บทที่ 39 ไร้ผลลัพธ์ ตัดสินใจ

ชิ้นที่สี่ เศษเสี้ยวแผ่นหยกแห่งการรังสรรค์หนึ่งชิ้นเล็กๆ

หากพิจารณาจากมหาเต๋า ไอวิญญาณเต๋าเซียนเทียน และอานุภาพที่แฝงอยู่ภายใน มันอาจเทียบเท่าได้กับของวิเศษเซียนเทียนระดับสูงเพียงชิ้นเดียวเท่านั้น

ทว่าเศษเสี้ยวแผ่นหยกแห่งการรังสรรค์นั้นรองรับมหาเต๋าสามพันสาย ทั้งยังมีสรรพคุณในการช่วยยกระดับความเข้าใจและส่งเสริมการรู้แจ้งในวิถีเต๋า อาจเรียกได้ว่าเป็นสุดยอดของวิเศษแห่งการรู้แจ้ง มูลค่าที่แท้จริงของมันจึงไม่ด้อยไปกว่าของวิเศษเซียนเทียนระดับสุดยอดเลยแม้แต่น้อย

หยวนเหยี่ยนตรวจสอบเกาะเซียนอิ๋งโจวอย่างละเอียดรอบคอบ ของวิเศษเซียนเทียนที่สามารถเก็บเกี่ยวได้ล้วนถูกเขารวบรวมไว้จนหมดสิ้น ผลไม้ของรากวิญญาณเซียนเทียนที่สามารถเด็ดได้ก็ถูกเก็บเกี่ยวไปทีละผลเช่นเดียวกัน

เมื่อนึกถึงของวิเศษนานาชนิดที่แฝงอยู่ภายในเกาะเซียนอิ๋งโจว ภายในใจของหยวนเหยี่ยนก็อดไม่ได้ที่จะเกิดความโลภขึ้นมา:

"เพียงเกาะเซียนอิ๋งโจวเกาะเดียว ยังมีของวิเศษมากมายถึงเพียงนี้ ซึ่งในนั้นยังรวมถึงบัวขาวชำระล้างโลกสิบสองกลีบอีกด้วย"

"เช่นนั้นในบรรดาเกาะสามเซียน อีกสองเกาะที่เหลืออย่างเกาะเซียนเผิงไหลและเกาะเซียนฟางจ้าง จะครอบครองของวิเศษอันใดไว้อีกบ้าง?"

"ของวิเศษอย่างต้นหลี่แกนเหลือง สนห้าเข็ม ไม้บรรทัดวัดฟ้าหงเหมิง และอื่นๆ หรือว่าพวกมันจะอยู่บนเกาะเซียนเผิงไหลหรือเกาะเซียนฟางจ้าง?"

"มีคำเล่าลือว่าเกาะสามเซียนล้วนแปรสภาพมาจากเศษเสี้ยวแห่งความโกลาหล ระหว่างพวกมันมีความเชื่อมโยงบางอย่างต่อกัน ไม่รู้ว่าคำกล่าวนั้นจะเป็นจริงหรือเท็จ ข้าจะสามารถอาศัยเกาะเซียนอิ๋งโจวเพื่อค้นหาร่องรอยของเกาะเซียนอีกสองแห่งที่เหลือได้หรือไม่?"

เมื่อคิดได้ดังนี้ หยวนเหยี่ยน หยวนหลุน หยวนเจี้ย และหยวนหลิงก็สบตากัน เพียงชั่วพริบตาก็เข้าใจความคิดของอีกฝ่ายในทันที

"ตูม!" หยวนเหยี่ยน หยวนเจี้ย หยวนหลุน และหยวนหลิงทั้งสี่คนโคจรมหาเต๋าของตนเองอย่างไม่มีปิดบัง อาศัยอำนาจแห่งอาณาเขตเกาะที่ศิลาพิทักษ์เกาะเซียนอิ๋งโจวครอบครองอยู่ คาดเดาถึงสรรพสิ่งที่เกี่ยวพันกับเกาะเซียนอิ๋งโจว เพื่อค้นหาตำแหน่งที่ตั้งอันชัดเจนของเกาะเซียนเผิงไหลและเกาะเซียนฟางจ้าง

ทว่า ไม่รู้ว่าเป็นเพราะระดับการบำเพ็ญเพียรของพวกเขาทั้งสี่ในยามนี้ยังคงไม่เพียงพอ หรือว่าเกาะสามเซียนต่างก็แยกเป็นเอกเทศจากกันโดยพื้นฐานอยู่แล้ว จึงไม่มีความเชื่อมโยงที่แนบแน่นจนเกินไป

หลังจากคาดเดาอยู่นาน ในท้ายที่สุดก็ยังคงคว้าน้ำเหลว

หยวนเหยี่ยน หยวนเจี้ย หยวนหลุน และหยวนหลิงสลายกลิ่นอายมหาเต๋าที่แผ่ซ่านอยู่รอบกาย คิ้วขมวดเล็กน้อย กล่าวด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำ:

"ดูเหมือนว่าการฝืนคาดเดาไปก็ไร้ประโยชน์ ความเชื่อมโยงระหว่างเกาะสามเซียนอาจจะเร้นลับอย่างยิ่งยวด ไม่ใช่สิ่งที่ระดับของพวกเราในยามนี้จะสามารถมองทะลุได้ หรือไม่เกาะสามเซียนก็อาจจะแยกเป็นเอกเทศจากกันโดยพื้นฐาน ทำให้ไม่สามารถอาศัยเกาะใดเกาะหนึ่งเพื่อคำนวณหาตำแหน่งของอีกสองเกาะที่เหลือได้อย่างสิ้นเชิง"

"ร่างต้น!" หยวนเจี้ยเอ่ยปาก "เกรงว่าเกาะสามเซียนคงจะแยกเป็นเอกเทศจากกันโดยพื้นฐาน ไม่มีข้อเกี่ยวพันใดๆ เป็นพิเศษอยู่แล้ว ย่อมไม่สามารถใช้เกาะเซียนแห่งหนึ่งเป็นสื่อนำเพื่อค้นหาอีกสองเกาะที่เหลือได้

หากไม่เป็นเช่นนั้นแล้ว ในภายภาคหน้าเมื่อตงหวังกงค้นพบเกาะเซียนเผิงไหล เขาก็ควรจะค้นพบเกาะเซียนอิ๋งโจวและเกาะเซียนฟางจ้างด้วยเช่นกัน และควรจะมีบัวขาวชำระล้างโลกสิบสองกลีบตลอดจนสุดยอดของวิเศษอื่นๆ อยู่ข้างกาย

แม้ว่าจะยังไม่ใช่คู่ต่อสู้ของตงฮวงไท่อีที่ครอบครองสุดยอดของวิเศษเซียนเทียน แต่ก็ไม่น่าจะร่วงหล่นไปอย่างง่ายดายถึงเพียงนั้น"

"นั่นก็จริง!" หยวนเหยี่ยนพยักหน้าเบาๆ

"ช่างเถอะ หากได้มาก็ถือเป็นความโชคดีของข้า หากไม่ได้มาก็ถือว่าเป็นลิขิตฟ้า! การเก็บเกี่ยวของพวกเราในครั้งนี้ก็นับว่าอุดมสมบูรณ์มากพอแล้ว!"

ทันใดนั้น หยวนเหยี่ยนก็ละทิ้งความยึดติดที่มีต่อเกาะเซียนเผิงไหลและเกาะเซียนฟางจ้างไปชั่วคราว

"ร่างต้น ในเมื่อไม่ทำการคาดเดาเพื่อค้นหาร่องรอยของเกาะเซียนเผิงไหลและเกาะเซียนฟางจ้างต่อไปแล้ว เช่นนั้นต่อไปพวกเราควรจะทำอย่างไรดี? เดินทางไปยังดินแดนประจิมเพื่อฟื้นฟูชีพจรปฐพี? หรือว่าจะย่อยสลายและดูดซับความทรงจำตลอดจนการรู้แจ้งของปรมาจารย์งูยมโลกให้เสร็จสิ้นเสียก่อน?" หยวนเจี้ยเอ่ยถาม

"ย่อมต้องย่อยสลายและดูดซับความทรงจำตลอดจนการรู้แจ้งของปรมาจารย์งูยมโลกให้เสร็จสิ้นเสียก่อนอย่างแน่นอน" หยวนเหยี่ยนตอบโดยไม่ลังเลแม้แต่น้อย

หลังจากครุ่นคิดอยู่ชั่วครู่ หยวนเหยี่ยนก็กล่าวต่อ: "ครั้งนี้พวกเราจะเก็บตัวบำเพ็ญเพียรด้วยกัน รอจนกว่าพวกเจ้าจะทะลวงผ่านระดับต้าหลัวจินเซียนขั้นปลาย และข้าทะลวงผ่านระดับต้าหลัวจินเซียนขั้นสมบูรณ์แล้วค่อยออกจากด่านพร้อมกัน จากนั้นค่อยเดินทางไปดูที่ดินแดนประจิม"

"นี่... เรื่องนี้ออกจะไม่เหมาะสมไปบ้างหรือไม่?" หยวนหลิงเอ่ยถามอย่างลังเล

การที่พวกเขาทั้งสามคนต้องการทะลวงผ่านระดับต้าหลัวจินเซียนขั้นปลาย แม้จะไม่นับว่าเป็นเรื่องยากเย็นอันใด ทว่าก็ไม่อาจสำเร็จได้ในระยะเวลาสั้นๆ อย่างแน่นอน

เนื่องจากพวกเขาทั้งสี่คนมีรากฐานเป็นหนึ่งเดียวกัน สามารถแบ่งปันการรู้แจ้งในมหาเต๋าและกฎเกณฑ์สามพันสายของกันและกันได้ ทำให้การสั่งสมรากฐานของพวกเขาหยั่งรากลึกเป็นอย่างมาก

แต่พวกเขายังจำเป็นต้องทำความเข้าใจอย่างลึกซึ้งในมหาเต๋าบางสายที่สอดคล้องกับมหาเต๋าของตนเองเสียก่อน จึงจะสามารถแปรผันและเติมเต็มมหาเต๋าของตนเองให้สมบูรณ์ยิ่งขึ้นได้

หากไม่ใช้ปัจจัยภายนอกใดๆ อาศัยเพียงตนเองที่ดำดิ่งอยู่กับการบำเพ็ญเพียรและรู้แจ้งในวิถีเต๋า การที่พวกเขาจะทะลวงผ่านระดับต้าหลัวจินเซียนขั้นปลายได้นั้น อย่างน้อยก็ยังต้องใช้เวลาอีกห้าสิบถึงหกสิบหยวนฮุ่ย

ส่วนหยวนเหยี่ยนที่ต้องการจะทะลวงผ่านระดับต้าหลัวจินเซียนขั้นสมบูรณ์นั้น ไม่เพียงแต่ต้องทำความเข้าใจมหาเต๋าและกฎเกณฑ์สามพันสายอย่างลึกซึ้งและสั่งสมรากฐานให้มากพอ ทว่ายังต้องแปรผันและเติมเต็มมหาเต๋าของตนเองให้สมบูรณ์อีกด้วย

หากไม่ใช้ปัจจัยภายนอกใดๆ อาศัยเพียงการดำดิ่งสู่การบำเพ็ญเพียรและรู้แจ้งในวิถีเต๋าด้วยตนเอง เกรงว่าคงต้องใช้เวลาหลายร้อยหยวนฮุ่ยเลยทีเดียว จึงจะสามารถทะลวงผ่านระดับต้าหลัวจินเซียนขั้นสมบูรณ์ได้

เพิ่งจะได้รับโชควาสนามาหมาดๆ ก็ต้องเก็บตัวบำเพ็ญเพียรรวดเดียวยาวนานถึงเพียงนี้ โดยไม่ได้ไปทำความสะอาดและฟื้นฟูโลกฟ้าดินหงฮวงออกจะดูไม่ค่อยดีสักเท่าไหร่!

หากไม่ใช่เพราะมีบัวขาวชำระล้างโลกสิบสองกลีบคอยสะกดโชคชะตาเอาไว้ เขาก็คงจะรู้สึกกังวลอยู่บ้างว่า ระหว่างที่พวกเขาเก็บตัวอยู่นั้น โชคชะตาจะสูญสลายไปเพราะเหตุนี้ และอาจมีใครบางคนบุกมาหาเรื่องถึงที่

หยวนเหยี่ยนและหยวนหลิงมีจิตใจสื่อถึงกัน เพียงชั่วพริบตาก็เข้าใจถึงความกังวลภายในใจของอีกฝ่าย เขาส่งเสียงหัวเราะเบาๆ พลางกล่าวว่า:

"หากไม่ใช้ปัจจัยภายนอก การที่พวกเจ้าต้องการทะลวงผ่านระดับต้าหลัวจินเซียนขั้นปลาย และข้าต้องการทะลวงผ่านระดับต้าหลัวจินเซียนขั้นสมบูรณ์นั้น ย่อมต้องใช้เวลายาวนานมากจริงๆ"

"แต่พวกเราอุตส่าห์เหน็ดเหนื่อยค้นหาของวิเศษมามากมายถึงเพียงนี้ เหน็ดเหนื่อยทำความสะอาดและฟื้นฟูสนามรบของสามเผ่าพันธุ์เพื่อแลกรับบุญกุศลวิถีสวรรค์มา ไม่ใช่เพื่อยกระดับการบำเพ็ญเพียรหรอกหรือ? ของวิเศษที่พวกเรารวบรวมมาและบุญกุศลที่พวกเราได้รับมานั้น มีเพียงต้องแปรเปลี่ยนให้เป็นความแข็งแกร่งของพวกเราเสียก่อน มันจึงจะกลายเป็นของพวกเราอย่างแท้จริง!"

"อีกทั้งเมื่อระดับการบำเพ็ญเพียรของพวกเราสูงขึ้นแล้ว ในภายภาคหน้าเมื่อทำความสะอาดและฟื้นฟูโลกฟ้าดินหงฮวง ประสิทธิภาพก็ย่อมจะเพิ่มสูงขึ้นอย่างมากตามไปด้วย และย่อมสามารถกอบโกยบุญกุศลวิถีสวรรค์ได้มากยิ่งขึ้น"

"ร่างต้น ท่านหมายความว่า..." หยวนเจี้ยยังกล่าวไม่ทันจบ หยวนเหยี่ยนก็กล่าวแทรกขึ้นมาด้วยน้ำเสียงเด็ดขาด:

"ถูกต้อง การเก็บตัวในครั้งนี้ พวกเราไม่เพียงแต่จะใช้บุญกุศลวิถีสวรรค์เท่านั้น ทว่ายังต้องใช้ผลไม้ของรากวิญญาณเซียนเทียนอีกมากมาย เช่น ผลปัญญาเซียนเทียน ผลไม้อบรมวิญญาณเซียนเทียน ผลวิญญาณโลหิตเซียนเทียน ข้าวฝันหวงเหลียง เม็ดบัวแฝดหยินหยาง เม็ดบัวขาวชำระล้างโลก ใบชาชิงหลิงเซียนเทียน วารีศักดิ์สิทธิ์สามแสง..."

"ในมือของพวกเรามีผลไม้ชุดแรกของรากวิญญาณเซียนเทียนเหล่านี้อยู่ ผลไม้ชุดแรกนี้ได้ออกผลและถูกหล่อเลี้ยงมานานนับปีนับเดือนอย่างนับไม่ถ้วน ระดับชั้นของมันจึงเหนือล้ำกว่าผลไม้ที่ผลิตออกมาตามปกติเป็นอย่างมาก หลังจากกลืนกินเข้าไปแล้ว มันจะสามารถช่วยให้พวกเราเข้าใจมหาเต๋าที่สอดคล้องกันได้อย่างง่ายดาย และสั่งสมรากฐานที่เพียงพอได้อย่างรวดเร็ว"

"ยิ่งไปกว่านั้น ผลไม้ของรากวิญญาณเซียนเทียนบางชนิดยังมีสรรพคุณช่วยส่งเสริมการรู้แจ้งในวิถีเต๋า ซึ่งมีประโยชน์อย่างยิ่งยวดต่อการแปรผันและเติมเต็มมหาเต๋าของพวกเราให้สมบูรณ์ เช่น ผลปัญญาเซียนเทียน ใบชาชิงหลิงเซียนเทียน และเม็ดบัวขาวชำระล้างโลก"

"หลังจากกลืนกินผลไม้เหล่านี้เข้าไปแล้ว หากใช้เศษเสี้ยวแผ่นหยกแห่งการรังสรรค์เพิ่มเติม หรือแม้กระทั่งเผาผลาญบุญกุศลวิถีสวรรค์ จนจมดิ่งเข้าสู่สภาวะรู้แจ้งที่หลอมรวมเป็นหนึ่งเดียวกับมหาเต๋า ความเร็วในการบำเพ็ญเพียรของพวกเราก็จะเพิ่มสูงขึ้นเป็นหลายสิบหรือหลายร้อยเท่าของการบำเพ็ญเพียรและรู้แจ้งในวิถีเต๋าตามปกติ"

"บางที อาจจะใช้เวลาเพียงไม่กี่หยวนฮุ่ย พวกเจ้าก็สามารถทะลวงผ่านระดับต้าหลัวจินเซียนขั้นปลายได้แล้ว และข้าก็สามารถทะลวงผ่านระดับต้าหลัวจินเซียนขั้นสมบูรณ์ได้เช่นกัน"

"ประเสริฐ!"

หยวนเจี้ย หยวนหลุน และหยวนหลิงต่างก็พยักหน้า เห็นพ้องกับคำตัดสินใจของหยวนเหยี่ยนโดยพร้อมเพรียง

เพียงชั่วพริบตา หยวนเหยี่ยนและอีกสามคนก็เดินทางกลับมายังริมทะเลสาบวารีศักดิ์สิทธิ์สามแสง พวกเขาต่างก็นำบัวขาวชำระล้างโลกของตนเองวางกลับลงไปในทะเลสาบ และนั่งขัดสมาธิลงบนฐานบัว

บัวขาวชำระล้างโลกเบ่งบานปลดปล่อยแสงสีขาวบริสุทธิ์นุ่มนวลแห่งการชำระล้างโลกออกมา หยวนเหยี่ยนและอีกสามคนอาบไล้อยู่ท่ามกลางแสงนั้น ความคิดฟุ้งซ่านทั้งมวลพลันมลายหายไป จิตใจว่างเปล่ากระจ่างใส

โดยปราศจากความลังเลใดๆ ทั้งสี่คนนำผลปัญญาเซียนเทียนออกมากินเป็นอันดับแรก หยวนเสินและกลิ่นอายของพวกเขาเชื่อมโยงถึงกัน เศษเสี้ยวแผ่นหยกแห่งการรังสรรค์ลอยคว้างอยู่กลางอากาศ สาดส่องแสงเร้นลับแห่งมหาเต๋าสามพันสายลงมา หยวนเหยี่ยนและอีกสามคนก็จมดิ่งเข้าสู่การรู้แจ้งอย่างลึกซึ้งโดยพร้อมเพรียงผลปัญญาเซียนเทียนชุดแรกออกผลรวมทั้งหมดสิบสองผล ก่อนหน้านี้หยวนเหยี่ยน หนี่วา และฝูซี ใช้ไปรวมสามผล จึงยังคงเหลืออีกเก้าผล