บทที่ 6 ปลากลายพันธุ์และการสร้างเบ็ดตกปลา!

บทที่ 6 ปลากลายพันธุ์และการสร้างเบ็ดตกปลา!

ปลายเชือกอีกด้านหนึ่งผูกติดอยู่กับลอบดักปลาอย่างง่ายที่เขาใช้มือสร้างขึ้นมาเอง ซึ่งมันถูกหย่อนลงไปในส่วนลึกของแม่น้ำเป็นเวลานานพอสมควรแล้ว

"ดูจากเวลาแล้ว น่าจะกำลังดี ป่านนี้น่าจะมีอะไรเข้าไปอยู่ในตาข่ายบ้างแล้วล่ะ"

เฉินม่อสูดหายใจเข้าลึก กล้ามเนื้อที่แขนทั้งสองข้างโป่งพองขึ้นมาในขณะที่เขาออกแรงลากตาข่ายขึ้นมาอย่างกะทันหัน

เมื่อได้เห็นดังนั้น ผู้ชมจากประเทศมังกรในห้องส่งถ่ายทอดสดต่างพากันกลั้นหายใจ ช่องข้อความเต็มไปด้วยความคาดหวัง

"เทพเฉินกำลังลากตาข่ายขึ้นมาแล้ว!"

"เถาวัลย์พวกนี้เทพเฉินคัดสรรมาอย่างดีเลยนะ มันเหนียวมาก ยังไงก็ต้องจับปลาตัวใหญ่ได้แน่นอน!"

"เทพเฉินนิ่งสงบดั่งขุนเขา วันนี้พวกเราจะได้เห็นเนื้อสัตว์กันเสียที!"

เมื่อเชือกถูกดึงขึ้นมา ผิวน้ำก็แตกออก และตาข่ายดักปลาอย่างง่ายก็ถูกลากขึ้นมาบนฝั่งในที่สุด

ทว่า ในวินาทีที่ตาข่ายพ้นจากผิวน้ำ เสียงโห่ร้องยินดีในห้องส่งถ่ายทอดสดทั้งหมดก็หยุดชะงักลงอย่างกะทันหัน

ก้นของตาข่ายเถาวัลย์ที่เดิมทีเคยถักทอจนแน่นหนาและไร้รอยต่อ บัดนี้กลับมีรูโหว่ขนาดใหญ่ถูกฉีกกระชากจนขาด

เถาวัลย์ที่ขาดวิ่นปรากฏรอยแหว่งเป็นหยักๆ ราวกับพวกมันถูกตัดขาดอย่างรุนแรงด้วยอาวุธแหลมคมบางชนิด

ภายในตาข่ายว่างเปล่าโดยสิ้นเชิง ไม่หลงเหลือแม้กระทั่งเกล็ดปลาเลยสักชิ้นเดียว

ตาข่ายดักปลาอย่างง่ายที่ต้องเสียเวลาและแรงกายสร้างอยู่ตั้งครึ่งค่อนวัน บัดนี้พังยับเยินจนหมดสิ้น

เมื่อได้เห็นฉากนี้ พิธีกรสาวหลี่ปิงปิงก็รีบพูดขึ้นมาเพื่อปลอบใจผู้ชมทันที "ทุกท่านอย่าเพิ่งท้อแท้ไปเลยนะคะ การเอาชีวิตรอดในป่าก็เป็นแบบนี้เองค่ะ เต็มไปด้วยความไม่แน่นอน"

"นี่อาจจะเป็นแค่เรื่องบังเอิญเฉยๆ ด้วยประสบการณ์ของเฉินม่อ หากเขาปรับเปลี่ยนกลยุทธ์แล้ว ครั้งต่อไปเขาจะต้องจับปลาได้อย่างแน่นอนค่ะ"

ผู้ชมบางส่วนที่มีความรู้ก็ส่งข้อความเข้ามาร่วมแสดงความคิดเห็นในช่องข้อความเช่นกัน "ปลาในแม่น้ำสายนี้ต้องกลายพันธุ์เพราะมลพิษของดินแดนรกร้างแห่งราตรีอนันต์แน่ๆ พลังของพวกมันมากเกินไปจนทำตาข่ายขาด เรื่องนี้จะไปโทษเทพเฉินไม่ได้หรอก"

ทว่า เฉินม่อที่ยืนอยู่ริมแม่น้ำกลับมีสีหน้าที่เคร่งเครียดเป็นพิเศษ

ในฐานะยอดฝีมือการเอาชีวิตรอดในป่าระดับแนวหน้า เขาเข้าใจถึงนิสัยและพละกำลังของปลาชนิดต่างๆ เป็นอย่างดีราวกับหลังมือของตัวเอง

เขานั่งยงโย่ลงและใช้นิ้วมือลูบรอยแหว่งเป็นหยักๆ ตรงส่วนที่เถาวัลย์ขาดเบาๆ หัวใจของเขาพลันเย็นเยือกขึ้นมา

"นี่ไม่ใช่รอยขาดที่เกิดจากแรงกระแทก" สายตาของเฉินม่อมุ่งมั่นและเย็นชา "แต่มันถูกกัดขาดด้วยแรงมหาศาลต่างหาก!"

เถาวัลย์กลายพันธุ์ที่เขาถักทอด้วยเทคนิคพิเศษ มีความเหนียวเทียบเท่ากับสายสลิงเหล็กกล้ามาตรฐานเลยด้วยซ้ำ

การที่จะสามารถกัดพวกมันให้ขาดสะบั้นได้ในพริบตา—แรงกัดของปลาในแม่น้ำสายนี้ได้ก้าวข้ามขอบเขตของสามัญสำนึกไปไกลโขแล้ว

"ด้วยแรงกัดขนาดนี้ ตาข่ายดักปลาหรือหอกธรรมดาๆ ไม่มีทางรับมือพวกมันได้เลย"

เฉินม่อลุกขึ้นยืนแล้วโยนตาข่ายที่พังยับเยินทิ้งไปข้างๆ "ฉันต้องหาทางเอาพิมพ์เขียวเพื่อสร้างเบ็ดตกปลาที่ทำจากวัสดุพิเศษและสายเบ็ดที่มีความทนทานสูงมาให้ได้ ไม่อย่างนั้นก็ไม่มีทางเอาพวกมันขึ้นมาบนฝั่งได้เลย"

...

ทางด้านของหลู่ลี่ หลังจากเติมพลังงานจนเต็มเปี่ยมแล้ว เขาไม่ได้เลือกที่จะกลับไปยังบ้านไม้ แต่กลับทอดสายตาไปยังแม่น้ำอันหนาวเหน็บตรงหน้าที่อบอวลไปด้วยไอหมอกสีขาวจางๆ

ในการเอาชีวิตรอดในป่า การได้รับโปรตีนเป็นสิ่งที่มีความสำคัญอย่างยิ่งยวด

เขาเคลื่อนไหวความคิดเล็กน้อย หยิบสารานุกรมสรรพสิ่งเล่มหนาเก่าแก่เนื้อผิวเคร่งขรึมออกมาจากกระเป๋าสะพาย

อักขระสีทองเข้มไหลเวียนอยู่บนหน้าปก หลู่ลี่พลิกไปยังหน้ากระดาษที่ว่างเปล่า จับจ้องสายตาไปที่ผิวน้ำที่ส่องประกายระยิบระยับ แล้วออกคำสั่งโดยตรง "สแกนวิเคราะห์"

หึ่ง—! แสงสีทองจางๆ สายหนึ่งซึ่งคนธรรมดาไม่สามารถมองเห็นได้ พุ่งออกจากสารานุกรมสรรพสิ่งและจมหายไปในน้ำอย่างรวดเร็ว

ไม่กี่วินาทีต่อมา บนหน้ากระดาษที่ว่างเปล่าของสารานุกรม ก็ปรากฏภาพโครงสร้างทางชีวภาพอันมีชีวิตชีวาสองภาพถูกวาดเค้าโครงขึ้นมาอย่างรวดเร็วราวกับภาพวาดพู่กันจีน พร้อมกับมีข้อความรายละเอียดข้อมูลกำกับอยู่

หลู่ลี่ลดสายตาลงและเริ่มอ่านอย่างละเอียดถี่ถ้วน

【วิเคราะห์เป้าหมายเสร็จสิ้น ในเขตน้ำปัจจุบันมีสายพันธุ์ปลาตัวหลักที่กลายพันธุ์เฉพาะตัวอยู่สองชนิด】

【ชนิดที่ 1 ปลาคาร์ปเกล็ดน้ำแข็ง】

【ลักษณะ ร่างกายทั้งหมดเป็นสีน้ำเงินคราม เกล็ดแข็งแกร่งราวกับเหล็กกล้า และมีฟันแหลมคมโค้งงอเข้าด้านในสามแถวอยู่ในปาก แรงกัดของมันน่าสะพรึงกลัวมาก เพียงพอที่จะบดเคี้ยวเหล็กกล้าบริสุทธิ์ให้แหลกลาญได้】

【คุณค่า เนื้อปลามีรสชาติอร่อยและมีพลังงานน้ำแข็งอันบริสุทธิ์ หลังจากรับประทานแล้ว มีความน่าจะเป็นในระดับหนึ่งที่จะช่วยเพิ่มความต้านทานต่อความหนาวเย็นของผู้รับประทานเป็นการถาวร】

【เงื่อนไขการตกปลา เนื่องจากแรงกัดอันน่ากลัวของมัน ตัวเบ็ดโลหะธรรมดาจะหักสะบั้นในทันทีที่ถูกมันกลืนลงไป นอกจากนี้ ปลาชนิดนี้ยังไม่มีความสนใจในเหยื่อธรรมดาเลย มีเพียงการใช้ผลน้ำแข็งสีน้ำเงินที่ยังไม่ผ่านการปรุงอาหารและมีพิษความเย็นดั้งเดิมซ่อนอยู่มาทำเป็นเหยื่อล่อเท่านั้น ถึงจะสามารถดึงดูดให้มันฮุบเหยื่อได้】

【ชนิดที่ 2 ปลากะพงดำ (กลายพันธุ์)】

【ลักษณะ ลำตัวแบน ร่างกายทั้งหมดดําสนิทราวกับน้ำหมึก ไม่มีอวัยวะในการมองเห็น มีความเจ้าเล่ห์ และประสาทสัมผัสในการรับรู้มีความเฉียบคมเป็นอย่างยิ่ง】

【คุณค่า หลังจากปรุงอาหารและรับประทานแล้ว ผู้ถูกเลือกจะได้รับทักษะเนตรราตรี (สามารถมองเห็นในระยะที่ไกลขึ้นในสภาพแวดล้อมราตรีอนันต์) เป็นเวลา 24 ชั่วโมง และมีโอกาสเพิ่มประสาทสัมผัสในการรับรู้ถึงอันตรายของผู้ถูกเลือกเป็นการถาวรเล็กน้อย】

// สรรพนามเปลี่ยนเป็น วงเล็บตามต้นฉบับ

【เงื่อนไขการตกปลา มีความตื่นตัวสูงมาก ตัวเบ็ดที่มีเนื้อสัมผัสเป็นโลหะจะถูกตรวจพบและหลีกเลี่ยงโดยประสาทสัมผัสอันเฉียบคมของมัน แผนการตกปลาที่ดีที่สุดคือ ใช้ก้างปลามาเหลาเป็นตัวเบ็ดกระดูกเพื่อเพิ่มการตบตา และใช้เลือดหรือเนื้อสับของปลาคาร์ปเกล็ดน้ำแข็งมาทำเป็นเหยื่อล่อเพื่อจับมัน】

หลังจากอ่านข้อมูลที่ละเอียดถี่ถ้วนอย่างยิ่งนี้แล้ว หลู่ลี่ก็อดไม่ได้ที่จะตกตะลึงเล็กน้อย

ระบบนิเวศของดินแดนรกร้างแห่งราตรีอนันต์นี้มีการเกื้อหนุนเชื่อมโยงกัน และมีความโหดร้ายทารุณเป็นอย่างยิ่งจริงๆ

หากเขาไม่มีสารานุกรมสรรพสิ่งและทำตัวซื่อบื้อบุ่มบ่าม ถือหอกเหล็กไปไล่แทงในแม่น้ำ หรือใช้ตัวเบ็ดมั่วๆ มาตกปลา มันจะต้องเป็นการเสียแรงเปล่าอย่างแน่นอน และคงไม่มีทางรู้เลยว่าตัวเองล้มเหลวเพราะอะไร

"การตกปลากะพงดำกลายพันธุ์ จำเป็นต้องใช้เนื้อของปลาคาร์ปเกล็ดน้ำแข็งเป็นเงื่อนไขก่อนหน้า"

หลู่ลี่ปิดสารานุกรม ความคิดของเขาแจ่มชัดขึ้นมาในทันที "ถ้าอย่างนั้น เป้าหมายต่อไปก็ชัดเจนมากแล้ว ต้องหาทางเอาปลาคาร์ปเกล็ดน้ำแข็งขึ้นมาให้ได้ก่อนสักตัว"

เขาเปิดคลังพิมพ์เชียวของสารานุกรม ค้นหาในส่วนของเครื่องมือพื้นฐาน และพบพิมพ์เขียวสำหรับสร้างเบ็ดตกปลาทั่วไปได้อย่างรวดเร็ว

【วัตถุดิบที่จำเป็นสำหรับเบ็ดตกปลาทั่วไป แร่เหล็ก 1 หน่วย, ไม้ 1 หน่วย, ป่าน 10 หน่วย】

ความต้องการของวัตถุดิบไม่ได้รุนแรงเป็นพิเศษ แต่การจะหาพวกมันมาให้ครบก็ต้องออกแรงกันสักหน่อย

หลู่ลี่เก็บสารานุกรมเข้ากระเป๋าและกระชับหอกเหล็กกล้าบริสุทธิ์ในมือเอาไว้แน่น

เขาเดินไปยังกองเศษหินริมชายฝั่งแม่น้ำที่มีชั้นหินสีแดงเข้มโผล่พ้นดินออกมา สายตาจับจ้องไปยังแร่เหล็กชิ้นหนึ่งที่ยื่นออกมา

โดยไม่มีความลังเลใจแม้แต่น้อย หลู่ลี่ใช้มือทั้งสองข้างจับด้ามหอก ใช้มันต่างชะแลงและพลั่วขุด สับลงไปบนชั้นหินอย่างแรง

หอกคุณภาพระดับดีเยี่ยมมีความคมกริบเป็นอย่างยิ่ง ท่ามกลางประกายไฟที่กระเด็นสาดส่องและเสียงแตกหักดังตึบๆ ไม่กี่ครั้ง แร่เหล็กที่มีความบริสุทธิ์สูงขนาดเท่ากำปั้นชิ้นหนึ่งก็กลิ้งตกลงมา

【ได้รับ แร่เหล็ก 1 หน่วย】

หลังจากนั้น เขาก็หันหลังเดินไปยังต้นไม้แห้งตายที่อยู่ใกล้ๆ ใช้คมอันเฉียบคมของหอกฟันกิ่งไม้ที่แข็งแรง ตรง และหนากิ่งหนึ่งลงมาได้อย่างง่ายดาย

【ได้รับ ไม้ 1 หน่วย】

【ได้รับ ไม้ 1 หน่วย】

...

วัตถุดิบสองชิ้นแรกถูกเก็บรวบรวมได้อย่างราบรื่น

มีเพียงวัตถุดิบชิ้นที่สามอย่างป่านเท่านั้น ที่ทำให้หลู่ลี่ต้องเสียเวลาเพิ่มขึ้นอีกเล็กน้อย เขาเดินผละออกจากชายฝั่งแม่น้ำและออกค้นหาอย่างละเอียดลออในดงหญ้าป่าที่สูงระดับเอวรอบๆ ดินแดนรกร้างอยู่นานถึงยี่สิบนาทีเต็ม กว่าจะสามารถเก็บรวบรวมต้นปอเนียลกลายพันธุ์ป่าที่ขึ้นอยู่กระจัดกระจายไม่กี่ต้น และลอกเส้นใยออกมาได้เพียงพอ

【ได้รับ ป่าน 10 หน่วย】

เมื่อวัตถุดิบทั้งหมดถูกเก็บรวบรวมครบถ้วนแล้ว หลู่ลี่ก็เดินกลับมาที่ชายฝั่งแม่น้ำอันว่างเปล่า

เขาติดต่อด้วยความคิดและเปิดใช้งานพิมพ์เขียวในสารานุกรมสรรพสิ่งโดยตรง

"สร้างเบ็ดตกปลาทั่วไป"