บทที่370 ฟรี

“ได้... ยัง... ไง มันเกิด อะไรขึ้น?” องค์ชายมันโบชิเห็นทหารของเขาล้มลงเขาก็ตกใจ สักพักเขาก็เริ่มมึนหัวเหมือนกัน สายตาของเขาเหลือบไปมองจินเบที่เอาน้ำมาให้พวกเขา

“ฮ่าฮ่าฮ่า สำเร็จ!” จินเบหัวเราะพร้อมแสยะยิ้มด้วยรอยยิ้มแปลก ๆ

สิ้นคำพูดของจินเบ องค์ชายมันโบชิก็ล้มลงกับพื้นพร้อมสติที่หลุดลอยไป

ขณะนั้นเอง!

เหนือเกาะมนุษย์เงือก

มันได้มีกลุ่มเจ้าทะเลขนาดใหญ่กลุ่มหนึ่งปรากฏตัวขึ้นเหนือท้องฟ้าเกาะเงือก พวกมันกำลังว่ายไปยังพระราชวังริวงู

“นั่น! เจ้าทะเลเหรอ? ฝูงเจ้าทะเลนี่!”

“ฝูงเจ้าทะเลนี้ไม่เห็นมีตัวไหนเลยที่เหมือนพาหนะของเจ้าชายทั้งสามคน?”

…

มนุษย์เงือกหลายคนเห็นกลุ่มเจ้าแห่งทะเลว่ายไปที่พระราชวังริวงู พวกเขาต่างก็กำลังถกเถียงกันถึงเรื่องนี้

“มันเกิดอะไรขึ้น?”

องค์ชายริวโบชิที่กำลังอพยพคนจากเขตหนึ่งสังเกตเห็นเหตุการณ์ผิดปกติ

“นั่นมัน... โฮดี้ โจนส์และกลุ่มมนุษย์เงือกนี่!” ริวโบชิอาจไม่เด่นเท่าฟุคาโบชิ แต่ถึงอย่างไรเขาก็เป็นองค์ชายอยู่ดี การคิดอ่านของเขาย่อมก้าวไกลและเฉียบคมกว่าคนทั่วไป

“พวกเจ้าไปที่ถนนนางเงือกทันที แจ้งกลุ่มของท่านพี่ฟุคาโบชิ บอกว่าโฮดี้ โจนส์และพวกของเขาปรากฎตัวขึ้นที่เหนือเกาะมนุษย์เงือก พวกมันกำลังตรงไปยังราชวังริวงู เป้าหมายของพวกเขาคือยึดครองพระราชวัง ให้พวกท่านพี่รีบกลับมาเดี๋ยวนี้” องค์ชายริวโบชิเก็บความกังวลและรีบออกคำสั่งไปยังลูกน้องคนหนึ่งของเขาทันที

“ขอรับ!!”

ที่ถนนด้านหลังเกาะมนุษย์เงือก

องค์ชายฟุคาโบชิที่ติดต่อไปยังน้องชายอีกสองคนไม่ได้เริ่มร้อนใจ เขากังวลเรื่องในพระราชวัง ทั้งเรื่องน้องชายของเขาทั้งสองคน

กลับมาที่ด้านขององค์ชายริวโบชิที่ส่งคนไปแจ้งฟุคาโบชิแล้ว หลังจากนั้นเขาก็ได้เรียกรวมพลกองทหารของเขาบางส่วนเพื่อกลับไปยังพระราชวังริวงู

“ทุกคนเร็วเข้า รีบกลับไปยังพระราชวังงริวงูทันที พวกเราต้องกำจัดโฮดี้ โจนส์และกลุ่มของเขาให้ได้เร็วที่สุด!” องค์ชายริวโบชิตะโกนสั่งการลูกน้องพร้อมกับรีบเดินทางไปยังพระราชวังริวงู

เมื่อกลุ่มขององค์ชายริวโบชิมาถึง พวกเขาก็เห็นว่าพวกของโฮดี้ กำลังควบคุมตัวทหารคนอื่นและปกป้องทางเข้าพระราชวังเอาไว้แน่นหนา กลุ่มของโฮดี้ ตั้งหลักรอจนกลุ่มของเหล่าองค์ชายจะกลับมา เพราะนี่เป็นแผนการบีบบังคับราชาเนปจูนที่ดีที่สุด

“ฮ่าฮ่าฮ่า เจ้าชายริวโบชิ ในที่สุดก็มา พวกเรารอมานานแล้ว!”

“ทุกคน ลุยเลย!”

กลุ่มลูกน้องของโฮดี้ โจนส์ต่างตะโกนลั่นแล้วกรูกันเข้ามา พวกเขาทั้งหยิ่งยโสและไม่กลัวใครเลย

องค์ชายริวโบชิที่เห็นจำนวนคนก็ตกใจมาก

“พวกกบฏต้องการล้มล้างการปกครองของราชาเนปจูน หน่วยที่ห้า เข้าไปจัดการพวกมันเดี๋ยวนี้!” ริวโบชิสั่งการให้ทหารหน่วยที่ห้าเข้าร่วมสงครามทันที

โฮดี้ รู้ว่าจะเกิดเรื่องแบบนี้ขึ้น เขาเลยส่งลูกน้องที่ฝีมืออ่อนเข้ามาก่อนเพื่อตัดกำลังและถ่วงเวลา

ทหารของริวโบชิและลูกน้องของโฮดี้ โจนส์เข้าต่อสู้กัน ในช่วงแรกมันก็พอจะสูสี แต่พอโฮดี้ปล่อยทหารในหน่วยของคนสนิทเขาออกมา การต่อสู้ก็พลิกผัน

“อ๊ากกก!”

“เป็นไปไม่ได้ ห่างชั้นกันเกินไปแล้ว อ๊าาาา!”

เสียงกรีดร้องดังไปทั่ว สถานการณ์กลับมาทางฝั่งโฮดี้ โจนส์อีกครั้งหนึ่ง

องค์ชายริวโบชิมองไปที่หน่วยที่ห้าที่ถูกทำลายล้างย่อยยับด้วยสีหน้าตื่นตระหนก อ้าปากค้าง

หากเป็นปกติแล้ว กลุ่มของริวโบชิจะต้องจับพวกกบฏได้ง่ายแน่ ทว่าลูกน้องโฮดี้มีหลายคนที่กินยา เอ็นเนอจี้ สเตรียรอยด์เข้าไป ทำให้พลังพวกเขาเพิ่มมากขึ้นจนบดขยี้กลุ่มขององค์ชายริวโบชิอย่างง่ายดาย

ที่ทางเข้าพระราชวังริวงู จินเบที่ทำให้ทุกคนสลบไปได้แสยะยิ้มแล้วทำสีหน้าดีใจ

“Haha~haha~”

“ฮ่าฮ่าฮ่า...”

“เปเระ! เปเระ!” ในตอนนั้นเอง หอยทากสื่อสารของจินเบก็ดังขึ้น ปลายสายได้พูดออกมาเสียงฉะฉาน

“เฮ้ ดารุมะ นายได้ยินไหม?” เสียงโฮดี้ โจนส์ดังขึ้นมา แท้ที่จริงแล้ว จินเบที่องค์ชายมันโบชิเห็นก็คือมนุษย์เงือกดารุมะปลอมตัวมาเอง ไม่รู้ว่าโฮดี้ใช้วิธีไหนในการปลอมตัว