บทที่ 20 "โจวหมิงอี้ที่ถูกหลอกจนเชื่อ และคุณสมบัติทั้งหมดทะลุ 70

"อยากถามเรื่องคนๆ หนึ่งเหรอ?"

เมื่อเห็นข้อความนี้ หลินซือช่ีขมวดคิ้ว ในหัวนึกถึงใบหน้าเต็มไปด้วยพลังของโจวหมิงอี้โดยอัตโนมัติ

แม้วันนี้จะเป็นการพบกันครั้งแรกของทั้งสองคน

แต่ไม่ว่าจะเป็นคำพูดหรือกิริยา อีกฝ่ายทำให้เธอรู้สึกสบายใจ

เป็นคนที่น่าจะคบหาได้

หลินซือช่ีจึงพิมพ์ถามว่า "ใครเหรอ?"

โจวหมิงอี้ตอบ "จางเป่ยซิง"

???

เมื่อเห็นชื่อที่อีกฝ่ายพิมพ์มา หลินซือช่ีก็งงไปชั่วขณะ

เธอเงยหน้ามองไปที่อัฒจันทร์

เห็นจางเป่ยซิงนั่งไขว่ห้างอยู่ตรงนั้น ถือโทรศัพท์มือถือเล่นอยู่ บนใบหน้ามีรอยยิ้มประหลาด

หลินซือช่ีจ้องมองเขาด้วยสีหน้าเรียบเฉยอยู่ครู่หนึ่ง แล้วจึงพิมพ์ว่า "เธอถามหาเขาทำไมเหรอ?"

ไม่น่าจะใช่นะ ทั้งสองคนเพิ่งเจอกันครั้งแรกไม่ใช่เหรอ? ทำไมถึงอยากรู้เรื่องจางเป่ยซิงกะทันหัน?

เธอเป็นนักกีฬาที่เก่งกาจ ทั้งยังเป็นสาวสวย คงไม่ได้หลงรักจางเป่ยซิงตั้งแต่แรกพบหรอกนะ?

โจวหมิงอี้: "เพราะฉันอยากเรียนวิชายุทธ์จากเขาน่ะค่ะ! (หน้าจริงจัง)"

หลินซือช่ี: "?"

เธอพิมพ์เครื่องหมายคำถามออกไปเงียบๆ

ไม่ใช่ว่าเธอมีปัญหา แต่เธอรู้สึกว่าโจวหมิงอี้มีปัญหาต่างหาก!

ก่อนหน้านี้เธอได้ยินบทสนทนาระหว่างโจวหมิงอี้กับจางเป่ยซิง

เธอรู้ดีว่าเพื่อหลอกโจวหมิงอี้ จางเป่ยซิงได้แต่งเรื่องว่าตัวเองเป็นนักยุทธ์ขึ้นมา

ทำไมเธอถึงโง่พอที่จะหลงเชื่อ แถมยังจริงจังอยากไปเรียนวิชายุทธ์จากเขาด้วย?

เธอเป็นนักกีฬานะ ไม่ใช่คนโง่นะ!

หลินซือช่ีบ่นในใจ รู้สึกว่าโจวหมิงอี้ช่างไร้เดียงสาเหลือเกิน

ดังนั้น เพื่อไม่ให้สาวที่ไร้เดียงสาคนนี้ถูกจางเป่ยซิงหลอก ตกเป็นเหยื่อของเขา

หลินซือช่ีจึงเริ่มพูดโน้มน้าวและอธิบาย

เธอบอกโจวหมิงอี้ว่าจางเป่ยซิงไม่ได้เก่งอย่างที่เธอคิด เขาเพิ่งเริ่มออกกำลังกายมาได้สัปดาห์กว่าๆ เท่านั้น ก่อนหน้านี้เขาเป็นแค่พวกติดเกมส์ที่อ่อนแอ เป็นคนไม่รู้เรื่องกีฬา แม้แต่วิธีหายใจตอนวิ่งก็ยังไม่รู้เลย การฝึกวิชายุทธ์ยิ่งเป็นเรื่องเหลวไหล

เธอคิดว่าพูดละเอียดขนาดนี้ น่าจะทำให้โจวหมิงอี้รู้สึกตัว

ตระหนักว่าตัวเองถูกจางเป่ยซิงหลอก

แต่ไม่คิดว่า โจวหมิงอี้จะตอบว่า: "ซือช่ี สิ่งที่เธอพูดมีเหตุผลมาก แต่ฉันรู้สึกว่าเป่ยซิงไม่ใช่คนแบบนั้น เขาไม่มีเหตุผลที่จะต้องโกหกฉันนะ"

"เธอบอกว่าเขาเพิ่งเริ่มออกกำลังกายมาสัปดาห์กว่าๆ แต่ใช้เวลาแค่สัปดาห์กว่าๆ เปลี่ยนจากคนติดเกมส์ มาเป็นนักกีฬาระดับ 2 แบบทุกวันนี้ ด้วยวิธีออกกำลังกายทั่วไปคงทำไม่ได้หรอก เขาต้องมีวิชาแท้ๆ ถึงได้พัฒนาเร็วขนาดนี้!"

"พี่ช่ี ฉันรู้ว่าพี่หวังดีกับฉัน กลัวฉันจะถูกหลอก ถึงได้พยายามเตือนฉันแบบนี้ แต่ความจริงตอนนี้คือ สิ่งที่จางเป่ยซิงพูดอาจจะเป็นความจริงทั้งหมด เขาไม่ได้โกหกฉันนะ!"

อ่านคำตอบของโจวหมิงอี้แล้ว

หลินซือช่ีรู้สึกว่าตัวเองสูงขึ้น

ความดันสูงขึ้น!

เธอไม่คิดว่าแค่คุยกันไม่กี่นาที จางเป่ยซิงจะสามารถหลอกโจวหมิงอี้ได้ขนาดนี้

ทำเอาเหมือนแฟนคลับตัวน้อย ไม่มีวิจารณญาณพื้นฐานเลย!

"ไม่ใช่นะ จางเป่ยซิง นายมีความสามารถขนาดนี้ ไม่ไปสร้างชื่อเสียงในองค์กรขายตรง มานั่งหลอกเด็กสาวในโรงเรียนทำไม?"

"ความสามารถแบบนี้ ใช้แบบนี้เหรอ?"

"ฮัดเช้ย!"

ในขณะที่หลินซือช่ีกำลังพยายามโน้มน้าวโจวหมิงอี้อยู่นั้น บนอัฒจันทร์ จางเป่ยซิงก็รู้สึกหนาวสะท้านขึ้นมาอย่างไม่มีสาเหตุ จามออกมาหนึ่งที รู้สึกงุนงงเล็กน้อย

เขาสั่งน้ำมูก เก็บกระดาษเข้ากระเป๋า

แล้วก็เปิดหน้าต่างระบบ ดูผลลัพธ์ของตัวเอง

เมื่อกี้วิ่งไป 13 กิโลเมตร ทำให้เขาได้คะแนนความสามารถมา 1.8 แต้ม

ในนั้น 1.5 แต้มมาจากการทำภารกิจวิ่งแบบคงจังหวะสำเร็จ

0.2 แต้มมาจากการหายใจแบบสี่จังหวะ ส่วนที่เหลือ 0.1 แต้ม เป็นรางวัลจากการหายใจแบบท้องตอนเดิน

หักคะแนนความสามารถที่ใช้ไปตอนวิ่งเพื่อรักษาพละกำลังและฟื้นฟูความเหนื่อยล้าออกไป

ตอนนี้ เขามีคะแนนความสามารถที่ใช้ได้ 1.4 แต้ม และคุณสมบัติด้านพละกำลังของเขาก็เพิ่มจาก 69.3 ก่อนวิ่ง เป็น 69.7

"เพิ่มพละกำลังให้ถึง 70 ก่อน ให้ตัวเองขยับขึ้นไปอยู่ในระดับสุขภาพดีกว่า!"

จางเป่ยซิงคิด แล้วก็กดเครื่องหมายบวกหลังพละกำลังสามครั้ง

ความรู้สึกชาและเสียวซ่านอย่างรุนแรงแล่นผ่านร่างกาย

จางเป่ยซิงหลับตาลง เริ่มเพลิดเพลินกับความรู้สึกนั้น

ไม่รู้ว่าเป็นเพราะคุณสมบัติทั้งหมดทะลุ 70 หรือเปล่า

การเพิ่มคะแนนครั้งนี้ให้ความรู้สึกกระตุ้นเป็นพิเศษ!

ถ้าบอกว่าการเพิ่มคะแนนครั้งก่อนๆ ทำให้เขารู้สึกเหมือนได้นวด หรือสปาทั้งตัวด้วยน้ำมันหอมระเหย

การเพิ่มคะแนนครั้งนี้ ทำให้เขารู้สึกเหมือนถูกพนักงานนวดนับร้อยล้อมรอบ มือเล็กๆ ขาวนุ่มนับร้อยคู่ชุ่มไปด้วยน้ำมันนวด ลูบไล้และนวดทุกตารางนิ้วของร่างกายเขาอย่างพิถีพิถัน

"เดี๋ยวก่อน เฮ้ย กูอยู่ข้างนอกโว้ย! ทำแบบนี้ไม่ได้นะ!"

จางเป่ยซิงร้องในใจ แต่ไม่มีประโยชน์อะไร

สีหน้าของจางเป่ยซิงเริ่มผิดปกติ ดังนั้น เพื่อไม่ให้ตัวเองอับอายต่อหน้าผู้คน หลังจากคิดอย่างรวดเร็วเพียงเสี้ยววินาที จางเป่ยซิงก็กระโดดลุกขึ้นจากอัฒจันทร์ เริ่มชกมวยเหยาจื่อเหลียนฉวน พยายามใช้วิธีนี้บรรเทาความรู้สึกประหลาดที่เสียวซ่านนั้น

รัด จับ ล็อค พิง ผลัก

เมื่อท่าทางและการเคลื่อนไหวเปลี่ยนไปเรื่อยๆ

กล้ามเนื้อถูกกระตุ้น ความเหนื่อยล้าเริ่มปะทุขึ้นมา กดทับความรู้สึกสบายให้หายไปจนหมดสิ้น!

เมื่อรู้สึกได้ถึงจุดนี้ จางเป่ยซิงก็ถอนหายใจยาว รู้สึกกังวลใจ

แต่ไม่นาน เขาก็ไม่รู้สึกกังวลอีกต่อไป

เพราะเขาพบว่า หลังจากคุณสมบัติทั้งสามด้านของเขาทะลุ 70 แล้ว

ท่าชกมวยเหยาจื่อเหลียนฉวนของเขา มีการเปลี่ยนแปลงเล็กน้อย

ประการแรกคือท่วงท่าการชกแข็งแกร่งและรุนแรงขึ้น แม้จะไม่ถึงขั้นเหมือนอาจารย์หลิวที่ชกทีไรก็มีเสียงลมแหวกอากาศ แต่เมื่อเทียบกับก่อนหน้านี้ พลังข่มขวัญก็เพิ่มขึ้นไม่น้อย

ประการที่สองคือการใช้แรง

หลังจากพละกำลังเพิ่มขึ้นเป็น 70 แล้ว

จางเป่ยซิงควบคุมกล้ามเนื้อในร่างกายได้ลึกซึ้งขึ้น

ถึงขนาดที่เขาพบว่าการเคลื่อนไหวบางอย่างของตัวเอง มีปัญหาในการใช้แรง

ทั้งที่การใช้แรงจากเอวจะทำให้หมัดนี้ทรงพลังและรุนแรงยิ่งขึ้น

แต่เขากลับใช้แรงจากหมัด ทำให้หมัดที่ชกออกไปสูญเสียพลังไปเจ็ดส่วนจากสิบส่วน มีแต่ลมปากแต่ไร้พลัง!

จางเป่ยซิงฝึกไปพร้อมๆ กับปรับปรุงวิธีชกของตัวเอง

ดังนั้น พอชกมวยเหยาจื่อเหลียนฉวนจบไปหนึ่งรอบ ก็ทำให้เขารู้สึกเหนื่อยเป็นพิเศษ

แต่ผลลัพธ์ก็น่าพอใจมาก

【เจ้านาย: จางเป่ยซิง】

【สถานะ: เหนื่อยล้าปานกลาง, บาดเจ็บเล็กน้อย】

【พละกำลัง: 70】

【ร่างกาย: 70】

【จิตใจ: 105】

【คะแนนความสามารถ: 1.1】

【ทักษะ: มวยเหยาจื่อเหลียนฉวน (ความชำนาญ) 100/100】

(จบบทที่ 20)