ตอนที่ 37 โรงงานหุ่นยนต์รบลับพิเศษ

ข้อมูลที่ถ่ายทอดเข้ามามากมาย แม้ว่าวิญญาณของจางฮ่าวจะแข็งแกร่งเพียงใด ก็ยังต้องใช้เวลาในการย่อยสลาย เขาจึงยืนยันอำนาจในการสั่งการก่อน จากนั้นยืนยันสิทธิ์การใช้งานของแต่ละฐาน สุดท้ายจึงเริ่มทำความเข้าใจการควบคุมหุ่นยนต์รบแบบมนุษย์ เรื่องอื่นๆ ถูกเก็บไว้ในวิญญาณชั่วคราว เขาจะไม่ย่อยและดูดซับในเวลาอันสั้นแน่นอน

วิญญาณจะเจ็บ และจางฮ่าวก็กลัวความเจ็บปวดของวิญญาณเป็นพิเศษ ความทรมานแบบนั้นทนได้ยากมาก ถ้าทำให้เวลาสั้นได้ ก็พยายามให้สั้นที่สุด

ทำไมวิญญาณถึงเจ็บ แค่คิดขึ้นมาแบบนั้น คำตอบก็ตามมาในทันที นี่คือข้อมูลที่หมี่เฟิงส่งมาแบบจัดชุด

ความเจ็บปวดของวิญญาณคือสภาพที่หลีกเลี่ยงไม่ได้ในการเติบโตของวิญญาณ วิญญาณมีพลังจิต! สำหรับวิญญาณแล้ว พลังจิตคือรูปแบบการแสดงออกที่สำคัญที่สุด วิญญาณเติบโต พลังจิตก็เติบโตตามไปด้วย

จางฮ่าวรีบหยุดคิด เขารู้ดีว่าถ้าเริ่มคิดขึ้นมาเมื่อไร ข้อมูลที่รับเข้าไปในวิญญาณ แค่เรื่องนี้เรื่องเดียวก็จะระเบิดออกมาทั้งหมด แล้วเขาจะไม่เจ็บตายเอาเหรอ! สู้ค่อยๆ แก้ปัญหาการควบคุมหุ่นยนต์รบไปก่อนอย่างสบายใจดีกว่า

หมี่เฟิงกล่าวว่า “มากสุดก็อยู่ที่นี่ได้สามวัน ก็ต้องกลับแล้ว”

“ที่นี่หนึ่งวัน เท่ากับหนึ่งร้อยแปดชั่วโมง: กลางวันเจ็ดสิบสองชั่วโมง กลางคืนสามสิบหกชั่วโมง เวลานี้เท่ากับสิบสามวันครึ่งของดาวบลูสตาร์”

“ไม่ต้องนานขนาดนั้น ฉันแค่อยากมาดูให้รู้เท่านั้น เดี๋ยวกลับไปพักสักระยะแล้วค่อยมาใหม่”

“ดี!”

หมี่เฟิงตอบอย่างฉับไว อันที่จริงเขาก็ไม่อยากให้จางฮ่าวอยู่ที่นี่นานเกินไป เพราะจางฮ่าวเพิ่งสัมผัสผลึกวิญญาณเป็นครั้งแรก อยู่ได้นานเกินไปไม่ดี ไม่อย่างนั้นหากสองอย่างหลอมรวมเข้าด้วยกัน สุดท้ายผสานเป็นหนึ่งเดียวกันขึ้นมา นั่นจะกลายเป็นเรื่องใหญ่ทันที

อย่างที่คิดไว้ไม่ผิด เขาอดถอนหายใจไม่ได้ ถ้าเจอคนเห็นแก่ตัวและโลภ เขาจะกำจัดทิ้งอย่างไม่ลังเล วิญญาณที่เป็นภัยแฝงใหญ่เกินไป เก็บไว้ไม่ได้ ตั้งแต่แรกที่เริ่มร่วมมือกับจางฮ่าว เขาก็คอยสังเกตอีกฝ่ายอย่างมาก ที่สำคัญที่สุดคือสันดาน ถ้าสันดานไม่ดี ก็ไม่มีทางฝึกให้ดีได้ ทำได้แค่ทำลายแล้วค่อยเริ่มใหม่

จางฮ่าวก็ถือว่าโชคดี เขาควบคุมเงินทองได้ แต่ไม่ได้ผลาญ ไม่ได้หยิ่งผยองเพราะสิ่งนี้ ยังคงถ่อมตัวและมีไมตรีจิต ซึ่งผ่านด่านแรกของหมี่เฟิงไปแล้ว ไม่อย่างนั้นเขาคงไม่มีวันได้สัมผัสฐานที่มั่นด่านหน้าข้ามมิติด้วยซ้ำ

ด่านที่สองก็คือครั้งนี้ เมื่อครอบครองพลังอันแข็งแกร่งแล้ว แต่ก็ไม่ได้หลงอยู่ในอำนาจของกำลัง นี่ไม่ใช่เรื่องง่ายเลย

หมี่เฟิงเคยเห็นชาวดาวบลูสตาร์มามากเกินไป บ้างก็มีวิญญาณธรรมดา บ้างก็โลภและเห็นแก่ตัว ต่อให้ทุกด้านทำให้หมี่เฟิงพอใจ แต่ถ้าวิญญาณใช้ไม่ได้ ก็ใช้ไม่ได้อยู่ดี ต่อให้วิญญาณแข็งแกร่งพอ แต่ร่างกายใช้ไม่ได้ ชราจนไม่ไหว ก็ไม่ใช่ผู้ร่วมงานที่เหมาะสม เพราะฉะนั้นต่อให้เป็นจางฮ่าว เขาก็ยังมีท่าทีลองดูไปก่อนเท่านั้น

ที่หมี่เฟิงเดินมาถึงจุดนี้จริงๆ แล้วเป็นวิธีที่มั่นคงที่สุด การหาคนที่เหมาะสมได้สักคน สำหรับเขาเองก็เป็นบททดสอบใหญ่เช่นกัน โชคดีที่ตอนนี้ทุกอย่างราบรื่นดี

หลังจากย่อยทักษะการควบคุมหุ่นยนต์รบแล้ว จางฮ่าวก็เริ่มรอไม่ไหว เขาถามว่า “หุ่นยนต์อยู่ที่ไหน”

หมี่เฟิงพูดว่า “ตามฉันมา ฐานนี้ไม่ได้ ไปฐานสาธารณะขนาดใหญ่ที่สุด”

พวกเขาผ่านช่องแสงแล้วเข้าไปในห้องหนึ่ง

คราวนี้แม้แต่จางฮ่าวก็รู้วิธีเปิดประตูแล้ว ไม่นาน หุ่นยนต์ห้าตัวก็ผ่านทางเดินไปยังห้องโถงแห่งหนึ่ง ห้องโถงนี้มีหุ่นยนต์อยู่หลายสิบตัว กว้างถึงพันตารางเมตร วางหุ่นยนต์รบหลากหลายแบบไว้เต็มไปหมด

นี่คือห้องโถงซ่อมบำรุง ในความรู้สึกของจางฮ่าว ที่นี่คล้ายโรงงานประกอบเครื่องจักรขนาดใหญ่ในบ้านเกิดมาก ทั้งเสียงดังและวุ่นวาย ไม่มีใครเข้ามาต้อนรับ ต่างคนต่างยุ่งกับงานของตัวเอง จางฮ่าวรู้ว่า หุ่นยนต์ที่นี่เป็นวิศวกรระดับสูง วิญญาณกับปัญญาทำงานประสานกันได้อย่างยอดเยี่ยม พวกเขาไม่เพียงมีทักษะซ่อมบำรุงชั้นสูง ยังมีความคิดสร้างสรรค์ในระดับหนึ่งด้วย

ขึ้นไป!

ต้องขึ้นไปทีละชั้น รวมแล้วมีชั้นใต้ดินเจ็ดชั้น ชั้นบนดินสามชั้น ด้านบนอีกสามชั้น โดยสองชั้นบนสุดเป็นป้อมปราการ มีอาวุธและขีปนาวุธต่าง ๆ ชั้นสามเป็นสถานที่ขายหุ่นยนต์รบ แต่หมี่เฟิงกับจางฮ่าวมาถึงที่ชั้นใต้ดินชั้นหนึ่ง หรือก็คือห้องโถงชั้นที่สี่

ที่นี่เป็นหุ่นยนต์รบที่จัดแสดงภายใน ส่วนใหญ่เป็นหุ่นยนต์รบระดับสูงสุด และบางส่วนเป็นหุ่นยนต์รบระดับสูงสุดแบบสั่งทำพิเศษ

ทั้งห้าคนมาถึงช่องกั้นขนาดใหญ่ด้านขวา ข้างในเก็บหุ่นยนต์รบแบบสั่งทำพิเศษไว้ราวสิบตัว

ตามที่หมี่เฟิงกล่าว หุ่นยนต์เหล่านี้คือหุ่นยนต์ระดับสูงสุดของดาวเคราะห์สังหาร และที่นี่คือโรงงานหุ่นยนต์รบระดับสูงสุดของดาวเคราะห์สังหาร

โรงงานหุ่นยนต์รบลับพิเศษ!

ในดาวเคราะห์สังหาร มีโรงงานหุ่นยนต์รบที่มีชื่อเสียงมากอยู่สามแห่ง ซึ่งก็มีโรงงานลับพิเศษอยู่ด้วย

นอกจากนี้ยังมีอีกสองโรงงาน

โรงงานหุ่นยนต์รบเปลวเพลิง!

โรงงานหุ่นยนต์รบสายฟ้า!

โรงงานหุ่นยนต์รบลับพิเศษลึกลับที่สุด และยังต่ำโปรไฟล์ที่สุด บรรดาเศรษฐีและชนชั้นสูงมากมายต่างก็หวังจะได้หุ่นยนต์รบสักตัวจากโรงงานหุ่นยนต์รบลับพิเศษ

ตอนนี้จางฮ่าวก็คือผู้ถือหุ้นอันดับสองของโรงงานหุ่นยนต์รบลับพิเศษ เป็นผู้รับผิดชอบลำดับสอง ตอนนี้เขาต้องการหุ่นยนต์รบ นั่นจึงกลายเป็นเรื่องสำคัญอันดับหนึ่งของโรงงานลับพิเศษ เนื่องจากข้อจำกัดด้านเวลา ทำได้เพียงคัดเลือกหุ่นยนต์ที่ดีที่สุดภายในโรงงานมาใช้ก่อน ขอแค่รันสักสองสามครั้ง ก็จะเก็บรวบรวมนิสัยการใช้งานหุ่นยนต์ของจางฮ่าวได้ ถึงตอนนั้นการสั่งทำพิเศษก็จะไม่เหมือนเดิมอีกต่อไป

ยิ่งหุ่นยนต์รบแบบมนุษย์ใกล้เคียงกับรูปร่างมนุษย์มากเท่าไร ก็ยิ่งมีระดับสูงมากเท่านั้น และที่นี่มีหุ่นยนต์รบแบบมนุษย์ตัวหนึ่ง จางฮ่าวเห็นแล้วก็ชอบมาก ด้านข้างมีวิศวกรหุ่นยนต์คนหนึ่งรีบเข้ามาอธิบาย

“นี่คือหุ่นยนต์รบระดับสูงสุดรุ่นใหม่ล่าสุด ภายในติดตั้งปีกแสง สามารถบินระยะสั้นได้ และยังใช้ปีกแสงโจมตีได้อีกด้วย ระบบป้องกันมีเกราะแสงที่เพิ่งพัฒนาขึ้นมา สามารถวาบขึ้นมาได้นานสามวินาที ต้านทานการโจมตีส่วนใหญ่ได้ ติดตั้งอาวุธโจมตีรุนแรงได้เกือบทั้งหมด ระดับป้องกันไปได้ถึงหนึ่งแสนหน่วย”

ก่อนหน้านี้จางฮ่าวอาจไม่เข้าใจ แต่หลังจากรับข้อมูลจำนวนมากเข้าไปแล้ว เขาก็รู้แล้วว่าค่าระดับป้องกันหมายถึงอะไร

ถ้าพูดว่าระดับป้องกันสิบหน่วย ก็สามารถต้านปืนซุ่มยิงลำกล้องใหญ่ได้ พลังป้องกันพลังงานหนึ่งร้อยหน่วยจะทำให้กระสุนปืนใหญ่ไม่สามารถทำลายตัวป้องกันได้ หนึ่งพันหน่วยสามารถป้องกันขีปนาวุธได้ ดังนั้นการป้องกันหนึ่งแสนหน่วยนี่เป็นค่าที่สิ้นหวังมาก แทบจะสามารถป้องกันการโจมตีจากป้อมปราการขนาดใหญ่ได้เลย

แน่นอนว่าระดับป้องกันหนึ่งแสนหน่วย ไม่สามารถคงอยู่ได้ตลอดเวลา มันค่อยๆ ถูกใช้ไปได้ ขึ้นอยู่กับปริมาณพลังงานสำรองเป็นหลัก เมื่อพลังงานหมด ไม่ว่าการโจมตีหรือการป้องกันก็จบเห่หมด

ส่วนการกักเก็บพลังงานของหุ่นยนต์รบตัวนี้ สูงถึงระดับหนึ่งล้าน ค่าในระดับนี้สูงจนหุ่นยนต์รบตัวอื่นแทบไม่มีทางเทียบติด โดยทั่วไปการกักเก็บพลังงานของหุ่นยนต์รบระดับสุดยอดจะผันผวนอยู่ระหว่างสามแสนถึงห้าแสน ส่วนค่าของหุ่นยนต์รบธรรมดา จะไม่เกินห้าหมื่น

ความสามารถในการขับเคลื่อนระดับหนึ่งล้าน สามารถทำได้ถึงหนึ่งแสนแรงม้า เทียบเท่าพลังขับเคลื่อนของเรือบรรทุกเครื่องบินขนาดกลางลำหนึ่งในบ้านเกิดของจางฮ่าว

หุ่นยนต์รบแบบมนุษย์ตัวนี้รูปร่างเพรียว ลำตัวปกคลุมด้วยอนุภาคสีเขียวอมเทา ชั้นสีสามารถเปลี่ยนได้ตามใจ มีระบบเปลี่ยนสีแบบจิ้งจก สีของหุ่นยนต์สามารถเปลี่ยนไปตามสภาพแวดล้อมได้

บนบ่าเพนต์สัญลักษณ์ขนาดเท่าฝ่ามือไว้หนึ่งอัน นั่นคือเครื่องหมายของโรงงานหุ่นยนต์รบลับพิเศษ เป็นค้อนสีเงิน

เอาหุ่นยนต์ตัวนี้แหละ! ฉันเอา!

วิศวกรหุ่นยนต์คนนั้นกล่าวว่า “กรุณาเลือกอาวุธ”

จางฮ่าวหันไปมองหมี่เฟิง แม้จะรับทักษะมามากมายขนาดนั้น แต่เขาก็ยังไม่เข้าใจจริงๆ ว่าต้องสู้ยังไง

หมี่เฟิงกล่าวว่า “อย่ามองฉัน เลือกเอง อะไรแบบนี้ต้องดูว่าชอบหรือไม่”

น่าลำบากใจจริงๆ!

วิศวกรหุ่นยนต์กล่าวว่า “แล้วแต่ความชอบของแต่ละคน บางคนชอบต่อสู้ระยะประชิด บางคนชอบลอบโจมตีระยะไกล ก็แตกต่างกันไป”

(จบตอน)