บทที่ 34 ฟื้นฟูจนสิ้น ความพลิกผัน

อีกทั้งวิถีแห่งฮุ่นหยวนก็ยากเข็ญอย่างแท้จริง! แม้แต่ในยุครุ่งเรืองที่สุดของสามเผ่าพันธุ์มังกร หงส์ และฉีหลิน ซึ่งปกครองหมื่นเผ่าพันธุ์ทั้งสัตว์มีเกล็ด สัตว์ปีก และสัตว์เดินดิน จำนวนรวมของฮุ่นหยวนจินเซียนภายในระบบของทั้งสามเผ่าพันธุ์ ก็ยังมีไม่เกินห้าสิบคน

เทพมารเซียนเทียนระดับสูงมากมาย บำเพ็ญตบะมาหลายพันหลายหมื่นหยวนฮุ่ย แถมยังมีโชคชะตาคอยหนุนนำ ก็ยังล้มเหลวในการทะลวงสู่ฮุ่นหยวนจินเซียนครั้งแล้วครั้งเล่า ไม่อาจทำให้ผลเต๋าระดับต้าหลัวผลัดเปลี่ยนเป็นผลเต๋าระดับฮุ่นหยวนที่บกพร่องได้อย่างสิ้นเชิง เพื่อทะลวงสู่ฮุ่นหยวนจินเซียน ทำได้เพียงหยุดอยู่แค่ต้าหลัวจินเซียนขั้นสมบูรณ์เท่านั้น

พริบตาเดียววันเวลาผ่านไปหลายสิบปี หยวนเหยี่ยนและหยวนเจี้ยก็เรียบเรียงความทรงจำของปรมาจารย์งูยมโลกอย่างคร่าวๆ จนเสร็จสิ้น ทั้งสองล้วนได้รับประโยชน์อย่างมหาศาล ความเข้าใจต่อโลกหงฮวงก็ยิ่งถ่องแท้มากยิ่งขึ้น

ในเวลานี้ พวกเขาถึงเพิ่งค้นพบว่า การที่พวกเขาสังหารปรมาจารย์งูยมโลกในครั้งนี้ สิ่งเก็บเกี่ยวที่ยิ่งใหญ่ที่สุด แท้จริงแล้วไม่ใช่ของวิเศษเซียนเทียนสองชิ้นนั้น และไม่ใช่พลังต้นกำเนิดโกลาหลกับต้นกำเนิดเซียนเทียนอันบริสุทธิ์ที่ได้จากการหลอมปรมาจารย์งูยมโลก แต่เป็นความทรงจำของปรมาจารย์งูยมโลกต่างหาก

ความทรงจำของปรมาจารย์งูยมโลก ไม่เพียงแบกรับผลึกความรู้ความเข้าใจทั้งหมดจากการบำเพ็ญตบะชั่วชีวิตของเขา แต่ยังแฝงไว้ด้วยความรู้แจ้งอันกว้างขวางของเขา รวมถึงความเข้าใจอย่างละเอียดต่อสรรพสิ่งในฟ้าดินและเรื่องราวลี้ลับแห่งหงฮวง

ผลึกแห่งการบำเพ็ญตบะชั่วชีวิตของปรมาจารย์งูยมโลก ประกอบด้วยความเข้าใจอันลึกซึ้งเฉพาะตัวของเขาต่อกฎเกณฑ์มหาเต๋าสามพันประการ แนวคิดการบำเพ็ญตบะที่เป็นระบบของตนเอง มหาเต๋าแห่งพิษยมโลกที่เขาบุกเบิกขึ้นมา ตลอดจนมรดกสืบทอดมากมายที่เขาใช้เวลาเนิ่นนานในการรวบรวมมา ทั้งคัมภีร์การบำเพ็ญตบะทุกประเภท มหาเวทไร้เทียมทาน ค่ายกลยุคโบราณ คัมภีร์โอสถอันล้ำลึก และวิชาหลอมสร้างระดับแนวหน้า

ความเข้าใจต่อกฎเกณฑ์มหาเต๋าสามพันประการและมหาเต๋าแห่งพิษยมโลกของเขา เรื่องนี้ย่อมไม่ต้องพูดให้มากความ หลังจากการทำความเข้าใจย่อมทำให้เขาเข้าใจกฎเกณฑ์มหาเต๋าสามพันประการได้ลึกซึ้งยิ่งขึ้น อีกทั้งยังสามารถนำมาพิสูจน์ยืนยันกับมหาเต๋าของตนเองได้ เพื่อแปรผันและเติมเต็มมหาเต๋าของเขาให้สมบูรณ์

ส่วนคัมภีร์ มหาเวท ค่ายกล คัมภีร์โอสถ และวิชาหลอมสร้างทุกประเภทที่เขารวบรวมไว้ แม้จะไม่สามารถทำให้พวกเขารู้แจ้งมหาเต๋าอันสมบูรณ์ของผู้สร้างได้อย่างถ่องแท้ แต่ในนั้นก็ยังแฝงไว้ด้วยสัจธรรมแห่งมหาเต๋าฟ้าดินนับไม่ถ้วน ขอเพียงทำความเข้าใจสักหนึ่งหรือสองส่วน แล้วนำมาหลอมรวมและพิสูจน์ยืนยันกับมหาเต๋าของตนเอง ก็ย่อมเป็นประโยชน์ต่อพวกเขาอย่างมหาศาลเช่นกัน

นอกเหนือจากนี้ ความรู้แจ้งอันกว้างขวางและความเข้าใจอย่างลึกซึ้งต่อหงฮวงของปรมาจารย์งูยมโลก ยิ่งล้ำค่ายิ่งกว่า

จากความทรงจำของปรมาจารย์งูยมโลก พวกเขาได้รู้แจ้งถึงวิธีการทะลวงสู่ฮุ่นหยวนจินเซียน รอจนกว่าขอบเขตการบำเพ็ญตบะและการสั่งสมของพวกเขาเพียงพอ ก็ไม่จำเป็นต้องอนุมานเส้นทางแห่งฮุ่นหยวนด้วยตนเองอีกต่อไป สิ่งนี้ย่อมช่วยประหยัดเวลาของพวกเขาได้อย่างมหาศาลอย่างไม่ต้องสงสัย

พวกเขายังได้รับรู้ถึงความลับของโลกหงฮวงที่ถูกฝังกลบไว้ในกาลเวลานับไม่ถ้วนจากความทรงจำของปรมาจารย์งูยมโลก:

เช่นหลังจากเลี่ยงเจี๋ยสัตว์ดุร้ายปิดฉากลง เผ่าพันธุ์สัตว์ดุร้ายไม่ได้สูญพันธุ์ไปอย่างสิ้นเชิง ตราบใดที่ปราณแค้นเทพมารและปราณพิฆาตร้ายไม่สูญสิ้น สัตว์ดุร้ายก็จะก่อกำเนิดขึ้นมาอย่างไม่ขาดสาย ในส่วนลึกของดินแดนอุดร ยิ่งซุกซ่อนทางเข้าสู่เหวสัตว์ดุร้ายที่เชื่อมตรงไปยังต้นกำเนิดสัตว์ดุร้ายเอาไว้;

เช่นยอดฝีมือระดับฮุ่นหยวนจินเซียนที่ถือกำเนิดขึ้นในระหว่างเลี่ยงเจี๋ยสัตว์ดุร้ายและเลี่ยงเจี๋ยหลงฮั่น ก็ไม่ได้ร่วงหล่นไปจนหมดสิ้น หลายคนเบื่อหน่ายกับความขัดแย้งในเลี่ยงเจี๋ย และยังมีบางส่วนที่ถูกศัตรูที่แข็งแกร่งกว่าโค่นล้ม จนต้องหนีห่างไปยังความโกลาหลนอกฟ้า;

เช่นเผ่ามังกรหลังจากผ่านเลี่ยงเจี๋ยหลงฮั่น แม้จะมีฮุ่นหยวนจินเซียนบางคนรอดชีวิตมาได้อย่างโชคดี แต่แต่ละคนล้วนแบกรับบาดแผลแห่งเต๋าที่ยากจะเยียวยา อีกทั้งยังแปดเปื้อนผลกรรมจากปราณแค้นโลหิตพิฆาตอันไร้ขอบเขต เพื่อรักษาชีวิต ทำได้เพียงแยกย้ายกันไปสะกดข่มดินแดนอันตรายในหงฮวงแต่ละแห่ง ใช้ความดีความชอบในการพิทักษ์แลกกับบุญกุศลเพื่อลบล้างผลกรรม;

ยังมีกุยซวี เนตรสมุทรทั้งสี่ ภูเขาไฟอมตะ รวมถึงตำแหน่งของดินแดนอันตรายในหงฮวงแห่งอื่นๆ ความอันตราย และความลับของพวกมัน

......

การได้รับรู้ความลับแห่งหงฮวงเหล่านี้ จึงจะทำให้เข้าใจได้ว่าฟ้าดินนั้นกว้างใหญ่ ยอดฝีมือมีมากมายดั่งผืนป่า ในอนาคตยามท่องไปในหงฮวง ก็จะได้ไม่ก้าวพลาดได้ง่ายๆ ไปยั่วยุยอดฝีมือที่ไม่อาจต่อกรได้โดยไร้เหตุผล หรือบุ่มบ่ามบุกรุกเข้าไปในดินแดนต้องห้ามที่มีแต่ตายกับตาย

ในเวลานี้ หยวนเหยี่ยนแทบอยากจะกักตนในทันที เพื่อเรียบเรียงและย่อยสลายความทรงจำและความรู้ความเข้าใจของปรมาจารย์งูยมโลกให้หมดสิ้น

แต่เขาครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง ดวงตาทอประกายวาบ ท้ายที่สุดก็ยังคงระงับความคิดนี้เอาไว้ชั่วคราว

หลังจากที่เขา หยวนเจี้ย หยวนหลุน และหยวนหลิงพยายามมาถึงสามสี่สิบหยวนฮุ่ย แม้พวกเขาจะยังจัดการล้างและฟื้นฟูสนามรบสามเผ่าพันธุ์ที่จำเป็นต้องจัดการได้ไม่หมดทุกแห่ง แต่ก็ใกล้จะสำเร็จแล้ว

ขอเพียงพวกเขาทั้งสี่ทุ่มเทต่อไปอย่างสุดกำลัง อย่างมากที่สุดก็ใช้เวลาอีกแค่หนึ่งหยวนฮุ่ย ก็สามารถชำระล้างและฟื้นฟูสนามรบสามเผ่าพันธุ์ที่รอการจัดการทั้งหมดได้จนเสร็จสิ้น

หนึ่งหยวนฮุ่ย แม้จะเรียกไม่ได้ว่าผ่านไปในพริบตา แต่ก็ไม่ใช่เวลาที่ยาวนานจนทนไม่ไหวอย่างแน่นอน

ในเมื่อเป็นเช่นนี้ เขาก็ไม่ขัดข้องที่จะทำให้การเดินทางครั้งนี้เสร็จสมบูรณ์อย่างแท้จริงเสียก่อน แล้วค่อยกักตนบำเพ็ญตบะ เพื่อเรียบเรียงและย่อยสลายความทรงจำและความรู้ความเข้าใจของปรมาจารย์งูยมโลกให้หมดจด

เมื่อตัดสินใจได้แล้ว หยวนเหยี่ยนก็เชื่อมโยงจิตใจกับหยวนเจี้ย หยวนหลุน และหยวนหลิง เพียงชั่วพริบตา อีกสามคนที่เหลือก็เข้าใจแผนการของเขาอย่างทะลุปรุโปร่ง

ในพริบตานั้น ทั้งสี่ก็แยกย้ายกัน ฉีกมิติ ข้ามผ่านความว่างเปล่ามุ่งหน้าไปยังสนามรบสามเผ่าพันธุ์ที่อยู่ใกล้ที่สุดซึ่งต้องการการชำระล้าง เพื่อดำเนินการชำระล้างและฟื้นฟูสนามรบสามเผ่าพันธุ์ที่ต้องการการจัดการต่อไป

และก็เป็นไปตามคาด ภายใต้ความพากเพียรของทั้งสี่คน ในเวลาไม่ถึงหนึ่งหยวนฮุ่ย พวกเขาทั้งสี่ก็ชำระล้างและฟื้นฟูสนามรบสามเผ่าพันธุ์ที่ต้องการการจัดการทั้งหมดจนเสร็จสิ้น

ในพริบตาที่สนามรบสามเผ่าพันธุ์ที่ต้องการการชำระล้างและฟื้นฟูทั้งหมดถูกจัดการจนเรียบร้อย!

“ครืนครืน...”

เสียงกึกก้องดังขึ้นจากท่ามกลางความลี้ลับ บุญกุศลเสวียนหวงอันมหาศาลรวมตัวกันอยู่เหนือเก้าสวรรค์ ก่อนจะร่วงหล่นลงมาสู่ร่างของหยวนเหยี่ยน หยวนหลุน หยวนเจี้ย และหยวนหลิงโดยตรง

ทันใดนั้น หยวนเหยี่ยน หยวนหลุน หยวนเจี้ย และหยวนหลิงก็อดไม่ได้ที่จะประหลาดใจเป็นอย่างยิ่ง

การที่พวกเขาชำระล้างและฟื้นฟูสนามรบสามเผ่าพันธุ์ที่ต้องการการจัดการ แล้วได้รับบุญกุศลวิถีสวรรค์นั้นเป็นเรื่องปกติมาก

แต่สิ่งที่ไม่ปกติก็คือ บุญกุศลวิถีสวรรค์ที่พวกเขาได้รับในครั้งนี้มันมากเกินไป มีปริมาณเทียบเท่ากับหนึ่งในสิบของบุญกุศลวิถีสวรรค์ที่พวกเขาตรากตรำหามาได้ตลอดสามสี่สิบหยวนฮุ่ยนี้เลยทีเดียว

แค่ชำระล้างและฟื้นฟูสนามรบสามเผ่าพันธุ์ขนาดเล็กเพียงแห่งเดียว ไม่ได้ใช้ความพยายามมากมายอันใดเลย ตามหลักการแล้วก็ไม่สมควรจะได้รับบุญกุศลวิถีสวรรค์มากมายถึงเพียงนี้

อีกทั้งในเวลานี้ หยวนเหยี่ยน หยวนเจี้ย หยวนหลุน และหยวนหลิงล้วนสัมผัสได้พร้อมกัน อย่างแรกคือพวกเขาสัมผัสได้ถึงวาสนา ที่กำลังชักนำให้พวกเขามุ่งหน้าไปในท่ามกลางความลี้ลับ

จากนั้นก็สัมผัสได้ในท่ามกลางความลี้ลับอีกครั้งว่า ในโลกหงฮวงนี้นอกจากสนามรบสามเผ่าพันธุ์แล้ว ยังมีพื้นที่อีกมากมาย ที่กลายเป็นดินแดนต้องห้ามเนื่องจากสาเหตุต่างๆ นานา ส่งผลให้ชีพจรปฐพีได้รับความเสียหายหรือถึงขั้นแตกสลายด้วยสาเหตุต่างๆ นานา ชีพจรปฐพีอุดตันด้วยสาเหตุต่างๆ นานา...... จำเป็นต้องได้รับการชำระล้างและฟื้นฟู

หากพวกเขาสามารถชำระล้างและฟื้นฟูสิ่งเหล่านี้ได้ ย่อมได้รับโชคชะตาแห่งบุญกุศลอันมหาศาลอย่างแน่นอน

เมื่อในใจบังเกิดสัมผัสเช่นนี้ หยวนเหยี่ยน หยวนเจี้ย หยวนหลุน และหยวนหลิงก็อดไม่ได้ที่จะตกตะลึง รีบใช้หยวนเสินเชื่อมต่อกับฟ้าดิน และอนุมานความลับสวรรค์ ว่าเหตุใดจึงเกิดเรื่องผิดปกติเช่นนี้ขึ้น

บางทีวิถีสวรรค์อาจต้องการให้เขาได้รับรู้ถึงต้นสายปลายเหตุ ความลับสวรรค์จึงกระจ่างแจ้งยิ่งนัก เพียงชั่วพริบตา หยวนเหยี่ยนทั้งสี่ก็เข้าใจถึงที่มาที่ไปทั้งหมด

เหตุผลที่พวกเขาได้รับบุญกุศลวิถีสวรรค์มากมายถึงเพียงนี้ในครั้งนี้ ก็ไม่ได้มีสิ่งใดผิดปกติ เพียงแต่วิถีสวรรค์กำลังชำระผลบุญส่วนที่ค้างอยู่ ผลบุญส่วนที่เหลือจากการชำระล้างและฟื้นฟูสนามรบสามเผ่าพันธุ์เท่านั้น

ส่วนวาสนาที่พวกเขาสัมผัสได้ในท่ามกลางความลี้ลับนั้น ส่วนหนึ่งเป็นเพราะพวกเขาชำระล้างและฟื้นฟูสนามรบสามเผ่าพันธุ์ จนได้รับบุญกุศลจำนวนมาก ทำให้โชคชะตาพุ่งสูงขึ้นและนำพาวาสนามาให้ ส่วนอีกส่วนหนึ่งก็คือรางวัลที่วิถีสวรรค์แห่งหงฮวงมอบให้พวกเขาล่วงหน้า

และสัมผัสที่บังเกิดขึ้นในท่ามกลางความลี้ลับนั้น ก็คือวิถีสวรรค์แห่งหงฮวงคาดหวังให้พวกเขายังคงชำระล้างและฟื้นฟูโลกหงฮวงด้วยความเพียรพยายามต่อไป

แน่นอนว่า แม้ทั้งสี่คนจะรับวาสนานี้ไว้ ทว่าหลังจากนี้ไม่ลงมือกระทำสิ่งใดอีก วิถีสวรรค์แห่งหงฮวงก็ไม่อาจปรากฏตัวออกมาโดยตรง เพื่อทวงคืนวาสนาที่ประทานให้ล่วงหน้านี้ได้

เพราะถึงอย่างไร วิถีสวรรค์แห่งหงฮวงก็คือการหลอมรวมของกฎเกณฑ์มหาเต๋าแห่งโลกหงฮวง ไม่ใช่สิ่งมีชีวิตที่มีตัวตนอย่างชัดเจน

ทว่า วิถีสวรรค์นั้นยุติธรรมถึงที่สุด มีได้ย่อมต้องมีเสีย หากพวกเขากล้าทำเช่นนั้น ในอนาคตพวกเขาก็คงจะต้องสูญเสียวาสนาที่ควรจะเป็นของตนเองไปเพราะเรื่องนี้ หรือถึงขั้นต้องเผชิญกับความยากลำบากและภัยพิบัติเพราะการนี้ด้วยซ้ำ