บทที่ 16 - คนซื่อสัตย์
บทที่ 16 - คนซื่อสัตย์
บทที่ 16 - คนซื่อสัตย์
ปล่อยไปงั้นหรือ
เขามองไปที่สือโถว
ไอ้หนุ่มนี่หน้าตาหมดจดเกลี้ยงเกลา อายุอานามก็ยังน้อย แถมรูปร่างหน้าตาก็หล่อเหลาเอาการ
ซี้ด ท่ามกลางสายตาผู้คนมากมายแบบนี้ มันจะดูไม่งามหรือเปล่าเนี่ย หลงจู๊แห่งหอสุราเค่อเยว่... เฮ้อ เสียภาพพจน์หมด เสียภาพพจน์จริงๆ
"กำลังคุยธุรกิจกับพ่อหนุ่มคนนี้อยู่น่ะ" หลงจู๊ยิ้มตอบลูกค้าประจำเพื่อแก้เก้อ
"ธุรกิจแบบนี้... เขาไม่คุยกันโจ่งแจ้งแบบนี้หรอกนะ" ลูกค้าหัวเราะเบาๆ พร้อมกับส่งสายตาประมาณว่า 'ฉันรู้น่าว่าเรื่องอะไร' ไปให้หลงจู๊
"พี่ชายท่านนี้ ธุรกิจที่พวกเรากำลังคุยกันเป็นธุรกิจสุจริตนะ" สือโถวพูดแก้ต่าง
เขาสลัดมือหลงจู๊ออก แล้วฉวยเอากล่องอาหารในมือของหลงจู๊มาถือไว้ เดินตรงไปที่โต๊ะของลูกค้าคนนั้น วางกล่องอาหารลงบนโต๊ะ
"วันนี้ถือว่าท่านมาถูกจังหวะพอดี ฉันจะให้ท่านดูของดีสักหน่อย แต่ตกลงกันก่อนนะว่าให้ชิมได้แค่คำเดียวเท่านั้น" สือโถวพูดพลางเปิดฝากล่องอาหารออก
หลงจู๊พยายามจะเข้าไปห้ามสือโถว
"คุณชายน้อย ธุรกิจของพวกเรา เข้าไปคุยกันหลังร้านเถอะ อย่ารบกวนลูกค้าเลย" หลงจู๊บอก
"หลงจู๊ ทำแบบนี้มันไม่ใจกว้างเลยนะ คุณชายน้อยเขาก็บอกอยู่ว่าเป็นของดี" ลูกค้าหัวเราะร่วน
เขารู้สึกสงสัยว่าในกล่องอาหารนั้นมีอะไรซ่อนอยู่ พอเห็นท่าทีของหลงจู๊ตอนนี้ก็รู้เลยว่าเป้าหมายคือกล่องอาหารใบนั้นแน่ๆ
สือโถวเปิดกล่องอาหารออก ยกจานยำไข่เยี่ยวม้าสีทองออกมาให้ลูกค้าดู
พูดจบสือโถวก็ไม่สนใจหลงจู๊อีกต่อไป เขาหิ้วกล่องอาหารแล้วเดินดุ่มๆ ออกไปข้างนอกทันที
คราวนี้เขาไม่ได้คิดจะหยุดรอเพื่อเล่นแง่ต่อรองกับหลงจู๊อีกแล้ว สองขายาวๆ ก้าวฉับๆ ตรงดิ่งไปที่ประตูอย่างรวดเร็ว
พอหลงจู๊เห็นแบบนั้นก็รีบวิ่งตามไปทันที
ต้องรีบตามตัวกลับมาให้ได้ ธุรกิจไข่เยี่ยวม้านี้จะปล่อยให้หลุดมือไปไม่ได้เด็ดขาด
ในใจของเขาเริ่มคำนวณแล้วว่าอาหารจานนี้จะขายให้พวกลูกค้าในราคาเท่าไหร่ดี
เห็นอยู่หลัดๆ ว่าเงินกำลังจะไหลมาเทมาเข้ากระเป๋า แต่ตอนนี้เงินก้อนนั้นดันมีขาเดินหนีออกไปข้างนอกเสียแล้ว จะยอมให้เป็นแบบนั้นได้ยังไงล่ะ
สือโถวเดินเร็วมาก ส่วนหลงจู๊ก็ต้องพาร่างอ้วนท้วนสมบูรณ์ของตัวเองวิ่งตามหลังสือโถวไปติดๆ
"คุณชายน้อยช้าก่อน"
"คุณชายน้อยรอก่อน รอก่อนสิ"
สือโถวแค่นหัวเราะในใจ
จะให้ช้าลงงั้นหรือ ไม่มีทางซะหรอก
ตาเฒ่าเจ้าเล่ห์ ไม่ใช่ว่าแกอยากจะลองดีเล่นแง่กับฉันหรอกหรือ ได้เลย อยากจะลองดีนักใช่ไหม ก็มาดูกันว่าใครจะแน่กว่ากัน
[จบแล้ว]