บทที่ 99 นี่ไม่ใช่รถอาวดี้ เอหก แปดคัน แต่นี่คือโรลส์-รอยซ์ แฟนธอม สิบแปดคัน

ชั่วพริบตาเดียว สายตาของทุกคนที่จ้องมองมายังหลินม่อก็แปรเปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิง

หลินม่อไอเบาๆ แล้วกล่าวว่า "เอาล่ะครับ ทุกคนรีบช่วยกันขนของขึ้นรถกันเถอะ จะได้ไม่ไปผิดฤกษ์ยาม"

"โอ้! ได้เลยครับ!"

พูดจบ ทุกคนต่างก็พากันทยอยขนของหมั้นและของมงคลสำหรับพิธีแห่ขันหมากขึ้นไปบนรถอย่างขะมักเขม้น

จนกระทั่งถึงเวลาเจ็ดโมงแปดนาที ขบวนรถแห่รับเจ้าสาวก็ได้ฤกษ์ออกเดินทางอย่างเป็นทางการ

เสียงประทัดดังสนั่นหวั่นไหว เสียงฆ้องกลองดังกระหึ่มไปทั่วบริเวณ พ่อและแม่ของสวี่ซานต่างก็ช่วยกันแจกจ่ายลูกอมและบุหรี่มงคลให้กับเหล่าคุณลุงคุณป้าที่ยืนอยู่สองข้างทาง

และเมื่อได้รับแจกจ่ายลูกอมมงคลเหล่านั้น คุณลุงคุณป้าเหล่านั้นต่างก็พากันชื่นชมสวี่ซานไม่ขาดปาก ไม่ว่าจะเป็นคำพูดที่ว่า "เป็นเด็กมีอนาคต" หรือ "เลี้ยงลูกได้ดีจริงๆ" คำพูดเหล่านี้ต่างก็ทำให้พ่อแม่ของสวี่ซาน สองคนเฒ่าที่มาจากเมืองเล็กๆ แห่งนี้ ถึงกับยิ้มหน้าบานด้วยความปลาบปลื้มใจ

ขณะที่ขบวนรถเคลื่อนตัวเข้าสู่ถนนใหญ่ บรรดาผู้คนที่สัญจรไปมาสองข้างทาง ต่างก็พากันสังเกตเห็นขบวนรถขบวนนี้เข้าโดยบังเอิญ

"เชี่ยเอ๊ย! นี่มันขบวนรถแห่รับเจ้าสาวด้วยรถโรลส์-รอยซ์หรือไงเนี่ย?! แถมยังขนมาตั้งสิบแปดคันเลยเหรอวะ?!”

“ล้อกันเล่นหรือเปล่า! ขบวนรถโรลส์-รอยซ์ แฟนธอม สิบแปดคันแบบนี้ นี่มันลูกท่านหลานเธอตระกูลไหนกันเนี่ย?”

“เดี๋ยว! ประเด็นสำคัญไม่ได้อยู่ที่รถหรอกเหรอ? ดูป้ายทะเบียนพวกนี้สิ! ป้ายทะเบียนเลขสวย เลขนำโชคเพียบเลย!”

“ฉันนี่อิจฉาจนตาฮ้อนไปหมดแล้ว!”

ในขณะเดียวกัน สวี่ซานที่นั่งอยู่ภายในรถ ใบหน้าก็เปี่ยมล้นไปด้วยรอยยิ้มอย่างมีความสุข บ้านของ 'เถียนเถียน' แฟนสาวของสวี่ซาน ตั้งอยู่ในเขตหมิ่นหาง ซึ่งระยะทางก็ไม่ได้ไกลมากนัก ใช้เวลาขับรถประมาณครึ่งชั่วโมง ขบวนรถก็มาถึงหน้าประตูทางเข้าหมู่บ้าน

นี่เป็นโครงการที่พักอาศัยแห่งเก่า ทันทีที่มาถึงหน้าหมู่บ้าน ผู้คนจำนวนไม่น้อยในบริเวณนั้นต่างก็สังเกตเห็นความผิดปกติเข้า

"เชี่ยเอ๊ย! นี่มันรถแห่รับเจ้าสาวหรือไงเนี่ย?”

“แม่เจ้า! ฉันลองเช็กดูแล้ว รถพวกนี้มันคือโรลส์-รอยซ์ แฟนธอม ทั้งนั้นเลยนะเว้ย! รถคันหนึ่งราคาก็ปาเข้าไปเกือบสิบล้านหยวนแล้วนะ!”

“ซี๊ด! ถ้าลูกสาวบ้านฉันตอนแต่งงานมีหน้ามีตาได้ขนาดนี้ล่ะก็ มันจะดีแค่ไหนกันนะ!”

“นี่บ้านใครกันเนี่ยที่กำลังแต่งงาน ทำไมถึงได้หรูหราอลังการขนาดนี้?”

“ฉันจำได้ว่า วันนี้ดูเหมือนจะเป็นคิวของบ้านตระกูลเถียน ที่ตึกสิบเจ็ดไม่ใช่เหรอ? รถสิบแปดคันพวกนี้... จะมาแห่รับลูกสาวบ้านตระกูลเถียนหรือเปล่านะ?”

“ตระกูลเถียนงั้นเหรอ? สงสัยจะได้ลูกเขยดีเข้าบ้านแล้วมั้งเนี่ย!”

ชั่วพริบตาเดียว! บรรดาไทยมุงรอบข้างต่างก็พากันชื่นชมในความหรูหราอย่างไม่ขาดปาก!

ส่วนหลินม่อและคนอื่นๆ ก็ขับรถเข้าไปจอดภายในหมู่บ้าน เจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยยืนจ้องมองแสงไฟท้ายรถจนลับสายตาไปแล้ว ถึงค่อยกล้ากดรั้วกั้นลงมาอีกครั้ง

ในเวลานี้ ณ บ้านของฝ่ายหญิง จุดด่านลาน ประตูแต่ละจุด ได้ถูกจัดเตรียมเอาไว้เรียบร้อยแล้ว ภายในห้อง บรรดาญาติมิตรฝ่ายหญิง รวมทั้งเพื่อนเจ้าสาว ต่างก็พากันมารวมตัวเตรียมการอยู่ที่นี่

ที่ข้างๆ กันนั้นฉินเฟยเอ๋อร์ ก็เอ่ยขึ้นว่า "เถียนเถียน จะตื่นเต้นอะไรนักหนาคะ งานแต่งงานธรรมดาเอง อีกอย่าง ฉันก็ดูรูปว่าที่เจ้าบ่าวแล้ว ออกจะหล่อเหลาไม่เบาเลยไม่ใช่หรือไง?”

“นั่นน่ะสิ พี่เขยดูดีจะตายไป จริงไหมล่ะคะ?”

เมื่อได้ยินคำพูดนั้น เถียนเถียนที่นั่งอยู่ตรงนั้นก็กรอกตาใส่เพื่อนสาวพลางเอ่ย "โถ่เอ๊ย พวกเธอพูดมันก็ง่ายสิ ก็นี่มันงานแต่งของฉัน ไม่ใช่งานของพวกเธอสักหน่อย พวกเธอถึงได้ไม่ตื่นเต้นกันน่ะสิ รอวันแต่งงานของพวกเธอเอง เดี๋ยวก็รู้ซึ้งเองแหละ"

ต่อคำพูดนั้น ใบหน้าของฉินเฟยเอ๋อร์เริ่มแดงระเรื่อขึ้นมาพลางกล่าว "อย่าพูดมั่วสิ งานแต่งงานอะไรเนี่ย..." ฉินเฟยเอ๋อร์เอ่ยด้วยน้ำเสียงตะกุกตะกัก เธอไม่ใช่ว่าไม่เคยคิดเรื่องการแต่งงาน แต่เธอก็รู้ดีว่าโอกาสที่เธอจะได้แต่งงานนั้น... มันแทบจะเท่ากับศูนย์เลยก็ว่าได้

เมื่อเห็นอาการของฉินเฟยเอ๋อร์ เถียนเถียนก็หัวเราะเบาๆ แล้วเอ่ยว่า "เอาล่ะๆ ไม่แกล้งพวกเธอแล้ว ว่าแต่ตอนนี้กี่โมงแล้วเนี่ย?”

“เจ็ดโมงยี่สิบเก้านาทีแล้วค่ะ”

“อืม งั้นอีกเดี๋ยวขบวนรถก็น่าจะมาถึงแล้วล่ะ”

ทันทีที่ประโยคนี้สิ้นสุดลง เสียงประทัดดังสนั่นก็ดังขึ้นมาจากด้านล่างตึก ขบวนรถแห่รับเจ้าสาวของฝ่ายชาย มาถึงเรียบร้อยแล้ว ทันใดนั้น บรรดาเพื่อนเจ้าสาวต่างก็พากันตื่นเต้นยกใหญ่

"ว้าย! มาแล้วๆ! สาวๆ เตรียมตัวให้พร้อมเร็วเข้า!”

“เร็ว! เฟยเอ๋อร์รีบเลย!”

เมื่อมองดูกลุ่มเพื่อนสาวที่กำลังตื่นเต้นกันยกใหญ่ เถียนเถียนก็เผยสีหน้าจนใจพลางเอ่ย "พวกเธออย่าแกล้งเล่นกันแรงเกินไปนักนะ สวี่ซานเขาเป็นคนค่อนข้างเก็บตัวและขี้อายน่ะ”

“แหม่ เถียนเถียน เธอยังไม่ได้ข้ามประตูผีไปเป็นสะใภ้เขาเลย ก็เริ่มออกตัวปกป้องเขาซะแล้วเหรอ?”

ชั่วพริบตาเดียว ทุกคนต่างก็พากันหัวเราะเยาะหยอกล้อกันอย่างสนุกสนาน ทว่าในจังหวะนั้นเอง

เสียงหนึ่งที่ดูสงสัยก็ดังขึ้นมาอย่างกะทันหัน "ไม่ถูกนะ พี่เถียนเถียน วันนี้ในตึกของเรามีบ้านไหนจะแต่งงานอีกหรือเปล่าคะ?"

ทันทีที่สิ้นคำพูดนั้น ภายในห้องก็พลันเงียบสงบลงในทันที เถียนเถียนหันไปมองแม่ที่นั่งอยู่ตรงนั้น

"ไม่มีนะ" แม่ลองนึกทบทวนดูครู่หนึ่งแล้วกล่าว "อ้าว ถ้าอย่างนั้นรถแห่รับเจ้าสาวพวกนี้มันอะไรกัน? พี่เถียนเถียนบอกว่าจะเป็นอาวดี้ เอหก แปดคันไม่ใช่เหรอ? แต่ตอนนี้พวกเธอลองมองลงไปที่ใต้ตึกสิ... รถพวกนั้นมันไม่ใช่อาวดี้ เอหก เลยสักนิด!"

ทันทีที่สิ้นคำถามนั้น ทุกคนต่างก็ชะงักไปเล็กน้อย ไม่ใช่อาวดี้ เอหก? เกิดเรื่องอะไรขึ้น? หัวใจของเถียนเถียนเริ่มหล่นวูบลงไปเล็กน้อย ส่วนผู้เป็นแม่ ใบหน้าก็เริ่มดำทะมึนขึ้นมาทันที

การนัดหมายเรื่องรถอาวดี้ เอหก จำนวนแปดคันนี้ เธอและฝั่งชายได้ตกลงกันมานานกว่าครึ่งเดือนกว่าจะเคาะรุ่นรถนี้ออกมาได้! ทั้งดูมีหน้ามีตา ทั้งไม่แพงจนเกินไป อยู่ในขอบเขตที่ฝ่ายชายสามารถรับผิดชอบไหว! แต่รถที่มาถึงนี่มันกลับไม่ใช่รถอาวดี้ เอหก? นี่มันหมายความว่ายังไงกัน! หรือจะเป็นไปได้ว่า ฝั่งชายเพื่อที่จะแต่งงานกับลูกสาวของเธอ ถึงกับงกเงินเพียงแค่นี้เลยงั้นเหรอ?

ในจังหวะที่ผู้เป็นแม่กำลังคุกรุ่นไปด้วยความโมโหอยู่นั้น เพื่อนสนิทคนหนึ่งที่ชะโงกหน้าออกไปดูข้างหน้าต่าง ก็หลุดปากร้องลั่นด้วยความตกใจ

"เชี่ยเอ๊ย?! เถียนเถียน! แฟนแกเป็นบ้าไปแล้วหรือไงเนี่ย! รถแห่รับเจ้าสาวนั่นมัน... โรลส์-รอยซ์ แฟนธอม ตั้งสิบแปดคันเลยนะเว้ย!!”

“ว่ายังไงนะ!! โรลส์-รอยซ์ แฟนธอม? แถมยังสิบแปดคันเนี่ยนะ! พระเจ้าช่วย! แค่ค่าเช่าพวกนี้ วันหนึ่งก็ต้องมีไม่ต่ำกว่าสองแสนหยวนแล้วแน่ๆ!”

ในวินาทีนั้น ภายในห้องต่างก็ระเบิดความโกลาหลขึ้นมาทันที! เถียนเถียนยืนแข็งทื่ออยู่ที่เดิม ลึกๆ ในใจเต็มไปด้วยความวิตกกังวล โรลส์-รอยซ์ แฟนธอม สิบแปดคัน ไอ้สวี่ซานมันบ้าไปแล้วหรือไง!!

"ไอ้ลูกล้างผลาญเอ๊ย! เดี๋ยวพอจบงานแต่งเมื่อไหร่ คอยดูเถอะฉันจะจัดการเธอให้หนัก!" คุณแม่เองก็ถึงกับยืนอึ้งไปเช่นกัน เด็กหนุ่มที่จะมาเป็นลูกเขยของเธอคนนี้ เธอรู้ดีว่ามันมีน้ำยาแค่ไหน มันจะไปเอาเงินที่ไหนมาเช่ารถโรลส์-รอยซ์ แฟนธอม ถึงสิบแปดคันได้กันเล่า!

"ว้าย! คนขับรถคันนำขบวน หล่อจังเลยค่ะ!" จู่ๆ ก็มีเสียงกรีดร้องตะโกนขึ้นมาอีกครั้ง "ฉันขอนะ! คนขับรถคนนี้ฉันขอนะ!”

“โฮฮฮ! น่ากินจัง!”

“ฉันอยากได้วีแชตของพี่ชายคนนี้จัง!”

“พี่ชายคนนี้ ต่อไปต้องเป็นของฉัน!”

“เหอะ! สภาพอย่างเธอเนี่ยนะ? เขาต้องเลือกฉันสิย่ะ!”

ชั่วพริบตาเดียว บรรดาเพื่อนๆ ต่างก็พากันแย่งชิงและออกตัวกันยกใหญ่ และในจังหวะนั้นเอง ฉินเฟยเอ๋อร์ที่ยืนอยู่ด้านหลัง ก็ได้เห็นหลินม่อที่เพิ่งจะก้าวลงมาจากรถเช่นกัน หัวใจของเธอก็สั่นไหวอย่างรุนแรง

"หลินม่อ? เขามาเป็นเพื่อนเจ้าบ่าวให้ได้ยังไงกัน? นี่มัน... พระเจ้าช่วย!" ใบหน้าของฉินเฟยเอ๋อร์เปลี่ยนเป็นสีแดงก่ำ จังหวะหัวใจเต้นตึกตักรัวเร็ว! จากนั้น เมื่อมองดูบรรดาเพื่อนสาวที่กำลังถกเถียงแย่งชิงกัน ลึกๆ ในใจของเธอก็ลอบแค่นหัวเราะ

"หึ! ไอ้พวกนังตัวแสบพวกนี้ จะเสนอหน้าอยากได้หลินม่อไปทำไมกัน? บอกไว้เลยนะว่าพี่สาวคนนี้... ได้จองตั๋วเป็นตัวจริงไปนานแล้ว พวกเธอไปยืนแย่งกันตรงนั้นให้หัวหมุนไปเถอะ!"