บทที่375
บทที่375
“อา... มนุษย์ไว้ใจไม่ได้จริง ๆ”
“องค์ราชินีโอโตฮิเมะต้องแกล้งตายเพื่อเลี่ยงการไล่ล่าขอมนุษย์สินะ!”
“ไอ้พวกมนุษย์ พวกเรามนุษย์เงือกจะเป็นศัตรูกับพวกแกแน่!”
…
เมื่อเหล่ามนุษย์เงือกที่ได้ฟังคำพูดของโฮดี้ พวกเขาก็เชื่อตามนั้น แต่ละคนต่างก็มีความเกลียดชังที่เผาไหม้ต่อมนุษย์อยู่ภายใจใน
“ไม่ใช่นะ! มันไม่ใช่ความจริง! ทุกคน...” ราชินีโอโตฮิเมะเห็นว่ามนุษย์เงือกที่ยืนดูเหตุการณ์ต่างก็เชื่อในคำพูดของโฮดี้ โจนส์ แล้วเริ่มเทความโกรธลงไปที่มนุษย์
“เราต้องแก้แค้นมนุษย์+”
“ไอ้พวกมนุษย์!”
“พวกมนุษย์ไม่ใช่คนดี!”
“เราต้องกำจัดความชั่วร้ายที่เป็นภัยต่อเกาะมนุษย์เงือกของเราให้หมด!”
เหล่าเงือกชายหญิงต่างก็ถูกไฟแห่งความโกรธเผาไหม้ แต่ละคนต่างก็เริ่มบ่มเพาะความเกลียดชังที่มีต่อมนุษย์
“ทุกคน! มันไม่ใช่เรื่องจริงนะ อย่าไปเชื่อคำพูดของคนชั่วโฮดี้เลย!” ราชินีโอโตฮิเมะรีบตะโกนออกมาอย่างกระวนกระวาย น่าเสียดายที่เสียงของเธอส่งไปไม่ถึงทุกคนแล้ว
ไม่ว่าเธอจะส่งเสียงค้านอย่างไร แต่สุดท้ายมันก็เทียบไม่ได้กับเสียงตะโกนอย่างโกรธแค้นของเหล่ามนุษย์เงือกนับแสนชีวิตที่มาดูอยู่
“ฮ่าฮ่าฮ่าฮ่า...” โฮดี้มองราชินีโอโตฮิเมะซึ่งกำลังกระวนกระวายใจและหัวเราะออกมาพร้อมกับแย้มรอยยิ้มเหี้ยม
“ทุกคน อย่างไปเชื่อคำพูดของโฮดี้ โจนส์นะ จาม่อน... โอโตฮิเมะยังมีชีวิตอยู่ ข้าเองก็เพิ่งจะรู้ไม่นานมานี้เอง ไม่ใช่อย่างที่โฮดี้ โจนส์พูดเลย!” ราชาเนปจูนเป็นอีกแรงหนึ่งที่ช่วยเรียกสติของเหล่ามนุษย์เงือก เขาตะโกนอย่างสุดพลัง
“ร... ราชาเนปจูน”
“โกหกเหรอ?”
“โฮดี้กำลังโกหกเราเหรอ?”
เหล่ามนุษย์เงือกที่ได้ยินเสียงของราชาเนปจูนเริ่มได้สติ ในใจของพวกเราเริ่มสั่นคลอนและสับสนกับทุกสิ่งที่เกิดขึ้น
“เนปจูน! บาดเจ็บขนาดนี้แถมยังถูกแขวนเอาไว้ก็ยังไม่หมดสติอีก!” โฮดี้จ้องเขม็งไปยังราชาเนปจูน
“สิ่งที่ข้าพูดไปนั้นเป็นเรื่องจริงนะ จาม่อน ในฐานะราชาแห่งเกาะมนุษย์เงือก ข้าไม่เคยโกหกพวกเจ้า!” เนปจูนไม่สนใจโฮดี้ เขายังคงพูดต่อไปเพื่อหวังว่าให้ทุกคนหันมาฟังเขาและโอโตฮิเมะบ้าง
“เรายังจะเชื่อพวกท่านได้อีกเหรอราชาเนปจูน ฮ่าฮ่าฮ่า... ราชินีโอโตฮิเมะยังมีชีวิตอยู่ในพระราชวังริวงูแต่ท่านบอกว่าไม่รู้ คิดว่ามนุษย์เงือกอย่างพวกเราโง่หรือไงกัน!” โฮดี้ โจนส์ไม่ต้องการเห็นราชาเนปจูนสลัดความโกรธแค้นของสาธารณะชน เขาเลยรีบใส่ไฟเพิ่มขึ้นให้มันโหมกระหน่ำกว่าเดิม
“ใช่!”
“จริงด้วย ราชินีโอโตฮิเมะยังมีชีวิตอยู่ พระองค์จะไม่รู้ได้ยังไง!”
“ราชาเนปจูน พระองค์อย่ามาหลอกลวงเราเลย!”
ราชาเนปจูนอยากที่จะอ้าปากพูดแย้งออกมา แต่สุดท้ายแล้วมันก็เหมือนกับถูกปิดปากไว้ ต่อให้เขาพูดอะไรออกไปอีกก็ไม่มีใครเชื่อ
“ฮ่าฮ่าฮ่า” โฮดี้หัวเราะอย่างภาคภูมิใจ
“หึหึหึ ในอนาคต เกาะมนุษย์เงือกจะต้องตกอยู่ภายใต้การนำของฉัน โฮดี้ โจนส์คนนี้! ฉันจะล้างแค้นเหล่ามนุษย์ที่ชั่วร้ายทีละคน ๆและเอาทุกสิ่งที่พวกมันพรากจากเราคืนมาให้หมด มนุษย์เงือกคือผู้ยิ่งใหญ่และจะต้องปกครองโลกใบนี้ ฮ่าฮ่าฮ่า...”
โฮดี้และกลุ่มของเขาถือได้ว่าตอนนี้เป็นช่วงเวลาที่ดีที่สุด พวกเขาต่างก็รื่นเริงและวางใจ
หัวใจของชิราโฮชินั้นเหมือนกับผ้าขาว ไม่มีร่องรอยของสิ่งไม่ดีปะปนอยู่เลย
เมื่อชิราโฮชิเห็นภาพตรงหน้าแล้ว พ่อที่ชอบธรรมของเธอ แม่และพี่ชายของเธอถูกจับมัดอยู่บนเสาและถูกทรมาน ส่วนมนุษย์เงือกที่ไม่รู้ความจริงก็ถูกโฮดี้หลอกลวงและเกิดความโกรธขึ้นในใจ
ความรู้สึกนี้มันปะทุอยู่ในใจของชิราโฮชิอย่างรุนแรง ชิราโฮชิแทบจะทนไม่ได้ ตาของเธอคลอด้วยน้ำตา หัวของเธอปวดตุบ ๆ
“ฮึก!... ฮืออออออ!!!”
เสียงร้องไห้ของชิราโฮชิดังระงมไปทั่วลานกว้าง