่ทัน

ด้านหน้าเป็นแนวภูเขา มีภูเขาลูกแล้วลูกเล่าลูกคลื่นขึ้นลง จางฮ่าวเห็นหมี่เฟิงที่เชิงเขาไม่หยุดฝีเท้า จู่ๆ ก็พุ่งตัวไปข้างหน้า ร่างขนาดมหึมาก็ทะยานขึ้นในลักษณะนั้น ในชั่วพริบตาสูงถึงหนึ่งร้อยเมตร มือทั้งสองราวกับกรงเล็บเหล็ก ตะครุบพื้นดินอย่างแรง ทั้งตัวหุ่นยนต์รบไต่สูงขึ้นอีกครั้ง ใช้เวลาไม่ถึงสิบวินาทีก็ปีนขึ้นไปถึงยอดเขาลูกหนึ่ง

ข้ามภูเขาสูงมาสิบกว่าลูกติดต่อกัน หมี่เฟิงก็หยุดลงกะทันหัน จางฮ่าวเกือบพุ่งเลยไป เขารีบเบรกฝีเท้า พอภูเขาลูกนี้สูงมาก จึงมองเห็นสนามรบได้อย่างชัดเจน

เห็นเพียงกลางหุบเขาที่ถูกรายล้อมด้วยขุนเขา มีแอ่งขนาดไม่ใหญ่นัก สามหุ่นยนต์รบชนิดหนักกดแน่นอยู่บนพื้น เป็นหุ่นยนต์รบชนิดหนักแบบป้อมปราการ นี่เป็นหุ่นยนต์รบชนิดหนักที่ต้องใช้คนสิบคนควบคุม พลังป้องกันและอานุภาพการยิงรุนแรงมาก ข้างหุ่นยนต์รบชนิดหนักแต่ละตัว มีหุ่นยนต์รบอีกหลายสิบตัวล้อมอยู่รอบๆ

(จบตอน)