บทที่ 15 แบ่งปันของวิเศษ ศึกมรรคามารสิ้นสุด!

อีกทั้งเมื่อมองดูโลกหงฮวงโดยรวมแล้ว ผู้ที่สามารถทำให้ผู้อื่นไม่กล้าล่วงเกินอย่างง่ายดาย ล้วนแต่เป็นการรวมกลุ่มกันทั้งสิ้น

ยกตัวอย่างเช่น ซานชิงรวมกลุ่มกัน หนี่วากับฝูซีรวมกลุ่มกัน ตี้จวิ้นกับไท่อีรวมกลุ่มกัน จู่อูทั้งสิบสองก็รวมกลุ่มกัน... ส่วนผู้ที่ไม่ได้รวมกลุ่ม อย่างหลัวโหวก็ถูกสี่รุมหนึ่ง คุนเผิงก็ถูกบีบบังคับให้เข้าร่วมเผ่าเยา...

เมื่อมีพวกเขาคอยช่วยเหลือ ย่อมไม่น่าจะมีผู้ใดกล้าล่วงเกินเขาอย่างง่ายดาย ภายภาคหน้าเมื่อเขาเดินทางไปในโลกหงฮวง หรือไปแย่งชิงตำแหน่งปราชญ์วิถีสวรรค์ ณ วังจื่อเซียว... ล้วนสะดวกสบายขึ้นมาก

ภายในใจเปี่ยมไปด้วยความยินดี หยวนเหยี่ยนเอ่ยสั่งการ "พวกเจ้าในยามนี้เพิ่งจะอยู่เพียงระดับไท่อี่จินเซียนขั้นสมบูรณ์ ระดับการบำเพ็ญเพียรต่ำต้อยเกินไป ไม่อาจช่วยเหลือข้าได้เลย พวกเจ้าจงใช้มหาเต๋าแห่งสังสารวัฏ มหาเต๋าแห่งโลก และมหาเต๋าแห่งจิตใจเพื่อยกระดับผลเต๋าของตนเองเสียก่อน จากนั้นค่อยบำเพ็ญเพียรเก้าแปรผันหยินหยาง แล้วจึงทะลวงเข้าสู่ระดับต้าหลัวจินเซียน"

"จริงสิ ในเมื่อพวกเจ้าจำแลงกายแล้ว ย่อมต้องมีสมญานาม ไม่ควรใช้ชื่อร่วมกับข้า"

"เอาเช่นนี้ก็แล้วกัน พวกเจ้าทั้งสามจงใช้สมญานามเต๋าว่า หยวนหลุน หยวนเจี้ย และหยวนหลิง ตามลำดับ"

ส่วนผู้ใดจะใช้สมญานามเต๋าใดนั้น? ก็ขึ้นอยู่กับว่าพวกเขาเลือกที่จะเน้นฝึกฝนมหาเต๋าใดเป็นหลัก

ผู้ที่เน้นฝึกฝนมหาเต๋าแห่งสังสารวัฏคือหยวนหลุน ผู้ที่เน้นฝึกฝนมหาเต๋าแห่งโลกคือหยวนเจี้ย ผู้ที่เน้นฝึกฝนมหาเต๋าแห่งจิตใจคือหยวนหลิง

"พวกเราเข้าใจแล้ว!" ร่างวิถีเต๋าสามตัวตนตอบกลับ

เดิมทีพวกเขาก็คือคนเดียวกัน จึงไม่ได้เกรงใจแต่อย่างใด พลันนั่งขัดสมาธิลงโดยตรง แล้วใช้ผลเต๋าแห่งสังสารวัฏ ผลเต๋าแห่งโลก และผลเต๋าแห่งจิตใจ มาหล่อเลี้ยงและยกระดับผลเต๋าตามลำดับ

ในเวลานี้ หยวนเหยี่ยนก็กลับมาตรวจสอบทรัพย์สมบัติอีกครั้ง เพื่อครุ่นคิดคำนวณว่าจะจัดสรรปันส่วนอย่างไรดี

ในยามนี้ เถาน้ำเต้าเซียนเทียนได้ถูกพวกเขาทั้งสี่แบ่งแยกชิ้นส่วนไปแล้ว นอกเสียจากว่าพวกเขาจะคืนสู่ร่างเดิม มิเช่นนั้นก็ถือว่ามันได้สูญสลายไปแล้ว

น้ำเต้าเซียนเทียนมีทั้งหมดเจ็ดลูก ในจำนวนนี้มีน้ำเต้าหมื่นเต๋าฮุ่นหยวนที่เป็นของวิเศษเซียนเทียนระดับสุดยอด ซึ่งแฝงไว้ด้วยผนึกเทพเซียนเทียนสามสิบแปดสาย ส่วนน้ำเต้าเซียนเทียนอีกหกลูกที่เหลือล้วนเป็นของวิเศษเซียนเทียนระดับสูง ทว่านอกจากน้ำเต้าโกลาหลที่แฝงไว้ด้วยผนึกเทพเซียนเทียนสามสิบสองสายแล้ว ลูกอื่นๆ ล้วนแฝงไว้ด้วยผนึกเทพเซียนเทียนเพียงยี่สิบเจ็ดสายเท่านั้น

ส่วนดินก่อกำเนิดเก้าสวรรค์ หลังจากผ่านการแบ่งตัวและเติบโตมานานนับร้อยหยวนฮุ่ย แม้จะขยายใหญ่ขึ้นมาบ้าง ทว่ามันก็ยังคงเป็นของวิเศษเซียนเทียนระดับสุดยอดที่มีผนึกเทพเซียนเทียนสามสิบเก้าสายเช่นเดิม

หลังจากครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง ในใจของหยวนเหยี่ยนก็มีแผนการจัดสรรขึ้นมา

เขาจะครอบครองน้ำเต้าหมื่นเต๋าฮุ่นหยวนและดินก่อกำเนิดเก้าสวรรค์ ซึ่งเป็นของวิเศษเซียนเทียนระดับสุดยอดสองชิ้นนี้แต่เพียงผู้เดียว ส่วนร่างวิถีเต๋าสามตัวตน จะได้รับน้ำเต้าเซียนเทียนคนละสองลูก

หยวนเจี้ยสมควรได้รับน้ำเต้าโกลาหลและน้ำเต้าประหารเซียน ภายในน้ำเต้าโกลาหลแฝงไว้ด้วยมหาเต๋าแห่งความโกลาหล มิติเวลา และอื่นๆ หยวนเจี้ยสามารถบุกเบิกโลกภายในนั้น เพื่อนำมาปฏิบัติจริงและพลิกแพลงเติมเต็มมหาเต๋าของตนเองให้สมบูรณ์ ส่วนน้ำเต้าประหารเซียนนั้นแฝงไว้ด้วยมหาเต๋าแห่งการสังหาร เหตุและผล การทำลายกฎเกณฑ์ และอื่นๆ มีอานุภาพการสังหารอันหาที่เปรียบมิได้

หยวนหลิงสมควรได้รับน้ำเต้าสลายวิญญาณและน้ำเต้ารวบรวมวิญญาณ (น้ำเต้าเรียกเยา) น้ำเต้าสลายวิญญาณแฝงไว้ด้วยมหาเต๋าแห่งดวงวิญญาณ ความลุ่มหลง และอื่นๆ น้ำเต้ารวบรวมวิญญาณแฝงไว้ด้วยมหาเต๋าแห่งจิตวิญญาณ การอัญเชิญ การควบคุม และอื่นๆ ซึ่งน่าจะมีประโยชน์อย่างยิ่งต่อการพลิกแพลงและเติมเต็มมหาเต๋าแห่งจิตใจของหยวนหลิง

หยวนหลุนสมควรได้รับน้ำเต้าวารีอัคคีและน้ำเต้ากำเนิดของวิเศษ น้ำเต้าวารีอัคคีแฝงไว้ด้วยมหาเต๋าแห่งวารีและอัคคี เบญจธาตุ การทำลายล้าง และอื่นๆ น้ำเต้ากำเนิดของวิเศษแฝงไว้ด้วยมหาเต๋าแห่งการให้กำเนิด ศาสตราวุธวิเศษ การรังสรรค์ และอื่นๆ สามารถหล่อเลี้ยงและยกระดับคุณภาพของวิเศษได้ รวมถึงของวิเศษเซียนเทียน ทั้งยังสามารถพลิกกลับของวิเศษโฮ่วเทียนให้กลายเป็นของวิเศษเซียนเทียนได้ ทว่าก็มีข้อจำกัดบางประการ คือต้องใช้เวลายาวนานอย่างยิ่ง อีกทั้งคุณภาพสูงสุดย่อมไม่อาจเกินกว่าน้ำเต้ากำเนิดของวิเศษ แม้จะไม่ค่อยสอดคล้องกับมหาเต๋าของเขาเท่าใดนัก ทว่าก็ไร้ซึ่งหนทางอื่นแล้ว

เมื่อตรวจสอบและจัดสรรสมบัติเรียบร้อยแล้ว หยวนเหยี่ยนก็ดำดิ่งลงสู่การหยั่งรู้และบำเพ็ญเพียรเช่นกัน เขาหลอมรวมผนึกเทพเซียนเทียนของดินก่อกำเนิดเก้าสวรรค์ ไปพร้อมกับหยั่งรู้กฎเกณฑ์แห่งมหาเต๋า พลิกแพลงและเติมเต็มมหาเต๋าแห่งหยินหยางของเขา อีกทั้งยังดูดซับปราณวิญญาณเซียนเทียน และกลิ่นอายเต๋าอันลี้ลับอย่างต่อเนื่อง เพื่อหล่อเลี้ยงน้ำเต้าหมื่นเต๋าฮุ่นหยวนต่อไป

กาลเวลาล่วงเลยไป พริบตาเดียวก็ผ่านไปสี่ถึงห้าหยวนฮุ่ย!

ทันใดนั้น "ตูม! ตูม! ตูม..." เสียงดังกึกก้องน่าสะพรึงกลัวดังกังวานไปทั่ว สั่นสะเทือนไปทั้งโลกหงฮวง แม้กระทั่งเขาปู้โจวก็ยังสั่นสะเทือน หยวนเหยี่ยน หยวนหลุน หยวนเจี้ย และหยวนหลิง ต่างก็สะดุ้งตื่นจากการหยั่งรู้เต๋าโดยพร้อมเพรียงกัน

ควบคู่ไปกับแรงสั่นสะเทือนอันน่าสะพรึงกลัวนี้ ยังมีเสียงหนึ่งดังก้องกังวานไปทั่วโลกหงฮวง

"ฮ่าฮ่าฮ่า... หงจวิน ของขวัญชิ้นใหญ่ที่ข้ามอบให้เจ้านี้เป็นอย่างไรบ้าง? เจ้าตัดหนทางบรรลุมรรคาของข้า ข้าก็จะตัดหนทางหลุดพ้นของเจ้าเช่นกัน! เรื่องราวระหว่างเรายังไม่จบเพียงเท่านี้!"

"วิถีสวรรค์เบื้องบน ตัวข้าปฐมมารหลัวโหว ในวันนี้ขอใช้จิตวิญญาณแท้จริงของตนเอง ต้นกำเนิดมรรคามาร และชีพจรปฐพีทิศประจิมเป็นเครื่องสังเวย! ขอยินยอมจำแลงเป็นมารฟ้านอกอาณาเขต ก่อตั้งแดนมารอยู่นอกโลกหงฮวง!

นับแต่นี้ไป: มรรคาเฟื่องฟูมารเสื่อมถอย มารเฟื่องฟูมรรคาเสื่อมถอย มรรคาและมารไม่อาจอยู่ร่วมกันได้! เหล่าผู้บำเพ็ญเพียรในโลกหงฮวง เมื่อจะบรรลุมรรคาจะต้องเผชิญกับภัยพิบัติมาร บังเกิดมารในจิตใจ! มรรคาสูงหนึ่งเชียะ มารสูงหนึ่งจั้ง! มรรคามารไม่ดับสูญ พัวพันไปชั่วกัลปาวสาน! ขอใช้บัวดำล้างโลกสิบสองกลีบ สะกดโชคชะตาแห่งมรรคามารของข้าเอาไว้!

แดนมาร——ก่อตั้ง!"

สิ้นเสียงคำกล่าว ต้นกำเนิดที่กระจัดกระจายออกมาจากชีพจรปฐพีที่หลัวโหวระเบิดทำลายตัวเอง จิตวิญญาณแท้จริงของหลัวโหว ต้นกำเนิดมรรคามาร และเผ่ามารจำนวนนับไม่ถ้วนที่รอดชีวิต ต่างก็พุ่งทะยานออกไปยังความโกลาหลภายในเขตนอกฟ้า

ภายใต้อำนาจอันยิ่งใหญ่แห่งวิถีสวรรค์ แดนมารฟ้านอกอาณาเขตแห่งหนึ่งก็ถูกบุกเบิกขึ้นมา จิตวิญญาณแท้จริงอมตะเซียนเทียนของปฐมมารหลัวโหวถูกสะกดเอาไว้ภายในนั้น

"เกิดเรื่องขึ้นที่ดินแดนทิศประจิมแล้ว!" หยวนหลุนกล่าว

ย้อนกลับไปเมื่อสองหยวนฮุ่ยก่อน เขาแทบจะยกระดับผลเต๋าให้กลายเป็นผลเต๋าระดับต้าหลัวไปพร้อมกับหยวนเจี้ยและหยวนหลิง บรรลุการแปรผันหยินหยางเก้าครั้งจนสมบูรณ์ และระดับการบำเพ็ญเพียรก็ทะลวงเข้าสู่ระดับต้าหลัวจินเซียนขั้นต้น

ในฐานะผู้บำเพ็ญเพียรระดับต้าหลัวจินเซียน เขาย่อมสัมผัสได้ว่าแรงสั่นสะเทือนอันน่าสะพรึงกลัวนั้น ถูกส่งมาจากทวีปทิศประจิมของโลกหงฮวง ทั้งเขายังสัมผัสได้ราวกับว่าฟ้าดินกำลังส่งเสียงร่ำไห้ออกมา

"ดูเหมือนว่าศึกชิงชัยระหว่างมรรคากับมารจะได้ข้อยุติแล้ว!" หยวนเหยี่ยนกล่าวด้วยความทอดถอนใจ

เขารอคอยวันนี้มาเนิ่นนาน ในที่สุดก็รอจนมาถึง และในที่สุดก็จะได้ออกเดินทางท่องโลกกว้างเสียที!

"ข้าตั้งใจจะออกเดินทางท่องโลกกว้าง ไปชมดูโลกหงฮวงอันกว้างใหญ่นี้ และตามหาวาสนาแห่งการรังสรรค์ แล้วพวกเจ้าล่ะ? จะออกเดินทางไปด้วยกันหรือไม่?" หยวนเหยี่ยนเอ่ยถาม

"ย่อมต้องไปแน่นอน!" หยวนหลิงตอบกลับ! หยวนหลุนและหยวนเจี้ยก็พยักหน้าตามกัน

"เช่นนั้นก็ดี พวกเราจะแยกย้ายกันไปตามทิศทางต่างๆ เริ่มต้นด้วยการปีนป่ายขึ้นไปบนเขาปู้โจวและค้นหาบนเขาปู้โจวดูสักรอบก่อน จากนั้นข้าจะมุ่งหน้าไปยังทะเลตงไห่ทางทิศบูรพา เพื่อดูว่าจะสามารถค้นหาเกาะสามเซียนพบหรือไม่ ดูว่าบัวขาวชำระล้างโลกสิบสองกลีบ และไม้บรรทัดวัดฟ้าหงเหมิงอยู่บนนั้นจริงๆ หรือเปล่า ส่วนพวกเจ้าก็แยกย้ายกันไปทางทิศประจิม ทิศอุดร และทิศทักษิณเถิด!"

"ตกลง!"

"ทว่าในเมื่อพวกเราถือกำเนิดขึ้นมาแล้ว เช่นนั้นก็สามารถคิดหาวิธีวางแผนรวบรวมโชคชะตาแห่งบุญกุศลได้แล้ว! ร่างจริง ท่านมีแผนการอันใดหรือไม่?" หยวนหลุนเอ่ยถาม

"โชคชะตาแห่งบุญกุศลมิใช่สิ่งที่จะได้มาโดยง่ายหรอกนะ!"

หยวนเหยี่ยนนึกจนปัญญาอยู่ในใจ มิใช่ว่าเขาไม่เคยคิดที่จะวางแผนรวบรวมโชคชะตาแห่งบุญกุศล ในช่วงเวลากว่าร้อยหยวนฮุ่ยที่อยู่ภายในหุบเขา เขาได้อ้างอิงจากชาติก่อนและทำการทดลองมามากมาย

ยกตัวอย่างเช่น การประดิษฐ์หม้อไหชามกะละมัง การปั่นไม้จุดไฟ การสร้างสรรค์บทเพลง หมากล้อม คัดลายมือ และภาพวาด... ทว่าล้วนไร้ผล

ตามที่เขาคำนวณพลิกแพลงดู หากต้องการได้รับโชคชะตาแห่งบุญกุศล ไม่ต้องคล้อยตามเพื่อผลักดันให้โลกหงฮวงพัฒนาไปข้างหน้า ก็ต้องสร้างผลประโยชน์ให้กับโลกหงฮวง ทว่าแนวคิดในใจของเขานั้น ไม่ว่าจะยังไม่ถึงเวลาอันสมควร หรือไม่เขาก็ไม่อาจทำได้เลย หรือไม่เขาก็ไม่อยากที่จะทำ

ยกตัวอย่างเช่น การก่อตั้งขุมกำลังหนึ่งขึ้นมา แล้วปราบปรามเผ่าพันธุ์ทั้งหมื่นในฟ้าดินโลกหงฮวง จากนั้นก็กล่าวคำสาบานต่อวิถีสวรรค์ เช่นนี้ย่อมได้รับโชคชะตาแห่งบุญกุศลอย่างแน่นอน ทว่านั่นจะทำให้เขาต้องถูกดึงเข้าไปพัวพันกับเลี่ยงเจี๋ยอูเยา เขาย่อมไม่ยินยอม

หรือยกตัวอย่างเช่น การคิดค้นตัวอักษรโฮ่วเทียนรูปแบบหนึ่งขึ้นมา แล้วเผยแพร่ออกไปทั่วโลกหงฮวง ทำให้มันกลายเป็นตัวอักษรเพียงหนึ่งเดียว หรือตัวอักษรสากลของโลกหงฮวง เช่นนี้ก็สามารถได้รับโชคชะตาแห่งบุญกุศลได้เช่นกัน

ทว่าเจ้าเป็นใครกันเล่า? เผ่าพันธุ์ทั้งหมื่นในโลกหงฮวงต่างก็มีตัวอักษรของตนเอง แล้วเหตุใดพวกเขาต้องมาใช้ของเจ้าด้วย?

หรือยกตัวอย่างเช่น การผลักดันให้มีการกำหนดลำดับฤดูกาลทั้งสี่ ทว่าเขากลับไม่มีของวิเศษเซียนเทียนที่เกี่ยวข้อง อีกทั้งยังไม่มีอำนาจเบ็ดเสร็จในเรื่องนั้น จึงไม่อาจกำหนดมันขึ้นมาได้เลย

หรือยกตัวอย่างเช่น การคิดค้นค่ายกลรูปแบบหนึ่ง ที่สามารถเปลี่ยนปราณโกลาหลให้กลายเป็นปราณวิญญาณเซียนเทียนได้อย่างต่อเนื่อง เพื่อเติมเต็มให้กับโลกหงฮวง ทว่าระดับขอบเขตวิถีค่ายกลของเขานั้นมีจำกัด เขาจึงไม่อาจทำได้เลย!

......