บทที่ 12 - คาดเดาตัวตน

บทที่ 12 - คาดเดาตัวตน

ผู้เฒ่าจ้าวย่อมไม่มีทางรู้อยู่แล้ว

"ถ้าเช่นนั้น คุณชายพอจะรู้ฐานะของพวกเขาสองคนไหมขอรับ" ผู้เฒ่าจ้าวเอ่ยถาม

"ฉันพอจะเดาออกบ้างแล้วล่ะ" บนใบหน้าของหลี่ฝูปรากฏรอยยิ้มอย่างมั่นใจ ราวกับว่ามีคำตอบอยู่ในใจแล้ว

"คนที่ตามพวกเขาสองคนมา น่าจะมีพวกผู้คุ้มกันอยู่ด้วยใช่ไหม" หลี่ฝูถาม

ผู้เฒ่าจ้าวพยักหน้า "ใช่ขอรับ ยืนรออยู่ข้างนอกจวนกันหมดเลย"

"มีผู้คุ้มกันคอยติดตาม แถมคนที่อยู่ข้างกายท่านลุงก็เป็นคนมีวรยุทธ์ แล้วคนที่ยืนรออยู่หน้าประตูห้องโถงตลอดเวลานั่นล่ะ ลุงไม่คิดว่าเขาดูแปลกๆ บ้างหรือ"

ผู้เฒ่าจ้าวลองนึกย้อนดูอย่างละเอียด

ชายคนนั้นอายุอานามก็ไม่ใช่น้อยๆ แล้ว แต่กลับไม่มีหนวดเคราเลย

นั่นก็หมายความว่า ฐานะของเขาก็คือ

ขันทีงั้นหรือ

ผู้เฒ่าจ้าวเบิกตากว้างด้วยความไม่อยากจะเชื่อ

"คนที่ยืนอยู่หน้าประตูห้องโถงของเรามาตลอด เป็นขันทีจากในวังงั้นหรือขอรับ"

"ถูกต้องแล้ว" หลี่ฝูพยักหน้ารับ

น่าสนุกดีนี่

ถ้าเป็นเรื่องจริง นั่นก็หมายความว่าเขาคือสายเลือดจากความรักครั้งเก่าก่อนที่หลี่เยวียนไปไข่ทิ้งไว้ข้างนอกเมื่อสมัยก่อนงั้นสิ

มารดาของเจ้าของร่างเดิมก็ตั้งครรภ์ก่อนแต่ง แถมยังถูกส่งตัวมาอยู่ที่หมู่บ้านแห่งนี้ ถ้าพิจารณาจากชาติกำเนิดของเจ้าของร่างเดิมแล้ว พื้นเพของเขาก็ไม่น่าจะเป็นคนธรรมดาทั่วไปแน่ๆ

เรื่องนี้หลี่ฝูคิดตกมาตั้งนานแล้ว แต่ที่เขาคาดไม่ถึงก็คือ มันจะไปเกี่ยวพันกับราชวงศ์ถังของตระกูลหลี่ต่างหาก

"คุณชาย ก่อนที่ฮูหยินจะสิ้นใจ ได้ทิ้งป้ายหยกไว้ให้คุณชายชิ้นหนึ่งไม่ใช่หรือขอรับ" ผู้เฒ่าจ้าวพูดขึ้นมา "ไม่แน่ว่านั่นอาจจะเป็นของดูต่างหน้า ฮูหยินเองก็คงหวังให้คุณชายได้กลับคืนสู่ตระกูลเดิมนะขอรับ"

"เรื่องนี้ลุงก็เล่าให้พวกเขาฟังด้วยหรือ" หลี่ฝูถาม

ผู้เฒ่าจ้าวรู้สึกร้อนตัวขึ้นมา จึงพยักหน้ารับเบาๆ

"ถ้าอย่างนั้นก็ไม่ต้องรีบร้อนไปหรอก คนที่ควรจะร้อนใจน่าจะเป็นพวกเขามากกว่า" หลี่ฝูบอก

จะยังไงก็ช่างเถอะ ตัวเขามีวิชาความรู้พอจะเอาตัวรอดได้อยู่แล้ว ตอนนี้แถมยังมีเอกสารสัญญานี้อยู่ในมืออีก แค่ตราประทับของหลี่เยวียนอันเดียว ก็มากพอที่จะทำให้เขาไปทำธุรกิจในเมืองฉางอันได้อย่างสบายใจโดยไม่มีใครกล้ามาตอแยแล้ว

ส่วนเรื่องอื่นๆ ตราบใดที่ยังไม่เห็นเงินทองของมีค่ากองอยู่ตรงหน้า ก็เอาเก็บพับไว้ก่อนแล้วกัน

อีกอย่าง เรื่องนี้อำนาจการตัดสินใจก็ไม่ได้อยู่ที่ตัวเขาเสียหน่อย แล้วจะไปคิดมากให้ว้าวุ่นใจทำไมกันล่ะ

ผู้เฒ่าจ้าวเองก็ไม่คิดว่าคุณชายของตนจะนิ่งเฉยได้ขนาดนี้

นั่นมันครอบครัวระดับฮ่องเต้เชียวนะ

คนที่เสด็จมาก็คือองค์ฮ่องเต้เลยนะ

ทำไมคุณชายของเขาถึงไม่แสดงอาการตื่นเต้นดีใจออกมาให้เห็นเลยสักนิดล่ะเนี่ย

สิ่งที่ผู้เฒ่าจ้าวไม่รู้ก็คือ จะมีเรื่องอะไรน่าตกใจไปกว่าการที่คนยุคปัจจุบันอย่างเขาทะลุมิติมาอยู่ในยุคราชวงศ์ถังแล้วกลายเป็นนายน้อยแห่งจิงหยางอีกล่ะ

[จบแล้ว]