บทที่395 ฟรี

“ไม่ต้องเสียใจไปหรอก เงินทองเป็นของนอกกาย สิ่งที่สำคัญที่สุดก็คือขโมยคนนั้นไม่ได้คิดร้ายต่อคนในพระราชวัง คนแบบนั้นน่ะน่ากลัวที่สุดแล้ว” รอนพูดให้ริวโบชิสบายใจขึ้นมา “ยิ่งไปกว่านั้น พระราชวังริวงูก็น่าจะมีสมบัติเก็บไว้เยอะ สมบัติพวกนั้นมันหามาชดเชยได้เสมอแหละ”

องค์ชายริวโบชิฟังคำพูดรอนก็สบายใจขึ้นมา

“ใช่ สิ่งที่สำคัญที่สุดคืออีกฝ่ายไม่ได้มีแผนการร้ายกับเรา”

“ถูกต้อง เพราะอย่างนั้นก็ไม่ต้องห่วงเรื่องโดนขโมยของไปหรอก อีกไม่นานสมบัติพวกนั้นพวกนายก็หามาทดแทนได้เอง” รอนกล่าว

“อืม ว่าแต่ ข้าขอถามได้ไหมว่าสาวสวยตรงนี้เป็นใครน่ะ?” องค์ชายริวโบชิมองมาที่คายะที่ยืนอยู่ข้าง ๆ รอนด้วยความสนใจ

“สวัสดีค่ะ ฉันเป็นหมอประจำเรือของคุณรอนค่ะ” คายะก้มหัวพร้อมส่งยิ้มน่ารักไปให้องค์ชายริวโบชิ

ริวโบชิตกใจทันที ไม่อยากเชื่อว่ากลุ่มของรอนรวบรวมสาวงามต่างช่วงอายุเอาไว้มากมายขนาดนี้

“ดูเหมือนว่าบนเรือของเจ้าจะไม่ใช่แค่สาวสวยสองคนนั้น แต่ยังมีคนอื่น ๆอยู่อีกมากมาย ช่างน่าสนใจจริง ๆ”

“ฮ่าฮ่า” รอนยิ้มพลางหัวเราะกลบเกลื่อน อย่างไรก็ตามรอนไม่ได้กลัวองค์ชายริวโบชิอยู่แล้ว

“เรื่องนั้นช่างมันก็เถอะน่า แล้วชิราโฮชิล่ะ?” รอนข้ามหัวข้อการพูดคุยไปเป็นเรื่องอื่นทันที ซึ่งเขาก็สบโอกาสในการถามถึงเป้าหมายในการเดินทางมาพระราชวังครั้งนี้ของเขา

“ชิราโฮชิกำลังยุ่งอยู่กับการดูแลท่านพ่อแล้วก็ท่านพี่ฟุคาโบชิน่ะ ก่อนหน้านี้ไม่นานเธอเพิ่งจะกลับไปห้องของเธอ”

“โอเค ถ้าอย่างนั้นฉันขอไปหาชิราโฮชิก่อนนะ”

“โอเค รีบไปหาเธอล่ะ ชิราโฮชิป่านนี้คงกำลังคิดถึงเจ้าอยู่แน่ ๆ”

“งั้นเราไปกันเถอะคายะ!”

หลังจากที่รอนคุยกับองค์ชายริวโบชิเสร็จ เขาก็พาคายะเข้าไปข้างในพระราชวังริวงู

ลับหลังองค์ชายริวโบชิ คายะก็ได้ปิดปากหัวเราะออกมาพร้อมกับพูดกับรอนว่า “คิกคิก เป็นพี่ชาย ผลักน้องสาวลงหลุมแบบนี้เลยเหรอเนี่ย”

“ฮึ่ม หลุมอะไรกันคายะ” รอนโยกหัวคายะพร้อมกับทำท่าทางโกรธ “นี่เธอคิดว่าฉันเป็นหลุมจริงเหรอ ถ้าฉันเป็นหลุม เธอก็กระโดดลงมาในหลุมของฉันนานขนาดนี้แล้วนะ แต่ทำไมเธอยังดูอารมณ์ดีนักล่ะ แถมเธอยังสวยขึ้นเรื่อย ๆด้วย”

“แหม คุณรอนคะ ฉันไม่ได้สดใสขึ้นเพราะคุณสักหน่อย” คายะเชิดหน้าน้อย ๆของเธอด้วยท่าทางน่ารัก

รอนและคายะหยอกกันแบบนี้ในขณะที่เดินตรงเข้าไปในพระราชวังเรื่อย ๆ

“โห เธอบอกว่าไม่ได้สดใสและแข็งแกร่งขึ้นเพราะฉันสินะ อย่างนั้นคืนนี้ฉันจะทำให้เธอเปลี่ยนคำพูดเอง คืนนี้ฉันจะทำให้เธอสดชื่นแล้วแข็งแกร่งขึ้นเพราะฉันแน่ เตรียมตัวเตรียมใจไว้เลยนะคายะ” รอนท้าทายคายะพร้อมกับใช้มือเชยคางคายะขึ้นมา

เมื่อคายะได้ยินเธอก็อดสีหน้าเปลี่ยนเป็นแดงระเรื่อขึ้นมาไม่ได้

“เอ่อ... ถือเสียว่าฉันไม่ได้พูดอะไรไปก็แล้วกันนะคะคุณรอน” คายะพูดตะกุกตะกักพร้อมกับก้มหน้าหนี ไม่กล้าสบตากับรอน

ด้วยท่าทางน่ารัก น่าเอ็นดูแบบนี้ทำให้รอนต้องเผลอยิ้มออกมา “ฮ่าฮ่าฮ่า ฉันแค่หยอกเล่นเอง เธอไม่ต้องเขินหรอกนะ”