บทที่ 1742 ปลาแอลลิเกเตอร์การ์กินจนท้องแตกตาย

จนถึงตอนนี้ จิลถึงได้รู้ว่าสภาพของตัวเองในตอนนี้เป็นอย่างไร

อย่างแรกเลยคือมีแผลฉกรรจ์บนใบหน้า เลือดไหลออกมาไม่หยุด

เขาอ้าปากกว้างอาศัยเงาสะท้อนจากน้ำในลำธารมองดู

พบว่าฟันหน้าหลุดไปหนึ่งซี่และฟันเขี้ยวอีกหนึ่งซี่

ทั้งบนลิ้นและภายในช่องปากล้วนมีแผลเลือดออก

ซึ่งทั้งหมดเกิดจากการที่เขาถูกเกล็ดของงูเหลือมบาดในตอนที่เขากัดมัน

มันเจ็บมาก!

จิลขมวดคิ้วแน่นและเริ่มล้างทำความสะอาดแผล

น้ำในลำธารละแวกนั้นถูกย้อมจนกลายเป็นสีแดงด้วยเลือดของเขา

กลิ่นคาวเลือดอบอวลไปทั่วทั้งปาก

จุดที่ฟันหลุดออกไปนั้นเจ็บปวดแสนสาหัสจนเส้นเลือดที่ขมับปูดโป่งออกมา

จิลรู้ดีว่าหากเขาเลือกถอนตัวตอนนี้ ฟันที่หลุดไปยังมีโอกาสต่อกลับเข้าไปได้

บาดแผลบนใบหน้าและในปากก็สามารถไปล้างแผลฆ่าเชื้อและเย็บปิดได้

ทว่าเขาไม่อยากออกจากการแข่งขัน

“รอให้จบการแข่งขันค่อยไปใส่ฟันปลอมเอาก็ได้”

“บนใบหน้าอาจจะทิ้งรอยแผลเป็นไว้บ้าง แต่ก็ช่างมันเถอะ”

จิลตัดสินใจ

ยังไงเขาก็จะไม่ถอนตัว! ยังไม่ถึงขั้นนั้นสักหน่อย!

หลังจากล้างแผลเสร็จ จิลก็เดินกลับมาที่ซากงูเหลือม

เขาเห็นฟันสองซี่ของตัวเองตกอยู่บนพื้นปะปนกับเลือดและเนื้อของงูเหลือมที่เขาถ่มออกมา

เขาจึงเก็บฟันพวกนั้นขึ้นมาเพื่อเก็บไว้เป็นที่ระลึก

จากนั้นเขาก็เริ่มลงมือจัดการกับซากงูเหลือม

งูเหลือมตัวใหญ่ขนาดนี้พอกินไปได้อีกพักใหญ่ทีเดียว

ภาพเหตุการณ์นี้ทำให้ทุกคนต้องตกอยู่ในความเงียบงันอีกครั้ง

เมื่อครู่นี้จิลเกือบจะเอาชีวิตไม่รอดแล้วแท้ๆ! ตอนนี้บนใบหน้าเขายังมีแผลฉกรรจ์

ฟันในปากก็หลุดไปสองซี่ เขาต้องเจ็บปวดมากแน่นอน

ทว่าเขากลับยังคงเดินหน้าจัดการซากงูเหลือมต่อไป!

“จิลนี่โหดจริง โหดกับศัตรูไม่พอ ยังโหดกับตัวเองยิ่งกว่า!”

“เขาไม่ธรรมดาจริงๆ การที่เขาจะประสบความสำเร็จได้ ฉันไม่รู้สึกอิจฉาเลยสักนิด”

“คนแบบนี้ฉันยอมใจ ต่อให้เขาจะสำเร็จแค่ไหน หรือรวยล้นฟ้ายังไง

ฉันก็ไม่นึกอิจฉาเขาหรอก”

“ใช่ แต่ทำไมเพื่อนฉันถึงได้รวยเอาๆ วะเนี่ย ฉันแค้นใจชะมัด

ทรมานยิ่งกว่าโดนฆ่าซะอีก!”

“อย่าพูดเลย รู้อะไรไหม รูมเมทฉันเพิ่งจีบสาวชุดดำลุคพี่สาวสุดเซ็กซี่ติด

เมื่อคืนยังไปเปิดห้องด้วยกันอีก

ฉันนอนกัดฟันกรามแทบแหลกอยู่ในหอพัก

คิดยังไงก็คิดไม่ออกว่ามันทำได้ไง!!”

“กลัวพี่น้องจะลำบาก แต่ก็กลัวพี่น้องจะได้ขับแลนด์โรเวอร์ (Range Rover) ฮ่าๆๆ!”

“ตกลงจิลไม่จำเป็นต้องถอนตัวจริงๆ เหรอ ในเมื่อยังไงเขาก็คว้าแชมป์ไม่ได้อยู่แล้ว

ให้ทีมงานบังคับพาตัวเขาออกมาเถอะ จะได้ไม่ต้องมาซวยอยู่บนเกาะแบบนี้”

ผู้ชมต่างวิพากษ์วิจารณ์กันไม่หยุด มีบางคนเสนอให้พาตัวจิลออกมาเสีย

แต่มันก็ทำไม่ได้

เพราะนั่นเท่ากับว่าทีมงานรายการทำลายกฎของตัวเองและเป็นการตบหน้าตัวเองอย่างแรง

หลังจากนั้น จิลก็ค่อยๆ จัดการกับงูเหลือมไปเรื่อยๆ เวลาล่วงเลยมาจนถึงช่วงเที่ยง

เจ้าหน้าที่กู้ภัยของทีมงานรายการในที่สุดก็จากไป

พวกเขาขึ้นเฮลิคอปเตอร์บินออกจากเกาะ

เพราะจนถึงตอนนี้จิลยังไม่มีอาการผิดปกติใดๆ

แสดงว่าไม่น่าจะมีปัญหาและไม่ต้องเฝ้าสังเกตการณ์อีกต่อไป

ในตอนนี้ โลกออนไลน์กำลังถกเถียงกันอย่างเผ็ดร้อนถึงสองเรื่องใหญ่

เรื่องแรกคือเรื่องของจักรพรรดิสงครามเคมี

จาื่อเก๋อเล่อ และอีกเรื่องคือเรื่องของจิล

ในช่วงเช้าของวันนี้ ประเด็นหลักๆ ก็มีเพียงสองเรื่องนี้เท่านั้น

ส่วนทางด้านของเย่ฮั่นนั้นกลับไม่มีอะไรให้พูดถึงมากนัก

ก่อนหน้านี้เรื่องที่เขาสังหารงูอนาคอนด้าเขียวขนาดยักษ์นั้นโด่งดังมากก็จริง

แต่ตอนนี้ไลฟ์สดของเขาดูจะน่าเบื่อไปสักหน่อย

เพราะเขามัวแต่ยุ่งกับการย้ายหิน

ชำแหละซากงูอนาคอนด้าเขียวเพื่อนำไปป้อนให้ปลาคาร์ฟ... เอ้ย

ป้อนให้ปลาแอลลิเกเตอร์การ์กิน

ช่วงเที่ยง ทั้งสองคนหยุดพักผ่อน ซูเสี่ยวฉีลงมือทำอาหาร ส่วนเย่ฮั่นคอยเป็นลูกมือ

ทว่าที่พักทานอาหารจำเป็นต้องอยู่ห่างจากซากงูอนาคอนด้าเขียวพอสมควร

เพราะเจ้านั่นเริ่มส่งกลิ่นเหม็นเน่าออกมาแล้ว

หากขืนดมกลิ่นนี้ไปทานข้าวไป คงทานไม่ลงแน่นอน

“คุณเจ้าของร้านคะ ฉันเหนื่อยจังเลยค่ะ!” ซูเสี่ยวฉีคีบเนื้อให้เย่ฮั่นพลางเอ่ยขึ้น

เย่ฮั่นทอดถอนใจยาว “ฉันก็เหนื่อยเหมือนกัน ไม่นึกเลยว่าจะซวยขนาดนี้”

เย่ฮั่นเอ่ยอย่างจนปัญญา

ให้ตายเถอะ ผู้ชมในตอนนี้ไม่รู้จะสรรหาคำไหนมาพูดดี เย่ฮั่นกำลังให้คำนิยามคำว่า

‘ซวย’ เสียใหม่จริงๆ ควรจะให้เย่ฮั่นลองไปดูสถานการณ์ของจิลบ้าง

เขาจะได้รู้ว่าอะไรที่เรียกว่าซวยของจริง

“เกินไปแล้วนะเย่ฮั่น แกกล้าบอกว่าตัวเองซวยเหรอ?”

“เรียกสายฟ้ามาฟาดงูอนาคอนด้าเขียวเพื่อกวาดล้างอุปสรรคให้แกเนี่ยนะ

แกยังจะรังเกียจอีกเหรอ?”

“ถ้าเป็นฉัน ฉันก็รังเกียจนะ น่าจะฟาดงูให้ตายแล้วช่วยเผาซากให้เสร็จสรรพไปเลย

เย่ฮั่นจะได้ไม่ต้องมาเหนื่อยแบบนี้”

“ความจริงสำหรับเย่ฮั่นแล้ว การที่ต้องมาเจอเรื่องแบบนี้ก็นับว่าซวยจริงๆ นั่นแหละ

นอกจากจะทำให้เขาและเสี่ยวฉีต้องเหนื่อยสายตัวแทบขาดแล้ว

ยังทำให้แผนการสำรวจพื้นที่ใหม่ต้องล่าช้าออกไปอีก

มันไม่ใช่เรื่องดีเลยสักนิด!”

“กัดฟันสู้หน่อย อีกนิดเดียวก็จบแล้ว วันนี้ก็น่าจะจัดการเสร็จเรียบร้อย”

ผู้ชมต่างพากันพูดคุยและส่งกระสุนตัวอักษรอย่างต่อเนื่อง

หลังจากทานมื้อเที่ยงเสร็จ เย่ฮั่นและซูเสี่ยวฉีก็หาที่ร่มๆ แถวรอบๆ

พักผ่อนครู่หนึ่ง ก่อนจะเริ่มลุยงานกันต่อ

พวกเขาต้องการจะจัดการเรื่องนี้ให้เสร็จภายในวันนี้

หินทีละก้อนถูกย้ายออกไปจนค่อยๆ

เผยให้เห็นซากของงูอนาคอนด้าเขียว

กลิ่นเหม็นคาวคละคลุ้งจนเย่ฮั่นและซูเสี่ยวฉีรู้สึกเหมือนประสาทรับกลิ่นจะพังไปแล้ว

เจ้าต้าหวงที่คิดจะหนีก็ถูกเย่ฮั่นคว้าตัวกลับมาล่ามไว้ด้วยเชือกและสั่งให้มันทำงานต่อ

ผู้ชมพากันแซวว่าชีวิตของต้าหวงนี่ช่างน่าสงสารจริงๆ

ทว่ามีเรื่องหนึ่งที่น่าสนใจเกิดขึ้นในช่วงบ่าย

นั่นคือปลาแอลลิเกเตอร์การ์ในแม่น้ำตายไปหนึ่งตัว

ดูเหมือนว่ามันจะกินจนท้องแตกตาย... ซึ่งเป็นเรื่องที่ผู้ชมคาดไม่ถึง

เพราะการป้อนอาหารของเย่ฮั่นทำให้ปลาแอลลิเกเตอร์การ์กินจนท้องแตกตายไปเสียนี่!

มันเป็นไปได้ด้วยเหรอ? ทุกคนต่างพากันประหลาดใจ

เย่ฮั่นและซูเสี่ยวฉีเองก็อึ้งไปเช่นกัน

“ไม่นึกเลยว่าจะมีการตายแบบนี้ด้วย ฮ่าๆๆ ป้อนต่อไปเลย

พยายามป้อนให้ปลาแอลลิเกเตอร์การ์พวกนี้ท้องแตกตายให้หมด

เจ้านี่ไม่ใช่ของดีสักหน่อย” เย่ฮั่นพูดพลางโยนเนื้องูอนาคอนด้าเขียวชิ้นโตลงไปอีก

ปลาแอลลิเกเตอร์การ์อีกสามตัวที่เหลือก็รุมกินกันต่อ

แต่ดูจากท่าทางแล้วพวกมันก็น่าจะจุกกันเต็มที

บางทีวันนี้พวกมันอาจจะท้องแตกตายตามกันไปหมดก็ได้

ในตอนนี้ยังมีผู้ชมจำนวนมากเฝ้ารอดูอยู่ในห้องไลฟ์สดของจักรพรรดิสงครามเคมี

จาื่อเก๋อเล่อ

แต่น่าเสียดายที่ผู้ชมรอมาทั้งช่วงบ่ายเขาก็ยังไม่เปิดไลฟ์เสียที

ดูท่าทางเขาคงจะปิดกั้นตัวเองไปโดยสมบูรณ์แล้ว ต่อให้อานูจินจะคอยปลอบใจยังไง

จาื่อเก๋อเล่อก็ยังไม่ยินยอมที่จะเปิดไลฟ์ และไม่ยอมให้อานูจินเปิดด้วย

เขาไม่อยากให้ผู้ชมเห็นสภาพของเขาในตอนนี้

ทว่าสภาพร่างกายของเขาตอนนี้ถือว่าดีขึ้นมากทีเดียว

ข้อดีของการมีร่างกายที่แข็งแกร่งคือการฟื้นตัวที่รวดเร็ว

แม้เขาจะเป็นลำไส้อักเสบเฉียบพลันแต่ตอนนี้ก็เริ่มทุเลาลงแล้ว

หากเป็นคนร่างกายอ่อนแอมาเจอแบบนี้คงได้ถอนตัวไปแล้วแน่นอน

แต่จาื่อเก๋อเล่อกลับดีขึ้นเรื่อยๆ คืนนี้ถ้านอนพักอีกสักคืน

พรุ่งนี้ก็น่าจะหายเป็นปกติ

เมื่อผู้ชมเริ่มเบื่อก็หันไปเร่งเร้าจางฮ่าวหรานให้รีบไปหาเรื่องคนอื่นต่อ

และยังมีคนไปเร่งเหลิ่งเฟิงให้รีบพาหลี่กวงไปแอบปล้นบ้านชาวบ้านอีกรอบ

แต่ทั้งสองกลุ่มนี้ยังต้องใช้เวลาเดินทางอีกสักระยะ ผู้ชมจึงหันมาด่าฮีเบอร์แทน

ในขณะที่อาดอล์ฟออกไปทำงานล่าสัตว์หาอาหาร ฮีเบอร์กลับนอนอืดอยู่เฉยๆ

ไม่ทำอะไรเลย

ตอนนี้ต่อให้เป็นคนโง่ก็ดูออกแล้วว่าผู้เข้าแข่งขันกลุ่มนี้มันมีอะไรผิดปกติ!

จบบท